Hoi hoi meiden,
Long time, no reed

Bij mij zijn het hier rare dagen geweest. Ik heb heel het weekend niet op internet gekunnen. Veel te veel zorgen aan mijn hoofd...
Te weten gekomen dat mijn vader (peter van ons foemperinneke) volgende week (5/7, op de dag van mijn volgende echo) een zware hartoperatie moet ondergaan. Hij is al 2x geopereerd (waaronder gisteren 1x) aan zijn halsslagaders. Dit is al één punt waar ik mij al zoveel zorgen over maak.
Dan kwam er nog dat ik gisteren onze mickey moest binnendoen voor een castratie. Op zich niet zo'n grote en zware operatie, maar toch wel zorgwekkend want je weet nooit wat kan gebeuren tijdens een operatie. Gelukkig is dit goed verlopen maar spijtig genoeg heeft hij enorm veel pijn waardoor ik vannacht gewoon NIET geslapen heb. Ik heb hem heel de tijd in mijn armen vastgehouden zodat hij zo weinig mogelijk pijn zou hebben.
Gisteren was dus heen en weer gerij want ik dierf niet alleen gaan. Ik voelde de tranen al opkomen de avond er voor. Dus heb ik een goede ziel gevonden om mee te nemen, mijn moeder. Ik ging ze halen, alles op het gemak, geen zorgen, geen file, ruim op tijd. We komen daar toe en krijgen een telefoontje van mijn zus (die net een straat verder woont van mijn ouders): er is brand in de schuur rechtover jullie huis

Toen zijn de zorgen begonnen...
Ik breng ons woefke binnen, hij krijgt zijn kalmeringsmiddel en wordt helemaal flaggada. Het is tijd om hem achter te laten en door te gaan, man wat was dit moeilijk! Soit, het was me gelukt en we reden op ons gemak opnieuw naar huis. Ik had besloten om tot 13u bij mijn moeder te blijven om haar gedachten wat te verzetten, tot we opnieuw een telefoontje kregen van mijn zus. Haar zoontje had opnieuw een epilepsiecrisis (een paar dagen er voor ook al) gedaan en vroeg of we op Kylian wouden babysitten. Geen probleem, ze mocht hem brengen. Maar onze miss had slechts 1 papfles meegegeven en niet stilgestaan bij het feit dat op spoed lange wachttijden kunnen voorkomen. Gelukkig woont ze dus een straat verder en kon mijn ma om 16u het materiaal gaan halen. Ja ja ik ben gebleven want ik dacht wel dat ze me nodig ging hebben (anders had ze met kylian in haar armen in de volle zon moeten stappen tot ginder). Dus hier waren er ook weer zorgen.
Ondertussen zat ik continu met mickey in men hoofd...
Uiteindelijk besloten dat men ventje me bij mijn ouders ging komen halen en we mickey samen zouden gaan halen om 19u (mijn airco is stuk in mijn auto dus veeeeel te warm!).
Dus meiden, jullie zien wel hoe stressy mijn dag gisteren wel was. Ik was KAPOT en ik ben het nog steeds (als het niet erger is)!
Ik zie dat Isolde vandaag haar BN heeft, meid ik wens je veel succes en de duimen staan hier omhoog!!!!