Starten met ICSI.

[Ingedb]

Hey iedereen,

Op aanraden van onze specialist(Dr Valkenburg)kom ik hier toch eens een kijkje nemen.

Ons verhaal:

Mijn vriend en ik, beide 29j, waren gestopt met de pil en na 2 maanden waren we zwanger. JOEPIE!!!
Maar helaas nog geen 2 weken later was onze vreugde omgeslagen in verdriet.
Een miskraam op 8.5 weken.
Na 2 maanden mochten we er terug voor gaan.
Na 1 jaar van vele teleurstellingen zijn we toch naar de gyneacoloog geweest voor verder onderzoek.
Blijkbaar waren de zwemmertjes van mijn vriend niet van de beste kwaliteit, dus hij moest vitaminen nemen. Misschien een geluk, maar bij mij was alles in orde.
Ze vertelde dat we voor insiminatie moesten gaan.
We zijn dan ook doorverwezen naar een fertiliteitsspecialist.
Bij haar nog wat onderzoeken en gisteren mochten we de resultaten gaan halen.
Daar kregen we te horen dat zijn zwemmertjes nog slechter geworden zijn en dat insiminatie niet gaat helpen. Het zal ICSI worden.
In juli moet ik naar Leuven om mijn baarmoederslijmvlies te laten controleren om dan even later te starten met ICSI.

We wisten gisteren met onzelf geen blijf.
Ik weet niet goed wat ik moet denken en voelen.

Ik kijk er wel naar uit, maar zit toch met grote spanning.

Inge

[hope_4ever]

hey ingedb

eerst en vooral veel succes.
bij ons is het ook zo een verhaal.
bij ons is het ook een probleem met de zwemmers van mijn man.
maar hij is al wel wat ouder.45jaar.

succes.

xxx hope

[Marieke3]

Hallo,

Verleden jaar in september hebben wij hetzelfde nieuws als jullie gekregen en ik weet het, je wereld stort gewoonweg in op dat moment.
MAAR geef de moed niet op! Het is geen makkelijke weg die je moet doorstaan, zowel emotioneel als fysiek, maar je weet waarvoor je het doet. En ik kan je verzekeren, als je iets echt heel hard wil kan je héél veel aan heb ik gemerkt.
Wij hebben verleden jaar in december onze 1ste ICSI poging gehad, in februari de 2de en in maart de 3de. In het begin is het allemaal wat moeilijk te vatten want je krijgt allemaal termen en namen van medicijnen te horen die je zelf dient te spuiten maar dit alles lukt wel hoor. En als je het niet goed durft kan je altijd een briefje vragen voor thuisverpleging. Dit wordt volledig terugbetaald. Wij zijn in behandeling geweest in Bonheiden en dit in combinatie met Leuven en al de mensen daar zijn geweldig! Ze zijn super vriendelijk en ontzettend lief. En kijk, ik ben nu 14 weken zwanger van ons eerste spruitje

Ik kan echt maar 1 ding zeggen, hoe moeilijk het ook gaat zijn, blijf kracht en moed putten uit de wens die jullie hebben en vooral, vind veel steun bij elkaar want het is voor beiden niet makkelijk. Maar geef NOOIT de moed op!

Dikke knuffel en héél veel succes!

[Cassyke]

Hoi Inge,

Hier hetzelfde verhaal. Ventje heeft niet voldoende goede zwemmertjes. Bij mij is er ook nog het PCO-probleem. Ik heb op aanraden van mijn gynaecoloog een paar maanden Clomid geprobeerd maar tevergeefs, geen kindje op komst. Uiteindelijk heb ik zelf besloten om heel de boel te stoppen, ik werd chagrijnig en agressief van die hormonen.

In augustus (na een jaar een een maand proberen) ben ik spontaan zwanger geraakt maar helaas was hier het geluk ook van korte duur. Ik heb eveneens een miskraam gedaan.

In september had ik mijn eerste afspraak met de fertiliteitsspecialist. Na allerlei onderzoeken zijn we in november te weten gekomen dat onze enige hoop ICSI was. Onze wereld stortte ineen want dit nieuws hadden we echt niet verwacht! Het was even twijfel of we dit wel aankonden en of we er wel wilden aan beginnen maar we wouden veel te graag een kind dus zijn we er voor gegaan. We voelden ons machteloos, alleen, slecht en hadden het gevoel dat we faalden in ons man en vrouw-zijn. Stilletjes aan hebben we er leren mee omgaan en nu ben ik eigenlijk heel blij dat we aan deze reis begonnen zijn. Het heeft onze relatie enorm versterkt en we zien elkaar nog liever dan tevoren!

In december zijn we mogen starten met de behandeling en in januari kreeg ik het fantastische nieuws te horen dat ik zwanger was! Totaal onverwacht want ze hadden ons verwittigd dat het zelden van de eerste poging lukt. Ondertussen ben ik 26 weken ver.

Starten met een vruchtbaarheidsbehandeling of te maken hebben met vruchtbaarheidsproblemen is een verwerkingsproces. Je moet het doormaken en het is niet gemakkelijk. Het is een lange lijdensweg die je samen met je partner meemaakt en waarin het belangrijk is dat jullie veel met elkaar praten en elkaar niet uit het oog verliezen!

Ik wens je het allerbeste toe en hoop dat je snel een kindje moogt verwachten!

Greetz
Cassyke

http://onvervuldewens.blogspot.com

[Ingedb]

Vandaag heb ik dus een hysteroscopie laten doen.
Er zit bovenaan mijn baarmoeder littekenweefsel en dit geeft meer kans op een miskraam. Volgende week gaan ze dit via een operatieve hysteroscopie weg nemen.
Begin oktober gaan ze dan starten met de ICSI.

Ik ben benieuwd, maar ik zie het volledig zitten!!!

[Yala]

Dag allemaal,

eventjes voorstellen... Mijn vriend en ikzelf zijn 29 jaar oud en proberen sinds 1,5 jaar zwanger te worden. Enkele maanden geleden gingen we voor de eerste keer naar het infertiliteitscentrum te Gent omdat een natuurlijke zwangerschap uitbleef. Na enkele onderzoeken kwam het verdict hard aan: slechte spermakwaliteit maakt dat onze enige hoop ICSI is...
Er wachten ons nog enkele bijkomende onderzoeken (2e spermastaal en androloog)en nadien zullen we een beslissing moeten nemen...
Persoonlijk zie ik de behandelingen wel zitten maar ik zie op tegen 'de lijdensweg naar een zwangerschap'. Iemand ook twijfels over het al dan niet starten met de behandelingen?
Als die berichtjes hier doen me soms toch wel schrikken. Anderzijds wil ik de realiteit niet uit de weg gaan...

Lieve groet
Yala