icsi augustus

[sunshine]

Ik heb ook n zoontje met constant oorontstekingen. op 7 maanden eerste buisjes. Dat was in januari 2012. Die buisjes zijn n maand of 9 blijven zitten. Okt/nov 2012 nieuwe buisjes omdat de eerste eruit gevallen waren. Dec 2012 hard wenen, loopoortje aan één kant. Weer naar kinderarts. loopoortje is op zich goed, want dat duidt erop dat de buisjes hun werk doen en het vocht door het buisje achter het trommelvlies uit kan. Maar dus in nov 2012 aan de rechterkant wéér buisje eruit! Oorontsteking en antibiotica. 3 weken later op controle en oortje was in rust, dus nieuwe buisjes (derde paar dan al) moest voorlopig niet. Ze zouden nu wel permanente Tbuisjes plaatsen die wel blijven zitten. We zijn verder gesukkeld tot nu. Gister en vandaag weer loopoortje ad kant dat het buisje nog erin zit. Ik hoop dat het snel lente wordt en we de nieuwe buisjes kn uitstellen! Hopelijk is het er volgend jaar wat uitgegroeid. Hij is net 20 maanden nu.

Vorig jaar ook constant aerosol moeten doen van nov tem april! Non stop. Ik was er zeker van dat ie zwakke longen had. Dit jaar nog geen enkele keer aerosol! Hij heeft al wat meer weerstand opgedaan. Maar die eerste winter is echt erg, zeker als ze naar een creche gaan. Al moet ik zeggen dat ons meisje (n 8 maanden) veel minder ziek is dan de zoon vorig jaar was.

[Bjorn en Kim]

Sunshine, Tibo heeft moeten aerosollen tot z'n twee jaar constant niet te doen. Nu is hij 4 en deze winter heeft hij nu net z'n 1e verkoudheid vast. Heb de indruk dat zwakke kindjes onder de twee jaar sterke worden erna!

[Noa]

Allez, blijkbaar veel kindjes die sukkelen met de oortjes. Bij onze dochter had ik daar helemaal geen ervaring mee, zij heeft (is nu 4,5 jaar) maar 2x een oorontsteking gehad.

Het plaatsen van de buisje viel idd goed mee! Ik heb me zenuwachtig gemaakt voor niets. Onder narcose brengen vond ik wel raar, toch een steek door mijn moederhartje. Maar hij doet het super, ik heb zelfs de indruk dat hij veel levendiger is. Hij roept en brabbelt de hele dag door, is ook veel wilder in zijn spelen. Ik vermoed dat hij toch wel last had van het vocht achter zijn trommelvlies en heel content is dat die druk weg is. Allez, nu duimen dat ze lang blijven zitten en de ontstekingen wegblijven.
Voor de rest is het echt een zalig kind, amai, zo'n grappige, knappe jongen, ik ben er helemaal verliefd op
Ondertussen staat hij goed recht, kruipt aan sneltempo, eet fantastich (stukjes wel nog niet goed, en ook vloeibare dingen (zijn melk is ingedikt) gaan nog moeizaam, hij verslikt zich verschrikkelijk). Hij zegt mama, papa, dada, poes, bravo (bLavo). En doet ook heel veel na van geluidjes en gekke bekken. Hij is nog altijd heel content om te gaan slapen en slaapt het klokje rond van 19u30 tot 7u45. Buiten dat gesukkel met zijn oortjes echt een modelbaby, haast onwerkelijk in vergelijking met wat wij allemaal hebben meegemaakt en nog meemaken met onze iets te pikante dochter

Zij heeft een enorm karaktertje, is altijd zo geweest. Als baby tierde ze zich in slaap, bonkte soms met haar hoofd op de grond als ze haar zin niet kreeg, smeet zich neer in de supermarkt als ze iets niet kreeg, haha, echt tirannetje. Nu is dat al veel verbeterd maar er zijn nog zwakke momenten. Nu zitten we weer in zo'n fase, gisteren weer de hele dag tegenpruttelen en weigeren te eten. Dan kokhalst ze tot ze werkelijk alles moet uitspugen. Ze gaat dan echt heel ver in haar gedrag, ze stikt haast van collère. Dat belooft voor haar ventje later, hihi. Voor de rest al zo mondig als iets, ze kent haast alle woorden, "moeit" zich in elk gesprek en is helemaal niet timide. Ze spreekt iedereen aan, telefoneert als een volleerde receptioniste.
Is ook een echte fashionista: kleren kiest ze nu helemaal zelf en oooo jeetje, ze is in haar "roze" periode. Ik ben niet wild van roze, maar ik laat haar maar doen of anders wilt ze het niet aantrekken. Heerlijke leeftijd, echt waar, mini volwassene! Maar echt niet altijd simpel, we zitten soms met onze handen in het haar. Ze is verbaal zo sterk dat ze op alles kan tegenargumenteren. Dan moet je consequent blijven en niet in de lach schieten (want het zijn soms vreselijk lelijke manieren), maar ik heb het daar best moeilijk mee.

Zo, dat was even over de kindjes. Sebiet vervolg over mezelf en even reageren op jullie laatste berichtjes!

[Noa]

Oh ja, nog even zeggen dat ik heel vaak denk: de dag dat ik na al die miserie te horen kreeg dat ik zwanger was van onze jongen, was echt de gelukkigste van mijn leven. Ondanks de angst tijdens de zwangerschap en na de bevalling door het Hellp syndroom, straalde ik van geluk. Nu vind ik het bij momenten heel zwaar (sta er vaak alleen voor), maar als ik naar mijn 2 kinderen kijk en de interactie tussen elkaar zie, dan voel ik direct weer de gelukskriebeltjes. Het is alles meer dan waard geweest. Ik mag er niet aan denken dat we het hadden opgegeven. Het is niet altijd rozegeur en maneschijn, heb het na onze dochter ook heel moeilijk gehad want ze was niet de makkelijkste, ik ben nog altijd verbaasd dat ik geen gehoorschade heb opgelopen door haar gekrijs ), maar alles wordt beter en ik voel me de kleine dipjes buiten beschouwing gelaten echt een ontzettend gelukkige mama die nog elke dag dankbaar is dat de wetenschap al zoveel kan! Leve de ivf/icsi kindjes!

En dat dysmatuur zijn heeft niet altijd invloed op hun gezondheid. Onze dochter was dysmatuur maar was bijna nooit ziek. Onze jongen zat volledig op schema en kreeg al de volle lading. De ene baby heeft betere weerstand zeker dan de andere. En volgens mij ook het feit dat zij in maart gestart is in de crèche (bijna lente) en zoonlief in septemper (op naar de vieze herfst/winterbeesten).

[Ln]

Dat is fijn om te horen, Noa.. Ik ken namelijk bijna niemand met een dysmatuur kindje. Dus ik kan niet vergelijken. L. is geboren in mei en in september begonnen met nr de onthaalmoeder te gaan. Dus idd net voor de winter en de daarbij gepaarde vieze beestjes.
Ondertussen zijn de buisjes ook geplaatst in zijn oortjes. Het stelt idd niks voor. De narcose (en voor mezelf terug in de operatiekamer zijn) deed inderdaad wel raar, moest toch heel even mijn tranen bedwingen. Maar uur na de operatie was hij alweer vrolijk aan het lachen.
Helaas, vanmorgen toen ik hem uit bed haalde, stond hij onder de rode vlekjes en bultjes. Ik denk dat hij de waterpokken te pakken heeft.
Ik hoop echt wel dat ze na enkele jaren idd zo sterk zijn geworden dat ze amper nog last hebben van enig welke kwaal.
Voor de rest zie ik hem natuurlijk doodgraag en is het 't allemaal meer dan waard!! Er gaat niks boven de liefde voor je eigen kindje!

[Noa]

Ocharme Ln, waterpokken... Zijn het blaasjes of gewoon vlekjes? Hopelijk heeft hij er niet teveel last van.
Onze jongen is ook van mei, en iedereen maar zeggen "wat leuk om dan te bevallen". Was idd wel leuk, maar ik vond het precies nog leuker om te bevallen in november en te starten in de opvang in maart. Het scheelt echt pakken in ziek zijn volgens mij.
Ik moest ook ff mijn tranen bedwingen hoor toen ze hem onder narcose brachten. Ik moest echt zeggen tegen mezelf "niet bleiten, niet bleiten, niet bleiten". Maar ze zullen het wel gezien hebben dat ik een krop in de keel kreeg Moederliefde...
Zie je nu nog iets van zijn dysmatuur zijn trouwens? Onze dochter had het peilsnel ingehaald, qua gewicht toch. Qua lengte is ze een tijdje een pak onder het gemiddelde blijven bengelen, maar nu is ze 4,5j en zit ze op alle grafieken boven de p50, dus niks meer van te merken!

[Ln]

We zijn gisteren bij de KA geweest en hij twijfelde of het wel waterpokken waren omdat er geen blaasjes opstonden. Maar daar het de eerste dag was.. Hij vermoedde netelroos en wou ons vandaag terug zien. Dat vermoeden is ondertussen wel bijna zekerheid daar zijn vlekjes duidelijk meer vervaagd zijn na deze nacht.
Heeft hij allergisch gereageerd op de narcose van donderdag? Of ligt het aan voeding of melk (we zijn 2 weken geleden overgeschakeld van Omneo naar standaard). We weten het niet. Het zal nu een zoektocht zijn waarop hij allergisch reageert.
Van zijn dysmaturiteit is nog weinig te merken. Hij zit onderaan de curve, dat wel maar dat maakt ons
niet uit, zolang hij erin blijft is het ok. (Mijn man en ik zijn ook niet echt van de grootsten) Wel is hij wat achter hetgeen motorische ontwikkeling betreft (hij zit nog steeds niet helemaal stevig bijv.) maar dat heeft volgens mij meer te maken met zijn scheel oogje. En het voordeel nu is dat hij, door zijn overlevingsinstinct te ontwikkelen in mijn buik, nooit slecht eet of zelfs maar kieskeurig is. RSV, keelontsteking, buikgriep, hij weigert geen voeding
Ook is hij meestal heel vrolijk en blij. Echt een modelbaby zoals jij dat noemt, Noa. Buiten het veel ziek zijn dan.

[Noa09]

Hey mama's,

Toch even een vraagje aan jullie mbt reflux.
B. geeft sinds de overstap van Neocate op gewone melk NAN AR echt constant mondjesvol melk terug dus uren na elkaar. Ook huilt hij heel hard vlak na zijn flesje, eerst dacht ik dat hij misschien niet genoeg had maar ook na een grotere fles doet hij het. Zou dat puur komen doordat hij zo moeilijk kan boeren vraag ik me af of zou hij nu toch pijn hebben?

Hij heeft sinds het bezoekje aan de osteopaat donderdag ook twee keer aan projectielbraken gedaan, kan dit mogelijk een effect van de behandeling zijn? De osteopaat heeft bij hem niet veel gedaan maar mij behandeld als verbinding tussen B. en mij (weet niet goed wat ervan te denken).

Iedereen lijkt me overbezorgd te vinden maar zij zien niet hoeveel B. verspreid over de dag teruggeeft en horen hem niet uren kreunen en kuchen en slikken en spugen 's nachts (zo hard dat ik geen oog dichtdoe)... In twee dagen tijd is hij 100g afgevallen doordat hij 1 namiddagflesje slechts half uitdrinkt.

Noa09

[flien]

Ln, bij mijn L was er ook netelroos te zien als allergische reactie. Rode vlekjes in cirkels. Echt net of ik hem in de brandnetels gegooid had. Na zijn eten kwamen ze op en een paar uur erna verdwenen ze weer. Uiteindelijk bleek het dat hij koemelkallergie had. Een jaar later hebben we eens geprobeerd om van de speciale melk Nutramigen over te schakelen op andere en bijna direct stond hij weer vol rode kleine stipjes. Dat zag er niet meer uit als netelroos maar als exceem. Uiteindelijk is zijn koemelkallergie aan 2 jaar overwonnen.

Noa, laat u echt niet afschepen als zijnde overbezorgd hoor. Maar kan u helaas geen tips geven wat die reflux betreft. Ik wou dat ik je beter kon helpen.

[Noa]

Noa09, hebben ze geen ph-metrie gedaan toen hij was opgenomen in het ziekenhuis? Da's het enige wat echt kan aantonen of er zure reflux in het spel is. Soms is veel teruggeven gewoon "eigen" aan het kind zonder dat er reflux is (was zo bij onze jongen, hij geeft nu nog altijd terug na zijn fles en is 10mnd). Ik was ervan overtuigd dat hij reflux ging hebben maar het was niet zo. Zijn schreeuwen van de pijn was echt te wijten aan krampen en het teruggeven (soms tot zijn volgende fles, met echte geuten) was gewoon het nog niet goed werken van het maagklepje maar er waren blijkbaar geen zure pieken die slokdarm beschadigden.
Ik heb echter wel al gehoord dat er zoiets bestaat als niet-zure reflux. Geen idee wat ik me hierbij moet voorstellen, maar dan toont de ph-metrie dus aan dat er geen zure reflux is maar kan er blijkbaar wel nog iets anders aan de hand zijn. Dit kunnen ze niet in elk ziekenhuis testen, bij ons worden we dan doorverwezen naar een AZ of UZ. Een prematuurtje van een kennis heeft die test moeten laten doen, maar 'k weet niet juist wat zijn symptomen waren om die andere reflux test te laten doen. Wij hebben dat niet moeten laten doen.

Ik vind ook dat je je niet moet laten "afschepen". Afvallen is zowiezo niet wat je moet bereiken, ik zou zeker nog eens teruggaan. Veel courage. Hopelijk is het echt niks en is het een kwestie van nog enkele weken en groeit hij er wat uit.

[Noa09]

Hoi Noa,

Tja, het staat vast dat hij reflux heeft en zijn slokdarm wordt beschermd door de Omeprazole veronderstel ik he?

De maag-darmspecialist die ik die dagen in het ziekenhuis gezien heb liet idd uitschijnen dat er nu eenmaal kinderen zijn die veel teruggeven.

Zou jij in mijn geval een gastroscopie laten doen? Ik heb zoiets van voor hetzelfde geld groeit hij er over enkele weken uit, een narcose lijkt me nogal drastisch nu gezien zijn lage gewichtje (maar hij moet natuurlijk wel blijven bijkomen, mss heeft ie toevallig wat buikgriep gehad he, kan ook).

Noa09

[Noa09]

Een ph-metrie vond de arts niet nodig omdat hij het duidelijk vond dat het reflux was. Krijsen van de pijn doet hij niet vaak, het is eerder zeuren en constant onrustig en ongemakkelijk zijn. Vind het erg hem zo te zien...

Op hoeveel weken is dat maagklepje dan normaal gezien volgroeid?

Noa09

[Noa]

Goh, ik zou geen gastroscopie laten doen vooraleer er een ph-metrie is gebeurd eigenlijk. Ph-metrie is totaal niet ingrijpend en geeft toch meer zekerheid over het al dan niet bestaan van echte zure reflux. Omeprazole beschermt de slokdarm inderdaad, dus eigenlijk zou hij van de grootste miserie "verlost" moeten zijn met de medicatie als hij echt zure reflux heeft. Misschien toch krampen dan. Maar stel je voor dat een ph-metrie negatief blijkt te zijn, dan heeft hij de omeprazole eigenlijk totaal niet nodig (is supergoeie medicatie, mijn dochter heeft ze 1 jaar genomen, maar toch best zwaar mocht het overbodig zijn) en dan kan echt verdergezocht worden en kan een gastroscopie uitkomst bieden. Allez ja, da's hoe ik zou denken, maar ik ben geen arts hé.Ik weet gewoon hoe hopeloos je je als mama kunt voelen als je voelt dat er iets aan de hand is en maar niet echt duidelijk wordt hoe of wat. Heel frustrerend, enerverend, en vooral energievretend. Ik zou het nog eens met de arts bespreken, een moederinstinct zit er meestal niet ver naast. Laat je zeker niet afwimpelen. Jouw mannetje sukkelt met iets, voelt zich duidelijk ongemakkelijk. Misschien echt gewoon niks aan de hand en "gewoon" vreselijke krampjes. Maar als jij er aan twijfelt, zeker opnieuw arts raadplegen. Heb ik ook gedaan, tot het schaamrood op mijn wangen stond. Het is hun job, en jij moet een rustige blije baby krijgen zodat je eindelijk de roze wolk eens mag zien passeren.

[Noa]

Oja, dat maagklepje, dat weet ik niet, ik denk dat het tot een jaar ofzo nog niet volgroeid is, ik zou dat eens moeten opzoeken.

zijn zijn symptomen dan totaal niet gebeterd sinds hij de omperazole inneemt?

[sunshine]

Noa09, misschien nog een tip. Wat hier bij beide kindjes wonderen deed was ze 3 keer te laten boeren tijdens flesje. Bv als ze 180 drinken, ne keer boeren op ongeveer 60, 120 en 180. Ze huilden dan veel minder. Sinds ons meisje 6 maanden is, is dat niet meer nodig en kan ze haar flesje meestal zo leegdrinken.