Jonge mama's die willen praten over ervaringen!

Plaats reactie
KristelJ
Berichten: 4
Lid geworden op: 18 maart 2015, 10:33

Jonge mama's die willen praten over ervaringen!

Bericht door KristelJ » 18 maart 2015, 10:46

Hallo allemaal!
Wij hebben een zoontje van 11 weken oud. Dit is ons eerste kindje en we zitten met zoveel vragen... hopelijk kan iemand ons hier verder helpen. Het is een schat van een baby die 's nachts van 23u tot 8u30 doorslaapt. Heel zelden moeten we eens opstaan om een tut terug te steken, maar dit is maar een 2-tal keer per week.
De eerste weken sliep hij 's nachts niet, continu wenen wenen wenen. Hij was alleen maar stil als we hem wiegden of rondwandelden. We hebben al het mogelijke geprobeerd, maar niets hielp. Tot we op internet de puckababy inbakerslaapzak vonden. Sinds de eerste dag met deze slaapzak sliep hij!!!! We waren uiteraard enorm blij hiermee en ons zoontje is nu ook overdag veel beter gezind.
Nu is ons probleem wel dat hij 's nachts niet slaapt zonder deze slaapzak, maar we kunnen hem toch niet eeuwig in zo een inbakerslaapzak laten slapen? We hebben ook gegoogled of er risico's aan zijn, maar hierover kan ik niet echt iets vinden. Heeft iemand hier ervaringen mee?
Doordat hij 's nachts altijd in zijn inbakerslaapzak slaapt, slaapt hij overdag bijna niet. Alleen als we hem dicht tegen ons aan vasthouden of als hij in zijn schommelstoeltje zit. Als we hem in zijn park leggen dan krijst hij alles bij elkaar. Niet wenen, maar echt roepen (zonder tranen). We weten echt niet wat we moeten doen. Moeten we hem laten wenen omdat hij zichzelf moet leren bezighouden? Of kan het geen kwaad hem zo vaak overdag te moeten "entertainen"?
We weten echt niet wat we hiermee moeten doen, zeker omdat hij binnen enkele weken naar de opvang moet en daar kunnen ze hem natuurlijk niet altijd ronddragen.
Heeft iemand hier ervaringen mee?
Alle tips zijn welkom.
Of als iemand ervaringen wil delen? Heel graag. Ik ken geen andere mensen die pas mama zijn geworden en ik zou zo graag over alles wat praten met iemand in dezelfde situatie!
Reageer dus maar op allemaal :-D

Yago
Berichten: 1145
Lid geworden op: 7 mei 2010, 17:35

Re: Jonge mama's die willen praten over ervaringen!

Bericht door Yago » 18 maart 2015, 11:25

hallo!!

zeker geen zorgen maken over het inbakeren, nu mag dat zeker nog!! Ik heb het bij mijn drie kindjes gedaan tot ze ongeveer 5 maanden waren, daarna afgebouwd door 1 armpje los te laten en het andere nog vast (zit een ritsje aan de slaapzak)
mijn oudste (van nu 3 jaar) was ook zo een pakkindje, niet te doen!! heeft nooit alleen kunnen spelen als baby, beterde pas toen hij kon poepschuiven. In de creèche is er gelukkig veel te zien en dat leidt wel af.

KristelJ
Berichten: 4
Lid geworden op: 18 maart 2015, 10:33

Re: Jonge mama's die willen praten over ervaringen!

Bericht door KristelJ » 18 maart 2015, 11:38

Merci Yago voor de tip van 1 armpje los te laten!

Ik heb toch wel schrik hoe ik ons zoontje genoeg aandacht ga kunnen geven als ik binnenkort terug moet gaan werken. Het lijkt alsof ik nu al tijd te kort kom... We zullen wel zien zeker!

Hoe viel de overgang naar de opvang bij jou mee?

Yago
Berichten: 1145
Lid geworden op: 7 mei 2010, 17:35

Re: Jonge mama's die willen praten over ervaringen!

Bericht door Yago » 18 maart 2015, 11:51

ik ben altijd pas gaan werken na 6 maanden maar eigenlijk stuur je ze best vroeger, dan hebben ze niet zo een last van de overgang. als ze ouder zijn beseffen ze het meer, mijn oudste heeft het vrij lang moeilijk gehad, kon ook niet goed slapen in de drukte. Bij de tweeling ging het enkel de eerste dagen gepaard met veel traantjes maar dat zijn sowieso makkelijkere kinderen. succes!

E-ke84
Berichten: 496
Lid geworden op: 13 juli 2011, 18:28

Re: Jonge mama's die willen praten over ervaringen!

Bericht door E-ke84 » 18 maart 2015, 12:23

Hallo!

Met inbakeren geen ervaring hier, het enige dat wij moeten doen is een slaapzak voorzien aangezien onze jongen teveel wroetelt en totaal geen deken over hem wilt. Maar slaapzak voorzien ze ook in de opvang.
En als je jongen ingebakert moet worden, doen ze dat in de crèche ook wel hoor.

Onze jongen zelf is ook altijd al een plakkertje geweest! (is nu 2 jaar sinds januari) Van in het begin heel veel nood aan knuffels, menselijk contact. Nu nog hoor! Hij heeft tot 1,5 jaar niet zelfstandig willen inslapen. Slapen ging zonder problemen 12u en in zijn eigen bed, maar inslapen moest op mij (ook niet op mijn man).
Ik was van de redenering: als hij te lang wordt, kan hij zich niet meer goed nestelen tegen mij en zal hij makkelijker zelfstandig inslapen. En inderdaad, rond 1,5 was hij wat te groot geworden en heb hem dan op 1 week tijd kunnen laten inslapen in zijn bedje. Nu is het neerleggen en we horen hem niet meer!

Sommige kinderen zijn nu eenmaal aanhankelijker dan anderen en willen niet veel alleen doen. Bij mij is dat nu vooral als hij moe is. Als ik dan 's avonds moet koken dan wil hij gepakt worden, met af en toe een weenpartij tot gevolg. Dan is het even negeren en tien minuten later doet hij toch zijn eigen ding. Na het koken en eten is het dan onze quality time zeg maar.

In ieder geval, ik zou zeggen, wil je kindje gepakt worden en je wil dat zelf ook doen, gewoon doen! Ga op je gevoel af zou ik zo zeggen want instinctief weet je meer dan je zou denken.

Groeten,
E-ke!
6 ICSI en 2 prachtige zonen (januari 2013 en augustus 2016)! Ons gezin is compleet.

DVO pixi
DVO Moderator
Berichten: 576
Lid geworden op: 29 november 2008, 14:18

Re: Jonge mama's die willen praten over ervaringen!

Bericht door DVO pixi » 18 maart 2015, 21:02

Hier ook een knuffelig zoontje dat houdt van zijn slaapzak.. Tot 14 maanden viel hij nooit alleen in slaap, hij viel als een blok na zijn melk op onze schoot in slaap, alleen inslapen in bed gaf alleen maar gekrijs, verdriet en stress bij ons alle 3. Ik ben ook thuis gebleven tot hij 13 maanden oud was en maakte me eveneens grote zorgen over dat slapen bij onthaalmoeder maar dat ging na enkele moeilijke dagen zonder problemen. Hij heeft het wel heel lastig gehad bij onthaalmoeder int begin, idd te oud en te veel besef. Hij besefte dat we weg gingen maar was nog te jong om te beseffen dat we ook terug kwamen, intense angst tot gevolg maaf goed opgevangen door onthaalmoeder. Na een maand bij onthaal ( 2dagen per week) was hij klaar om alleen in te slapen en is hij ook naar zijn eigen kamer verhuist ( zijn bed stond tot dan op onze kamer).
Eenmaal in slaap, heeft hij vroeger en nu zo goed als altijd doorgeslapen, behalve in maand 8 toen hij plots enorme nood aan lichaamscontact had s' nachts, toen heeft hij een paar maal ook tussen ons 2 geslapen. Je zoontje is duidelijk tevreden nu en negeer die zgnd pedagogische oubollige k&g adviezen en volg je gevoel: je kindje zal wel duidelijk maken waar hij nood aan heeft en teveel oppakken, wiegen en knuffelen bestaat niet. Geniet van elkaar!
baie fiere moeke
ignis aurum probat

Cathy Van den Broek
Berichten: 61
Lid geworden op: 26 oktober 2014, 15:05

Re: Jonge mama's die willen praten over ervaringen!

Bericht door Cathy Van den Broek » 19 maart 2015, 8:19

Hey Kristel!

Niet teveel zorgen maken, ieder kind is anders. Prijs jezelf gelukkig dat hij sowieso op deze leeftijd doorslaapt. Zo heb je zelf ook je rust.
Wij hadden (vanaf 3 maand) ook een doorslapertje en ik had heel veel aan mijn eigen nachtrust. Zo kon ik tijdens de dag ook meer "gekrijs" aan.
Want ja hoor, ook hier was zoontje nergens tevreden en moest overal geëntertaind worden. Wou niet alleen in het park, niet onder de speelboog, niet in de relax... na een paar minuten volgde er luid protest: gekrijs!!!
Niet uit te houden want het ging door merg en been.
Bovendien had hij supervaak honger, ik moest hem elke 2u voeden en dan nog wel met Beba, de meest zware melk die er is.
(hij is nu 2 en nog steeds een ENORME eter...)
Nochtans was en is hij geen grote knuffelaar; het ging er hem gewoon om dat hij tijdens de nacht ruim voldoende sliep en overdag klaarwakker was en heel aktief wou bezig gehouden worden. Daar waar andere kindjes tijdens de voormiddag, vlak na de middag en ook nog eens in de vooravond een flinke dut deden, sliep de mijne enkel van 12u tot 14u en van 20u tot 8u.
In bakeren heb ik nooit gedaan, dus daar kan ik niets over zeggen :-)

Mbt tot de onthaalmoeder, ik ben terug gestart met werken toen hij 15 weken was. Het was eerst wel eng maar de regelmaat die mijn onthaalmama hanteerde was heel goed voor Luca en al snel was hij mee met het ritme en konden we dat thuis doortrekken, wat ook voor ons "rust" betekende. Ik schrik ervan hoeveel en hoe snel kleine kindjes dingen leren en dingen oppikken van elkaar.

Jullie gaan het vast super doen!
Veel succes nog en GENIET van elk moment, ook van het krijsen, het is zo snel voorbij! (nu ja, als hij wat karakter heeft zal hij blijven krijsen hoor, de mijne doet het nog steeds als hij zijn zinnetje niet krijgt... :-) )
Groetjes
Cathy

valentijn
Berichten: 558
Lid geworden op: 29 juli 2011, 18:54

Re: Jonge mama's die willen praten over ervaringen!

Bericht door valentijn » 23 maart 2015, 20:55

Vertrouw vooral op je gevoel. Wat voor jiu goed voelt zal dat voor je kindje zijn. Ons jongste was dysmaturtje en heeft de eerste levenstijd flink afgezien en veel alleen geweest (couveuse,...) toen ze sterk genoeg was (3 kg) begon ze overdag uren te huilen. Al wat hielp was haar dicht en stevig tegen me aangedrukt houden. Slapen deed ze enkel volledig ingewikkeld en met dekens strak getrokken en in een nestje ( handdoek rond om rond gerold) Ondertussen is ze ( mede ook dankzij refluxmedicatie en aangepaste voeding) een happy dreumes van bijna 16 maand. Ze slaapt nu in een gewone slaapzak met een gewoon los dekentje op zich zonder nestje. Sinds ze kon kruipen moet ik ze niet meer hele dagen dragen, ze zit zelfs graag op haar eigen stoeltje en in de buggy ( de ligmand was een ramp, ik moest haar altijd in de draagzak doen om te wandelen anders huilde ze alles bijeen). Kwil maar zeggen ze zullen tijdig wel los komen ( veel te rap eigenlijk) en ze hebben echt elk hun karakter ( ons oudste nooit mogen inbakeren of dragen, dan werd ze gek, ze was erg zelfstandig en nu nog eigenlijk). Je kunt ofwel vechten en er tegen in gaan ( maakt het wel erg lastig) of gewoon je er allemaal goed bijvielen en elkaars zijn wat respecteren en naar elkaar toegroeien denk ik soms.

Plaats reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast