Brusjes in de maak

[Ster_]

Ah ok maar jij komt er wel met enkel clomid. Ik ga nog menopur moeten bijspuiten...

Morgen mag ik starten met de clomid.

Maddie, hoe gaat het?

[Maddie]

Dag dames, ik heb even wat afstand genomen de laatste week. Vond het wat moeilijk te lezen hoe jullie allemaal opnieuw kunnen starten (hoewel ik dat natuurlijk voor jullie super vind en het jullie ten volle gun, echt waar) want ik heb het wel behoorlijk lastig met de hele nasleep. Ik voel me een beetje in niemandsland, niet meer zwanger maar ook nog niet mogen herbeginnen.
In het dagziekenhuis had de vpk gezegd dat het bloeden en de buikpijn na 3 dagen na de curettage gedaan moest zijn. Uiteraard op dag 4 nog veel bloedverlies en ook last van mijn buik, dan maar gebeld. Volgens Dr Decleer kan het tot 7 dagen blijven aanhouden gezien hij voorzichtig geweest is en niet te bruusk te werk gegaan is om mijn baarmoeder niet te beschadigen. Zo moet het lichaam zelf nog meer werk doen. Sinds vandaag minder bloedverlies maar wel nog buikpijn (van die buikpijn zoals je hebt voor een pick-up) en ook nog zwangerschapssymptomen (vooral borsten). Dat laatste baart me zorgen. Ik vrees dat het niet allemaal weg is en dat ik dus toch nog HCG aanmaak. 't is zo'n gevoel. Pas volgende week vrijdag controle. Denken jullie dat het normaal is dat ik nog die zwangerschapssymptomen heb?
Maandag ook terug beginnen werken. Wel emotioneel geweest de eerste dagen. Iedereen vroeg natuurlijk wat ik gehad had gezien ik in totaal toch 6 weken in ziekte was (door het plat moeten liggen). Het was lastig maar ik heb ook veel steun gekregen.
Ook even moeten slikken als mijn collega, die net haar eerste pick-up en tp gekregen had, meteen zwanger bleek. Ik gun het haar echt maar toch steekt het een beetje. Ze was wel lief, durfde het bijna niet zeggen en zei zelf dat ze het zo oneerlijk vond.

Ster, jammer dat jouw vorige poging niet lukte
Ster, St3, Milena en alle anderen die meelezen: veel succes met jullie nieuwe pogingen!!

[Ster_]

Lieve Maddie, ik weet echt heel goed hoe jij je nu voelt. Heb me ook twee maanden in dat niemandsland gevoeld. Is heel eenzaam en verdrietig. Maar je moet me geloven! Het betert. Langzaam aan. En als je terug mag starten kan je terug vooruit kijken. Het lukt jou ook, zeker weten!

Ik testte soms zelf in die periode om te checken of er nog veel hcg was. Mss kun je dat ns doen? Hcg zakt ook traag he. Bij mij na verlies van t vruchtje toch een drietal weken. Dus dan zijn zwangerschapssymptomen niet abnormaal.

Wat balen dat die collega net nu zwanger moet worden. Al gun je t haar wel, maar jij wilt ook he. Ik denk ook nog vaak: ik zou nu bijna 20 weken geweest zijn. Miskramen zijn gewoon rottige periodes. Altijd.

Veel sterkte meid! Ik duim dat de komende maanden snel vooruit gaan voor je!

[Maddie]

Oei, het komt toch niet door mij dat het hier zo stil is?
Ster, St3 en Milena, jullie hebben deze week follikelmeting(en) zeker? Ik duim voor veel en mooie follikeltjes!
Babseke, hoe gaat het intussen met jou? Nog steeds last van verkoudheden?
Hopeful, red je het daar met je kroost? Komen ze goed bij van gewicht? Kan je een beetje rusten tussendoor? Zal wel druk zijn. Ik heb ook je bevallingsverhaal gelezen. Mooi!
Hier bloedverlies sinds vandaag bijna gestopt maar de buikpijn blijft aanhouden. Ik denk dat ik morgenochtend toch eens bel om te vragen om vroeger op controle te mogen gaan.

[st3]

Hoi Maddie

tis nog maar es duidelijk dat elke ingreep anders is bij iedereen he; jammer om te horen dat je zoveel last hebt van de curettage, en die buikpijn er nog altijd is Ja, goed idee om te bellen, want ik zou ook toch even terug bevestiging willen hebben dat het nog perfect mogelijk is. Khad je graag het herstel gegund dat ik gehad had indertijd, want had er niks van gevoeld en zo goed als niks bloeding. Hopelijk ben je lichamelijk snel terug ok, dat zou ook al veel helpen.

Nee hoor, niet stil omwille van jou hoor, sorry dat ik niet eerder reageer. Hier is onze dochter weer ziekjes, al 2 dagen weinig gegeten, wel nog goed aant drinken. En vanaf vandaag koorts (tot 39,1) en diarree. En dus ook duidelijk dat dat hetgeen was wat de laatste nachten aant broeden was, dervoor al 2 nachten slecht geslapen, en verhoogde temperatuur maar net geen koorts.

Yep, donderdag eerste echo en bn. Vandaag laatste clomid genomen, en hopelijk tegen donderdag direct eicelletje dat groot genoeg is om pregnyl te krijgen...anders ist nog een extra keer teruggaan (ook geen ramp, maar hoe minder, hoe beter natuurlijk, en hoe makkelijker om alles geregeld te krijgen).

[Ster_]

Oh nee Maddie totaal niet! Ik was al vaak komen kijken maar zag steeds mijn naam als laatste staan K zou ook morgen ns bellen. Belangrijk dat je gerust bent nu. Lukt t emotioneel wat? En voor je vrouw en zoontje?

Str3, niet tof he dat ziek zijn dan zijn ze zo zielig. Onze oudste had vorige week een buikgriepje. Begon s nachts en was dag erop in de namiddag gedaan. Vreemd. Overgeven en diaree a volonte maar geen koorts. Veel beterschap voor je meisje! Stel nu dat dond het nog niet ok is, dan moet je ook niks extra meer nemen? Gewoon wachten?

Ik neem morgen de laatste clomidjes en dinsdag echo en zal dan moeten overschakelen op menopur. We lopen heel gelijk he? Gaan we samen voor een zwangerschap???

[babseke]

Nee hoor maddie. Maar het is wel wat vreemd om hier goed nieuws te posten als jullie het moeilijk hebben en slecht nieuws aan het verwerken zijn. Ik kom hier elke dag meelezen en leef heel erg mee.Maar soms komen de juiste woorden niet....
In mijn vriendenkring maak ik momenteel net hetzelfde mee. Ik wil het van de daken schreeeuwen dat ik zwanger ben en er honderduit over vertellen, maar het ligt bij bepaalde vriendinnen heel gevoelig. En ik probeer er zoveel mogelijk rekening mee te houden. Ik besef echt dat we net de lotterij gewonnen hebben en ben elke dag bang om uit die droom wakker te worden... we weten nu zeker dat het een dochter is (na 2 zoontjes) en het is heel overweldigend wat ik nu emotioneel meemaak. Mijn man is superblij en kon zijn tranen niet bedwingen maar is geen babbelaar jammergenoeg. Maar soms moet ik eens mijn ei kwijt he

ster en st3 dat die tp nu maar vlug komt en dat er voor beiden goed nieuws mag volgen. Ik gun het jullie zo van harte...

maddie, durf aan te geven als je het moeilijk hebt. Je hebt een verlies te verwerken dat is volledig normaal. Ik wens je veel sterkte. Hopelijk daalt je hcg vlug en loopt alles verder vlot. Het is ws moeilijk om na die tijd weer te gaan werken en dan nog met die collega die net zwanger is. Geloof erin dat het voor jou ook zal lukken....

[st3]

Hoi Babseke

waw, dikke proficiat, een kleine meid
Ze zijn lekker pittig hoor (ok ik kan wel niet vergelijken want heb 1 dochter he), maar tis zo leuk: poppekes, mama 'mooi maken'...ja al dat soort dingen beginnen al heel vroeg. Maar voornaamste is idd gewoon dat kleine ukje gezond is, en ben blij voor jullie dat het ondanks de moeilijke start en onzekerheden, allemaal goed gaat.

[Ster_]

Babseke, wij vinden goed nieuws ook leuk hoor wauw een meisje eentje om staartjes te maken en te shoppen! Geniet ervan!

De tp... Ik ben zo bang. Durf er niet meer zo euforisch naar uitkijken. Ik wil echt geen slecht nieuws meer. Tis steeds zo moeilijk vind ik om weer voort te gaan erna. Gisterenavond toen de oudste mij een nachtzoen kwam geven vroeg hij: ben jij zwanger? Ik zei nee waarom?. En hij: omdat ik dan voorzichtig zou zijn met je buik. Hij pakte me stevig vast en zei: ik wou dat je zwanger was maar volgende keer gaat het lukken!

Zo een moment, das tranen wegslikken...

[st3]

Oh Ster, hoe keilief.

En kken je gevoel helemaal. Tis nu eigenlijk de eerste keer dat ik er echt tegenop zie, kweet dat het niet mag, en ik weet ook dat we hier gewoon doorheen moeten gaan om ons 'doel' te bereiken, maar ik heb gewoon ook keiveel schrik. Maar goed, ik hoop dat, eens we er echt mee bezig zijn, dus nadat ik donderdag eerste echo en bn gehad heb, het terug wat meer zie zitten. Tbegint echt zwaar te worden nu, zeker met allemaal zwangeren rondom ons.

Straks terug naar acupunctuur. Ga jij nog naar Johan Roose gaan in maart, of heb je helemaal afgezegd. Ik weet allemaal niet goed of ik zou doorgaan of niet, maar aan de andere kant, tis een extra rustpuntje, en dat kan geen kwaad zeker.

[Ster_]

Ik denk dat wij ons momenteel EXACT hetzelfde voelen... Ik hoop ook dat ik t na morgen wat beter zie zitten. En hier ook een ware babyboom rond mij. Waarom wilt altijd iedereen een baby als ik zwanger probeer te worden?! Echt das nu al de derde keer! Tussen mijn kinderen was er bijna niemand zwanger en nu weer volle bak.

Das heel toevallig maar vanochtend kreeg ik tel van secretariaat van Johan Roose. Zijn praktijk is een week gesloten begin maart (amai dat jij dat nog wist dat het in maart was!) en ze stelde voor om 9 feb te komen. Heb gezegd dat ik t nog eens moest bekijken. Durfde nog geen nee zeggen maar denk niet dat ik ga gaan. Uit angst, dat hij t zelfde zou zeggen als die andere. Ook uit wantrouwen omdat het mij toch allemaal wat geldklopperij lijkt (heb ook al veel negatief gelezen intussen erover). Ook uit geldgebrek want vind het echt heel duur. Ook omdat het mij totaal niet ontspannen had. En wat zeker ook meespeelt, is dat ik vrij zeker ben dat hij intussen wel contact gehad heeft met die andere. En dan komt de paranoia in mij boven dat hij expres iets mis zou doen maar het laat me niet volledig los. Moest ik die bij die ene geweest zijn, zou ik wel ns gaan naar Johan. Maar nu, k weet het allemaal niet goed...

[Maddie]

Wat een baaldag… Mag ik hier even ventileren?
Vanmorgen gebeld naar dr en gevraagd om controleafspraak curettage te vervroegen, dat ik ongerust ben. Ik had gehoopt om morgen te mogen gaan maar het is pas woensdagochtend.
Op een vergadering met mijn team dan vanmorgen door een stafmedewerker beledigd, terwijl ik tijdens mijn plat liggen nog uren gewerkt hebt met de laptop op mijn schoot en laatst van 't weekend ook nog enkele uren. Waarvoor vraag ik me dan af, om voor je eigen medewerkers hun ogen als coördinator beledigd te worden? Echt, ik ontplofte bijna. En dan 10 minuten na zijn vertrek beginnen wenen. Kl*te hormonen!
's middags dan sms gekregen dat een goed bevriend koppel bevallen is (die gelijkertijd met mij met ivf gestart is). Ik kon het niet opbrengen te reageren. Zo erg.
Gelukkig vanavond lieve gezichten om me heen… Ik kan wel weer beginnen janken.

[Maddie]

Ster, je hebt nog even tijd hé tot 9/2. Laat het even bezinken en ga op je gevoel af zou ik zeggen. Als je er meer stress van hebt dan iets anders, dan zou ik het alleszins niet doen.

[Maddie]

En Babseke, wat leuk voor jullie: een dochter! Fijn dat je man er ook zo gelukkig mee is. En natuurlijk, het is het belangrijkste dat het een gezond kindje is maar als je toch een voorkeur hebt is het wel leuk dat die uitkomt!
Hier mag je trouwens ook je geluk tonen hoor, naast de frustratie, onmacht, verdriet enz. op het forum brengt dat weer wat hoop en evenwicht in de zaak

[Ster_]

Maar Maddie wat erg voor je op je werk! Ik word echt gepest en ween ook vaak. Tis erg he. Ze tonen niks begrip nog. Precies of wij krijgen mk voor ons plezier. Konden er toen bij mij ook niet mee lachen.

Mja voor de moment geeft t mij stress...

Pfff hier weer veel slecht nieuws. Een vriendin pril zwanger had vorige week wat bloedverlies. Hcg stijgt al twee weken te traag. Andere vriendin vandaag opgenomen met symptomen zwangerschapsvergiftiging, 26w ik hoop zo dat het niks is. Dat ze haar baby nog lang bij haar mag houden. En zij ligt op kamer met iemand met tweeling waarvan eentje gaat sterven. Wat is de natuur soms hard en oneerlijk. Toch? Ik word er stil en verdrietig van...