ICSI januari-februari-maart 2015

[Uiltjes]

Merci :'))
ben wel 'blij' dat ik hier wat lotgenoten hebben die begrijpen wat ik voel..ben pas sinds de 4de poging hier aangesloten.. ben er kapot van, had er efkes een goed gevoel bij (maar dat heb je wel meestal zeker de eerste week door die k*thormonen). door de acupunctuur en mezelf warm te houden zag ik het volledig lukken.. not..

maar ja, life goes on, sterk houden op't werk en doen alsof er niets aan de hand is hé.. je wordt verondersteld altijd happy te zijn.. iedereen heeft hier precies het perfecte leventje, de mooiste slimste en tofste kindjes, (ben de enige vrouw nog zonder (eigen) kinderen, buiten nog 1 iemand die single is). Iedereen is blij dat het lente en zomer wordt, feestjes, aperootjes, koerse en bijeenkomsten overal.. en ik heb daar allemaal geen zin in. wil gewoon maar 1 iets, of misschien 2, ik wil ook gewoon weg, op reis enkel en alleen met mijne vent! Of in de zetel met hem, lekker eten en drinken (wel aperootjes hoor, maar zonder volk bij), nietsen en veel slapen.. Er is juist weer zoveel te doen de volgende weken, maanden.. BAH! 'k Wil niet zielig doen, maar ik voel me echt zo.. al zo lang

[maya1]

deze morgen eerste echo gehad en mijn wereld zakte helemaal in
een leeg vruchtzakje draaid waarschijnlijk uit in miskraam
volgende week als er nog geen bloedingen zijn nog eens echo
voel me slecht en leeg.

[Anoniempje_]

Pff altijd een happy masker ophouden, is hetgeen mij nog dieper in de put heeft gebracht. Vandaag niet wezen werken en mezelf de hele dag opgesloten. Herkent iemand dit trouwens? Elke keer het niet lukt voel ik zo'n intens verdriet en niet alleen omdat het niet gelukt is, maar omdat mijn lief embryo'tje de kans niet heeft gekregen te groeien tot een prachtig persoontje.

@Maya: ik hoop van ganser harte dat ze het niet bij het rechte eind hebben!!!

[tita25]

Oh anoniempje ik heb mij vaak zo gevoeld hoor na elke mislukte poging.

Uiltjes constant dat masker opzetten heeft mij ook niet geholpen hoor. Het is nu eenmaal zo en als jij je slecht voelt dan is dat zo en laat de rest maar spreken zonder dat jij daar ook nog eens mee bezig moet zijn!

Maya: hoever zou je nu moeten zijn?

[maya1]

tita: zou vandaag net 7 weken moeten zijn

was echt een hel deze middag
eerst ging de apparatuur niet zo een 10 talmin moeten wachten daarna zei hij goed nieuws er zijn er geen twee en slecht nieuws vruchtzakje is leeg
en dan zijn blabla over mijn leeftijd, ik had enkel en alleen zin om te vertrekken,en dan de kers op de taart tja zo erg is dat nu toch niet binnen paar dagen heb je bloedverlies en tis voorbij.
ben wel geen robot hoor zonder emoties

sorry moest even afblazen

[tita25]

Oh ja dan had je al vruchtje moeten zien. hele hele dikke knuffel!!!
Wat een lompe dokter was dat eigenlijk. Die weet toch dat je al behandelingen nodig hebt om zwanger te worden dus dat het al niet eenvoudig is... Pfff en dan zo luchtig over dat bloedverlies enal pfff groot gelijk dat het hier even ventileert want zoiets mag je niet opkroppen... Echt hele dikke knuffel!!

[T&L]

Hoi UItljes en maya en anoniempje en Guofan en... jullie allemaal die zowat in dezelfde situatie zitten als wij allen.

Bij ons was, zoals mijn "buikgevoel" het al aangaf, het geluk van korte duur. Deze morgen controle labo gedaan en resultaat: HCG niet gestegen, bijgevolg concludeert gyn een biochemische zwangerschap. Ik moet stoppen met medicatie en wachten op MS.
Boink efkes klop van de hamer bij mijn thuiskomst van het werk gisteren, ook al had ik zo'n gevoel, je begint toch al stille'kes te dromen eh.

Nu begint alles opnieuw want ik had maar 1 ingevroren embryo'tje... bwah!

@Uiltjes ik had gisterenmiddag je reactie nog gelezen en zou er op antwoorden bij mijn thuiskomst: dat ik je gevoel immens herken en ik vermoed bijna iedereen hier en ik je wilde steunen ook al ik wel goed nieuws had. Dat laatste is nu ook int water gevallen. Ik sluit me bijgevolg aan bij je gevoel..... Gisteren al het eerste troostend berichtje: " volgende keer beter....".
Kweet het das goed bedoeld, maar zo simpel is het niet....

En inderdaad ook bij mij weten nie veel mensen expliciet waar we mee bezig zijn (ik zeg expliciet want iemand met een klein beetje gezond verstand ziet ook wel dat wij klaar zijn voor kindjes, dat we er open voor staan, dat we zot zijn van onze nichtjes, dat we onze leeftijd hebben, dat ons leven anders op zen plooi gevallen is, etc........zodat ze maw wel kunnen concluderen - volgens mij althans - dat er eventueel iets schort).

Zoals je zegt: het wordt weer lente, iedereen is gelukkig omwille vanhet goede weer, omwille van de goede vooruitzichten en wij hebben zin om gewoon op onze vertrouwde plek te blijven. Daar waar je niet wordt geconfronteerd met al die , al dan niet geforceerde, blije en perfecte gezinne'tjes.....
Maar geloof me: ik ben er zeker van niets is wat het lijkt. AL da perfect gedoe - kan toch ook niet?????

Makkelijk gezegd, getypt: maar we gaan er opnieuw voor eh!!!! Ooit ervaren ook wij dat geluk ...................

[maya1]

moet ik blijven hopen, er is wel inderdaad iets te zien heel klein maar wel iets
mijn man blijft hopen want hij had geen vertrouwen in arts , eerst ging zijn toestel niet en dan raprap echo maken en dan zegt hij zelf machines kunnen ook falen hé.
weet echt niet hoe ik mij moet voelen.

[T&L]

Hebben jullie trouwens ervaring met zo'n biochemische zwangerschap? IK wil niets liever van nu zo snel mogelijk opnieuw te starten met volgende poging.

Maar mijn HCG moet opnieuw eerst negatief worden, hoe lang duurt dat? Hoe snel dan opnieuw volgende poging????

Pfff Kvoel me klote en absoluut geen zin en fut om te werken nu! Tkan me gelijk allemaal gestolen worden!!!!

[purpleflower]

Dag allemaal

ik ben nieuw hier, maar kon wel wat support gebruiken vandaag... voor 't eerst niet gaan werken tijdens de behandeling, aangezien ik maar niet kon stoppen met huilen vanmorgen, vreselijk vond ik dat.
Die interne gejaagdheid (zit vandaag op D7), daar word ik echt ongelofelijk zot van, kan ik niet van slapen, word ik zo triest van, wil dan niemand ten last zijn, maar tjah... dat lukt me natuurlijk niet.

[T&L]

Hoi purpleflower,
MOet ook lukken ik mail net nr mijn partner dat ik ook op het randje sta om eens gebruik te maken van een "ziektebriefje". Doe ik normaalgezien absoluut niet, na punctie trouwens onmiddellijk gaan werken (ook al had ik veel pijn, last van overstimulatie, etc...)

Maar nu kan ik gewoon aan niets anders denken en ben ik op zen minst gezegd productief!

Ik mezelf vannacht in slaap geweend en nu staat het wenen me ook wel iets dichter dan het lachen, maar ja op het werk gaat dat niet echt eh....

[purpleflower]

Hey T&L

laat ze maar vloeien, gewoon doen, zou ik zeggen, ga naar huis! Gelukkig heeft mijn vriend me quasi verplicht thuis te blijven (tussen 2 huilbuien door gebeld naar het werk)...anders zou ik wellicht ook vertrokken zijn, dus ik moet niet praten

gisteren ook in mijn middagpauze gerusht van twerk naar de afspraak, moeten lopen, want ik ging het niet halen, al die stress toch, soms vraag ik me af of even een weekje ziekteverlof geen makkelijkere optie zou zijn. Want combo quasi dagelijkse ziekenhuisbezoeken met fulltime werken, vind ik toch geen evidente.

[Uiltjes]

Oh nee T&L, eerst horen dat het positief is, al dat geluk, en dan toch slecht nieuws .((( wat is een biochemische zwangerschap eigenlijk? En moet je geen beetje tijd tussenlaten ook om weer opnieuw te starten?
We gaan er zeker voor!!! Dat geluk bij anderen is inderdaad niet altijd wat het lijkt.. Maar als ik facebook open, ik kom zot.. Het is veelal al rap weer afgesloten, ik kan het soms niet meer, naar al die fotos kijken..

@anoniempje, herkennen wel ja, maar voorlopig wil ik nog niet thuisblijven van het werk. Aan de ene kant wil ik niet dat ze zich vragen gaan stellen, dat ik dingen moet uitleggen etC.. Ben nog maar net 2 dagen afwezig geweest voor de punctie en binnen 2 maanden ofzo zal ik weer maximum 4 dagen afwezig zijn (afhankelijk van of er een weekend tussen zit). Ik ben daar dan ook nog eens zo mee bezig, met die ziektedagen, zou niet mogen he, we hebben er recht op en uiteindelijk 'verdienen' we ze.. Maar ja.. Ik kan het (nog) niet om nu naar dokter te gaan en mij valselijk ziek te verklaren:-) Hoewel het ook perfect mogelijk zou zijn.. Gewoon gaan, uitleggen en we zitten thuis.. Maar misschien jaag ik me dan nog meer op, k weet het niet. Ik ween ook veel, vooral als ik alleen ben. Als er een emo liedje is, in de auto, baff! Of op het werk, slik slik...

Ja Tita, ik kijk en loop er pissig bij, en ik ga niet een masker opzetten en constant lachen hoor, dat kan ik niet, of het is groen lachen op het werk heeft niemand er zaken mee, dus probeer ik gewoon mijn werk te doen, als iemand iets vraagt te reageren maar verder zit ik in gedachten verzonken :-/

IDd Purpleflower, die afspraken voor het werk begint, over de middag (alé, zo doe ik het meestal), alles regeleln, het is een hele rompslomp... Maar uiteindeljk ook van korte duur, efkes tandenbijten, probeer ik dan tegen mezelf te zeggen..Wat heeft hij dan gezegd dat je had zogezged? Of weten ze ervan?
Het kan me ook allemaal gestolen worden, ben soms eens kort tegen een collega, en dan denk ik shit .. maar foert..

@Maya, zolang het niet gezegd is dat je niet zwanger bent, kan je hopen hé.. Wat zeggen ze zelf, dat het nog kan?

[tita25]

Maya: ik zou je hoop niet te groot houden. Ik weet is makkelijk gezegd en zolang er nog iets is blijft een mens hopen he. Maar probeer er toch van uit te gaan dat kans maar heel klein is dat het nog goed komt. Moet je kende dagen nog eens voor een echo gaan of gewoon afwachten? Als je geen echo meer hebt zou ik toch proberen om er 1 te krijgen bij iemand anders zeker als je denkt dat er toch iets te zien was in het vruchtzakje.

T&l: ik heb in het verleden nog een bioch zw gehad. Bij mij was het wachten tot het op nul staat en maand rust maar in sommige ziekenhuizen laten ze je gewoon weer starten ook als je Hcg terug nul is. Hoelang het duurt hangt af van hoe hoog het staat. Bij mijn mk'en daalden mijn waarden in het begin super snel maar voor de laatste 20 alleen duurde het dan nog een week. De laatste beetjes zijn het hardnekkigst om uit je bloed te geraken jammer genoeg :s

T&l en purpleflower: voel je niet schuldig dat jullie een dagje thuis willen zijn/zijn. Heel die behandelingen zijn al zo een rollercoaster en met slecht nieuws erbij is dat echt normaal hoe jullie je voelen. Je wilt niet weten hoe vaak ik hele avonden tot dagen gehuild heb!

Uiltjes: ik ben 1,5j geleden de mensen die aankondigden dat ze zwanger waren of die met kindjes op mijn facebook zo te zetten dat ik geen updates meer van kreeg en niets meer zag (ze blijven wel vrienden he) omdat ik al dat geluk niet meer aankon. Soms zijn zulke dingen nodig om het voor onszelf draaglijker te maken he

[T&L]

Biochemische zwangerschap : blijkbaar dat het vruchtje heel even blijft hangen, maar dus echt maar heel even, nen hele vroege miskraam zou ik concluderen???

Kort voor de middag antwoord gekregen op mijn vraag tav gyn, wanneer opnieuw te kunnen starten: in eerste instantie moeten men HCG waarden opnieuw negatief worden , op te volgen via bloedonderzoek dus. Maar hoe lang dat duurt, no idea....


Dus ja nu: fucking klotegevoel.

Inderdaad: facebook niet te doen eh???? nieuw stuntje van mijne kleine: hup filmke op FB; men kleine eet den eerste keer fruitpap , men kleine gaat eerste keer nr school, men kleine slaapt volledigen nacht door, etc etc....! of nog erger in sommige gevallen: mensen / ouders die dicht bij je staan die in sommige gevallen weten waarmee je sukkelt en die steeds opnieuw klagen hoe lastig kindjes ook wel kunnen zijn: want:
die zijn ziek, je moet hen nr de dokter doen, kunnen hun wille'tje hebben, etc... : geniet nog maar beetje van de rust!

GRRRRRRRRRRRRRRRRRRR!!!!! Kwil da nu net niet!!!! Kvind da maar normaal, da hoort erbij als je kindjes hebt (wij zijn ook kind geweest eh? Onze ouders hebben zich ook opgeofferd voor ons!