Zwanger of reeds bevallen van een tweeling

[Evyke]

Wij weten ondertussen een week of 8 dat we niet ons tweede kindje verwachten maar nummertje 2 en 3. Na twee dagen het te laten doordringen ben ik zo gaan houden van mijn twee kapoentje. Elke echo is een mijlpaal. maar hoe voelen jullie zich hierbij en hoe krijgen jullie alles praktisch geregeld maar ook daarna,ik heb al een zoontje van 2 jaar rondlopen dus echt rusten zit er niet echt meer in. Het praktisch zie ik allemaal nog wel slim komen, hebben ondertussen een nieuwe auto gekocht en heb al een tweedehands tweelingpark op de kop kunnen tikken,nu is mijn ventje bezig aan een vierde slaapkamer(waarvan ik zo hoop dat ze op tijd gaat ofzijn) hoe verliep dit bij jullie??? En wat als ze te vroeg geboren worden,en eenmaal thuis hoe is dat verlopen...
Je ziet het ik heb zoveel vragen dat ik echt hoop mama's te vinden die ook zwanger zijn van een tweeling of reeds bevallen zijn en die mij een beetje kunnen bedaren!!!!!

[Cassyke]

Hoi Evyke,

Ik ben niet zwanger van een tweeling maar ik wou je een dikke proficiat wensen met je twee kleine spruitjes en ik hoop dat je hier lotgenootjes vind!
Wappie heeft ook een tweeling, misschien kan je haar een PB sturen...

Greetz
Cassyke

http://onvervuldewens.blogspot.com/

[Evyke]

oei help cassyke hoe doe ik dat een bp sturen??,

[Cassyke]

Onderaan elk bericht dat een lid stuurt vind je "PB" je moet daarop klikken en dan kan je een privebericht sturen. Of je kan op de naam van die persoon klikken (in de lijst), dan kom je op zijn/haar profiel terecht en daar staat ook ergens "PB" waar je op kunt klikken

[Wappie]

Evy, ik kan je wel wat raad geven (hoop ik )
Ben nu even heel druk bezig op het werk, maar zal vanavond eens nen epistel neerschrijven

[Evyke]

zou fantastisch zijn wappie.

[esa]

hey Evyke
ben ook zwanger van een tweeling. Ben vandaag 9 weken, we zijn ongeveer even ver denk ik?
Bij ons is het de eerste zwangerschap. Dus ik kan 's avonds gelukkig nog in mijn zetel gaan liggen.
Werk ook wel lange dagen, eer ik thuis ben is het na zessen. Dan eten maken en wat opruimen. Meer zit er niet in. Ben jij ook zo ziek geweest (misselijk)? Ah ja, ik neem extra foliumzuur (folavit 4mg) samen met omnibionta pronatal. En sinds vandaag dien ik ook extra ijzer te nemen. Hoe gaat het bij jou?

Denk dat ik ook eens op Kapaza ga kijken voor 2de-handsspulletjes

Heb je ondertussen al meer info kunnen krijgen?
Ik ken een aantal mensen die een tweeling (via icsi) gekregen hebben, en bij hun is het allemaal goed gelukt, dus hopelijk volg ik dat goede voorbeeld. Want ben ook zo bang voor vroeggeboorte!! Maar we zullen het een beetje op ons moeten laten afkomen..

Véél succes nog

[Wappie]

Sorry Evy, had gezegd dat ik nen epistel zou neerschrijven, en heb het helemaal nog niet gedaan
Ik ben de dus de trotse mama van een prachtige jongenstweeling (al zeg ik het zelf )
Mijn zw is eigenlijk super verlopen! Ik heb nooit klachten gehad enkel op het einde werd het nogal zwaar. Ik ben op 28weken moeten stoppen met werken van de gynea, maar dat was meer uit voorzorg dan uit noodzaak. Het ging allemaal heel goed en dat wilde ze zo houden. Tijdens de zw hebben de jongens altijd op het schema gezeten van eenlingen (qua groei). Dus het was van het begin gezegd dat ik kleppers zou krijgen
Op 33/5dagen is plots mijn water gebroken. Ik was net maandag naar de gynea geweest en vol trots deelde ze me mee dat het nog allemaal perfect toe zat 'vanonder'. We hadden een datum geprikt voor de keizersnede want het onderste beebje was niet gedraaid en lag met zijn poep in mijn bekken. Maar onze jongens konden niet meer wachten en wilde op 26/06/2009 persé de wereld verkennen Alles ging eigenlijk voorspoedig en ik heb me nooit zorgen gemaakt omdat de gyne zei dat alles zo goed ging.

[Wappie]

Hun gewichtjes waren uitstekend dus mijn man en ik dachten dat we een paar uur later met ons 4tjes in de kamer zouden liggen. Maar het bleef natuurlijk zo dat ze dik 6weken te vroeg waren. Ze waren gewoon nog niet klaar om geboren te worden. Het is eigenlijk allemaal snel gegaan. Ik heb ze heel even gezien en dan hebben ze hun overgebracht naar neonatologie. Ik ben om 18.52 bevallen en om 21u had ik hen nog steeds niet gezien (alleen op foto) Om 00.30u zijn ze dan komen zeggen dat ze moesten overgebracht worden naar intensieve neonatologie in Wilrijk (Sint Augustinus). Man ik was geschrokken. Ze hadden zo'n uitstekende geboortegewichtjes (2.5Kg en 2.7Kg) en toch... Ze beide aan de beademing gelegen en dan een paar dagen C-pap (extra ondersteuning van de ademhaling) Ze hebben een week in Antwerpen gelegen en dan nog 2.5weken in Mechelen (waar ik bevallen ben). Ik was dus optimaal hersteld van de keizersnede als ze naar huis mochten. Maar het was toch een zware periode. Constant op en af naar het ziekenhuis, en telkens je schatjes achterlaten

[Wappie]

(sorry, moet het verhaal in stukken doen, computer doet vreemd )
Ik wil jullie eigenlijk geen schrik aanjagen hoor, maar mijn gyne heeft ook altijd gezegd dat een tweelingzw wordt beschouwd als een 'risico'zw. Je moet het nu eenmaal rustig aandoen, je draagt immers 2 beebjes.
Maar ondanks dat we een moeilijke start hadden doen we het nu schitterend hoor!
Ik had eigenlijk wel bang de dag dat ik naar huis kwam. Ik vroeg me af hie het zou zijn thuis, zouden ze braaf zijn, zouden ze goed eten, zouden ze willen slapen,... Zoveel vragen maar geen antwoorden. Het waren ook mijn eerste kleintjes dus wist ik veel wat kon en niet kon. In het ziekenhuis op neonatale was er continue iemand die mee over je schouder keek en nu moesten we het alleen redden.
Maar het ging prima hoor, oké, ik ga niet liegen, we hebben zwarte sneeuw gezien. Twee beebjes is nu eenmaal zwaar. Wij hebben ook twee heel moeilijke eters en er zijn dagen geweest dat ik dacht: 'ik krijg ze nooit groot' Maar met de juiste instelling en veel organisatie lukt het hoor.

[Wappie]

Er waren een hoop praktische dingen dat wel wat planning vragen, maar ik ben er van overtuigd dat dit ook bij één kleintje is.
Ik heb ook wel altijd mijn man ingeschakeld en die hielp me ook waar hij kon.
's Nachts gaven we dikwijls met 2voeding omdat het zo'n trage drinkers waren en omdat ze samen wakker waren.
Nu geven we ook elk één kleintje de fles
Dit is zowat mijn dagplanning:

- 05.20u: opstaan, douchen, naar beneden gaan en wat opruimen, flesjes klaarmaken
- 06u Matthias wakker maken (moet aërosollen) kleertjes aandoen en laten aërosollen
- 06.30u Alexander wakker maken, kleertjes aandoen en aan de papa geven die geeft dan flesje. Ik geef dan flesje aan Matthias.
- 06.45u allebei de auto in en naar de creche
Dan rijd de mama naar het werk!

[Wappie]

Dan 's avonds:

-17.15u kom thuis met de twins en dan spelen we een beetje
- Dan tegen 18u à 18.30u doen ze nog altijd een klein dutje van ong.30min.
- dan begin ik met opruimen en haal ik eten uit (voorzie altijd iets)
- Als ze wakker worden zet ik ze bij mij in de keuken en krijgen ze een koekje of boterhammeke
- Als de papa dan thuiskomt ga ik met Alexander naar boven en begint de papa met Matthias te aërosollen.
- Als Alexander gewassen is wissel ik, de papa maakt ondertussen flesjes.
- Dan geven we samen flesjes, en nog een beetje genieten en gezellig in de zetel zitten
- Dan dodo doen en kunnen wij eten. En dan nog wat huishouden (als ik zin heb )
En als de papa niet thuis is doet de mama het alleen
Mijn man is event-manager en is soms een aantal avonden weg en dan moet ik zeggen dat ik het wel net iets teveel vind
Maar ik vind dat we het nu echt wel goed onder controle hebben, en dat we dat eigenlijk niet slecht doen

[Wappie]

Ik heb nu al enorm veel neergeschreven, en ik zou nog uren kunnen doorgaan
Ik weet nog de eerste dag dat ik hoorde dat we niet één maar twee wondertjes mochten verwelkomen. Eerst het ongeloof, en dan toch een beetje paniek hoe we dit allemaal zouden rondkrijgen. Het is nu eenmaal overweldigend en druk, maar oh zo leuk!!! Als je die 2 kleine snotters bij mekaar ziet liggen is dit echt een gelukzalig gevoel
Ik ben supertrots op mijn twee jongens en ondanks dat het soms immens druk is zou ik mijn leven voor geen geld willen ruilen!
Veel succes met jullie zw en als je vragen hebt wil ik je altijd raad geven (in hoeverre ik dit kan )

[Miepje]

proficiat aan de toekomstige tweelingmama's!
Ik kan eigenlijk maar één fatsoenlijk advies over de zwangerschap van een tweeling: stel je positief in en luister naar je lichaam. Geef het de rust die het nodig heeft.
Jammergenoeg is een tweelingzwangerschap een risicozwangerschap, het risico dat er iets niet normaal gaat is groter. Ik zou daarover alleen maar kunnen zeggen dat je best niet op zoek gaat naar de horror-verhalen, de situaties waarin het moeilijker loopt. Je maakt je alleen maar ongerust en dat is dan weer in tegenspraak met de rust die je moet nemen. Je hebt zelf weinig impact op hoe de zwangerschap verloopt (behalve natuurlijk een aantal basiszaken zoals roken en alcohol).
Dit gezegd zijnde mijn ervaring. Mijn zwangerschap verliep net als die van Wappie zeer voorspoedig. Veel geslapen wel, maar verder geen enkel probleem. Kindjes zaten ook altijd op eenlingcurve. Onze knappe meisjes zijn op 30 weken geboren. We hebben 8 weken neonatologie achter de rug. Nu zijn ze een half jaar en ze zijn ronduit fantastisch. Neo is geen lachertje, maar het biedt je de kans om fysiek wat te recupereren. De eerste (ongeveer 3) maanden thuis waren moeilijk. Hoewel onze meisjes het eigenlijk prima deden, was het toch soms stunt- en vliegwerk om alles gedaan te krijgen. Een goede man die meehelpt is dan echt nodig (vond ik toch). Na die eerste maanden heb je een zekere routine en kan je terug aan je leven beginnen (zo voelde dat voor mij).
Ik zou net als Wappie zeker niets anders meer willen. Ze beginnen volop op elkaar te reageren, ze lachen naar elkaar, nijpen in elkaars kaken, ... Die zaken brengen wat evenwicht tegenover het organiseren-organiseren-organiseren & het leren verdragen van huilende kindjes.
Maar dames, ... hoe concreter jullie vragen, hoe concreter de antwoorden

[Wappie]

Mooi gezegd Miepje
En amai, jouw meisjes hebben ook moeten vechten. Tzijn toch dappere kleintjes hé, ik verschoot ervan dat ze zo klein, maar toch zo sterk kunnen zijn!
Hoe is het nu met je meiden? Zitten ze goed qua curves en evolutie? Ik kan nu echt zeggen dat Alexander goed aan het bijbenen is. Matthias heeft af en toe nog een duwtje nodig maar hij komt er wel Ik merk toch wel dat ze wat achter staan op leeftijdgenootjes, maar dat is niet erg hoor, ik heb heel lang babietjes gehad
Moeten jullie nog op controle bij kinderarts? Wij moeten gaan op één jaar, maar ik ben er van overtuigd dat ze het super doen