De Verdwaalde Ooievaar

Ik heb mijn hele zwangerschap met een angstmonster gezeten. Ik heb nauwelijks echt genoten van mijn zwangerschap. Ik heb daar spijt van natuurlijk, enerzijds gewoon voor mezelf.
Maar nu heb ik een "huilbaby" en vraag ik me af of het niet mijn schuld is. Heb ik al die negativiteit tijdens mijn zwangerschap niet op hem overgezet? Hij blijkt ook een heel zenuwachtige baby te zijn. Is dat ook niet mijn fout?

Bokje

Bokje

Zadel jezelf toch niet op met een schuldgevoel! Als er iemand het beste voor z'n kindje wil zijn wij lotgenoten het wel. Ons verlangen is/was zo groot, onze liefde voor ons (ongeboren) kindje is oneindig. Het kan nooit onze schuld zijn indien iets niet loopt zoals gepland is. We zouden toch nooit bewust iets doen waardoor we ons kindje schade mee aandoen of waardoor onze baby iets zou mankeren. En ik geloof niet dat wij 'onbewust' ervoor zouden kunnen zorgen dat deze situatie zich zou voordoen.
Beschouw het als een speling van het lot, een invulling van de statistieken ?
Ik kan me inbeelden dat je dit voelt en waarom je dit voelt, maar het is absoluut niet nodig hoor!

als het bij mij eens ee ndag of een moment minder gaat dan denk ik wel eens: wat doe ik nu verkeerd? Ben ik wel een goede mama? Kan ik dit wel aan? Maar dan denk ik aan bijvoorbeeld tienermama's of mensen met een handicap of sociale problemen die WEL probleemloos kindjes opvoeden en die ook deze problemen tegenkomen.... het hoort bij het leven denk ik dan maar. Alles gaat met vallen en opstaan en de ene dag is de andere niet.

Kop op bokje, bekijk het van de realistische kant!

Liefs,
sterretje

Dank je Sterretje. Gelukkig gaat het de laatste dagen vrij goed met Kaan. Hij weent wel nog soms waarbij de reden onduidelijk is. Maar het is eerder de normale proporties.
's Avonds als wij wll slapen heeft hij het altijd lastig. Dat duurt meestal tot 0u à 0u30. En dan slaapt hij. Dus hij heeft duidelijk huiluurtjes. Maar ok, dat zal ook wel voorbij gaan zeker?

Maar ja, ik dacht dat kindjes alles voelen terwijl ze in de buik zitten en zo dacht ik misschien hem "schade" onbewust te hebben berokkend. Mijn ventje zegt dat ik onzin verkoop. Gelukkig zegt hij heel vaak dat ik een goede mama ben. En ook mijn moeder zegt heel vaak tegen Kaan "uw mama zorgt goed voor u hé".

Liefs,

Bokje

En we kunnen je mama en man geen ongelijk geven hoor. Als ik lees wat je allemaal doet voor kleine Adie, dan ben je een UITSTEKENDE mama!

Hey Bokje,

Zeg, zet die negatieve gevoelens over jezelf maar snel opzij! Heb je het boek "oei, ik groei"? Dat kan je misschien helpen om de huilmomentjes te overleven, ik vind het nog redelijk goed uitgelegd en er staat trouwens ook ergens in dat die huilbabies vaak slimmerikjes zijn, ze huilen soms hard omdat ze gewoon te veel info hebben opgeslorpt die dag, teveel hebben geleerd en door al die nieuwe dingen raken ze overstuur en willen ze terug naar de veilige zone (mama), al die emo moet er allemaal uit, ten koste van mama's zenuwen...

Veel moed en steek het vooral niet op jezelf want je hebt misschien een genie in huis!

Oei, ik groei = schitterend boek!

Je lijkt me een super liefdevolle mama Bokje die alleen maar geeft en geeft aan haar kindje! Kaan kon zich geen betere mama wensen.

Je leest dat wel eens, angstige mama, angstige baby (kheb me dat ook al vaak afgevraagd), maar das allemaal niet bewezen, en hoe dan ook los je 't wel op, want je bent er actief mee bezig hé.

Gewoon veel liefde geven aan Kaan en alles komt in orde!

Knuff!

Jullie zijn heel lief. Dank jullie allemaal.

Kaan had hier net terug een huilcrisis. Van blij en wel gezin in zijn magic mobile swing (goh wat ben ik blij dat ik dat ding heb) naar echt op één slag tieren (rood worden, tranen). En ik hem proberen troosten. Ocharme het ventje. Ik denk dat hij wat krampjes had. Ik voelde het in zijn buik pruttelen. Na allerlei truckjes geprobeerd te hbb en hem een propere poep te geven, is hij uiteindelijk na een tijd vanzelf gestopt en heb ik hem in zijn bedje knn leggen door hem te wiegen en rustig over zijn hoofdje te aaien.

Liefs,

Bokje en nasnikkende Kaan

Ocharme toch, die stomme krampjes ook hé!!

Maar zo te horen heeft mama het toch maar weer fijn opgelost...

Venkelthee drinken kan helpen bij krampjes heb ik eens gelezen..En verder ben je zo te lezen goed bezig..al kan ik me voorstellen dat je soms heel gefrustreerd raakt, omdat je dit nu eenmaal niet kan controleren en je het gevoel hebt dat je faalt (wat dus niet het geval is he)

Bokje welke mama is niet ongerust tijdens de zwangerschap meid? Elke mama hoor, oke de ene al wat meer dan de andere maar dat is toch allemaal normaal?

Volgens mij ga je een hele andere baby hebben als zijn reflux in orde is.
Huildaagjes hebben ze allemaal hoor.. (zie moppertoppic )

Succes meid en inderdaad Oei ik groei, is geweldig!

Tammy mercie voor de steun, maar Kaan hft geen reflux, tcoh niet onder Zantac (zie baby kwaaltjes).

Ik had al vernomen dat Oei, ik groei fantzstisch is, maar ik heb het boek nog niet in huis gehaald.

Audrey, idd venkelthee kan helpen voor de krampen. Ik drink het zelf voor mijn borstvoeding. Maar Kaan heeft het enkel nog maar in het ziekenhuis gekregen. Ik weet niet goed hoe ik hem dat thuis moet geven. En eigenlijk hé geef ik liever niets anders dan mijn melkje . Raar hé.

Liefs,

Bokje

Wat je ook kan doen bij krampjes is hem op zijn buikje op je schoot leggen, dat geeft wat tegendruk (als wij krampen hebben, pakken we ook automatisch naar onze buik en geven we wat tegendruk hé). En als je hem dan nog wat over zijn rugje streelt, is dat extra geruststelling voor K.

Ja idd grootgevaarke.
De plezantste positie voor hem is met zijn buik op mijn arm en zijn rug tegen mijn buik aan.

Liefs,

Bokje en Kaan

Ik bedoelde ook dat jij venkelthee moest drinken, niet Kaan Mijn schoonzus heeft nog wel iets anders met venkel gedaan geloof ik, zal er eens achter horen