Icsi 2017 april-mei-juni

[Lien2]

Mij hebben ze om 10u deze morgen al gebeld. Ik ben gisteren avond al bloed gaan laten trekken toen we terug kwamen van de zee . Had geen zin om daar deze morgen vroeg voor op te staan. En anders geraakte ik er ook niet.

Het resultaat was toch gekend... ik was ook al met de medicatie gestopt sinds donderdagavond.

Secondwish85 veel sterkte ik weet nu exact hoe jij je voelt.

Ik heb mij wel geamuseerd aan zee. Heb er toch van kunnen genieten maar nu voel ik mij echt depri...

Hopelijk voel ik me snel beter

[mineke]

Hoi,

Ik merk dat een tweede zwangerschap niet alleen bij mij een hels parcours aan het worden is...
Secondwish: ik ben al 11 maanden bezig, zonder resultaat. Nu tijdelijk niet. Mijn geloof erin is ook heel klein geworden, en toch kan ik (nog) niet stoppen. Het is het al eens gelukt, dus waarom nu niet meer? Een ongezien mirakel? (Wat ben ik trouwens nu wel heel blij dat dat mirakel een tweeling is geworden, ook al stond ik daar toen ons dat nieuws werd verteld, wel eventjes anders tegenover. In principe kan ik dus wel zeggen dat ik met mijn jongen en mijn meisje een compleet gezinnetje heb, en toch ... voelt het niet zo aan. Wellicht het feit dat ze samen zijn gekomen heeft mijn 'goesting' nr een derde - een tweede zwangerschap - in de hand gewerkt. Ik had er vroeger altijd al drie willen hebben, maar natuurlijk was dat voor ik wist dat het zo'n strijd ging worden.)

En van die 'best mogelijke omstandigheden', daar kan ik ook een boek over schrijven. Alles lijkt in optimale conditie, en toch wil het niet lukken, terwijl er soms natuurlijke zwangerschappen ontstaan door het vergeten van 1 pil uit de reeks! Of zelfs met pilgebruik. Ik kan dat nog moeilijk verstaan.
En dat die utrogestan je zo hard op het verkeerde been kan zetten, ik maak me er ook iedere keer schuldig aan. Ook al weet ik wat het met je doet, toch denk je 'mmm, maar dit voelde ik precies niet de vorige keer...'. en zo ben je weer vertrokken. Ik denk - volgens dokter ook - een grote boosdoener is er te hard mee bezig zijn, maar ja, hoe kan dat ook anders, als je drie keer per dag medicatie moet nemen?
Ik kan het nog steeds niet loslaten, ik had me voorgenomen een pauze te nemen tot begin augustus omdat juli vakantiegewijs niet uitkomt, maar het feit dat ik nog steeds op dit forum lees, toont dat ik het niet kan loslaten en sterk meeleef met negatieve berichten, en hoop koester uit de positieve. Wellicht het feit dat ik het hoofdstuk nog niet heb afgesloten, wordt het bijna onmogelijk om het volledig los te laten. Aan de andere kant doet het wel goed eens niet aan al die medicatie moeten denken, en bovenal niet die stress van die wachtweken te moeten ondergaan. Wel ben ik bang dat ik weldra - mijn pogingen zijn bijna op - effectief dit hoofdstuk ga moeten afsluiten. Eeuwig doorgaan is gewoon niet houdbaar.
Sorry voor die lange bericht. Ik denk dat ik een klank (schrijf;-))bord nodig heb want met mijn naaste omgeving probeer ik er nu zo weinig mogelijk over te praten. Schrijven gaat gemakkelijker.
Aan allen hier, veel sterkte en moed om telkens die strijd weer aan te gaan!

[secondwish85]

Dag minneke, bedankt voor je bericht, doet deugd om te lezen. We zijn niet alleen in deze strijd he, ook al lijkt het in onze omgeving soms zo. Ik herken veel van wat je schrijft. Wij zijn nu ook bijna een jaar bezig. Eerst cryo's, dan een poging dat er geen embryo's waren en nu deze poging die extra lang duurde. Ik hoop in juli te kunnen herstarten, ICSI 4 intussen. Mijn moeder raad mij ook aan om een langere pauze in te lassen, maar ik vind dat je sowieso al zoveel moet wachten in heel het proces. Ik ben er nog niet aan toe. Anderzijds geloof ik er echt niet meer in, zowel de embryo's als de innestelling is een probleem bij ons. En verse pogingen kan ik niet meer krijgen wegens telkens overstimulatie. Ik besef steeds beter wat een wondertje wij hier rondlopen hebben!
Ik denk ook wel dat ik er minder mee bezig zou moeten zijn, ik was zó nerveus bij deze tp, moest ik een embryo zijn, ik zou ook niet in zo een gespannen buik willen wonen maarja dat is zoals niet aan een roze olifant denken he, en bij iedere poging word het slechter van mij, het verlangen naar een tweede kindje is zó groot! We hebben de laatste jaren al zoveel te verwerken gehad (en mijn vriend nog het meest) ik dacht echt dat wij onze portie miserie in het leven reeds gehad hadden...maar neen, blijkbaar is het ook weer bij ons dat dit een probleem moet worden. Je zou er de moed al eens bij verliezen... Maar goed, dat mag niet he, en we houden ons recht aan onze schat van een dochter!

Voila ook een hele boterham he, kan eens deugd doen om alles van je af te schrijven. Ik wens ook jou snel een mooi zwanger buikje hoor!! Iedereen hier op het forum verdient het zo hard! Leuk dat we hier steun aan elkaar hebben!!

[mineke]

Grappig, maar de waarheid, dat van die roze olifant! En dat het iedere keer slechter wordt, kan ik ook opnieuw beamen. Telkens denk je: 'nu moet het toch wel eens prijs zijn, volgens de statistieken gemiddeld na x-aantal pogingen enz.'. Terwijl ik idd bij mijn eerste zwangerschap denk ik nog vrij - ofwel ben ik dat intussen compleet vergeten - relaxt was, want het was nog maar de tweede TP (wel tweede ICSI), en misschien heeft mij dat toen wel geholpen. Wie weet... Ach ja, theorieën in overvloed; topembryo's en ideaal baarmoederslijmvlies ten spijt, op een bepaald moment moet de natuur het overnemen, en daar wringt het schoentje!

Je zegt dat je geen 'verse pogingen meer mag doen'? Wat bedoel je daarmee? Want eerder zeg je dat je in juli ICSI 4 zou willen starten, is dat dan geen verse poging?
Ik heb ICSI 5 al achter de rug, wel nog een cryo over. Als die niet lukt, dan is het de allerlaatste verse poging (verder gaan we niet.).
Massa's succes!! Dat de natuur ons eens goed gezind mag zijn tijdens de zomermaanden!

[doorzetter]

T is allemaal niet gemakkelijk. En als je erover behint na te denken nog minder.

Wij hebven erover gepraat voor dat we terug behonnen hoe ver we gingen gaan. We willen heel graag een brusje, maar niet ten koste van alles.
We hadden nog 2 cryo s, als die geen succes waren dan zouden we voor een nieuwe poging gaan.
En daarna waarschijnlijk nog 1 maar denk dat het dan genoeg geweest is.

Zowel lichamelijk ( bij mijn vriend moet er telkens een fna gebeuren en de pick up is bij mij zo pijnlijk dat ok verdoofd moet worden) als geestelijk.
Maar dat zeggen we nu natuurlijk, je verlegt uw lat natuurlijk al was ik voor het 1ste kindje wel tot het uiterste gegaan.
Maar nu is xander er en hij verdient ook alle aandacht en ouders die niet kapot zijn van de behandelingen en de effecten er van lichamelijk en geestelijk.

Morgen is het DDay voor ons, terug een bloedname. Ik denk dat het wel goed gaat zijn. Heb nu toch dezelfde kwaaltjes dan bij mijn vorige zwangerschap.
Maar t moet natuurlijk genoeg gestegen zijn.

[secondwish85]

Doorzetter, veel success vandaag! hopelijk zijn je warden terug goed gestegen en kan jij hier voor de positieve noot blijven zorgen deze maand! dan kunnen we ons daaraan optrekken

Minneke, bij mij is het steeds freeze all. Ik heb dus nooit geen verse tp meer, maar alles wordt ingevroren en als cryo teruggeplaatst (Allez 'alles' dat was dan 1 embryo uit ICSI2 en ICSI3 samen...) Bij mijn zwangerschap van mijn dochter heb ik een heel erge overstimulatie gehad, levensbedreigend zelfs. ze hebben meer dan 12 liter vocht uit mijn buik gehaald en het wou maar niet beteren, heeft maanden geduurd. Achteraf zou ik het zo opnieuw doen, voor het schitterend resultaat dat we er door gehad hebben. Het was vreselijk, maar achteraf vergeet je wel de pijn, ik heb er wel een prachtige dochter door. Maar nu ben ik reeds mama en wil ik dat risico niet meer nemen. Alhoewel... je verlegt inderdaad steeds je grenzen hé... het heeft al door mijn hoofd gespeeld om toch weer een verse tp te laten doen, want ik denk steeds dat ik enkel zo zwanger ga geraken. Voorlopig vind ik het nog een stap te ver maar misschien wel bij de laatste poging, wie weet, als de dokters het nog toelaten...

Hoop dat het voor jullie bij de volgende poging raak zal zijn hoor! je hebt er ook al heel wat tp's opzitten zeg!

[BeertjeN]

Ik ben terug van mijn weekendje weg. Bewust niet meer op het forum gekeken.

Doorzetter, veel succes vandaag. Maar het zal wel allemaal in orde zijn!

Dali, Secondwish en Lien, wat een jammer nieuws! Ik had toch op meer positieve berichten gehoopt. Hoe gaat het met jullie? Lien voor jou zal het wel bijzonder zwaar zijn. Dali en Secondwish, de moed niet verliezen!

Ik heb donderdag nog hevige krampen gehad en vrijdag dan toch maar bloed gaan laten trekken. En zoals verwacht was het hcg niet verder gestegen. Dus vrijdag met de pillen mogen stoppen. Vandaag weer krampen dus denk dat mijn regels wel zullen komen.

Mijn gevoelend zijn zeer wisselend. Soms denk ik 'een vroege miskraam komt zo vaak voor, is zeer natuurlijk, ik maak met er niet druk om, heb nu 2 tp gehad, de eerste is mijn zoontje, bij de 2de was er toch innestelling, dus het lukt wel' en het andere moment kan ik beginnen wenen, en heb ik bang dat een 2de misschien niet weggelegd gaat zijn voor ons.

Waar ik me momenteel het meeste druk om maak is de volgende poging. Nu sowieso een maand niets, wat ik ook niet erg vind. En de 19de afspraak in jette. Maar het probleem is dat ik geen heel regelmatige cyclus heb, maar kan het ongeveer wel inschatten. EN ik vrees dat mijn volgende regels net voor of tijdens onze reis naar spanje gaan zijn. Waardoor ik dan ook niet zou kunnen starten.

En ik zou die pick up echt voor half augustus willen gehad hebben. Ik werk ik het onderwijs en ik begin in september weer met werken na meer dan een jaar. En wil dan echt niet zeggen, hier ben ik terug maar ik ga wel weer regelmatig afwezig of te laat zijn.

En een andere reden is ook dat ik vorige keer een overstimulatie heb gekregen door de hormonen in combinatie met de zwangerschap. (niet zo erg als secondwish, net geen ziekenhuisopname, maar wel 5 weken op de zetel gelegen) Dokter Vloeberghs sprak vorige keer ook over een eventuele freeze all, maar dat zie ik echt niet zitten. Omdat het de vorige keer gelukt is met een verse terugplaatsing, wil ik dit echt opnieuw. En als de tp dan in de vakantie nog kan gebeuren kan ik daarna ook echt platte rust nemen en alle andere maatregelen zodat ik minder kans heb op overstimulatie.

Maar als ik mijn regels dus krijg op vakantie, gaat mijn hele plan in het water vallen. Of zouden ze iets kunnen voorschrijven dat de regels uitstelt, zodat ik ze pas krijg als ik terug ben van vakantie. Heb op internet vanalles gelezen over primolut, maar weet niet of de gynaecologen dit gaan willen. Iemand van jullie al eens regels uitgesteld om dan toch aan een nieuwe ronde te kunnen beginnen?

[tientjewi]

Dag iedereen,

Hier net goed nieuws gekregen na 2de bloedname. Hcg gestegen van 998 vorige maandag naar 15000 nu, dus dat is mooi. Progesteron ook mooi gestegen van 7 (wat nogal laag was) naar 23, oef! Ik ben nu 5 weken ver dus en kan het precies nog niet geloven.

Hopelijk worden de komende maanden voor iedereen hier even succesvol. Ik duim alvast keihard voor jullie allemaal!

Nu gaan werken en mijn enthousiasme wat proberen onderdrukken .

[doorzetter]

Hey

Dikke proficiat. Zijn al hoge waarde maar je bent beetje meer dan 5 weken zeker want je had je terugplaatsing toch voor mij niet? Ik had de mijn op 13 mei en ben nu wachtende op telefoon van jette hoeveel mijn waardes zijn. Ik zou vandaag 5 weken zijn.

[tientjewi]

Mijn woorden waren nog niet koud en er ontstond hier grote paniek. Ik stond op het punt om te vertrekken naar het werk en had plots hevige krampen...even nadien enorm bloedverlies met groot stolsel in...we vrezen het ergste...we mogen om 15u naar de gynaecoloog.

[doorzetter]

Oh nee, wat is dat nu? Ik hoop dat het sebiet bij de gyn positief is. Ik duim echt op een goede afloop.

[secondwish85]

oh nee tientjewi, ik krijg er koud van als ik het lees... hopelijk is alles toch ok!!!

[tientjewi]

Gynaecoloog schrok van het hevige bloeden. Uit de echo bleek wel dat vruchtzakje en dooier nog aanwezig zijn...en hun grootte zeker ok zijn voor mijn termijn. Ze geeft ons 50/50... maar dan moeten we vooral hopen dat het bloeden snel stopt. Emotionele rollercoaster hier, van het ene uiterste naar het andere...
Moet nu platliggen en volgende dinsdag terug voor echo, tenzij het ondertussen natuurlijk volledig fout loopt.
Ik ben er helemaal ondersteboven van.

[doorzetter]

Zal inderdaad een hele rollercoaster zijn van emoties. Langs de ene kant positief dat nog geen miskraam is, langs de andere kan het dat nog worden.
Rust zeker goed, meerbkan je niet doen he.

Hier nog altijd aan het wachten op telefoon van jette. Ik hou het bijna niet meer van de spanning.

[tientjewi]

Ik duim mee, doorzetter!