hallo
Wij zijn al een aantal pogingen verder en zitten in een 'rustpauze'. Maar eigenlijk begin ik mij meer en meer af te vragen of we onze 2 laatste pogingen zullen opgebruiken. Ik denk dat we realistisch moeten zijn en inzien dat het niet voor ons is weggelegd. Ik heb gewoon geen zin meer in die zware emotionle rollercaster. Aan de andere kant hoop ik nog een beetje op een wonder. Maar de hoop doet zo'n pijn!!!
Ik zou willen weten hoe anderen dit ervaren en die ook op dit punt zitten. Hoe ga je ermee om, hoe verwerk je het, en vooral hoe accepteer je dat je het lot niet in eigen handen hebt en dat je je leven moet aanpassen. (ik lees momenteel het boek: een onvervulde kinderwens van Odile van Eck) en dat helpt me wel, maar het hoofdstuk Rituelen is wel zeer moeilijk, omdat ik dan besef dat ik mijn pijn gewoon uitstel en mezelf vanalles vertel om de pijn te verzachten.
Ik hoop dat er nog mensen zichzelf hierin herkennen en dat we wat ideën kunnen uitwisselen, hoewel ik wel besef dat dat persoonlijk is hoe we dingen verwerke.
hoe verwerken
-
Tinne31
- Berichten: 202
- Lid geworden op: 7 juli 2010, 22:24
Hey Ooievaar,
Een paar weken geleden kregen wij de boodschap bij de 4de ICSI dat het niet veel zin had om nog verder met eigen materiaal te proberen. Begin mei gaan we naar de psycholoog om te praten over KID. Het is dus een beetje dubbel, misschien dat onze kinderwens toch vervult wordt maar misschien ook niet, inseminaties lukken ook niet altijd. We hebben dan nog 2 pogingen om ICSI met donorzaad te doen. Dat je toch nog hoopt op een wonder herken ik zeker. Een vriendin die haar kinderwens al een 5-tal jaar heeft opgegeven hoopt hier ook nog altijd op als de regels uitblijven, dat zegt ze me toch. Ik ben denk ik nog niet klaar om het boek te lezen, het is allemaal nog zo vers. Veel sterkte ermee he meid groetjes, Tinne
Een paar weken geleden kregen wij de boodschap bij de 4de ICSI dat het niet veel zin had om nog verder met eigen materiaal te proberen. Begin mei gaan we naar de psycholoog om te praten over KID. Het is dus een beetje dubbel, misschien dat onze kinderwens toch vervult wordt maar misschien ook niet, inseminaties lukken ook niet altijd. We hebben dan nog 2 pogingen om ICSI met donorzaad te doen. Dat je toch nog hoopt op een wonder herken ik zeker. Een vriendin die haar kinderwens al een 5-tal jaar heeft opgegeven hoopt hier ook nog altijd op als de regels uitblijven, dat zegt ze me toch. Ik ben denk ik nog niet klaar om het boek te lezen, het is allemaal nog zo vers. Veel sterkte ermee he meid groetjes, Tinne
-
gezochte ooievaar
- Berichten: 132
- Lid geworden op: 6 december 2009, 23:59
hey tinne
bedankt voor je reactie, intussen heb ik het forum gevonden hier waar nog mensen gestopt zijn of willen stoppen.
Ja het boek is zwaar en confronterend, maar tegelijk ook zo herkenbaar. Ik lees het beetje bij beetje, maar dat moet je natuurlijk zelf aanvoelen he.
Ik hoop voor jullie dat jullie droom mogen uitkomen en dan is er weer een zeeeeer gelukkig mensje bij...
Sterke
bedankt voor je reactie, intussen heb ik het forum gevonden hier waar nog mensen gestopt zijn of willen stoppen.
Ja het boek is zwaar en confronterend, maar tegelijk ook zo herkenbaar. Ik lees het beetje bij beetje, maar dat moet je natuurlijk zelf aanvoelen he.
Ik hoop voor jullie dat jullie droom mogen uitkomen en dan is er weer een zeeeeer gelukkig mensje bij...
Sterke
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 5 gasten