IVF Jan Palfijn Gent - Dr Decleer

IVF Forum
Asa
Berichten: 245
Lid geworden op: 28 augustus 2012, 23:09

Bericht door Asa » 2 januari 2013, 21:35

Thx meid, maar 'bloedverlies en toch zwanger' geldt voor anderen, niet voor mij
Toch heel lief van je xx

Asa
Berichten: 245
Lid geworden op: 28 augustus 2012, 23:09

Bericht door Asa » 2 januari 2013, 21:43

Héél veel succes vrijdag, ik duim voor sterke ijsbeertjes!

Asa
Berichten: 245
Lid geworden op: 28 augustus 2012, 23:09

Bericht door Asa » 2 januari 2013, 21:46

En Delsael, heel erg bedankt ook hoor! Heel lief om aan mij te denken! Dikke knuffel

fiene
Berichten: 64
Lid geworden op: 28 november 2012, 15:46

Bericht door fiene » 2 januari 2013, 22:02

Asa meid... Er blijft altijd dat tikkeltje hoop!! Blijf er in geloven! Khoop echt voor u dat je geluk zal hebben!!!! Denk aan u xx

Asa
Berichten: 245
Lid geworden op: 28 augustus 2012, 23:09

Bericht door Asa » 2 januari 2013, 22:21

Bedankt Fieneke, hoe is het met jou?

fiene
Berichten: 64
Lid geworden op: 28 november 2012, 15:46

Bericht door fiene » 2 januari 2013, 22:30

Asa, ik zit momenteel vol vd hormonen... Zaterdag pu van al minstens 15 fol!
Hopelijk gaat het deze keer goed want ik heb net als u dringend nood aan wat goei nieuws ;-) we vragen niet veel, alle dat tikkeltje geluk...ik leef zooo hard mee met u!! Kop op he!! Xx

Asa
Berichten: 245
Lid geworden op: 28 augustus 2012, 23:09

Bericht door Asa » 2 januari 2013, 22:35

En ik met jou, lieve meid! Inderdaad, dat tíkkeltje geluk Veel succes, flink broedkipje ben jij ! :wink:

mdr
Berichten: 193
Lid geworden op: 8 augustus 2012, 14:25

Bericht door mdr » 2 januari 2013, 23:45

Oh Asa-tje en Maxari toch! We leven hier denk ik allemaal met jullie mee! We weten ergens zo goed wat jullie voelen, want de teleurstelling hebben we ook al veel te vaak meegemaakt. Maar die vervelende 6de poging er dan ook nog bij. Het is gewoon allemaal zo oneerlijk! Waarom kan het leven niet wat beter kiezen bij wie ze die kleine wondertjes plaatst!!! En Asa, ik kan je maar al te goed begrijpen dat je zegt dat de put nu dichterbij komt, maar weet dat je ook uit die put weer uit geraakt hoor! Zeker jij, zo'n ferme madam! Jij bent gewoon het schoolvoorbeeld van een sterke, positieve persoonlijkheid en ik ben er zeker van dat je dat terug zal vinden. Dikke knuffel voor jullie beiden!!!

Fiene: hier gaan de duimen ook omhoog hoor voor jou! 15 follikels is veel hé! Allé, nu is 't aan jouw toer om ons goed nieuws te brengen hé!!! Veel succes!!!

Kikkertje: raar hé wat ons lichaam toch met ons doet sedert we in behandeling zijn! Ik heb nu ook nog constant bloedverlies, niet veel, maar toch zie ik zo nog steeds iets lichtroze als ik naar het toiletpapier kijk. Heb dit nog nooit zo lang gehad. Ik kreeg bloedverlies van de zondag voor kerstmis en op kerstmis kreeg ik echt hevig mijn ms. Die zijn afgezwakt naar nu gewoon roze verlies, maar zo lang al? Nog nooit voor gehad! Morgen moet ik naar Aalter voor folikelmeting. Zal het zeggen aan Decleer en es horen wat hij ervan vindt? Misschien ziet hij ook iets op de echo? We zien wel.

Hier nog steeds dezelfde discussies. Mijn man wil weer niet meer verder doen, omdat hij het beu is dat dit zo'n spanningen in onze relatie veroorzaakt. Hij zegt dat WE er veel te veel voor moeten doen :evil: Maar van dat WE merk ik toch niet teveel moet ik zeggen, het is vooral ik die de moeite moet doen en het lastig heb en blijkbaar is het hem ook nog teveel om dan heel af en toe mijn depri buien es te verdragen als het weer es niet gelukt is. Maar mijn besluit staat vast en dat heb ik hem ook gezegd. Ik zet mijn kinderwens niet meer op zij voor hem, desnoods ga ik alleen verder met de behandelingen, zonder hem. Maar nu verwijt hij me dat ik nu al mijn kind prioriteit geef op hem, op voorhand. Terwijl dat volgens hem pas zou mogen gebeuren na de bevalling, dat het dan normaal is dat vrouwen alleen nog aan hun kind denken en dat daardoor de relatie verslechtert. Maar aangezien ik nu al op voorhand zo denk, heeft hij helemaal geen vertrouwen in de toekomst. Hij is er maw nu al zeker van dat we na de geboorte van ons kind zullen uiteen gaan en dat wil hij zijn kind niet aan doen en daarom wil hij ermee stoppen. Kunnen jullie nog volgen? Ik eigenlijk niet meer! Het zou hem toch juist vertrouwen moeten schenken dat ik zoveel voor mijn kind over heb? Ik zou toch geen goeie moeder zijn mocht ik mijn kind op de 2de plaats zetten? Ik zie mijn man doodgraag, maar dat is niet hetzelfde soort liefde als aan een kind hé! Hij is wat op zijn tenen getrapt dat ik hem volgens hem alleen maar zie als spermadonor, terwijl dat helemaal zo niet is, maar zo denkt hij er nu over. Ik denk dat ik toch maar es een afspraak maak met de fertiliteitspsycholoog van Jan-Palfijn!

Kikker
Berichten: 323
Lid geworden op: 12 mei 2012, 10:13

Bericht door Kikker » 3 januari 2013, 9:16

Mdr'ke toch :(...
De laatste dagen zijn blijkbaar niet zo goed geweest bij jullie thuis...
Ik heb het gevoel dat je man redelijk veel aandacht nodig heeft en dat hij zich daardoor gepasseerd voelt...
En zoals je zegt, het is niet "WE" maar "IK"! Jij doet alle moeite! Jij moet alles alleen zien te verwerken! Jij moet telkens opnieuw de pijn en de emoties ondergaan! Terwijl jouw man er moet zijn om jou te steunen en je er weer bovenop moet helpen!
Ik denk dat jij een hele sterke madam bent! Anders had je dit al lang opgegeven! Petje of voor jou hoor! De behandeling is zo al zwaar, vooral emotioneel (vind ik) en dan nog eens de meningsverschillen met je man erbij, je doet het toch maar é! Ik denk wel, eenmaal je zwanger zal zijn, dat de relatie tussen jou en je man terug zal beteren!
En zoals je zelf zegt, wil je man er niet meer mee doorgaan, dan kun je er altijd nog alleen voor gaan!

Dikke knuffel!

mdr
Berichten: 193
Lid geworden op: 8 augustus 2012, 14:25

Bericht door mdr » 3 januari 2013, 9:36

Ja, echt slecht waren de dagen niet, maar dat is gewoon omdat ik het me echt niet meer aantrek. Ik heb voor mezelf voorgenomen dat ik me niet meer ongelukkig laat maken, dat het zo al moeilijk genoeg is en dat ik het dan maar alleen moet doen. Ik neem het geluk in eigen handen. Trouwens, al die stress van gaat hij meedoen of niet, is ook niet goed voor mij en ik wil dit gewoon van mij af kunnen zetten en met een gerust gemoed aan mijn behandelingen voort doen. Nu weet ik zekerder dan ooit te voren dat ik een kind wil en waarom moet ik me in alle bochten wringen en al die moeite doen? Hij heeft idd veel aandacht nodig en ik ben altijd de sterke geweest in onze relatie, maar nu sta ik zelf zwak en daar kan hij niet mee om. Ja, mocht ik zwanger zijn, zou het denk ik weer een pak van zijn hart zijn, maar ja, als hij niet meer wil meewerken aan dat zwanger zijn, dan stopt het gewoon hé en ik weet dat ik het hem nooit zal vergeven als ik door hem kinderloos blijf.

Decleer heeft trouwens ook afgedaan bij mijn man. Volgens hem wil hij alleen zijn zakken vullen en ons zo lang mogelijk aan het lijntje houden zodat we blijven betalen. Hij zegt dat hij ons vrouwen week maakt met al die fotookes die daar hangen aan de muur. Als ik hem zeg dat we in ons geval niet zonder hulp kunnen en als het nu Decleer is of een andere dokter, dat het gewoon hetzelfde blijft, dan heeft hij er weinig oren naar. Ik denk dat hij ook vooral gefrustreerd loopt dat het niet snel lukt, maar ja, daar kan Decleer toch ook niet aan doen!


Vandaag bij Decleer geweest en ik reageer weer traag op de clomid blijkbaar. Moet maandag terug. Hij had echt wel weinig tijd hoor! Ik wou hem nog van alles vragen, maar kreeg geen kans, want ik was me nog aan het aankleden als hij al zei tot de volgende keer en weg was hij :( Ik ging echt met een gefrustreerd gevoel buiten.

Ik heb ook naar de studieverantwoordelijke gebeld om te weten of ik nu de echte atosiban gekregen heb of het placebo, maar ze was er nog niet en ze gingen haar doen terug bellen.

Asa
Berichten: 245
Lid geworden op: 28 augustus 2012, 23:09

Bericht door Asa » 3 januari 2013, 10:34

Heel erg bedankt voor je lieve woorden, mdr. En ik wens jullie alle geluk toe en vooral dat jullie samen op het juiste spoor geraken. Het moet inderdaad erg vermoeiend zijn...


Bij ons is het over en uit, dames. Lang gesprek gehad met Decleer. Uiteindelijk wel een koude douche. Blijkt dat hij onze embryo-kwaliteit maar eens per maand ziet (uitzonderlijk goed), dus het probleem moet op niveau van de baarmoeder liggen, maar daar raken ze niet aan uit, want het moet iets zijn dat ze niet kunnen vinden. Het klopt dus dat ik echt wel weer buiten alle cijfers en statistieken val (bij de start had ik over de 90% kans om zwanger te worden :roll: ) Maandag wel nog een afspraak met Prof. Devroey, maar denk dat ik zal moeten focussen op andere projecten. Ik had het me allemaal zo anders voorgesteld :cry:
Velen van jullie zullen wsch denken van 'waar klaag je over , je hebt al een dochter' , maar echt... het doet zó'n pijn :cry: Andere mensen willen altijd meer : veel geld, dikke vette auto, weet ik veel wat... Het enige wat ik (wij!) wenste(n) was nog één kindje (niet eens nog 2 of 3 of 4) Ach, dan wordt mijn dochter maar verder rotverwend en zal ik het knuffelen met mijn neefjes en nichtjes en het op komst zijnde metekindje maar koesteren....

Héééél veel liefs aan jullie allemaal en ik hoop echt dat er voor jullie wel 'victorie' in zit en liever vroeg dan laat, want ik wens niemand ons lange parcours toe.

.Fee
Berichten: 187
Lid geworden op: 19 juni 2010, 21:42

Bericht door .Fee » 3 januari 2013, 12:39

Ik kwam normaal gezien Asa succes wensen met de bn vandaag, maar zie dat het helaas anders is gelopen... Dikke knuffel meid! Misschien vindt Prof Devroey wel nog iets? Je baarmoeder heeft toch al bewezen dat ze het kan hé. Ik hoop toch voor jullie dat er maandag nog iets uit de bus komt...

Ook voor Maxari en Mdr een hele dikke knuffel...

maxari
Berichten: 349
Lid geworden op: 5 juli 2012, 20:14

Bericht door maxari » 3 januari 2013, 21:13

Bedankt .Fee.

Asa
Berichten: 245
Lid geworden op: 28 augustus 2012, 23:09

Bericht door Asa » 3 januari 2013, 23:06

Telefoontje van Decleer was toch nog verrassend: mijn hcg is niet helemaal 0 (7) en mijn progesteron staat hoog. Weer een biochemische dus. Volgens Decleer heel wat minder negatief dan ik had gedacht, maar betekent nog altijd geen doorgaande zwangerschap he
Hij heeft al overlegd met Devroey en ook hij is zeker niet negatief over nog mogelijke slaagkansen.
Wij hebben echter beslist om er een jaartje mee te stoppen en te focussen op andere dingen. Daar heb ik het nu minder lastig mee, gezien Decleer zegt dat mijn leeftijd voorlopig zeker nog niet in mijn nadeel speelt en een jaartje rust me zeker goed zal doen op verschillende vlakken. Ik hoop dat ik dit gevoel kan vasthouden, maar ik voel me rustig en heb het gevoel dat ik de laatste jaren alles uit de kast gehaald heb. Tijd nu om even aan mijn eigen welzijn te denken en heel bewust te koesteren wat ik heb, want daar ben ik uiteindelijk heel dankbaar voor. Ik weet dat het zien van zwangere vrouwen en het horen van nieuwe zwangerschappen enz; nog steeds als een mes door me heen zal gaan, en als we beslissen om zelfs helemaal niet meer te herbeginnen zal dit binnen 5 , 10 jaar of langer blijven steken. Maar ik kan niet zeggen dat ik er niets voor over heb gehad.

Ik ga waarschijnlijk niet meer zoveel reageren hier. Want de 'Decleerknop' staat hier even op 'off' dus hoor ik er eigenlijk niet meer bij :wink: Maar dat wil niet zeggen dat ik jullie niet blijf volgen en hoop hoop hoop dat jullie héél snel zorgeloos zwanger zijn! Ik laat , als ik mag, dan nog wel iets weten wat Devroey verkondigd heeft. Go go Ladies van de Orde van het Sjaaltje!! <3

Beatriz
Berichten: 257
Lid geworden op: 11 november 2012, 21:26

Bericht door Beatriz » 4 januari 2013, 9:42

Asa,

Had jou al een privéberichtje gestuurd. Ik ga je zeker missen, hoor, blijft doodzonde! Veel succes in elk geval met je nieuwe projecten.

Groetjes,
Beatriz

Plaats reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 4 gasten