Hey,
Ik weet niet of dit de juiste plaats is maar ik heb een vraagje voor de mama's met een kindje dat al naar school gaat.
Emma zit nu aan haar 4de dag school en het lijkt niet zo goed te gaan. Ze is een hele dag aan het wenen en zit van het moment dat ze opstaat te zeggen dat ze niet naar school wil gaan. Hierdoor is het enorm moeilijk om haar aangekleed te krijgen. Eenmaal op school begint ze te wenen en blijft dit ook doen tot s avonds. Van de juf krijgen we heel weinig informatie. Ze antwoord heel kort en we weten eigenlijk niet hoe ze het doet en wat ze de hele dag doet. We hebben gisteren gehoord dat het wat beter was omdat ze niet een ganse dag zat te wenen. Als we haar gaan halen zit ze ook verslagen op een bankje te wachten. Hebben jullie dit ook voorgehad? Is het normaal en dus gewoon kwestie van wat geduld te hebben? Krijgen jullie ook zo weinig informatie van de juf? Ik vind het raar want in de crèche hebben we dit nooit gehad...
Naar school
-
Repelsteeltje
- Berichten: 1422
- Lid geworden op: 23 juli 2009, 10:33
-
Liefje
- Berichten: 1369
- Lid geworden op: 4 juni 2009, 12:44
ha Vickske, ik leeft met je mee! 
Onze dochter is in september gestart met school en zij heeft heel veel tijd nodig gehad om te wennen. Thuis huilen vanaf dat ze wakker werd, op school totdat wij vertrokken, en daarna ook in de klas. Dit heeft lang geduurd (sorry ...). Langzaamaan ging het beter, huilde ze niet meer in de klas (na een week of 3?), mar wel op de speelplaats, bij het jasjes aandoen in de gang etc. Onze dochter vertelde wel veel en dit zei ze: "de andere kindjes hebben gespeeld, ik niet, ik heb op het bankje gewacht totdat mama mij kwam halen". Auw, mijn moederhart. Desalniettemin ging ze wel graag, en was (en is ze nog steeds) meer een observerend type dan dat ze veel initiatief neemt. Ik denk pas na een maand of zes, nog maar vrij recent, gaat het vlekkeloos.
Ieder kind heeft tijd nodig en bij de ene gaat het sneller dan bij de andere. Volgens mij proberen de juffen zo min mogelijk aandacht te besteden aan het verdriet (wel troosten natuurlijk, maar niet 'voeden' met aandacht), om het wennen te vergemakkelijken. Ik wens je alvast heel veel sterkte en -echt waar- er komt een dag dat je dochter op de speelplaats ineens je hand loslaat en zingend naar de juf toestapt.
Onze dochter is in september gestart met school en zij heeft heel veel tijd nodig gehad om te wennen. Thuis huilen vanaf dat ze wakker werd, op school totdat wij vertrokken, en daarna ook in de klas. Dit heeft lang geduurd (sorry ...). Langzaamaan ging het beter, huilde ze niet meer in de klas (na een week of 3?), mar wel op de speelplaats, bij het jasjes aandoen in de gang etc. Onze dochter vertelde wel veel en dit zei ze: "de andere kindjes hebben gespeeld, ik niet, ik heb op het bankje gewacht totdat mama mij kwam halen". Auw, mijn moederhart. Desalniettemin ging ze wel graag, en was (en is ze nog steeds) meer een observerend type dan dat ze veel initiatief neemt. Ik denk pas na een maand of zes, nog maar vrij recent, gaat het vlekkeloos.Ieder kind heeft tijd nodig en bij de ene gaat het sneller dan bij de andere. Volgens mij proberen de juffen zo min mogelijk aandacht te besteden aan het verdriet (wel troosten natuurlijk, maar niet 'voeden' met aandacht), om het wennen te vergemakkelijken. Ik wens je alvast heel veel sterkte en -echt waar- er komt een dag dat je dochter op de speelplaats ineens je hand loslaat en zingend naar de juf toestapt.
-
roisin
- Berichten: 1009
- Lid geworden op: 22 januari 2010, 16:40
Is het ook. Normaal heb ik echt een goedlachs ventje, altijd welgezind. Deze week rode oogjes, huilen, heel stil...
Hij was bij de baby's wel rotverwend, de lieveling van de verzorgsters en dat doet hem nu geen goed. Bij de grote hebben ze gewoon de tijd niet om zo veel aandacht te geven. Ik hoop dat hij het snel te boven komt.
Hij was bij de baby's wel rotverwend, de lieveling van de verzorgsters en dat doet hem nu geen goed. Bij de grote hebben ze gewoon de tijd niet om zo veel aandacht te geven. Ik hoop dat hij het snel te boven komt.
-
Engel0405
- Berichten: 852
- Lid geworden op: 5 mei 2010, 14:22
Ons Kersje gaat ook naar school in sept. Ik ben nog in bevallingsverlof en ga haar eerste maand grotendeels halftijds + 2 dagen nog naar crÄ—che laten gaan. Vooral omdat ze niet eens naar peuterklasje mag, ze moet direct naar 1 ste kleuterklas met kindjes die in sommige gevallen een jaar ouder zijn ( Kersje wordt pas half december 3). Vanaf oktober is het paar daagjes halftijds met 1 dag crÄ—che en dagje voltijds naar school en zo opbouwen... Vanaf november moet ze definitief voltijds kunnen meedraaien in principe, anders proberen we eventueel nog met dagje oma...
Ik breek er ook wel mijn hoofd over, veel minder aandacht... Al wordt ze wel goed voorbereid in de crèche. Daar is het nu ook al zelf eten of anders pech omdat ze geen tijd hebben bij ieder kindje de tijd te nemen. Maar alleszins zal het verschil wel heel groot zijn denk ik. Daarom dat ik de overgang wat probeer te vergemakkelijken.
Ik breek er ook wel mijn hoofd over, veel minder aandacht... Al wordt ze wel goed voorbereid in de crèche. Daar is het nu ook al zelf eten of anders pech omdat ze geen tijd hebben bij ieder kindje de tijd te nemen. Maar alleszins zal het verschil wel heel groot zijn denk ik. Daarom dat ik de overgang wat probeer te vergemakkelijken.
Laatst gewijzigd door Engel0405 op 19 april 2013, 14:22, 1 keer totaal gewijzigd.
-
Dreaming Mom
- Berichten: 94
- Lid geworden op: 8 januari 2010, 19:57
Vickske, mijn dochtertje is maandag ook in de peuterklas gestart (gemengd klasje peuter/1e kleuterklas). Gisteren is ze voor het eerst zonder traantjes naar binnen gegaan aan de hand van de juf, maar deze ochtend was het opnieuw wenen. Er is namelijk een stagiaire in de klas en die was de kindjes komen halen... Ze is nogal schuchter en houdt niet van veranderingen. Volgens de juf weent ze af en toe eens in de klas, om dat ze niet de hele tijd aan de hand van de juf kan lopen of omdat de juf haar niet wil dragen. Ze was in de kribbe graag gezien en kreeg daar veel aandacht en knuffels. Eens op school kan dat natuurlijk niet meer. Ik weet uit ondervinding, heb nog een oudere dochter, dat de aanpassing weken en soms zelfs maanden kan duren voor die kleintjes. Het is ook een hele aanpassing voor hen, nieuwe omgeving, vermoeider, ...
Wij krijgen haar bijvoorbeeld 's avonds heel moeilijk in slaap, ze heeft opnieuw enorme verlatingsangst, waarschijnlijk door de vele indrukken die ze overdag opdoet.
Het is zeker niet gemakkelijk voor de mama, maar ooit komt een dag dat ze lachend naar de klas zal gaan 's ochtends
Althans dat hoop ik toch
Wij krijgen haar bijvoorbeeld 's avonds heel moeilijk in slaap, ze heeft opnieuw enorme verlatingsangst, waarschijnlijk door de vele indrukken die ze overdag opdoet.
Het is zeker niet gemakkelijk voor de mama, maar ooit komt een dag dat ze lachend naar de klas zal gaan 's ochtends
Althans dat hoop ik toch
-
Wendy1981
- Berichten: 57
- Lid geworden op: 30 april 2012, 22:24
Hier gaat mijn zoontje sinds maandag ook naar school. Maandag was hij dolenthousiast, dinsdag al iets minder en sinds woensdag is het echt brullen en krijsen om hem er naar toe te krijgen. Deze morgen hebben ze hem letterlijk van mijn lijf moeten trekken. De mama begon natuurlijk ook mee te huilen. Ik kon me echt niet meer houden. Zo hartverscheurend om te zien. Sinds deze week doet hij nu ook terug in zijn broek, terwijl hij al een 3 tal maanden proper is. Ik hoop echt dat het beter gaat volgende week, want ik kan het niet meer aanzien. Blijkbaar is hij wel flink in het klasje en doet hij mooi mee, maar dat zie ik niet he. Hier kan ik na school wel even met de juf praten gelukkig.
Sinds deze week doet hij nu ook terug in zijn broek, terwijl hij al een 3 tal maanden proper is. Ik hoop echt dat het beter gaat volgende week, want ik kan het niet meer aanzien. Blijkbaar is hij wel flink in het klasje en doet hij mooi mee, maar dat zie ik niet he. Hier kan ik na school wel even met de juf praten gelukkig.-
Cimmetje
- Berichten: 220
- Lid geworden op: 20 juni 2012, 15:02
Hé, veel kindjes gestart maandag! Victor ook (°06-10-10)!
Vandaag was de eerste dag zonder tranen in de ochtend, maar wel sinds de eerste dag enkel tranen bij het afzetten, niet in de klas.
Ik begrijp heel goed je bezorgdheid en ik zou er ook het hart van in zijn in jouw plaats! Moet ze hele dagen gaan? Dat scheelt natuurlijk ook, want het blijven eten en zo is toch een heel stuk zelfstandiger dan in een crèche. Heel jammer dat je zo weinig info krijgt van de juf. Ik vind het ook lastig om aan te voelen hoeveel info je van de juf kan krijgen, want zoals bij de onthaalmoeder is het zeker niet (uitleg van 10 min helemaal in detail
), maar "onze" juf vertelde toch wel tot hoe lang hij geweend had, en wat hij daarna gedaan had (maandag geverfd, dinsdag met vriendinnetje op de glijbaan, woensdag getekend, ...). Gisterenmiddag had hij vlak voor de middag een plas-ongelukje en daarover vertelde ze dat hij het zelf heel erg had gevonden, en dat hij het anders wel goed aan geeft; zeer kort en bondig, maar toch wel voldoende info om me gerust te voelen dat er naar hem omgekeken wordt.
En net dat vertrouwen ontbreekt er in jouw situatie. Ik vind dat jij zeker een minimum aan duidelijke info hoort te krijgen als Emma zich zo ongemakkelijk voelt.
Vind je het nu ook niet moeilijk hoe je de situatie moet oplossen? Langs de ene kant denk ik; ga even naar het secretariaat bvb, maar langs de andere kant wil je niet in de eerste week al de belerende overbezorgde moeder uithangen, toch?
Vandaag was de eerste dag zonder tranen in de ochtend, maar wel sinds de eerste dag enkel tranen bij het afzetten, niet in de klas.
Ik begrijp heel goed je bezorgdheid en ik zou er ook het hart van in zijn in jouw plaats! Moet ze hele dagen gaan? Dat scheelt natuurlijk ook, want het blijven eten en zo is toch een heel stuk zelfstandiger dan in een crèche. Heel jammer dat je zo weinig info krijgt van de juf. Ik vind het ook lastig om aan te voelen hoeveel info je van de juf kan krijgen, want zoals bij de onthaalmoeder is het zeker niet (uitleg van 10 min helemaal in detail
), maar "onze" juf vertelde toch wel tot hoe lang hij geweend had, en wat hij daarna gedaan had (maandag geverfd, dinsdag met vriendinnetje op de glijbaan, woensdag getekend, ...). Gisterenmiddag had hij vlak voor de middag een plas-ongelukje en daarover vertelde ze dat hij het zelf heel erg had gevonden, en dat hij het anders wel goed aan geeft; zeer kort en bondig, maar toch wel voldoende info om me gerust te voelen dat er naar hem omgekeken wordt.En net dat vertrouwen ontbreekt er in jouw situatie. Ik vind dat jij zeker een minimum aan duidelijke info hoort te krijgen als Emma zich zo ongemakkelijk voelt.
Vind je het nu ook niet moeilijk hoe je de situatie moet oplossen? Langs de ene kant denk ik; ga even naar het secretariaat bvb, maar langs de andere kant wil je niet in de eerste week al de belerende overbezorgde moeder uithangen, toch?
-
Cimmetje
- Berichten: 220
- Lid geworden op: 20 juni 2012, 15:02
misschien nog een klein tipje;
per toeval kwam ik bij het voorlezen vorige week in de boekenkist een gekregen boekje tegen (simpel boekje van het Kruidvat) over het klasje: bij het boekje zit een knuffeltje en de laatste pagina is zo'n 3D uitklapbaar tafereel.
Heel stom misschien, maar vorige week (laatste week paasvakantie dus) deed ik elke dag een tafereeltje met hem waarbij het knuffeltje in het boek een vriendje was in zijn toekomstig klasje, en die alles aanwijst in de klas, en vraagt hoe hij heet, en zegt: "ah, het is speeltijd, gaan we samen plassen Victor", enz...
Verklaar me misschien gek, maar ik vermoed dat daar een grote sleutel lag in de interesse naar de school.
per toeval kwam ik bij het voorlezen vorige week in de boekenkist een gekregen boekje tegen (simpel boekje van het Kruidvat) over het klasje: bij het boekje zit een knuffeltje en de laatste pagina is zo'n 3D uitklapbaar tafereel.
Heel stom misschien, maar vorige week (laatste week paasvakantie dus) deed ik elke dag een tafereeltje met hem waarbij het knuffeltje in het boek een vriendje was in zijn toekomstig klasje, en die alles aanwijst in de klas, en vraagt hoe hij heet, en zegt: "ah, het is speeltijd, gaan we samen plassen Victor", enz...
Verklaar me misschien gek, maar ik vermoed dat daar een grote sleutel lag in de interesse naar de school.
-
VickskeL
- Berichten: 533
- Lid geworden op: 1 oktober 2009, 17:39
Hey
Bedankt iedereen voor de antwoorden! Beetje erg om te zeggen maar ik ben blij dat het niet zo abnormaal is en er nog kindjes zijn met hetzelfde probleem...
Ik denk dat het vooral een probleem van aanpassing is. In de creche is ze vertroeteld omdat ze het popemieke van de creche was ( waren bijna allemaal jongens)
Nu zit ze in de klas met 21 andere meisjes en is de vertroeteling helemaal weg. Het is kwestie van meedoen en volgen...
Ze gaat inderdaad ganse dagen omdat het niet anders kan. We kunnen niet zomaar voor een tijdje halftijds gaan werken en de grootouders kunnen ook niet inspringen.
Ik heb de indruk dat het al wat beter gaat maar het zou goed kunnen dat het grote verdriet na het weekend terugkomt.
We hebben inderdaad een beetje een probleem met de juf en dat ze zo weinig vertelt. Zo staat er in de infobrochure dat de kleuters 2 x per week gaan turnen maar of ze effectief gaan weten we niet...
Ik vind het inderdaad moeilijk om te beslissen wat ik moet doen. Aan 1 kant gaat het gebrek van informatie ons blijven storen, aan de andere kant wil je niet de overbezorgde ouder zijn die na 1 week vraagt om je kindje van klas te veranderen (als dat al mogelijk is)
Ik hoop dat het wenen snel voorbij is want ik zit er echt een hele dag mee in mijn hoofd. Gelukkig amuseert ze zich wel in de naschoolse opvang waardoor ze de dag toch goed kan afsluiten.
Ik vind het alllemaal gewoon zo raar want emma is een vrolijke extraverte meid die zich snel aanpast en direct begint te spelen. Ik heb die vrolijke meid,in een week zien veranderen naar een bange peuter
Bedankt iedereen voor de antwoorden! Beetje erg om te zeggen maar ik ben blij dat het niet zo abnormaal is en er nog kindjes zijn met hetzelfde probleem...
Ik denk dat het vooral een probleem van aanpassing is. In de creche is ze vertroeteld omdat ze het popemieke van de creche was ( waren bijna allemaal jongens)
Nu zit ze in de klas met 21 andere meisjes en is de vertroeteling helemaal weg. Het is kwestie van meedoen en volgen...
Ze gaat inderdaad ganse dagen omdat het niet anders kan. We kunnen niet zomaar voor een tijdje halftijds gaan werken en de grootouders kunnen ook niet inspringen.
Ik heb de indruk dat het al wat beter gaat maar het zou goed kunnen dat het grote verdriet na het weekend terugkomt.
We hebben inderdaad een beetje een probleem met de juf en dat ze zo weinig vertelt. Zo staat er in de infobrochure dat de kleuters 2 x per week gaan turnen maar of ze effectief gaan weten we niet...
Ik vind het inderdaad moeilijk om te beslissen wat ik moet doen. Aan 1 kant gaat het gebrek van informatie ons blijven storen, aan de andere kant wil je niet de overbezorgde ouder zijn die na 1 week vraagt om je kindje van klas te veranderen (als dat al mogelijk is)
Ik hoop dat het wenen snel voorbij is want ik zit er echt een hele dag mee in mijn hoofd. Gelukkig amuseert ze zich wel in de naschoolse opvang waardoor ze de dag toch goed kan afsluiten.
Ik vind het alllemaal gewoon zo raar want emma is een vrolijke extraverte meid die zich snel aanpast en direct begint te spelen. Ik heb die vrolijke meid,in een week zien veranderen naar een bange peuter
-
VickskeL
- Berichten: 533
- Lid geworden op: 1 oktober 2009, 17:39
Hey
Bedankt iedereen voor de antwoorden! Beetje erg om te zeggen maar ik ben blij dat het niet zo abnormaal is en er nog kindjes zijn met hetzelfde probleem...
Ik denk dat het vooral een probleem van aanpassing is. In de creche is ze vertroeteld omdat ze het popemieke van de creche was ( waren bijna allemaal jongens)
Nu zit ze in de klas met 21 andere meisjes en is de vertroeteling helemaal weg. Het is kwestie van meedoen en volgen...
Ze gaat inderdaad ganse dagen omdat het niet anders kan. We kunnen niet zomaar voor een tijdje halftijds gaan werken en de grootouders kunnen ook niet inspringen.
Ik heb de indruk dat het al wat beter gaat maar het zou goed kunnen dat het grote verdriet na het weekend terugkomt.
We hebben inderdaad een beetje een probleem met de juf en dat ze zo weinig vertelt. Zo staat er in de infobrochure dat de kleuters 2 x per week gaan turnen maar of ze effectief gaan weten we niet...
Ik vind het inderdaad moeilijk om te beslissen wat ik moet doen. Aan 1 kant gaat het gebrek van informatie ons blijven storen, aan de andere kant wil je niet de overbezorgde ouder zijn die na 1 week vraagt om je kindje van klas te veranderen (als dat al mogelijk is)
Ik hoop dat het wenen snel voorbij is want ik zit er echt een hele dag mee in mijn hoofd. Gelukkig amuseert ze zich wel in de naschoolse opvang waardoor ze de dag toch goed kan afsluiten.
Ik vind het alllemaal gewoon zo raar want emma is een vrolijke extraverte meid die zich snel aanpast en direct begint te spelen. Ik heb die vrolijke meid,in een week zien veranderen naar een bange peuter
Bedankt iedereen voor de antwoorden! Beetje erg om te zeggen maar ik ben blij dat het niet zo abnormaal is en er nog kindjes zijn met hetzelfde probleem...
Ik denk dat het vooral een probleem van aanpassing is. In de creche is ze vertroeteld omdat ze het popemieke van de creche was ( waren bijna allemaal jongens)
Nu zit ze in de klas met 21 andere meisjes en is de vertroeteling helemaal weg. Het is kwestie van meedoen en volgen...
Ze gaat inderdaad ganse dagen omdat het niet anders kan. We kunnen niet zomaar voor een tijdje halftijds gaan werken en de grootouders kunnen ook niet inspringen.
Ik heb de indruk dat het al wat beter gaat maar het zou goed kunnen dat het grote verdriet na het weekend terugkomt.
We hebben inderdaad een beetje een probleem met de juf en dat ze zo weinig vertelt. Zo staat er in de infobrochure dat de kleuters 2 x per week gaan turnen maar of ze effectief gaan weten we niet...
Ik vind het inderdaad moeilijk om te beslissen wat ik moet doen. Aan 1 kant gaat het gebrek van informatie ons blijven storen, aan de andere kant wil je niet de overbezorgde ouder zijn die na 1 week vraagt om je kindje van klas te veranderen (als dat al mogelijk is)
Ik hoop dat het wenen snel voorbij is want ik zit er echt een hele dag mee in mijn hoofd. Gelukkig amuseert ze zich wel in de naschoolse opvang waardoor ze de dag toch goed kan afsluiten.
Ik vind het alllemaal gewoon zo raar want emma is een vrolijke extraverte meid die zich snel aanpast en direct begint te spelen. Ik heb die vrolijke meid,in een week zien veranderen naar een bange peuter
-
Cassyke
- Berichten: 2046
- Lid geworden op: 1 oktober 2009, 13:19
Hoi Vickske je bent zeker niet alleen, hier ook eentje dat maandag gestart is en het afscheid verloopt steeds moeilijk. Ze krijst de hele buurt bijeen en het hek moet er bijna aan geloven. Vandaag was het extra moeilijk, dan ben ik echt moeten meegaan tot aan de rij en wachten tot ze naar binnen ging. Daar heeft de juf het overgenomen. Het ergste van al is dat de onthaaldame haar onder haar voeten gaf omdat ze zo weende 
de andere onthaaldame troost haar altijd even en nadien gaat het beter en gaat ze spelen maar bij deze dus niet, ik dacht dat ik dat wijf iets ging aandoen zeg! daarom dat ik me gepermitteerd heb om naar binnen te gaan. Mijn dag was van de slag helemaal om zeep!
Je hartje breekt idd op die momenten he! Maar zoals er hier al veel gezegd hebben: ieder kind heeft zijn eigen tempo, je dochtertje moet zich nog aanpassen aan deze nieuwe situatie en dit is echt niet evident. Net als volwassenen, passen kindjes zich aan veranderingen aan op hun eigen individuele manier. Sommige gaan opnieuw bedplassen, anderen gaan wenen, sommige hebben zeer veel nachtmerries, noem maar op! Het zal idd miss wat meer tijd vragen voordat je dochtertje zich zal aanpassen maar die dag zal er zeker aankomen hoor!
de andere onthaaldame troost haar altijd even en nadien gaat het beter en gaat ze spelen maar bij deze dus niet, ik dacht dat ik dat wijf iets ging aandoen zeg! daarom dat ik me gepermitteerd heb om naar binnen te gaan. Mijn dag was van de slag helemaal om zeep!Je hartje breekt idd op die momenten he! Maar zoals er hier al veel gezegd hebben: ieder kind heeft zijn eigen tempo, je dochtertje moet zich nog aanpassen aan deze nieuwe situatie en dit is echt niet evident. Net als volwassenen, passen kindjes zich aan veranderingen aan op hun eigen individuele manier. Sommige gaan opnieuw bedplassen, anderen gaan wenen, sommige hebben zeer veel nachtmerries, noem maar op! Het zal idd miss wat meer tijd vragen voordat je dochtertje zich zal aanpassen maar die dag zal er zeker aankomen hoor!
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 14 gasten