Onvruchtbaarheid is...

[Cassyke]

Hoi hoi meiden!

Onlangs heb ik weer zo'n domme mail gekregen van mijn schoonouders waarin er 'gelachen' wordt met vruchtbaarheidsbehandelingen Op zich was het nu niet zo neig erg maar toch... Ze weten dat wij daarmee gesukkeld hebben dus stuur je zo geen mail naar dat koppel he. Zijn de mensen nu echt zo dom???

Dan kwam de mail van mijn beste vriendin opnieuw naar boven (in mijn hartje dan wel want die is al lang gewist uit men mailbox) waarin ze schreef dat ze toch niet begreep waarom ik zo'n "historie" (volgens haar) maakte omdat het bij ons via ICSI moest

Ook ben ik vandaag te weten gekomen dat een collega weer eens zomaar zwanger is geworden (met spermadonatie want ze is alleenstaande). Ik haat het echt voor de meisjes die al zo lang aan het proberen zijn!!!

Het is mij dus allemaal een beetje teveel geworden waardoor ik besloten heb om op mijn blog iets te zetten dat die mensen eens een goede steek geeft (waar die vriendin ook op gaat kijken )
Ik ben het beu dat iedereen denkt dat IUI/IVF/ICSI (met/zonder donatie) en andere behandelingen (dus ook diegene met Clomid ed) niets betekenen in iemands leven. Dat het precies maar iets futiel is en dat het niets van energie vergt uit het koppel.
Ik ben op het idee gekomen om aan alle DVO-lotgenootjes te vragen wat voor hun onvruchtbaarheid betekent en dit te publiceren op mijn blog.

Ik geef een voorbeeld:
Onvruchtbaarheid is...
- Je ventje het gevoel van de eerste schopjes zien ervaren bij je schoonzus terwijl jij hoopte hem deze eerste ervaring te bezorgen
- je ventje zien spelen met de baby van je zus/vriendin terwijl je wenst hem ooit een kind van hemzelf te kunnen geven
- ... Vul gerust maar aan meiden! Komt wel op men blog maar ANONIEM hoor!!!!

[wat is er mis?]

Super idee!

Onvruchtbaarheid is ...:
... altijd maar andere mensen het goede nieuws horen verkondigen terwijl je zelf zoveel voor hen had willen vertellen dat je zwanger was

Liefs,

Bokje

[K'tje]

- eindelijk zwanger zijn na vele tegenslagen, ergens last van hebben (misselijkheid, rugpijn, bekken, enz.) en je onmiddellijk heel erg schuldig voelen omdat je "klaagt", want je wéét dat er zoveel mensen zijn die alles zouden geven om dit nu te mogen voelen...

- de pijn in elkaars ogen zien als er net weer een poging mislukt is, en weten dat je niks voor elkaar kan kan doen behalve elkaar stevig vastpakken...

Die machteloosheid heb ik heel vaak gezien bij m'n ventje, toen ik weer eens ongeloofelijk veel verdriet had na een negatief telefoontje.

Phoeh kzou er zo weer van beginnen huilen...

Ik vind dit wel een goed idee Cassyke, zet al die ongevoelige onbegrijpende mensen maar es op hun plek!

[Cassyke]

Voila die zitten al op het lijstje thx!

Ja ik ben het echt beu, mensen kunnen soms zoooooo ongevoelig zijn!

[Loeki]

- niet weten wat je kan zeggen tegen je ventje als de androloog zegt dat zijn zaad op niks trekt, en je ventje dapper zegt "ik ben blij dat het aan mij ligt zo hoef jij je niet schuldig te voelen" (terwijl je tegelijk ziet dat er iets breekt in hem).

- jezelf verwijten dat het jouw schuld is dat je partner mss nooit een kind zal hebben

[Loeki]

- vaststellen dat die ene dame die je niet kent maar altijd ziet op het perron als je met de trein gaat werken, alwéér met een dikke buik rondloopt, terwijl jij al aan het proberen was tijdens haar eerste dikke buik. En ja, je onthoudt dat, wanneer zij haar eerste dikke buik had. Je onthoudt het van iedereen die je kent.

[Dieke]

Oooooh, toen ik je berichtje zag, Cassyke, was ik echt geschokt... Zo'n "historie maken omdat het via ICSI moest". Mensen zouden eens moeten weten wat je dan doormaakt, zowel lichamelijk als emotioneel

Onvruchtbaarheid is je ventje het baby'tje van je schoonzus zien vastpakken, en de tederheid in zijn ogen zien, waarvan je hoopte dat die bestemd zou zijn voor je eigen kindje...

Onvruchtbaarheid en die behandelingen steken, doen pijn, en raken je in het diepst van je ziel.

En hopelijk, moeten die mensen die er zo makkelijk over doen, het nooit zelf meemaken, ze zouden anders heel anders op die zaken kijken...

[cimoca]

... elke maand opnieuw een beetje sterven. Om na een paar huilbuien al je energie bij elkaar te rapen en door te gaan.

cinne

[Engel0405]

Onvruchtbaarheid is.. iets wat niemand kan begrijpen als hij/zij het niet zelf heeft meegemaakt

Onvruchtbaarheid is.. iets wat door je ergste vijanden tegen je gebruikt kan worden om je nog dieper de put in te duwen (en geloof me ze doen het!)

Onvruchtbaarheid is.. jezelf wijsmaken dat je wel een heel slecht iemand moet zijn om zo iets voor te hebben


Onvruchtbaarheid is.. soms de druppel die een koppel uiteen drijft.

[marb]

- een horizon. Waar zonnen verschijnen en weer ondergaan. Waar regenbogen ontstaan. Waar je zijn wil.

[Bjorn en Kim]

Cassyke zal die van mij hier ook bijplakken:

- moeten leren leven met het feit dat je misschien wel nooit kinderen zal kunnen krijgen!
- aanvaarden dat wat normale mensen verwekken bij het "liefdesspel" wij moetten doen in het ziekenhuis
- het romantische aspect aan kinderen maken vergeten
- stress in je relatie
- wachten...
- leven op hoop
- leven in onzekerheid
- veel geld moeten betalen voor het proberen verwekken van je kind terwijl het bij vruchtbare koppels gratis is


Veel overzichtelijker

[LittleBean]

Onvruchtbaarheid is.... je een mislukkeling voelen omdat je lichaam niet doet wat het zou moeten doen.

Onvruchtbaarheid is .... jezelf geen complete vrouw voelen omdat je niet zwanger geraakt/kan blijven.

Wat een goed onderwerp, ik zou nog uren kunnen doorschrijven!

[Wappie]

Onvruchtbaarheid is.... merken dat je karakterieel verandert omdat je de zaken absoluut niet in de hand hebt.

Onvruchtbaarheid is.... merken dat je optimistische, blije zelve stilletjesaan verandert in een bang, terughoudend en zelfbeschermend persoon.

Onvruchtbaarheid is.... het beu zijn om altijd dezelfde pijnlijke vraag te moeten ontwijken...

[NatSar]

Onvruchtbaarheid is leven tussen hoop en wanhoop.

[Sterretje]

Onvruchtbaarheid is
- je beperkte en zuurverdiende verlofdagen opofferen omdat je weeral eens naar het ziekenhuis moet, het zoveelste bloedstaaltje moet laten nemen en niet meer weet welke arm je nog moet aanbieden

- je tranen wegslikken en een flauwe glimlach op je gezicht plakken terwijl je collega's steen en been klagen over hoe zwaar het leven wel niet is als je kinderen hebt.


ik denk dat we nog uuuuuuren kunnen doorgaan.

Mooie berichtjes allemaal meiden (en heer) Bewijst wat voor een sterke mensen wij wel zijn!