Ik heb Decleer nog niet gesproken of gezien na de poging. Wat zal hij zeggen…? De aanhouder wint zeker…. Stimulatie loopt goed, punctie ook, embryo’s zijn van vrij goede kwaliteit (wel nooit iets over om in te vriezen), ze blijven alleen niet plakken.
Ergens vind ik het ook wel normaal. Voor mijn zoon hadden we vier verse pogingen nodig. Nadien was het opnieuw raak na vijf verse pogingen. Jammer genoeg liep dit grondig mis maar, ik verwacht niet dat het meteen opnieuw positief zal zijn.
Na de mislukking zijn we nu opnieuw drie verse pogingen verder. Het mag weer eens beginnen lukken… maar wachten duurt lang he…. We zijn bijna tien jaar bezig met kinderen krijgen. Ik heb er eentje…. Er zijn er ook die kinderen hebben waarbij de oudste de leeftijd heeft van onze zoon, nadien hebben ze er al twee bij…Drie in totaal dus, iets waar ik alleen maar van kan dromen.
De beslissing nemen om te stoppen is idd moeilijk maar, beetje bij beetje komt er wel een klikje. Ik ben er nog niet uit hoor maar de idee van stoppen schrikt mij niet meer zo fel af dan een tijd terug. Ik heb wel nog medicatie liggen voor pakweg twee pogingen, enkel medicatie om te onderdrukken heb ik nu niet meer. Het feit dat ik dit nog heb maakt het wel een pak verleidelijker om er nog eens voor te gaan.
Het even aan de kant zetten en later mss nog eens proberen is echt geen optie. Ik word dit jaar 36. Als het dit jaar niets meer wordt dan blijft het zo, ik wil het niet meer als ik ouder ben.
De feestdagen maakten het er niet makkelijker op. Gisteren werd ik nog (door een onwetend familielid van mijn man) veel kindjes gewenst. Ik zweeg wijselijk maar, had eigenlijk meer zin om te antwoorden in de zin van ‘ja hoor, we gaan nog voor een stuk of tien…’. Twee minuten later opnieuw door iemand anders de vraag of ze mij nog een kindje mocht wensen. Toen heb ik vlakaf ‘neen’ gezegd. Dat het niet meer hoefde voor mij en dan krijg je reacties in de zin van ‘allez jong, blijft X dan altijd alleen’… Fijn allemaal!
Ik zou niets liever wensen…. Ook onze kleine blonde God vraagt er vaak naar en dit bezorgd je zo een immens machteloos gevoel. ‘Ik wil grote broer worden’, ‘waarom zit er een baby in de buik van de mama van Y en niet bij jou?’. Iedere keer dat we op babybezoek geweest zijn krijgen we in de auto te horen dat hij ‘baby’s echt wel heel lief vindt hoor’. Hij is ooit al wenend gaan slapen omdat hij ‘alleen’ is. Afgelopen weekend nog was hij bezig over ‘als er hier eens een baby is’. Ik wees hem erop dat die er niet is en dan komt er een heel serieuze reactie van ‘als die eens in je buik zit he mamaaaa….’, nog net niet rollend met zijn ogen.
Dit zijn dan zaken die me over de streep trekken om er toch nog eens voor te gaan…. We zien wel, ik ben er echt nog niet uit. Een gesprek met Decleer zal ook wel komen en zal mij ook nog wel verder op weg helpen.
IVF Jan Palfijn Gent - Dr Decleer
-
Twinky
- Berichten: 12
- Lid geworden op: 24 april 2012, 18:30
Hallo iedereen,
Het is al een hele tijd geleden dat ik nog een berichtje op dit forum heb geplaatst, maar ik heb wel de hele tijd meegevolgd.
Ik wil iedereen die met een behandeling bezig is héél veel succes toewensen. Hou de moed erin want de aanhouder wint!
Misschien dat mijn verhaal ook een beetje moed kan geven aan de mensen die er al een hele tijd mee bezig zijn. Even een korte schets:
Icsi 1: zwanger, maar missed abortion tussen 6 en 8e week
Cryo1: niet zwanger
Icsi 2: tp 2 embryo's, niet zwanger, geen cryo
Icsi 3: tp 2 embryo's, niet zwanger, geen cryo
Icsi 4: tp 2 embryo's, niet zwanger, geen cryo
Icsi 5: tp 2 embryo's, zwanger en 3 cryo's
Ik ben dus inderdaad zwanger na de 5e poging. Ik geef ook eerlijk toe dat er momenten waren waarop ik er ook allemaal niet meer in geloofde en dat ik soms dr Decleer met al zijn cijfertjes en statistieken ook in twijfel trok, maar uiteindelijk is het toch gelukt.
Op 17 december mocht ik gaan voor bloedname en ik was er zo van overtuigd dat het negatief ging zijn. Al mijn menstruatiepijnen waren volop aanwezig en de verrassing was groot toen ik om 22u telefoon kreeg dat mijn hcg waarde op 288 stond. Ik was dus duidelijk zwanger. Op donddag 20 december heb ik nog eens mijn bloed laten controleren en toen stond mijn hcg bijna 800. Op vrijdag 28 december heb ik dan een eerste echo gehad en daar was toch al een vruchtzakje met een klein streepje op te zien en mijn hcg stond bijna 10000. Nu moet ik wachten tot 15 januari voor de volgende echo. Dit gaat wel met de nodige schrik gepaard, want ik zit nu in de periode waarin het de eerste keer ook is fout gegaan... Zeker omdat ik ook zo weinig klachten heb. De schrik heeft nu echt wel de bovenhand. Het wordt echt aftellen tot volgende week.
Voilà , dit is zo een beetje mijn verhaal!
Heel veel moed en succes aan iedereen hier op het forum!
Groetjes,
twinky
Het is al een hele tijd geleden dat ik nog een berichtje op dit forum heb geplaatst, maar ik heb wel de hele tijd meegevolgd.
Ik wil iedereen die met een behandeling bezig is héél veel succes toewensen. Hou de moed erin want de aanhouder wint!
Misschien dat mijn verhaal ook een beetje moed kan geven aan de mensen die er al een hele tijd mee bezig zijn. Even een korte schets:
Icsi 1: zwanger, maar missed abortion tussen 6 en 8e week
Cryo1: niet zwanger
Icsi 2: tp 2 embryo's, niet zwanger, geen cryo
Icsi 3: tp 2 embryo's, niet zwanger, geen cryo
Icsi 4: tp 2 embryo's, niet zwanger, geen cryo
Icsi 5: tp 2 embryo's, zwanger en 3 cryo's
Ik ben dus inderdaad zwanger na de 5e poging. Ik geef ook eerlijk toe dat er momenten waren waarop ik er ook allemaal niet meer in geloofde en dat ik soms dr Decleer met al zijn cijfertjes en statistieken ook in twijfel trok, maar uiteindelijk is het toch gelukt.
Op 17 december mocht ik gaan voor bloedname en ik was er zo van overtuigd dat het negatief ging zijn. Al mijn menstruatiepijnen waren volop aanwezig en de verrassing was groot toen ik om 22u telefoon kreeg dat mijn hcg waarde op 288 stond. Ik was dus duidelijk zwanger. Op donddag 20 december heb ik nog eens mijn bloed laten controleren en toen stond mijn hcg bijna 800. Op vrijdag 28 december heb ik dan een eerste echo gehad en daar was toch al een vruchtzakje met een klein streepje op te zien en mijn hcg stond bijna 10000. Nu moet ik wachten tot 15 januari voor de volgende echo. Dit gaat wel met de nodige schrik gepaard, want ik zit nu in de periode waarin het de eerste keer ook is fout gegaan... Zeker omdat ik ook zo weinig klachten heb. De schrik heeft nu echt wel de bovenhand. Het wordt echt aftellen tot volgende week.
Voilà , dit is zo een beetje mijn verhaal!
Heel veel moed en succes aan iedereen hier op het forum!
Groetjes,
twinky
-
Asa
- Berichten: 245
- Lid geworden op: 28 augustus 2012, 23:09
Tutti, ik voel heel erg wat je voelt.... Zeker ook het vragen van je eerste kindje naar een baby....
Ik heb ook altijd supergoeie embryo's, zelfs telkens heel goeie cryo's (behalve de laatste keer, mr is groter risico bij laten doorgroeien tot dag 5) - enige probleem is inderdaad de innesteling. Ik heb 5 biochemische gehad (wo nu mijn 6de laatste verse poging). Van mijn dochter ben ik spontaan zwanger geworden, nu bijna 10 jaar geleden.
Wij zijn ondertussen bij Prof. Devroey geweest. Misschien toch ook eens voorstellen aan Decleer dat hij jullie dossier eens met hem bespreekt. Een heel aangename, rustige man. Hij heeft ons moed gegeven en gaat er vanuit dat ik zeker , mits bijsturingen die hij voorstelde (oa bij tp ed) moet zwanger worden.
Onze beslissing om een jaar stil te leggen blijft echter. Ik wil in dat jaar mijn lichaam weer 'op de rails' krijgen, want het heeft serieus veel te verduren gehad... Daarna ga ik met plezier en met frisse moed terug bij Decleer/Devroey.
Ik heb ook altijd supergoeie embryo's, zelfs telkens heel goeie cryo's (behalve de laatste keer, mr is groter risico bij laten doorgroeien tot dag 5) - enige probleem is inderdaad de innesteling. Ik heb 5 biochemische gehad (wo nu mijn 6de laatste verse poging). Van mijn dochter ben ik spontaan zwanger geworden, nu bijna 10 jaar geleden.
Wij zijn ondertussen bij Prof. Devroey geweest. Misschien toch ook eens voorstellen aan Decleer dat hij jullie dossier eens met hem bespreekt. Een heel aangename, rustige man. Hij heeft ons moed gegeven en gaat er vanuit dat ik zeker , mits bijsturingen die hij voorstelde (oa bij tp ed) moet zwanger worden.
Onze beslissing om een jaar stil te leggen blijft echter. Ik wil in dat jaar mijn lichaam weer 'op de rails' krijgen, want het heeft serieus veel te verduren gehad... Daarna ga ik met plezier en met frisse moed terug bij Decleer/Devroey.
-
Twinky
- Berichten: 12
- Lid geworden op: 24 april 2012, 18:30
Snoopy5: ik heb bij iedere poging wat gewisseld van medicatie, maar de laatste keer lag de dosis wel beduidend hoger. Ik heb eerst gonalF moeten gebruiken (225 eenheden) gedurende een 5 tal dagen. Daarna ben ik overgestapt op menopur (3 ampulles) gedurende ook een 5 tal dagen.
Bij de pu had ik 34 eicellen.
Bij de pu had ik 34 eicellen.
-
Asa
- Berichten: 245
- Lid geworden op: 28 augustus 2012, 23:09
All right, here we go: Bijsturingen: tp onder sedatie en met echo én natuurlijk met Atosiban. Want blijkbaar kan het probleem zich ook rond stressvolle terugplaatsingen situeren.
Ander stimulatieschema. Ik heb altijd veel eicellen, maar daardoor ook veel oestrogeen, wat de innesteling zou kunnen tegenwerken. Dus, voorzichtiger tewerk gaan met de stimulatie. Hij had het ook over tp in de eileider ipv in de baarmoeder, maar in mijn geval kan dat niet,gezien mijn eileiders beschadigd zijn.
Er werden nu ook nog bloedstalen genomen voor immuniteitstesten, karyotype etc etc We verwachten hier niet veel spectaculairs van , gezien de vlotte zwangerschap van mijn dochter, maar wilden het toch uitsluiten. We hebben in maart een opvolgafspraak om deze resultaten te bespreken en ondertussen bespreekt hij ons dossier ook nog eens op staf.
Maw, op die manier blijven we toch nog een klein beetje 'bezig' he
-
Beatriz
- Berichten: 257
- Lid geworden op: 11 november 2012, 21:26
Asa'tje,
Zou de moeilijk TP er dan toch iets mee te maken hebben? Wel goed dat Devroey het positief inziet.
Tutti,
Volgens Decleer zijn statistieken is dat inderdaad allemaal normaal, maar niet leuk als je dat aan de lijve mag ondervinden. Lastige beslissing, echt, ik bewonder je.
Twinky,
Proficiat!! Laten we op hetzelfde elan verder gaan.
Groetjes,
Beatriz
Zou de moeilijk TP er dan toch iets mee te maken hebben? Wel goed dat Devroey het positief inziet.
Tutti,
Volgens Decleer zijn statistieken is dat inderdaad allemaal normaal, maar niet leuk als je dat aan de lijve mag ondervinden. Lastige beslissing, echt, ik bewonder je.
Twinky,
Proficiat!! Laten we op hetzelfde elan verder gaan.
Groetjes,
Beatriz
-
Rozie
- Berichten: 202
- Lid geworden op: 26 augustus 2011, 14:29
Asa: blij te horen dat je toch nog een beetje in de 'running' blijft. Succes met de opvolging!
Kikker: succes bij deze poging! Ik ben sinds zondag ook aan de puregon Ik duim dat er voor ons beiden eentje mag blijven plakken!
Tutti: veel goeie moed. Als mensen mij iets vragen krijgen ze een antwoord. Ik zou eigenlijk dan eens de reacties moeten filmen, hilarisch hoe een mens zijn mond echt letterlijk kan open vallen Voor mezelf is dat de beste strategie, maar je moet je daar uiteraard goed bij voelen. Toch is het een echte aanrader! Je kan daarna meestal de spelden horen vallen Misschien beetje gemeen van mij, maar ik geef ook maar gewoon een antwoord op de vraag, toch? 
Succes allemaal!
Rozie
Kikker: succes bij deze poging! Ik ben sinds zondag ook aan de puregon
Ik duim dat er voor ons beiden eentje mag blijven plakken! Tutti: veel goeie moed. Als mensen mij iets vragen krijgen ze een antwoord. Ik zou eigenlijk dan eens de reacties moeten filmen, hilarisch hoe een mens zijn mond echt letterlijk kan open vallen
Voor mezelf is dat de beste strategie, maar je moet je daar uiteraard goed bij voelen. Toch is het een echte aanrader! Je kan daarna meestal de spelden horen vallen Misschien beetje gemeen van mij, maar ik geef ook maar gewoon een antwoord op de vraag, toch? Succes allemaal!
Rozie
-
tutti
- Berichten: 26
- Lid geworden op: 21 december 2010, 22:06
opmerkingen en vragen vallen mij meestal zwaar, ik sta zelf meestal eerst met mijn mond vol tanden en kan eigenlijk niet echt gevat reageren op dat moment.
Zo zei mijn schoonvader afgelopen zomer vlakaf tegen mijn zoon dat hij nog een zusje zou krijgen, niets van aan natuurlijk en die mens weet ook perfect wat er gaande is, heeft weet van de BBZ en de toestanden erna, dus van zo iemand verwacht je dergelijke opm niet. Ik heb toen ook niet kunnen reageren op het moment zelf, we zijn eigenlijk gewoon naar huis gegaan. Nadien is er wel een orkaan opgekomen...
Asa; zo blijven jullie idd een beetje bezig. De hele resem testen ivm immuniteit heb ik al eens gehad in het uz, ik heb ze afgelopen weekend weer uit de kast gehaald om de resultaten opnieuw te overlopen. niets abnormaals... ik vraag mij nu wel af of dit kan veranderen in de loop van de jaren. Net zoals ik mij afvraag of mijn endo niet terug is, in mei is het twee jaar dat ik de operatie kreeg.
Voer voor Decleer dus...
De bijsturingen... tp met echo, deden ze in uz standaard, bij Decleer nog noiit gehad. Ik heb al eens op punt gestaan om hem dit te vragen, ik denk dat je dan gewoon een zekerder gevoel hebt dat het op zijn plaats zit.
Tp in de eileiders... nog nooit van gehoord. Hebben ze daar een uitleg voor? Na mijn BBZ lijkt me dat echt wel creepy... ik denk dat ze mij in dat geval dan best 14 dagen zouden sederen...
groetjes
Zo zei mijn schoonvader afgelopen zomer vlakaf tegen mijn zoon dat hij nog een zusje zou krijgen, niets van aan natuurlijk en die mens weet ook perfect wat er gaande is, heeft weet van de BBZ en de toestanden erna, dus van zo iemand verwacht je dergelijke opm niet. Ik heb toen ook niet kunnen reageren op het moment zelf, we zijn eigenlijk gewoon naar huis gegaan. Nadien is er wel een orkaan opgekomen...
Asa; zo blijven jullie idd een beetje bezig. De hele resem testen ivm immuniteit heb ik al eens gehad in het uz, ik heb ze afgelopen weekend weer uit de kast gehaald om de resultaten opnieuw te overlopen. niets abnormaals... ik vraag mij nu wel af of dit kan veranderen in de loop van de jaren. Net zoals ik mij afvraag of mijn endo niet terug is, in mei is het twee jaar dat ik de operatie kreeg.
Voer voor Decleer dus...
De bijsturingen... tp met echo, deden ze in uz standaard, bij Decleer nog noiit gehad. Ik heb al eens op punt gestaan om hem dit te vragen, ik denk dat je dan gewoon een zekerder gevoel hebt dat het op zijn plaats zit.
Tp in de eileiders... nog nooit van gehoord. Hebben ze daar een uitleg voor? Na mijn BBZ lijkt me dat echt wel creepy... ik denk dat ze mij in dat geval dan best 14 dagen zouden sederen...
groetjes
-
Rozie
- Berichten: 202
- Lid geworden op: 26 augustus 2011, 14:29
-
tutti
- Berichten: 26
- Lid geworden op: 21 december 2010, 22:06
Van de endo weet ik het eigenlijk niet, ik had destijds maar een lichte vorm dus ergens denk ik dat ik daar nog wel safe zit.
Heeft de orkaan zijn effect gehad? Ik denk het niet. Hij duurde wel enkele weken en het duurde ook even voor het opnieuw ter sprake kon komen. In tussentijd wist hij wel al dat het ons hoog zat, mijn man had dit aan telefoon gezegd. Mijn man ging ervan uit dat hij zich zou excuseren de eerstvolgende keer dat we hem zagen. Dit deed hij op zijn eigenste manier. Eerst veel blabla van dat het er uit was voor hij het besefte en het zeker niet de bedoeling was om ons te kwetsen enz… En toen eindigde hij het gesprek met volgende slotzin, ‘trouwens, je moet er ook maar tegenkunnen hoor, je zal nog dikwijls genoeg vragen en opmerkingen krijgen…’ . dat is ook wel waar maar van iemand die weet heeft van heel de situatie verwacht je toch wat meer tact niet? Enfin… mij blijft het bij, ik ga nog altijd zeker niet meer zeggen of vertellen dan nodig, mijn beste vriend is het niet meer. En over onze pogingen weten ze niets meer af. Ik vertik het. De opmerkingen kwam er trouwens nadat we net een poging gehad hadden. We wisten pas dat het opnieuw negatief was. Was dit nu een manier om te weten te komen of het al dan niet gelukt was of was het naïviteit in die zin van ‘er zit er toch één in, dan blijft die daar toch’ of was het gewoon heel erg lomp… ik weet het niet.
Heeft de orkaan zijn effect gehad? Ik denk het niet. Hij duurde wel enkele weken en het duurde ook even voor het opnieuw ter sprake kon komen. In tussentijd wist hij wel al dat het ons hoog zat, mijn man had dit aan telefoon gezegd. Mijn man ging ervan uit dat hij zich zou excuseren de eerstvolgende keer dat we hem zagen. Dit deed hij op zijn eigenste manier. Eerst veel blabla van dat het er uit was voor hij het besefte en het zeker niet de bedoeling was om ons te kwetsen enz… En toen eindigde hij het gesprek met volgende slotzin, ‘trouwens, je moet er ook maar tegenkunnen hoor, je zal nog dikwijls genoeg vragen en opmerkingen krijgen…’ . dat is ook wel waar maar van iemand die weet heeft van heel de situatie verwacht je toch wat meer tact niet? Enfin… mij blijft het bij, ik ga nog altijd zeker niet meer zeggen of vertellen dan nodig, mijn beste vriend is het niet meer. En over onze pogingen weten ze niets meer af. Ik vertik het. De opmerkingen kwam er trouwens nadat we net een poging gehad hadden. We wisten pas dat het opnieuw negatief was. Was dit nu een manier om te weten te komen of het al dan niet gelukt was of was het naïviteit in die zin van ‘er zit er toch één in, dan blijft die daar toch’ of was het gewoon heel erg lomp… ik weet het niet.
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 4 gasten