Onlangs iemand TP gehad die samen met mij wil wachten?

[inaatje13]

En Dieke weet je al iets?

Spannend é!!

[calani]

dieke en en en?

breenie, proficiat!

[Dieke]

Ik zit ondertussen ook in de wachtweken, zij het niet die dat ik gewenst had. Ik moest niet eens naar Jette gaan gisteren; slechts 1 (!) eicel van de 7 heeft de ontdooing overleefd en werd bevrucht. Op het einde werd het emby'ke echter te matig beschouwd voor TP. De dokter had het over brute pech; tell me about it.

Vanmiddag mag ik de monitoring bellen om een nieuwe datum voor de 2de ICSI. Gisteren had ik me erg graag op het "bleitforum" willen aanmelden, maar zelfs daar had ik de moed niet meer voor.

Vanmorgen ben ik echt wakker geworden met een vervelend gevoel... Alsof ik terugkom van het feestje van het jaar dat met een sisser afliep.

En enerzijds mag ik niet klagen, want er zijn dames die al aan hun zoveelste ICSI bezig zijn, die misschien geen eicellen aanmaken of die nog andere problemen hebben. Maar het blijft zwaar...

Dikke knuf voor iedereen!

[pink]

Dag Dieke,

Ik leef met je mee. Ik krijg het telkens koud als ik een berichtje van iemand lees want ik weet hoe jullie zich moeten voelen. Ik voel me na mijn mislukte icsi poging ook nog steeds somber. Ik ga me er echt moetern over zetten want anders zou ik nog depressief worden. Dus Dieke heb even verdriet maar dan weer verder gaan hé, ons laten zakken heeft geen zin. We moeten door want ons boeleke staat ergens op ons te wachten.

Dikke knuffel

[Dieke]

Bedankt voor je lieve woordjes, Pink. Goh, 't is echt zwaar, hé... Ik had nooit gedacht dat ik er zo mee zou zitten. Ik ben normaal gezien vrij rationeel, maar nu...

Maar we mogen de moed inderdaad niet laten zakken; ooit komen we er wel en dan weten we met onze blijdschap geen raad!

Wat zijn jouw volgende stappen?

Dikke x

[pink]

Dag Dieke,

Voorlopig niets, behalve dan weer op mezelf komen en een beetje op adem komen. 28 september heb ik een nieuwe afspraak om mijn schema op te stellen voor de start van de 2de icsi-poging. Ik start dan in de dagen die volgen als ik mijn maandstonden krijg. Alles opnieuw hé. Spuiten, echo, spuiten, punctie, afwachten embryo's, terugplaatsing en dan die vervelende wachtweken. Geen embryo's in de diepvries zitten, we hadden maar 1 goeie embryo.

Ik ben blij dat ik nu nog een paar weken mag wachten want ik ben er mentaal nog niet klaar voor. Eerst wat wennen aan het idee dat het niet gelukt is en dan voorbereiden op terug die lastige behandeling. Maar binnen een paar weken zal ik het wel terug zien zitten.

Hou er ook zeker de moed in hé dieke, rust maar ook wat uit en dan terug de volgende stap hé.

Dikke knuffel

[pink]

Hoe oud ben jij Dieke?

[Dieke]

Ik denk dat je gelijk hebt jezelf wat tijd te gunnen. Niet alleen voor het fysieke gedeelte, maar inderdaad vooral om je mentaal weer sterk te maken voor een volgende ronde. Ik moet inderdaad alles weer opnieuw doen... Ik heb net de monitoring gebeld, maar moet morgen opnieuw bellen voor een startdatum.

Ik ben 30 jaar oud... En dorie, had ik het geweten, dan had ik van dag 1 met het ventje naar Jette gereden. Elke wachtperiode is er voor mij eentje teveel, en de klok tikt, hé...

Dikke knuf, en neem maar rustig de tijd om alles een plaatsje te geven en weer aan te sterken voor de volgende keer!

[berlin]

Hallo iedereen,
ik wil me ook graag bij jullie aansluiten, lees dit forum al heel lang.

We zijn ook al heel lang bezig, sinds sept 2005, 4 IUI en 3 ICSI achter de rug, zonder enig resultaat, wel redelijke embryo's, geen cryo's.
Vrijdag krijg ik te horen of de 3de ICSI gelukt is (2 embryo's teruggeplaatst).

Ik probeer me erop voor te bereiden, geloof er alweer niet in, omdat ik gewoon exact dezelfde symptomen heb die ik elke maand heb (behalve bloedverlies dan, dat komt door de utrogestan).
Heb mijn man al op een slecht resultaat voorbereid, en hij gaat er goed mee om. Daar ben ik zo blij mee, met onze relatie.

Maar goed, ik weet dat als vrijdag "de bom valt", ik toch in een huilbui zal uitbarsten en het hele weekend in m'n bed ga blijven liggen. En geen enkele van mijn vriendinnen zal willen horen die zomaar zwanger zijn geworden.

Het moeilijkste vind ik de confrontatie met al die mensen die wél een gewoon leven lijken te hebben, en het feit dat de tijd begint te dringen. Er blijven niet erg veel kansen meer, hoe lang kan een mens hiermee door blijven gaan.

En toch...vind ik het leven de moeite waard, en kan ik nog van de kleine dingen genieten, zoals een klein caviaatje dat plots uit de buik van onze grote cavia is gekomen, of die mooie bloemen die ik op de markt gekocht heb, of die collega die vraagt hoe het met je gaat.

Benieuwd of ik het daar zaterdag nog mee eens ben.

Liefste mensen, ik wens jullie allemaal heel veel moed toe en sterkte, die put ik elke dag uit jullie berichten

[melika]

dieke , pink en berlin ,

hoe wij dat doen het is toch ongelofelijk hé
we krijgen negatief nieuws en zitten in het dal maar eens er weer hoop komt met het starten van een nieuwe behandeling zijn we er weer sterker dan ooit en met een hele berg hoop en moed en zijn we gelukkig
we hebben die tijd in het dal echt wel nodig om op onze positieven te komen hé want te snel omhoog klimmen is ook niet goed
maar eens we weer op onze berg staan zijn we onoverwinnelkijk en zien we ons weer op de roze wolk klimmen
ik hoop uit het diepst van mijn hart dat wij allemaal ooit op die roze wolk zullen mogen zitten en dan een wolk van een baby in onze armen mogen houden

breenie , proficiat !!!
af en toe wat goed nieuws doet deugd hé

[calani]

Dieke, neeeeeeeeen! verdorie toch, waarom... echt wel heel veel pech dan!! pffff ben er even wat treurig van...
maar idd wat ze zeggen, maak nu tijd om te treuren en dan erna weer krachten verzamelen om er vollenbak tegenaan tegaan hé,
heel veel knuffels en sterkte!!

berlin, welkom, ik hoop dat je vrijdag goed nieuws zal krijgen!!

ik... zucht, ben een doorzeefd speldenkussen maar heb nog steeds geen eisprong gehad, morgen terug bloedname... zucht zucht, zo'n tp zonder pregnyl vraagt wel meer van ne mens, of de mmm tout court, ben soms zo moe, terwijl ik weet dat ik uitgerust ben, jullie herkennen dat vast, en ik kan eigenlijk altijd wenen, hoef er maar een halve sec aan te denken en de tranen staan in mijn ogen, vroeger kon ik niet op "commando" huilen...

[loesje]

hoi

Calani, ken dat gevoel hoor. Ik kan momenteel ook op commando huilen. Ben anders een heel rationeel persoon en ik ga echt niet rap huilen. Bij mijn eerste behandeling had ik dit niet. Ik denk dat die hormonen zich beginnen op te slaan in mijn lichaam. Mijn ventje ocharme, weet ook niet meer wat hij moet doen. Mijn trollbead ketting is ondertussen volledig vol, heb al verschillende bedeltjes gekregen van hem in de hoop dat ik mij beter zou voelen.

Dieke meid, ik weet wat het is hoor. Bij mijn eerste poging moest ik ook de moeite niet doen om te komen, ik had toen maar één eicel ze wilden zelfs geen PU doen. Dan krijg je het nieuws dat je wéér moet wachten. Hoe dat wij eigenlijk nog nagels aan onze vingers hebben is niet te verstaan.

Berlin, wij gaan met z'n tweetjes morgen (vrijdag dus) de uitslag moeten afwachten. Hopelijk krijgen we alle twee goed nieuws. Het is voor mij mijn tweede TP en ik moet zeggen heb er geen goed gevoel bij. Voel mij niet anders of bij de eerste keer. Heb wel af en toe steekjes in mijn buik en ik slaap ook heel slecht de laatste tijd maar ik veronderstel dat dit door de utregestan komt. Morgenvroeg bloed laten trekken en dan vertrekken we naar de Ardennen. Ik ga wel eerst kamperen voor het labo, ik ben niet van plan om te vertrekken zonder dat ik de uitslag weet. Ofwel zuip en vreet ik mij daar te pletter, ofwel zal ik daar op mijn roze wolk gaan kruipen.

[Dieke]

Goh, ik lees jullie laatste berichtjes, en dames, ik vind ze straf, moedig, geweldig, hoopvol, en ik vind jullie een voor een supermadammen!! Mega-mindy is er niets tegen

Bedankt voor jullie lieve woordjes... Geen TP dinsdag was zwaar, maar na het dal komt weer de hoop, inderdaad. Vanmorgen kreeg ik te horen dat ik in november aan de 2de ronde mag beginnen, en dat maakt mij blij. Je kan weer naar wat uitkijken, en weer hopen.

Loesje en Berlin, laat het morgen een onvergetelijke vrijdag worden, ik wens het jullie van harte!!

En Calani, ik hoop dat je snel een eisprong hebt. Goh, die cellekes kunnen soms koppig zijn, hé! En ik snap het, je armpjes moeten nu wel op een zeef lijken. Ook de ups en downs en de emoties zijn zo herkenbaar! Maar het komt goed, hoor, daar gaan we voor! En niet huilen, hé, nu effe op commando glimlachen, dat zien we liever

Ik moet dus voorlopig alleen op november wachten, maar die eisprong die zo close gemonitord werd, hebben we toch benut, na. Mijn hotel zag er net zo mooi uit, en als het cryootje niet wou komen, dan misschien wel een spontane gast. Hoewel, ik weet het, de kans is miniem

Dikke knuf iedereen!

[inaatje13]

Heey allemaal,

Arme Dieke! Ik ken het gevoel als je j al helmaal hebt ingesteld op TP en dan hoeft het ineens niet meer, is echt niet fijn! Maar de moed niet opgeven hoor!

Ik heb sinds gisteren mijn maandstonden (jeuj), dus nu net als Calani wachten op eisprong! Maar ik mag die wel zelf bepalen met ovulatietest hoef dus niet altijd naar ziekenhuis, vind ik wel een voordeel! Als alles dan goed loopt heb ik ergens een TP vlak voor onze trouw, hopelijk zijn we dan al stiekem met z'n drieën!

Voor diegene die morgen uitslag hebben, veel succes!!!

Calani, ik kan ook altijd wenen nu, vooral als je zo alle mensen ziet met kinderen,... Wil dat ook zo graag, iedereen die hier zit é! Maar we blijven met z'n allen moedig, allemaal Mega Mindy's !

[pink]

Dag iedereen,

Succes hé loesje en berlin, ik zal aan jullie denken morgen en duimen voor een prachtige uitslag. Hé dieke goed hé in november een volgende ronde, kan je alvast naar uitkijken. Ik mag starten in oktober. Gewoon telkens 1 maand tussen laten. En laat die spontane gast maar komen hé, je weet maar nooit.

Ik ben vandaag voor de eerste keer terug wat happy na mijn mislukte icsi van vorige week. Kan weer al aan wat anders denken en genieten van de kleine dingen.

Ik begrijp dat jullie soms zo kunnen wenen, ik ken dat gevoel, heb dat de hele week gehad. Maar ze hebben me niet klein gekregen.

Misschien dom maar heb eens voor mezelf opgeschreven wanneer ik bij elke poging zou bevallen (om me moed te geven ) Ik mag nog drie pogingen ondernemen om toch nog in de loop van volgend jaar een kindje in mijn armen te houden. Het zou een juli, september of november kindje zijn. Is toch een fijne gedachte om het zwarte even niet te zien en positief te blijven denken ook als de volgende poging niet zou lukken, dan heb ik er ng twee om volgend jaar toch zwanger te zijn. Duimen maar.

We moeten zo denken, iedereen op dit forum zal zwanger zijn in 2010, toch een mooi jaar om een kindje op de wereld te zetten hé.

Positief denken dames.