PU

ICSI Forum
Plaats reactie
mimi
Berichten: 149
Lid geworden op: 18 juli 2008, 9:25

Bericht door mimi » 1 augustus 2008, 19:40

Dag Babske, Leonie en Lente12

Ik ben, net zoals jij Babske, blij dat dit forum er is. Ik ben nog niet zo langs ingeschreven, maar ik moet zeggen dat ik er wel moed uit put. Ik heb het vaak lastig om deze hele zaak te verwerken. Ik kan er moeilijk mee om dat alles zo oneerlijk is. Toch kunnen we het nog duizenden keren zeggen. Daarmee komt er geen verandering hé. Het is waar dat we moeten blij zijn dat we de kans krijgen via ivf, maar bij momenten kan ik echt wel een mottig gevoel hebben. Momenteel hebben wij verlof en zijn we eens op daguitstap geweest vandaag, maar zelfs dan lukt het niet om dat hele verhaal over 'zwanger worden' uit mijn hoofd te zetten. Je wordt er continue mee geconfronteerd. Ik probeer zoveel mogelijk dingen te negeren, maar in hoever lukt dit hé? Hoeveel zwangere vrouwen zie je niet, vol trots? Pas op, die vrouwen verdienen dat, maar ik denk dat ook WIJ dit allemaal verdienen. Dat is zo enorm frustrerend. Ik probeer mij er altijd mee te troosten en eraan te denken dat we niet weten hoe die vrouw zwanger is geraakt, misschien heeft ze ook wel dezelfde ivf weg gevolgd als wij... Gelukkig denk ik vaak nog aan dit forum zodat ik terug besef dat ik niet alleen ben, integendeel, er zijn meer mensen dan we denken die zo'n problemen te verwerken krijgen. Ik ben toch wel tevreden dat ik hier steun vind. Daarom een dikke merci daarvoor aan jullie! Sorry voor mij depri-verhaal, maar ik wou het er eens uitspugen.
Groetjes

karo22
Berichten: 43
Lid geworden op: 21 juli 2008, 13:17

Bericht door karo22 » 1 augustus 2008, 23:30

he meisjes,

ik lees hier net jullie nieuws..jullie hebben idd gelijk, ze zeggen 30 % kans en ik ben de vijfde die na de 2de ICSI poging NIET zwanger is (3 weken geleden het slechte nieuws gehoord) .. ik had gehoopt voor jullie, ik leef met jullie mee!!

ben gisteren naar een dokter geweest die verschillende buisjes op je lichaam legt met bepaalde stoffen in en hij heeft me gezegd dat ik teveel gist heb en citroenzuur wat allebei niet goed is voor mijn baarmoederslijmvlies, hij voelde ook al dat er daar iets niet goed zat. Dus dieet en zuiveringskuur gestart.
Mijn vriend had ook een probleem rond de geslachtsdelen(zoizo al verminderd vruchtbaar) en die moet nog ook dieeten. De dokter heeft ook gezged dat hij een maand voor de PU GEEN alcohol meer mag drinken. Dit geeft me een sprankeltje hoop, met iets bezig zijn dat ons kan helpen er de volgende keer beter aan toe te zijn voor de 3de poging.

heb het ook nog moeilijk af en toe, heb vandaag wat verlof genomen. Nog 1 week werken en dan een week verlof, is echt nodig!

11 aug mag ik naar camus voor een nieuwe afspraak/startdatum..ik ben eens benieuwd!

veel sterkte aan jullie allemaal!!!
karo
btw waar zijn jullie in behandeling?

babske
Berichten: 360
Lid geworden op: 8 april 2008, 11:17

Bericht door babske » 2 augustus 2008, 19:36

Mimi, spuug maar alles uit wat er op je lever ligt!!! Daarom zijn wij er toch!! Wij zijn er toch om elkander te steunen en om naar elkaar te luisteren... Dus Mimi, is er iets dat je kwijt wil, vertel het hier toch gewoon. Wij weten als geen ander wat je wil zeggen of hoe je je voelt, want wij maken allemaal hetzelfde mee zodat we erover kunnen meepraten! En het kan alleen maar goed doen om je hartje eens te luchten. Dus meid, je moet je zeker niet inhouden..... Laat maar komen wat je kwijt wil!
Het is zoals je zegt... Als je eens een dagje wil genieten zonder aan de hele miserie te denken, lukt dat toch nooit helemaal. Want hoezeer je ook wil genieten en alles even naast je wil neerleggen, altijd word je geconfronteerd met 'je droom'. Want overal zie je inderdaad zwangere vrouwen rondlopen, of kindjes spelen, ... Eigenlijk worden we er voortdurend mee geconfronteerd wat best wel moeilijk is eh. Maar gelukkig staan we er niet helemaal alleen voor en kunnen we steun vinden hier op de site!
Dus meid, als er iets is of er is iets wat je kwijt wil, spuug het eruit eh!

En Karo22, dikke knuffel!! Lukt het een beetje om je verdriet te verwerken? Ja meid, het is allemaal niet eerlijk eh en het is zo moeilijk. Maar het is nu eenmaal zo er we moeten gewoon verder! Hopelijk zal jullie dieet helpen voor jullie problemen en wie weet kan je ons de volgdende keer wel goed nieuws vertellen eh!! Kop op!!!

Groetjes Babske

mimi
Berichten: 149
Lid geworden op: 18 juli 2008, 9:25

Bericht door mimi » 2 augustus 2008, 20:06

Babske. Bedankt voor je steun meid! Ik heb dat inderdaad regelmatig eens nodig, maar dat zal wellicht bij ieder van ons zo zijn hé. Babske. Hoe gaat het verder met jou? Lukt het bij jou om alles wat te verwerken en nieuwe moed bijeen te sprokkelen voor een nieuwe poging? Je weet dat je bij mij ook altijd jouw verhaal kwijt kan hé. Ik las dat jij acupuntuur doet. Ben je daarmee gestart op advies van een arts of zo?

Karo22. Hoe gaat het met jou? Het is niet altijd eenvoudig hé om weer de knop om te draaien en terug opnieuw te beginnen? Heb jij nog cryo's of moet je nu starten met een nieuwe poging? Ikzelf ben in behandeling in Brugge. En jij?

Groetjes

babske
Berichten: 360
Lid geworden op: 8 april 2008, 11:17

Bericht door babske » 2 augustus 2008, 20:12

Mimi, ja eigenlijk gaat het wel met mij buiten het feit dat mijn broer nu ook aan 't proberen is voor kindjes. Want daar heb ik het héél erg moeilijk mee. Maar ja, ik kan hun niet verbieden om eraan te beginnen eh! Verder gaat het wel. Ik kijk eigenlijk al uit om na ons verlof te starten met onze volgende poging. Ik moet deze keer andere hormonen nemen.
Ik ben met acupunctuur begonnen omdat ik hier op de site heb gelezen dat daar verschillende mensen zwanger mee geworden zijn. Allé, het zal toch een positieve rol hebben gespeeld in combinatie met een of andere behandeling. En daarbij voel ik me daar heel goed bij. Ik heb dat zelfs niet eens tegen mijn gynaecoloog verteld. Hij hoeft dat niet te weten eh... Ben je ook van plan om ermee te starten Mimi?

Oja, Karo22, wij zijn in behandeling in Genk. En jij?

Liefs Babske

mimi
Berichten: 149
Lid geworden op: 18 juli 2008, 9:25

Bericht door mimi » 2 augustus 2008, 20:28

Babske.

Ik kan mij inderdaad wel voorstellen dat je dit absoluut niet leuk vindt dat je broer ook wil beginnen aan kinderen. Probeer je daar niet in op te jagen meid. Bij jou zal het ook wel binnenkort lukken, dat moet wel. Weet jouw broer eigenlijk dat je met ivf bezig bent?
Ik heb 'nog maar' één verse poging ondergaan, maar volgens dat de gynaecoloog al zei zal de medicatie bij mij gelijk blijven als er nog een tweede komt. Hoe komt het dat je andere hormonen moet nemen?
Ik sprak er deze middag met mijn man over, over wat ik gelezen had op het forum van zo'n hulpmiddelen zoals acupuntuur. Ik las ook dat er iemand heel vaak met een warme kruik op haar buik had gezeten na de terugplaatsing. Deze vrouw was ervan overtuigd dat dit haar had geholpen. Mijn man staat nogal weigerachtig tegenover deze dingen. Ik heb zoiets van: je zou het meest waanzinnige doen om toch maar resultaat te hebben hé. En zo hebben we altijd iets om over te discussiëren hé...

Groetjes

babske
Berichten: 360
Lid geworden op: 8 april 2008, 11:17

Bericht door babske » 2 augustus 2008, 20:46

Mimi,
Ja mijn broer weet dat we met icsi bezig zijn. Maar het is wel zo dat we elkaar niet zo heel vaak zien. We hebben geen ruzie, maar zij zijn gewoon twee heel andere mensen dan wij. Zij hebben heel andere opvattingen dan ons. Als we samen zijn, verstaan we ons wel goed hoor. Maar het is niet zo dat we bij elkaar de deur plat lopen.
En ja acupunctuur. Normaal gezien ben ik het die niet in zo'n dingen gelooft. Maar ik ben uiteindelijk eens naar de site van die acupuncturist gegaan en daar las ik zoveel 'dankjes' van mensen die zwanger zijn geworden zodat we het toch maar eens hebben overwogen. Baat het niet dan schaadt het niet eh. (acupuncturist: www.johanroose.be) Vandaar de we er toch maar mee gestart zijn. Mijn man is gewoon de eerste keer meegeweest en nadien ben ik telkens alleen geweest.
En waarom ik andere medicatie krijg, weet ik eigenlijk niet. Mijn gynaecoloog is een speciaal man. Daar mag je niet te veel vragen aan stellen of die is lastig. Hij is wel heel bekwaam maar absoluut niet vriendelijk. Maar ik denk dat ik andere hormonen moet krijgen omdat hij meer eitjes bij me wil krijgen zodat de kans op meerdere embryokes groter is. De twee eerste keren heb ik ook dezelfde medicatie moeten nemen hoor, maar toen had ik telkens maar twee en één embryo('s). Dus misschien dat hij daar iets aan wil doen? Ik weet het niet! Ben jij met ivf of icsi bezig?

Groetjes

mimi
Berichten: 149
Lid geworden op: 18 juli 2008, 9:25

Bericht door mimi » 2 augustus 2008, 20:59

Babske
Misschien moet je dit wel als voordeel zien dat je niet zo'n nauw contact hebt met je broer. Stel dat het lukt (en wij zijn de eerste die beseffen dat dit niet altijd zo vlug gaat als je wenst) dan is het misschien wel beter dat er wat afstand is. Hopelijk heb je een goed contact met je ouders zodat zij daar ook wat rekening mee kunnen houden... Moest het in ons geval zo zijn zou ik het rechtstreeks tegen mijn broer zeggen dat hij tenminste respect mag hebben en rekening houden met je gevoelens. Ik weet het, zoiets is heel moeilijk. Ik zou er ook niet mogen aan denken. Ik heb het al moeilijk als ik iemand zie van mijn leeftijd die ook een kind heeft. Dat is zo confronterend. Mijn ma vertelt het mij gewoon niet meer als ze iemand kent die een kindje heeft. Ze weet dat dit kwetst. Maar zoals we al zeiden is die confrontatie continue aanwezig hé. Jaag je er zo weinig mogelijk in op meid. Tijd zal raad brengen. En ik zeg het nogmaals, je wordt niet zwanger op bevel hé. Misschien duurt het bij jouw broer ook ietsje langer en ben jij toch nog de eerste. Ik duim voor je mee! We gaan ervoor hé!!!

Van die acupuntuur. Ik ga dat eens doorgeven aan mijn man. Je kent die mannen hé, eerst moeten ze iets zien voor ze het geloven (allez bij de mijne is dat toch zo). Bedankt voor de website!

Ik denk dat dat eigen is aan een gynaecoloog. Ze zeggen heel weinig en jij moet zitten knikken hé. Zolang ze maar weten wat ze doen hé. Ik denk het eerlijk gezegd ook dat hij wat meer embryo's wil bereiken. Dat zou natuurlijk wel goed zijn voor dooicyclussen hé. Maar... misschien lukt het wel de volgende keer en heb je geen dooi meer nodig hé!!! We duimen hé.

Bij ons is het icsi. Wij ons ligt het probleem volledig bij mijn man en is alles in orde bij mij. Daarom is het icsi. En bij jullie?

Groetjes
Laatst gewijzigd door mimi op 3 augustus 2008, 9:45, 1 keer totaal gewijzigd.

babske
Berichten: 360
Lid geworden op: 8 april 2008, 11:17

Bericht door babske » 2 augustus 2008, 21:18

Mimi, ja gelukkig heb ik heel goed contact met m'n ouders. Zij vertellen het me ook niet meer als iemand zwanger is of als iemand bevallen is. Want ze weten dan toch dat ik begin te wenen en dat het pijnlijk is voor ons!
En wat mijn broer betreft die staan daar gewoon niet bij stil bij datgene wat wij nu allemaal moeten meemaken. Dat bedoel ik nu net dat zij zo anders zijn dan wij. Zij zullen ook niet eens vragen hoe het met ons gaat.

Bij ons ligt het probleem bij ons beiden. Wij doen ook icsi. Ik heb endo en mijn man verminderde beweeglijkheid van zwemmertjes en antistoffen in sperma. Dus das ene hele boterham eh!

Ja, je kan altijd eens naar de reacties van mensen kijken op die site van johan roose eh. Dat heeft bij ons ook de doorslag gegeven om daarmee te starten.

Veel succes meid!!

Doei

mimi
Berichten: 149
Lid geworden op: 18 juli 2008, 9:25

Bericht door mimi » 2 augustus 2008, 21:27

Babske

Je weet, ik blijf duimen voor jou hé. Dat moet lukken!!!

Ik ga dat van johan roose inderdaad eens op mijn gemak lezen. Zoals ik al zei: je zou vanalles doen hé.

Heb je zelf klachten van je endo? Ik vind dat namelijk een raar iets, die endo. Ik heb al vaak gelezen dat de klachten heel uiteenlopend zijn en dat de diagnose moeilijk kan gesteld worden. Was dat ook zo bij jou? Bij mijn man is de hoeveelheid, vorm en beweeglijkheid heel slecht, spontaan is 99 % onmogelijk.

Groetjes

Inti
Berichten: 247
Lid geworden op: 30 juli 2008, 20:58

Bericht door Inti » 2 augustus 2008, 22:01

Hallo mag ik er hier ook bij?
Heb al 2 ICSI's achter de rug. De eerste was mislukt, de tweede gelukt maar miskraam op 10 weken en curretage op 11 weken.
Bij ons ligt het probleem ook alleen bij mijn man. Hij is verminderd vruchtbaar.
We zijn juist beginnen aftellen voor een cryopoging. Heb er wel weinig hoop in want heb maar 1 cryootje.
Moet 6 augustus gaan voor een echo en bloedprik (cyclusdag 12).

Groetjes,

Inti

mimi
Berichten: 149
Lid geworden op: 18 juli 2008, 9:25

Bericht door mimi » 3 augustus 2008, 9:11

Natuurlijk Inti mag jij er ook bij. We kunnen maar allen samen zitten kletsen hé en ons hart eens luchten. Jij hebt dus al twee icsi's achter de rug. Heel spijtig dat je tweede poging geëindigd is in een miskraam. Lukt het meid om dit een beetje te verwerken? Had je na je eerste poging ook cryo's? Jij zal wellicht ook al een tijdje bezig zijn in de ivf weg. Ik vind die tijd zo frustrerend. Het is altijd maar wachten en dan nog eens een wachtmaand ertussen, dat vind ik zo vervelend. Als ik het goed lees, zitten we dus met dezelfde medische achtergrond. Ik heb wel 'nog maar' 1 icsi achter de rug en heb ook 1 cryo laten terugplaatsen, maar dat was mislukt. Nu heb ik nog 2 cryo's. Wellicht hopen we allebei dat de goeie er nog tussen zit hé.

Groetjes

Lente12
Berichten: 65
Lid geworden op: 12 juli 2008, 9:41

PU

Bericht door Lente12 » 3 augustus 2008, 12:53

Mimi,
Ik begrijp het ook echt allemaal niet meer. Ik bloed gewoon uit, niet te doen. En ik moet blijven utrogestan nemen. kunnen de regels dan zomaar erdoor? Brugge zei me vorige week weer dat het te vroeg was voor mijn regels, als ze de waarden bekijkt. Ipv woensdag moet ik nu maandag bloed gaan trekken.

Babske,
Het gaat echt niet goed hoor met mij. Gisten ben ik naar huis gekomen van Dranouter. Ik voelde me zo ellendig en had barstende hoofdpijn. Ik zit iedere minuut te denken dat het niet gelukt is. Kan er echt niet over! Zit met bepaalde momenten in Dranouter echt met de tranen in mijn ogen. En ook: we gaan ieder jaar met een bende, en er is een vrouw mee van 40 jaar die op scheiden staat en ze had iemand anders leren kennen waarmee het ook al gedaan is, en ze is zwanger. Dan zeg ik terug 'Wat is de wereld rot'. Straks ga ik weer naar Dranouter. Een vriendin komt ook van mij. En ik hoop van harte dat ze haar 2 kinderen niet mee heeft. Ik kan het echt niet verdragen, erg he van mij.

Karo 22 en Inti,
Ook slecht nieuws voor jullie. Verschrikkelijk. Komt er hier dan nooit eens iemand met goed nieuws? Ik wens jullie heel veel sterkte toe.

Ik ben in behandeling in Brugge.

Leonie,
Hoe gaat het met jou? Al een tijdje geleden dat we nog iets hoorden van jou.

karo22
Berichten: 43
Lid geworden op: 21 juli 2008, 13:17

Bericht door karo22 » 3 augustus 2008, 14:06

he meisjes,


vele mailtjes zie ik..bij mij is het nu een maand geleden dat ik het slecht neiuws hoord en langzaamerhand komt het weer goed met mij..gelukkig doordat wij nu gestart zijn (allebei) met een dieet en pilletjes voor ons lichaam te zuiveren, zie ik een volgende poging weer zitten, maar eerst op consultatie in jette volgende week om te weten wanneer die startdatum zal zijn (he nog nooit cryos gehad)
Mijn endo was graad 3, bij toeval ontdekt, had cyste op eierstok en wat weefsel overal..maar had daar nooit last van gehad, is bij gynaecologisch onderzoek ontdenkt en weggehaald bij Meuleman in Leuven(<zeer bekend daarvoor)
En mijn man is ook verminderd vruchtbaar, daarom ben ik zeer benieuwd naar de volg poging en uitslag van zijn 'staal' omdat hij nu toch met die pillen bezig is.
Hij vind dit ook niet leuk om te doen, maar doet er alles aan om een kind te krijgen.

Babs, ik snap da jong van uw broer, mijn broer is ook zo, hij is wel ouder maar weet je, als mensen daar niet mee bezig zijn , kunnen ze hun moeilijk voorstellen wat dit is.
Gelukkig zijn mijn vriendinnen wel heel lief en vragen ze geregeld naar mij en hoe dit alles ineen zit, zij hebben allemaal al kinderen of zelfs 2!Der zijn er echt bij die na 1 keer proberen zwanger zijn he! Maar als het me niet afgaat, dan blijf ik bij hen weg..maar meestal als we samen zijn, speel ik met hun kinderen of mag ik ze al eens eten geven en dat doet me wel deugd die betrokkenheid.
Ik ga die website ook eens bekijken van diene Johan, das misschien iets voor een andere keer.. :-)

Inte, een miskraam hebben en curettage is echt geen lachertje he..eerst alle hoop en dan de teleurstelling..

groetjes en veel liefs aan iedereen!
karo

babske
Berichten: 360
Lid geworden op: 8 april 2008, 11:17

Bericht door babske » 3 augustus 2008, 19:17

Lente12, maar meid toch... Ik vind het zo erg voor je. Maar ik snap het niet goed. Je hebt gewoon je regels en in Brugge beweren ze dat je evt nog zwanger kan zijn of wat? Die houden je precies ook aan het lijntje eh! Dat is emotioneel wel heel erg zwaar!! Je hebt eigenlijk je regels en in het ziekenhuis beweren ze dat er misschien toch mogelijk nog een zwangerschap in zit.. Je zou voor minder zot worden eh!! Das toch niet vol te houden eh!!

Ben je nog terug geweest naar Dranouter? En had je vriendin haar kinderen thuis gelaten? Ik hoop het voor jou! Awel, ik heb dat ook zo. Ik kan er niet goed tegen als anderen hun kinderen meenemen terwijl ik er kinderloos bijloop. Erg is dat eh!!
En ja meid, de wereld is ook rot. Je ziet eh... het zijn meestal zo'n mensen (zoals je vriendin die gescheiden is en een nieuwe vriend had waar ze ook niet meer mee samen is) die zwanger worden. Ik kan daar ook heel erg kwaad van zijn. Maar wat doen we eraan eh?? Konden we er maar iets aan doen!!

Ik hoop dat je vlug zal weten hoe of wat de uitslag is en ik hoop voor jou dat die alsnog positief zal zijn! Want die onwetendheid die maakt je gewoon zot eh!! Ik zal nog heel hard voor je duimen en laten we hopen op het beste eh!!!

Veel succes eh meid en kop op (hoe moeilijk het ook is!!!) Dikke knuffel babske

Plaats reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten