De Verdwaalde Ooievaar

Hallo,
Het is blijkbaar voor alle vrouwen met kinderwens hetzelfde intense proces, kindjes krijgen... Ik dacht eraan te ontkomen, helaas...

Ik heb in januari '10 een miskraam gehad na 20 weken zwangerschap. Het was mijn tweede zwangerschap en ik was er heel gerust in aanvankelijk. Nu ben ik opnieuw 9 weken zwanger, en is dat geruste gevoel ver weg. Vooral veel ongeduld... En onbegrip: hoe is dat de vorige keer kunnen gebeuren? 'Pech gehad?', dat vind ik moeilijk te begrijpen.

Vanaf 15 weken had ik dagelijks een klein beetje bloedverlies. Mijn gynaecoloog was niet ongerust, het zou wel een gesprongen adertje zijn op de baarmoeder ofzo. Op 18 weken werd een een gedeeltelijk laagliggende placenta (placenta praevia marginalis) vastgesteld. Het bloedverlies werd meer. Op 20 weken zag de gyn op de echo dat er (plots?) geen vruchtwater meer was. 's
Avonds is de baby dan spontaan gekomen; 24 cm en 300 gram, overleden in de contracties. In de placenta is na de geboorte een infectie van een bacterie vastgesteld.

Een uitstrijkje heeft aangetoond dat de bacterie nu bij mijn nieuwe zwangerschap niet aanwezig is. En de echo op zes weken was goed. Nog drie keer slapen voor de volgende echo.

Dat is even kort mijn verhaal. Ik weet niet goed waarom ik het post. Courage voor jullie allemaal!

Dag bernadette,

eerst en vooral proficiat met je kindjes!
ik ben vorige maand ook bevallen op 19 wkn zwsch. kan heel goed inkomen waar je doorgaat/ging. het is 'verliezen' hé. loslaten van een droom. een toekomst. een kind. jullie kind.
en nu ben je terug zwanger, nu komen al je twijfels en onzekerheden weer boven, beleef je misschien je eerste zwsch opnieuw, in angst, in vreugde, in verdriet misschien.
als je wil kan je er altijd met lotgenoten over meepraten op de site www.metlegehanden.be, al weet ik dat de ladies op dit topic een altijd luisterend vat zijn die weten dat eenzwsch en een kind niet 'zomaar' zijn.

liesje