Bericht
door Emmy2 » 22 mei 2017, 12:07
Beertjen, je hebt een positieve test!! super!! En best nog vroeg ook he..
Doorzetter, je waarde was nog laag, maar je was veel te vroeg gegaan voor bn, heb ik dat goed door? Dan is het "normaal" dat je waarde niet hoger is zeker! dan heb je zeker nog alle kansen!!
Ik heb gisterenavond een beslissing genomen, ik stop ermee. Het is genoeg geweest, een enorm gevoel van verdriet overkwam mij, en mijn man troostte me niet, mijn zoontje was me aan het troosten, en toen kwam de gedachte ineen in me op, het is genoeg geweest.. altijd nooit willen opgeven toen mijn man dat wel zei, en nu kwam die gedachte vanzelf, dit is precies de oplossing voor mij, want ik ga kapot. Mijn zoontje hoeft me niet meer zo verdrietig te zien. En voor mijn man voelt het niet hetzelfde aan waardoor ik ervaar dat hij me niet genoeg steunt, zelf vindt hij van wel natuurlijk, en daar komen dan strubbelingen van, ook niet goed denk ik.. ik dacht eerst, ik doe nog de 2 cryo's, dat is dan 2x een tp, maar ik kan geen negatieve test meer aan, ik heb nu zoveel verdriet gehad alsof ik terug een miskraam had, alles van de miskramen kwam terug naar boven en dit wil ik niet meer. Als ik stop als de cryo's op zijn, en het is negatief, dan ben ik nog een groter wrak, en dan heb ik nog een betaalde poging over, ok, dat is wel een punktie en is dus veel zwaarder, maar ik weet dat er wél embryo's van hele goede kwaliteit uit komen, zo'n 3 ongeveer, miss de volgende keer maar 2, maar het zijn er, en als ik erna nog een poging betaal, dan heb ik terug embryo's om terug te plaatsen, dus terug kansen, en ik kan zo doorgaan.. dus ik kan evengoed nu stoppen, en mezelf niet nog meer ellende aandoen..
Heb alles "opgeruimd", alles in een doos gestoken van overschot utro, testen, en een doosje apart met alles van de miskramen, een zwangerschapsboekje, foto's van echo's, zwangerschapstesten, zelfs een eerste kadootje wat ik toen al gekregen had.. en een brief erbij voor mijn zoon later.
heb veel verdriet, maar ik denk dat er nu rust over mij gaat komen, en ik moet niet meer bezig zijn in mijn hoofd met de weken uit te rekenen, van waneer best nog een tp, deze maand mag niet omwille van rustmaand, dus wil het dan volgende maand, maar o nee, we willen ook op reis in onze vakantie, dus is het dan ok om tp te hebben en dan op reis te vertrekken?.. ok dan miss nog een maand overslaan, maar dan moet de reis echt aan het begin van de vakantie geboekt worden (en we zijn al laat om nog iets goeds te boeken, dus vinden we nog iets echt aan het begin van de vakantie?) om dan op tijd terug te zijn voor bn op dag 3, of sla ik die maand ook over? Maar dan verlies ik maanden tijd en wil niet zoveel tijd tussen met mijn zoontje, maar als het dan negatief is, is er weer verdriet in mijn vakantie, of vlak erna, als ik dan miss terug energie heb van de vakantie, is die ineens terug weg.. en een mislukte poging begint aan te voelen als verloren tijd, waarin ik toch wel dingen voor laat vallen, verjaardagsfeestjes waar ik geen zin in heb omdat ik te moe ben en toch geen druppel mag drinken (ik verplichtte mezelf daartoe), geen zin in sociale contacten door die stomme hormonen en vermoeidheid, ik heb altijd de zin om te cocoonen als ik met de behandelingen bezig ben.. en dat ben ik beu, nu zeker met het mooie weertje. Ga ik nog zo een jaar door en hoe erg ben ik er dan aan toe? Het kan alleen maar slechter worden als de pogingen blijven mislukken, en wat bij een positieve test, wéééken lang onzekerheid, oppassen met eten, geen kusjes van mijn zoontje op de mond, om dan terug een risico te hebben op een miskraam..en dan terug nergens te staan.. ik zie dit allemaal niet meer zitten en kan sowieso een miskraam niet meer aan. De kracht is er niet meer. Ben blij dat alles opgeruimd is, ook alle brieven van het ziekenhuis, aanvragen voor bn enzo, alles weg, moet ik nu niet meer zien, geen stress meer, afpraak met gyne ga ik nog afzeggen.. en we zien wel. Als ik bij mijn beslissing blijf, dan is dat goed, als ik toch ooit verder zou doen, dan is dat omdat ik me daar terug sterk voor voel, maar ik vrees ervoor.
Succes aan iedereen! ik ga misschien nog even meelezen want ben toch benieuwd naar degenen die de komende week een bn hebben, maar ergens weet ik dat ik ook dit forum moet loslaten om het echt te kunnen loslaten, ook al helpt dit schrijven me wel, maar dan blijf ik ermee bezig..