OVerstimulatie zichtbaar in bloed voor punctie

[Panacea]

Sorry voor even in dit verhaal in te pikken, maar wou even reageren omdat overstimulatie me ook waarschijnlijk staat te wachten.
ah bah T&L wat een verhaal! Inderdaad helemaal niet fijn zo veel moeite voor niets, die poging die niet verloren is gegaan is dan de enige troost ik heb hier bijna hetzelfde meegemaakt, mijn eerste ivf poging is ook geannuleerd, ook na meer dan 2 weken spuiten, maar bij mij is het gelukkig al voor de pick up om stop gezet. Hier ook dreigende overstimulatie van in het begin, waardoor ze mijn dosis verlaagd hebben, ook heel het verhaal van freez al en decapeptyl meegekregen, maar op de volgende follikelmeting, geen groeiende follikels meer gezien, dosis alsnog verhoogd tot hoger dan ervoor, maar het mocht niet baten, eicellen ook dat eigen leven gaan leiden, oestradiolwaarden als een pudding helemaal in elkaar gezakt (van heel hoog naar niets meer) waardoor mij aangeraden werd de pick up helemaal niet te doen.
Conclusie in januari nieuwe poging met mij waarschijnlijk gewoon in overstimulatie te laten gaan, het interval tussen niets stimuleren en alles stimuleren is gewoon veel en veel te nauw bij mij

Maar dat dubbele gevoel ken ik al helemaal , enerzijds blij dat er geen poging verloren is gegaan, maar anderzijds dik dik dikke frustratie! Probeer alvast toch nog te genieten van de feestdagen, en volgende keer weer met nieuwe moed er tegenaan gaan

[Ketje]

Het positieve uit gans deze historie is dat men misschien nu ook rekening moet houden met je mindere werking van de hypofyse en dat - gelukkig- dit niet meetelt als poging.

Ik hoop dat je geen neveneffecten ondervindt van de bijna-overstimulatie en dat je nog een beetje kan genieten van de feestdagen.
Dat 2016 dan voor jou moge brengen niet datgene dat je in de winkel koopt, maar datgene waar je stilletjes zo op hoopt!

Liefs,

Ketje

[T&L]

dag Ketje, panacea , mich, gonofea en eigenlijk allen die dit misschien gewoon (zoals mezelf zo vaak) meelezen.

Nogmaals dank allen voor jullie steun, die zo onwaarschijnlijk deugd kan doen (ik ben nu éénmaal geen zo'n chatter, of internetfan of wat dan ook, maar voor dit help het echt wel).

Vandaag terug aant werk. Khad tot en met donderdag, na punctie zondag, rust voorgeschreven gekregen en daar maar gebruik van gemaakt. nu ja verlof ook kwijt hoor, want kad nog wat verlof staan die dus nu ingepland stond...
En tgaat mij gewoon niet meer af eh. En dat ligt echt niet in mijn aard. Kvoel me na deze poging zo slecht, dat het werken het laatste is waar ik aan denken kan en men koppe'ke heb ik voor men job wel nodig...

Al die vragen, onzekerheden naar toekomst en het wachten/wachten/wachten naar een volgende poging toe.

Daar bovenop weet ik echt gewoon niet meer wat ik voel (lichamelijk dan eh): na de punctie de eerste dagen eigenlijk niet zo'n immmense pijn gehad. maar dan pas echt pijn gekregen, menstruatieachtige pijn maar 3keer zo erg. Sinds donderdag ook veel meer bloedverlies. Meer dan na de punctie, maar niet genoeg voor je regels - denk ik. Maar dit wel aangehouden tot zo wat zaterdag. Lastig, als je niet weet wat het is en ondertussen ook van her naar der want ja tzijn feestdagen eh.....Alhoewel mijn feeststemming nogal ver zit!
En nee, ik heb geen telefoon gnomen om efkes te informeren .....

PFFFFFFFFFFFFFFFF - dikke zucht, mmoest effe van mij af, terug proberen mijn hang te vinden zeker en goeie moed voor volgend jaar en de """leuke"""" dagen doorspartelen (lees: en voor jullie een kindje dit jaar!...!!!)