Brusjes in de maak
-
Bjorn en Kim
- Berichten: 4308
- Lid geworden op: 24 augustus 2007, 10:56
Hoi dames,
hier beter vandaag! heb het gevoel in mijn baarmoeder en errond dat ze stijf is van een sportinspanning van de dag ervoor... raar hoor stramme spieren
waarschijnlijk is alles daar iets te snel aan het rekken en trekken geweest en vandaar de pijn... ik mag wel dafalgan nemen maar dat doe ik liever niet hoor, mijn kleintje wat sparen!
Ooo pelkie zo leuk dat het goed gaat maar nog zo lang naar die echo... dat de tijd maar wat sneller gaat!
Sterretje ga je bellen vandaag? ik hoop dat je ons snel mag vergezellen!
Mies zo tof die calculator maar of het er nu 1 of 2 zijn blijft gelijk als alles maar in orde is! 2 zou tof zijn maar het zou al moeten lukken als je naar mijn en pelkie haar waarden kijkt!
Ben wel gerustgesteld hoor na mijn bloedwaarden, ben blij dat ik geweest ben amai!
hier beter vandaag! heb het gevoel in mijn baarmoeder en errond dat ze stijf is van een sportinspanning van de dag ervoor... raar hoor stramme spieren
waarschijnlijk is alles daar iets te snel aan het rekken en trekken geweest en vandaar de pijn... ik mag wel dafalgan nemen maar dat doe ik liever niet hoor, mijn kleintje wat sparen!Ooo pelkie zo leuk dat het goed gaat maar nog zo lang naar die echo... dat de tijd maar wat sneller gaat!
Sterretje ga je bellen vandaag? ik hoop dat je ons snel mag vergezellen!
Mies zo tof die calculator maar of het er nu 1 of 2 zijn blijft gelijk als alles maar in orde is! 2 zou tof zijn maar het zou al moeten lukken als je naar mijn en pelkie haar waarden kijkt!
Ben wel gerustgesteld hoor na mijn bloedwaarden, ben blij dat ik geweest ben amai!
-
pelkie
- Berichten: 1927
- Lid geworden op: 15 oktober 2007, 9:49
-
liezeke
- Berichten: 2796
- Lid geworden op: 14 juli 2009, 7:23
heejheej,
ik kom ff moed opsprokkelen want zit in een emotioneel dieptepunt,brrrr. waar zijn die vuvuzela's?
juist ongelooflijk ruzie gehad met ventje over de trouw van zijn broer morgen. heb er to-taal geen zin in omdat het zo'n een lange emotionele dag gaat zijn waar ik nergens ga knn vluchten en tranen laten, ik wil het ook niet omdat ik de trouw van mijn schoonbroer ook niet wil 'verpesten' met mijn emo-buien.
een aantal maanden geleden (ik was toen nog zw) hadden we een kamer in het hotel dat erbij ligt besteld omdat ik het niet zag zitten om met een dikke buik helemaal vanuit genk terug te rijden. maar met de verandering van situatie zie ik het niet meer zitten om als ik tegen middernacht 'op' ben en ventje nog wat wil doorfeesten in die cleane hotelkamer te liggen wenen. dus zou ik met mijn eigen auto gaan en moest het niet meer lukken nr huis rijden, eigen bed weent beter, hé. het gevoel daar 'vast' te zitten en niet thuis is heel vies. en mijn schoonouders zitten ook in het hotel en heb hoegenaamd geen goesting om nog verder hun commentaar en (goedbedoelde maar compleet misplaatste) oplossingen te horen. het zal op de dag zelf (morgen dus) al moeilijk genoeg zijn, denk ik.
maar ja, ventje denkt daar dus anders over en wil dat ik blijf. een mening die ik respecteer maar waar we recht tegenover elkaar staan en verschillen. uiteindelijk ben je toch alleen in je verdriet, hé.
komt daar nog bij dat ik he-le-maal niet meer geloof in deze poging. die bloedwaarden spoken nog steeds in mijn hoofd, ik lijk er niet in te slagen ergens nog 'hoop' te vinden, zeker nu de tweede wachtweek begonnen is (ik besefte het vanmorgen). die zorgt bij mij altijd voor een mega-dip. ik wijt het ook een beetje aan de utro die me heel mood-swingerig maakt maar ook omdat het nakende teken om het bleitmonsterke binnen te laten eraankomt. heb daar to-taal geen goesting in al weet ik dat er maar één manier is om met pijn en verdriet om te gaan is: er dwars doorheen gaan.
brr, sorry dat ik zo helemaal on-zen (tussen al die happy zwangeren in dit clubje) kom posten, kga proberen wat energie te halen uit het wassen van mijn auto;) hm, manier om mijn traantjes efficiënt te gebruiken;)
tot seffes
liesje
ik kom ff moed opsprokkelen want zit in een emotioneel dieptepunt,brrrr. waar zijn die vuvuzela's?
juist ongelooflijk ruzie gehad met ventje over de trouw van zijn broer morgen. heb er to-taal geen zin in omdat het zo'n een lange emotionele dag gaat zijn waar ik nergens ga knn vluchten en tranen laten, ik wil het ook niet omdat ik de trouw van mijn schoonbroer ook niet wil 'verpesten' met mijn emo-buien.
een aantal maanden geleden (ik was toen nog zw) hadden we een kamer in het hotel dat erbij ligt besteld omdat ik het niet zag zitten om met een dikke buik helemaal vanuit genk terug te rijden. maar met de verandering van situatie zie ik het niet meer zitten om als ik tegen middernacht 'op' ben en ventje nog wat wil doorfeesten in die cleane hotelkamer te liggen wenen. dus zou ik met mijn eigen auto gaan en moest het niet meer lukken nr huis rijden, eigen bed weent beter, hé. het gevoel daar 'vast' te zitten en niet thuis is heel vies. en mijn schoonouders zitten ook in het hotel en heb hoegenaamd geen goesting om nog verder hun commentaar en (goedbedoelde maar compleet misplaatste) oplossingen te horen. het zal op de dag zelf (morgen dus) al moeilijk genoeg zijn, denk ik.
maar ja, ventje denkt daar dus anders over en wil dat ik blijf. een mening die ik respecteer maar waar we recht tegenover elkaar staan en verschillen. uiteindelijk ben je toch alleen in je verdriet, hé.
komt daar nog bij dat ik he-le-maal niet meer geloof in deze poging. die bloedwaarden spoken nog steeds in mijn hoofd, ik lijk er niet in te slagen ergens nog 'hoop' te vinden, zeker nu de tweede wachtweek begonnen is (ik besefte het vanmorgen). die zorgt bij mij altijd voor een mega-dip. ik wijt het ook een beetje aan de utro die me heel mood-swingerig maakt maar ook omdat het nakende teken om het bleitmonsterke binnen te laten eraankomt. heb daar to-taal geen goesting in al weet ik dat er maar één manier is om met pijn en verdriet om te gaan is: er dwars doorheen gaan.
brr, sorry dat ik zo helemaal on-zen (tussen al die happy zwangeren in dit clubje) kom posten, kga proberen wat energie te halen uit het wassen van mijn auto;) hm, manier om mijn traantjes efficiënt te gebruiken;)
tot seffes
liesje
-
cimoca
- Berichten: 1972
- Lid geworden op: 19 april 2010, 8:40
liezeke toch,
wat zit ik met je in. je vindt het misschien stom dat ik reageer want eigenlijk heb ik op dit forum niets meer te zoeken. Ik ben echter hierop geraakt om info op te zoeken voor mijn zus, heb je verhaal van de geboorte van je schat Matéo gelezen. ik vond je zo een sterke toffe madam en ik hoop zo hard dat je zo snel mogelijk een brusje krijgt dat ik je verhaal blijven volgen ben.
Het moet emotioneel verschrikkelijk zijn om nu naar een trouwfeest te gaan van je schoonbroer. Ook al gun je hen hun geluk zo hard, toch oet het vanbinnen helemaal pijn. Ik zou je zo graag een echte knuf willen geven maar het enige wat ik kan is hier wat woordjes van (hopelijk) troost neerschrijven. Ik denk dat je ventje alleen maar wil dat je in het hotel blijft omdat hij anders doodongerust over jou zou zijn. Hij wil echt niet dat je zo lang en zo laat alleen naar huis moet rijden met alle emotionele bagage die de dag zeker zal meebrengen. En ik begrijp maar al te goed dat je liever thuis uitweent waar je de herinneringen aan Matéo bij de hand hebt maar daar ben je ook maar alleen. Als je in het hotel blijft kan je ventje af en toe bij je binnenwippen en waarschijnlijk zal hij er vroeger zijn dan je denkt want ook voor hem zal het emotioneel zijn.
En dan het andere : de hoop niet verliezen hé liezeke. k begrijp maar al te goed dat je doemdenkt maar je weet toch ook dat matéo voor je zal zorgen; en lukt het niet deze keer met je verminderde bloedwaarden dan lukt het zeker binnenkort. en ik weet dat dat één van de dooddoeners is die je niet wil horen. Ooit zou ik ook achterovergevallen zijn van zo'n antwoord. maar liezeke je hebt je zo ontzettend sterk gehouden de laatste maanden, geef alsjeblieft nu de hoop niet op, alleen al voor Matéo. kijk eens naar buiten en zie hoe hij naar je lacht.
Heel veel sterkte dit weekend en ook voor maandag want dan is het de tweede vermaanddag van je schat.
Cinne
wat zit ik met je in. je vindt het misschien stom dat ik reageer want eigenlijk heb ik op dit forum niets meer te zoeken. Ik ben echter hierop geraakt om info op te zoeken voor mijn zus, heb je verhaal van de geboorte van je schat Matéo gelezen. ik vond je zo een sterke toffe madam en ik hoop zo hard dat je zo snel mogelijk een brusje krijgt dat ik je verhaal blijven volgen ben.
Het moet emotioneel verschrikkelijk zijn om nu naar een trouwfeest te gaan van je schoonbroer. Ook al gun je hen hun geluk zo hard, toch oet het vanbinnen helemaal pijn. Ik zou je zo graag een echte knuf willen geven maar het enige wat ik kan is hier wat woordjes van (hopelijk) troost neerschrijven. Ik denk dat je ventje alleen maar wil dat je in het hotel blijft omdat hij anders doodongerust over jou zou zijn. Hij wil echt niet dat je zo lang en zo laat alleen naar huis moet rijden met alle emotionele bagage die de dag zeker zal meebrengen. En ik begrijp maar al te goed dat je liever thuis uitweent waar je de herinneringen aan Matéo bij de hand hebt maar daar ben je ook maar alleen. Als je in het hotel blijft kan je ventje af en toe bij je binnenwippen en waarschijnlijk zal hij er vroeger zijn dan je denkt want ook voor hem zal het emotioneel zijn.
En dan het andere : de hoop niet verliezen hé liezeke. k begrijp maar al te goed dat je doemdenkt maar je weet toch ook dat matéo voor je zal zorgen; en lukt het niet deze keer met je verminderde bloedwaarden dan lukt het zeker binnenkort. en ik weet dat dat één van de dooddoeners is die je niet wil horen. Ooit zou ik ook achterovergevallen zijn van zo'n antwoord. maar liezeke je hebt je zo ontzettend sterk gehouden de laatste maanden, geef alsjeblieft nu de hoop niet op, alleen al voor Matéo. kijk eens naar buiten en zie hoe hij naar je lacht.
Heel veel sterkte dit weekend en ook voor maandag want dan is het de tweede vermaanddag van je schat.
Cinne
-
liezeke
- Berichten: 2796
- Lid geworden op: 14 juli 2009, 7:23
dankjewel, cinne,
je woordjes doen veel meer deugd dan je wel zou denken! heb al wat meer moed voor de toekomst opgeschept want het best moet nog komen, ook al is dat misschien zonder kinderen.
het is alsof als het minder goed gaat op een ander vlak (relatie, werk) de poortjes van het verdriet worden geopend, een soort domino-effect...
ik weet dat die pijnscheuten voorbijgaan al gaat dat verdriet nooit over en die gedachte stelt me gerust.
goh, thuis zit ik met de poezekop (ben zowieso veel alleen thuis als ventje van wacht is) en ben ik 'thuis', kan ik een theetje zetten, wakker worden op mijn gemak, boekske lezen, voetbal kijken;), hier komen tetteren,enfin mijn gekende omgeving...
en nr huis rijden 's avonds, goh, ik denk wel dat hij ongerust is maar heb na matéo al vaker in de auto gezeten dat ik me veel slechter voelde.
kga gewoon morgen zien wat ik doe, lukt het wel dan blijf ik daar, lukt het me niet dan ga ik gewoon terug nr de poezekop;)
allee, kga mijn auto wel laten blinken, zodat de straaltjes van onze matéo nog beter opgevangen worden:)
liesje
je woordjes doen veel meer deugd dan je wel zou denken! heb al wat meer moed voor de toekomst opgeschept want het best moet nog komen, ook al is dat misschien zonder kinderen.
het is alsof als het minder goed gaat op een ander vlak (relatie, werk) de poortjes van het verdriet worden geopend, een soort domino-effect...
ik weet dat die pijnscheuten voorbijgaan al gaat dat verdriet nooit over en die gedachte stelt me gerust.
goh, thuis zit ik met de poezekop (ben zowieso veel alleen thuis als ventje van wacht is) en ben ik 'thuis', kan ik een theetje zetten, wakker worden op mijn gemak, boekske lezen, voetbal kijken;), hier komen tetteren,enfin mijn gekende omgeving...
en nr huis rijden 's avonds, goh, ik denk wel dat hij ongerust is maar heb na matéo al vaker in de auto gezeten dat ik me veel slechter voelde.
kga gewoon morgen zien wat ik doe, lukt het wel dan blijf ik daar, lukt het me niet dan ga ik gewoon terug nr de poezekop;)
allee, kga mijn auto wel laten blinken, zodat de straaltjes van onze matéo nog beter opgevangen worden:)
liesje
-
cimoca
- Berichten: 1972
- Lid geworden op: 19 april 2010, 8:40
Liezeke,
het verdriet om Matéo zal je altijd hebben samen met het geluk dat je hem gedragen en gekend hebt.
Ik weet niet of je er iets mee bent maar na mijn miskraam ( wil dat verdriet absoluut niet vergelijken met jouw verdriet om matéo) heb ik mezelf een bedelarmbandje cadeau gedaan met een sterretje aan. Soms als ik er behoefte aan heb koop ik een bedeltje extra. En ergens heeft me dat altijd steun gegeven.
Zoals reeds gezegd : veel sterkte of zoals Loeki zegt : YES YOU CAN !
cinne
het verdriet om Matéo zal je altijd hebben samen met het geluk dat je hem gedragen en gekend hebt.
Ik weet niet of je er iets mee bent maar na mijn miskraam ( wil dat verdriet absoluut niet vergelijken met jouw verdriet om matéo) heb ik mezelf een bedelarmbandje cadeau gedaan met een sterretje aan. Soms als ik er behoefte aan heb koop ik een bedeltje extra. En ergens heeft me dat altijd steun gegeven.
Zoals reeds gezegd : veel sterkte of zoals Loeki zegt : YES YOU CAN !
cinne
-
pelkie
- Berichten: 1927
- Lid geworden op: 15 oktober 2007, 9:49
hey liezeke,
ik weet hoe het voelt hoor, zo diep te zitten (afin, half toch, heb het verdriet van het grote verlies gelukkig nog niet moeten meemaken).
Maar mij lijkt me dat je man met je mee moet komen als je't niet meer aankan, of't nu naar de hotelkamer of naar huis is. Een schouder huilt nog beter dan een bed he. Ook al is het dan de trouw van zijn broer... je bent er toch voor mekaar.
ik weet hoe het voelt hoor, zo diep te zitten (afin, half toch, heb het verdriet van het grote verlies gelukkig nog niet moeten meemaken).
Maar mij lijkt me dat je man met je mee moet komen als je't niet meer aankan, of't nu naar de hotelkamer of naar huis is. Een schouder huilt nog beter dan een bed he. Ook al is het dan de trouw van zijn broer... je bent er toch voor mekaar.
-
Bjorn en Kim
- Berichten: 4308
- Lid geworden op: 24 augustus 2007, 10:56
-
Loeki
- Berichten: 12951
- Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30
Liesje je moet niet altijd een sterke straffe madam zijn hé! Effe knuffelen met 't bleitmonsterke is ook helemaal oké! Je hebt 't toch verdiend zeker, met wat jij hebt meegemaakt en meemaakt, al die tranen!
Ik snap wat je bedoelt als je zegt dat je toch altijd ergens alleen je verdriet draagt. Jij bent ook diegene die ermee om moet, wat niet wegneemt dat een schouder idd veel beter is dan een bed. Kan je geen uur afspreken met je ventje of een teken dat betekent "ik wil doorgaan"? Ventje moet weten dat je je best gaat doen, en hij hoeft toch niet tot 't einde te blijven, gulden middenweg zoeken...
Khoop dat je eruit komt en dat je auto intussen goed blinkt
en dikke dikke knuff!
Ik snap wat je bedoelt als je zegt dat je toch altijd ergens alleen je verdriet draagt. Jij bent ook diegene die ermee om moet, wat niet wegneemt dat een schouder idd veel beter is dan een bed. Kan je geen uur afspreken met je ventje of een teken dat betekent "ik wil doorgaan"? Ventje moet weten dat je je best gaat doen, en hij hoeft toch niet tot 't einde te blijven, gulden middenweg zoeken...
Khoop dat je eruit komt en dat je auto intussen goed blinkt
en dikke dikke knuff!-
liezeke
- Berichten: 2796
- Lid geworden op: 14 juli 2009, 7:23
dju toch,
er stond toch wel een andere auto voor de deur en mijn snoer vn de stofzuiger is niet lang genoeg. kga seffes maar nr mijn ouders thuis;)
heb dan maar de plaatselijke delhaize overvallen, die zijn dat toch gewoon;)
tis al ietske beter, zunnu. emo's bekoelen altijd wat, in het begin nogal oplopend maar nu valt het wel mee. zeker met die utro erbij...
tja, mijn schoonbroer vindt dat zeker niet erg, de rest van de familie (except mijn schoonouders) ook nie maar ventje voelt zich wat verplicht wat zijn volste recht is, hé.
weet ook dat het net de druppel kan zijn voor mannen om hun vrouw nog eens zoveel emoties te zien hebben, ook al ver'werken' ze alles anders. ze hebben ook wel die gevoelens, tel daar nog eens de machteloosheid van het verdriet van je vrouw bij en zelfs de sterkste macho is niet meer zo macho. niet dat ik hem spaar om mijn gevoelens te tonen maar overvloedig troost gaan zoeken bij hem doe ik niet, je bent toch existentieel alleen in je verdriet, hoe erg dat ook klinkt.
een uur of een teken afspreken, hm, als ventje het plezant vindt denk ik dat hij hoe dan ook zal willen nog wat verder feesten maar ik heb hem wel gezegd dat ik zeker tot na de openingsdans zal blijven, dat is voor andere 'normale' feestgangers die moe zijn ook het teken om te vertrekken, hé;)
ikke; hoe voel je je na je tp?
liesje
er stond toch wel een andere auto voor de deur en mijn snoer vn de stofzuiger is niet lang genoeg. kga seffes maar nr mijn ouders thuis;)
heb dan maar de plaatselijke delhaize overvallen, die zijn dat toch gewoon;)
tis al ietske beter, zunnu. emo's bekoelen altijd wat, in het begin nogal oplopend maar nu valt het wel mee. zeker met die utro erbij...
tja, mijn schoonbroer vindt dat zeker niet erg, de rest van de familie (except mijn schoonouders) ook nie maar ventje voelt zich wat verplicht wat zijn volste recht is, hé.
weet ook dat het net de druppel kan zijn voor mannen om hun vrouw nog eens zoveel emoties te zien hebben, ook al ver'werken' ze alles anders. ze hebben ook wel die gevoelens, tel daar nog eens de machteloosheid van het verdriet van je vrouw bij en zelfs de sterkste macho is niet meer zo macho. niet dat ik hem spaar om mijn gevoelens te tonen maar overvloedig troost gaan zoeken bij hem doe ik niet, je bent toch existentieel alleen in je verdriet, hoe erg dat ook klinkt.
een uur of een teken afspreken, hm, als ventje het plezant vindt denk ik dat hij hoe dan ook zal willen nog wat verder feesten maar ik heb hem wel gezegd dat ik zeker tot na de openingsdans zal blijven, dat is voor andere 'normale' feestgangers die moe zijn ook het teken om te vertrekken, hé;)
ikke; hoe voel je je na je tp?
liesje
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast