NOG IEMAND TP GEHAD ROND DE JAARWISSELING

[Cassyke]

Jaja hoor, in augustus en dan nog met onze eerste huwelijksverjaardag Maar ja dat is het leven zeker...

Inderdaad utrogestan a volonté! Ik vind het ook niet zo leuk in de broek maar ik doe het met veel plezier voor ons boeleke!
Ik begrijp je volledig dat je liever iets voelt, ik zou dit ook hebben. Het stelt je gerust he... Maar je moet niet direct panikeren, het zal nog komen. Zoals je zegt ik denk dat wij inderdaad de enige meiden zijn die vragen naar zwangerschapssymptomen

Sebiet heb je een tweeling als je waarden zo de lucht in gaan Geniet er allesinds maar goed van he!!!

Ik zal onmiddellijk iets laten weten, beloofd. En trouwens ik ga het van de daken willen schreeuwen als het positief is! (ventje gaat niet thuis zijn en ik wil het niet via telefoon zeggen ik wil zijn gezicht zien dus ik ga het hem pas vertellen als hij thuiskomt van zijn werk, als mijn thuistest positief is ga ik die inpakken en klaarleggen op tafel, maar ja dat zijn maar dromen he wie weet is het negatief...)

Rust heel goed uit he dat je boeleke/boelekes op hun plaats blijven!

Greetz
Cassyke

http://onvervuldewens.blogspot.com/

[Monita]

Amai, ineens twee, k' zou nogal verschieten; aangezien dr eentje echt wel een serieus twijfelgevalleke was. Beslist welkom maar k' denk het niet; dan zou ik toch zeker wel iets voelen hé. Ja, die utrogestan is wa hé; sinds ik positief getest ben moet ik er 4x2 per dag en dan nog es 5 progynova-pillekes per dag; da is om de twee uur een alarm voor't één of ander pilleke.

Amai, gaat ge u kunnen inhouden als ge getest hebt. Ik dacht ook zoiets; maar toen ze me belden dat het positief was heb ik direct naar m'n ventje z'n werk gebeld; k'was zo aan't bibberen da'k de nummers bijna ni ingedrukt kreeg; 'schatje, ik ben zwanger' maar was zo aan't huilen van emotie da hij eerst dacht dat't negatief was. Ik kreeg m'n stem gewoon ni onder controle. Maar ja, we zijn ook al enige jaartjes bezig hé; de zelfcontrole was foetsjie...

k'Hoop zo voor je da't positief is, maar een bloedtest is de enige echte barometer hé. Trouwens, inderdaad, 't zijn dromen maar enkel als je kan dromen kunnen deze ook uitkomen. Als ik denk aan al die vrouwen met al hun dromen die hier op dit forum al gepasseerd zijn, dan word ik toch effe stil hoor; voel ik me bijna schuldig dat ik hier nu sta te gloeien van geluk; waarom de ene wel en de andere niet. Die negatieve testen zijn zo teleurstellend, maar je moet er echt in blijven geloven en ervoor blijven gaan.

Okok, gedaan met al da gefilosofeer. Meisje; doe het goed, nog 7 daagskes geduld (amaaai, da klinkt zo lang nog ochaaaarme, ik mag vrijdag opnieuw testen en lijkt een eeuwigheid)k'duim voor je.

Waar ben jij eigenlijk in behandeling?
Groetjes, Monita

[Cassyke]

Hey Monita,

Zoals je zegt, ik hoop dat ik mij ga kunnen inhouden maar ik zal zien he. Als het niet gaat dan bel ik hem gewoon. Hij heeft ook liever dat ik het hem live vertel alhoewel hij denkt dat hij niet gaat kunnen wachten maarja

Oh neen zeg 4 per dag pfffff plezant is anders...
Het kan altijd he twee mij zou het ook niet storen maar ik ben al heel blij met eentje!

Het is normaal dat je je zelfcontrole kwijt bent hoor, je probeert al zo lang en eindelijk een positief resultaat!

Dank je om zo voor mij te duimen, ik ben echt bang...
Inderdaad dromen maakt het leven toch wel aangenamer he!
Je moet je niet schamen voor je geluk. Weet je iedereen op deze site is zo blij als iemand van ons zwanger is. Dat betekent dat er nog hoop is en dat wonderen bestaan! We tellen samen af, we zitten in met mekaar, we helpen elkaar en we zijn blij voor elkaars geluk!

Ik ben in behandeling in het UZ Brussel (Jette) bij Dr. Blockeel en jij? Ik ben er wel content, het is ook een lieve dokter en ze zijn er altijd eerlijk dat apprecieer ik enorm.

Ja 7 dagen is inderdaad nog heeeeeeeeel lang pfff maar het is al beter dan de volle 12 dagen he
Verzorgt u goed he!!!

Greetz
Cassyke

http://onvervuldewens.blogspot.com/

[Monita]

Hello,
Pfff, keionzeker vandaag; had gisteren zulke harde krampen da'k bijna ni kon rechtstaan. Na een kwartiertje gingen ze over, nu toch enorm ongerust. Maar positief gezien; misschien zijn't de beebkes hormonen wel die me zo emotioneel maken.

Moet me inhouden om niet te bellen naar crg. Ik ben ook in behandeling in Jette; Dr. Tournaye. Zeer lieve dokter, wreed tevreden. Over al het personeel daar trouwens. Enorm prof., vriendelijk en empathisch. k'Moe zeggen da'k al in verschillende ziekenhuizen ben geweest, maar Jette springt er toch met kop en schouders bovenuit.

Ni da'k klaag over de andere centra hoor, behalve over Dr Delbeke in UZA; ni direct de meest aangename ontmoeting.

k'Hoop dat jij je vandaag al een beetje zwangerder voelt
Weeral een dagske wachtmonster uitgeschakeld hé; nog 5 te gaan. (ikke nog twee, en dan hopelijk aftellen naar 1e echo)

Take care

[Cassyke]

Hey Monita,

Ik denk niet dat je moet panikeren, je beebje is gewoon plaats aan het maken om te groeien zolang je maar geen bloedverlies hebt is er geen probleem denk ik.
En ja het kunnen inderdaad de hormonen zijn die maken dat je zo emotioneel bent, wie weet de eerste symptomen?!

Ik ben ook heel content van Jette, heel vriendelijk en begripvol.

Hier is het serieus twijfelen. Er zijn momenten waar ik denk dat ik zwanger ben en andere waarbij ik mijn hoop volledig verlies. Ik krijg dan ineens paniekaanvallen waarbij ik serieus ween. Wie weet zijn dat ook misschien de hormonen enfin het is erg soms en ik denk dat mijn ventje ook afziet maar hij zegt het niet. Dat het maar rap dinsdag is want ik word zot!

Weet je al ongeveer wanneer je je eerste echo hebt?

Greetz
Cassyke

http://onvervuldewens.blogspot.com/

[Monita]

Thanx Cassyke,

Ja natuurlijk zijn het je hormonen ; bij ons alletwee hé; wat je daar zegt; dat schommelen tussen ja en nee had ik deze keer ook heel erg; vorige keren veel minder.
En oeps, dacht dat je maandag mocht testen; nog nen dag langer zeg
En wat ons ventjes betreft; da's hun bijdrage hé aan deze behandeling (okok, buiten die kleine 'andere' bijdrage natuurlijk); voor de rest komen ze er makkelijk van af, en ik veronderstel dat ze het stilzwijgend en met de glimlach verdragen.

Groetjesxxxxx

[Cassyke]

Alle wie weet is dat twijfelen een goed teken dan ik hoop het allesinds!
Tja maar het kan zijn dat ik maandag een thuistest doe, ik weet het nog niet zo goed.

ja inderdaad dat zal hun tweede bijdrage zijn, ik veronderstel dat hun eerste bijdrage niet zo erg is geweest he alhoewel men ventje het er toch moeilijk mee had, het is nogal een romantische ziel en hij had het er moeilijk mee dat heel de romantiek van zwanger worden verloren was. Bovendien voelde hij zich slecht dat hij niet veel kon "bijdragen" en "meewerken".
Ach ja zolang we ons kindje hebben maakt het voor mij niet meer uit. Ik ben zelfs heel blij dat we het zo hebben kunnen doen, anders hadden we gewoon geen kinderen kunnen krijgen en dat is veel minder!

Greetz
Cassyke

http://onvervuldewens.blogspot.com/

[ingrid1]

Hallo Cassyke en Monita,

Alvast proficiat Monita. Hopelijk kan ik het ook snel tegen jou zeggen Cassyke.Veel succes alvast.

Die wachtweken duren deze keer heeeeeeel lang vind ik. Ik tel echt de dagen af, nog drie te gaan en zaterdag zal een lange dag zijn als ze niet snel bellen.

Het is mijn eerste ICSI en ik ben ook in behandeling in Jette. Daarvoor heb ik 6 keer IUI gedaan. Heb eigenlijk geen vruchtbaarheidsprobleem, maar ben alleenstaande en vond het tijd om aan kinderen te beginnen vermits ik 35 jaar ben.

Ik voel nog altijd niet veel, buiten af en toe wat buikpijn, maar dan is dat eerder dat ik wat last heb van mijn darmen en maag en daarna gaat het weer over.
Het is wel de eerste keer dat ik zo weinig voel, de andere keren met inseminatie dus, had ik al het gevoel dat het negatief ging zijn doordat ik zoveel buikpijn had en mijn maandstonden dus voelde aankomen. Je hoopt toch elke keer dat ze gaan zeggen het is positief, maar in mijn achterhoofd wist ik het al. Dit heb ik nu niet, ik denk deze keer dat het gelukt is, maar zoals jullie zeggen, zou me liever misselijk voelen of iets anders zodat ik een teken heb. Heb zelf minder last van mijn borsten nu, maar dat was dan vorige keer ook zeker van de hormonen. waar ik wel last van heb is dat ik wel honger heb, maar als ik dan iets eet, ben ik daarna zo opgeblazen en een dikke buik. Meestal heb ik wel een opgeblazen gevoel en wat opgezette buik de dagen voor mijn maandstonden, maar niet zoals nu. Nu is het echt dik soms dat mijn broeken er echt van spannen, maar is misschien nog door de hormonen denk ik dan.
Ik pieker me gewoon zot soms, gelukkig kan ik gaan werken dan denk ik er toch minder aan. Ik heb wel schrik voor een negatief resultaat nu, omdat ik er zo veel op hoop en me eigenlijk zo goed voel, en er een heel goed gevoel bij heb en had van in het begin. Hopelijk komt dit goed.



Bedankt voor de steun, en tot mails
Groetjes
Ingrid

[Cassyke]

Hey Ingrid,

De dagen gaan inderdaad traag voorbij in zo'n geval. Gelukkig heb je er nog maar drie te gaan dat valt nog goed mee! Maar ja jij hebt ook zo lang moeten wachten he pfff dat is het ergste er aan, die wachttijd!

Ik vind het knap dat je de beslissing genomen hebt om alleen een kindje op te voeden. Dit is heel moedig. Ik duim mee voor jou dat je wens uitkomt en dat je zaterdag heel goed nieuws te horen krijgt!

Ik had na de TP een opgeblazen gevoel, ik heb dit nu nog maar het is veel minder. Verder heb ik lichte krampen en steken in mijn buik. Mijn borsten doen pijn maar dat is al sinds ik de utrogestan moet nemen zodus... Zoals je zegt, we worden zodanig volgepropt met hormonen dat je niet meer weet van waar het komt

Ik hoop echt dat je positief nieuws krijgt!!!!

Greetz
Cassyke

http://onvervuldewens.blogspot.com/

[Monita]

Hei Ingrid,

Ocharme meid, al zoveel behandelingen....Dit is hopelijk echt de goeie hé. Misschien een goed teken dat je het nu anders ervaart. Had ik ook; deze keer veel minder last dan vorige keren; borsten veel minder gespannen en al heel snel ; gefeliciteerd; 94HCG!!!
Bij de tweede bloedafname; 2 dagen later; de verpleegster; 'wat mevr.: geen gespannen borsten' en ze wierp me een heel bedenkelijke blik toe en schudde meewarig het hoofd. De hele dag vol stress tot ze me belden; HCG gestegen naar 266.
Waarop kan je al voortgaan hé???

't Is moeilijk meid; Nog effe en je weet het.
De ongerustheid blijft gewoon; ik zit hier opnieuw te nagelbijten voor uitslag morgen. Heb het gevoel dat ik me, na erge krampen eergisteren, minder zwanger voel; (stom want had niet echt symptomen maar in m'n hoofd zijn ze nu nog minder dan minder) enorm onzeker dat hcg gedaald is.

We worden hier allemaal heen en weer geslingerd tussen blijdschap en wanhoop. Zoals Cassyke ook al zei; die hormonen razen door onze lijven en we willen dat beebke zooooooooooooo verschrikkelijk graag hé;
Hoe dan ook; we duimen allemaal mee!!!!!!!!!!!!!

[Cassyke]

Hey monita,

Ik hoop echt voor jou dat je HCG gestegen is. Misschien voel je niets omdat je het nog steeds niet echt gelooft en dat je de symptomen verdringt? Ofwel reageer je gewoon traag op de hormonen he meisje, dat kan ook...

Greetz
Cassyke

http://onvervuldewens.blogspot.com/

[Monita]

Jaja, 'k ben altijd nogal traag van begrip; vooral als'k zwanger ben zulle we maar denke hé

Hou je goed; ni stressen (is altijd makkelijk tegen iemand anders te zeggen hé). En laat u door uw ventje goe soigneren!!!!

[Cassyke]

ik zou ook moeite hebben met het te geloven hoor!

Ik probeer, gisteren ging het wel ik was redelijk positief maar vandaag slaat de twijfel weer toe Dat stopt echt niet he!!!

Zal ik doen, laat jij je ook maar goed soigneren door je ventje he dat je boeleke blijft waar hij/zij momenteel zit(ten )!

Greetz
Cassyke

http://onvervuldewens.blogspot.com/

[Monita]

Lastig om ni te kunnen gaan werken hé; dan gaat de tijd toch wel veel sneller denk ik. Maar 't is bijna weekend; hopen leuke dingen plannen met't ventje en voor ge't weet is't maandag. Toitoitoi.

[Cassyke]

Dat is waar. Ik ben gisteren naar de huisdokter geweest en ik heb verlenging voor de maand februari. Mijn arbeidsgeneesheer geeft mij maar geen groen licht Langs ene kant ben ik wel blij want als ik zwanger zou zijn dan ben ik de meest cruciale maanden van de zwangerschap thuis dus komt dat goed uit... Maar zoals je zegt de tijd gaat zoveel sneller als je werkt.
Ik ga van 't weekend samen met men ventje naar men metekindje, het is haar verjaardagsfeestje dus dat zal mijn gedachten wel verzetten

Greetz
Cassyke

http://onvervuldewens.blogspot.com/