Hmm ik had hier gisteren al gereageerd maar het is blijkbaar niet doorgekomen...
@Jackie: zou ook naar kliniek gereden zijn hoor in jouw plaats! Leuk hé die bekkeninstabiliteit

Hangt wel heel erg samen met vermoeidheid, en kan gelukkig de ene dag plots veel beter zijn dan de andere, dus ik hoop dat je ondertussen al wat verlichting hebt mogen ervaren...
@BluePixie: kan soms ook zwaar gevoel hebben op mijn maag, en moet voortdurend boeren en hikken, maar ik heb dan de reflex dat gevoel weg te snoepen... Daar zit die 9kg verschil dus in...

Mijn kinesiste bewerkt zenuwbanen en heeft in 't begin (eerste 3 maanden) mijn zenuw naar mijn maag behandeld en dit hielp ongelofelijk goed, blijbkaar heeft die zenuw heel veel last van onze hormonen... Heb je al gember geprobeerd? Daar had ik in 't begin heel veel baat bij, thee van verse gember...
Ben zelf ook naar 't ziekenhuis gereden gisteren om aan de monitor te gaan liggen. Werd wakker om 8u 's ochtends gisteren en vond het precies al raar dat ik zo maar weinig beweging had gevoeld onder de morgen, ik voelde wel wat schopjes, maar niet al te fel. In de voormiddag dan verder niets gevoeld (of toch niet bewust, heb er niet speciaal op gelet) tot ik dan in bad ging om 13u en mij dat plots realiseerde... In bad zelf nix, doodse stilte, behalve zo 1 heel licht stampje, dus dan begon ik onmiddellijk te twijfelen of ik dat nu wel juist gevoeld had. Moest dan mijn man gaan ophalen aan zijn werk want we moesten sowieso richting Gent op de koffie bij mijn broer. Had ondertussen nog steeds niets gevoeld, of toch alleszins niet fel genoeg naar mijn goesting dus zijn we eerst even langs spoed gepasseerd. Natuurlijk begon de kleine terug zachtjes te bewegen toen ik aan de monitor lag... Wel heel geruststellend om het hartje te horen... Alles was perfect in orde, ik moet héél héél veel rusten van de gynaecologe. Het grappig is dat ze verscheidene harde buiken konden zien op de monitor, maar dat ik dat dus niet voel. Nu viel mijn frank dat dat waarschijnlijk alle momenten zijn waarop "het hoofd hard op mijn blaas en cervix drukt". Wat ik dus zo omschreef, zijn blijbkaar harde buiken... Maar dan heb ik er véél! Is blijkbaar niets om mij zorgen over te maken...
Vanmorgen grote kartonnen letters van de naam gaan halen bij Ava, we kunnen dus niet meer terug, 't moet en zal die naam zijn!

Geboortekaartje is ook aangepast naar onze smaak en staat online zodat we het kunnen bewerken, hele goeie service tot nu toe bij hippegeboortekaartjes.nl
Voor degenen die niet meer zo mobiel zijn en een echtgenoot hebben die het huishouden moet overnemen: hoe draait dat daar? Mijn man is al van begin dit schooljaar heel het huishouden aan het doen omdat ik sinds dan doodop ben/bekkeninstabiliteit/school + examens. Ik heb het gevoel dat hij er een beetje door zit... Enfin, ik heb niet alleen dat gevoel, hij zegt ook simpelweg dat hij het lastig heeft de laatste week. Vroeger deed ik nog kleine dingen maar als ik naar mijn lichaam luister heb ik daar nu ook echt geen energie meer voor + alle energie die ik heb steek ik in de voorbereiding op de geboorte... Ik doe dan mijn uiterste best om eens boodschappen te doen, maar dan moet ik allerlei trucs uithalen om mijn bekken niet te overbelasten, dan zit ik daar op de parking van den Aldi in mijn koffer om ergonomisch de kar uit te laden...

En dan kom ik thuis en ben ik de hele dag compleet kapot van drie kwartier winkelen... 't Wordt dus een beetje moeilijk hier, maar het laatste dat ik wil is een schoonmoeder die hier komt kuisen... Ik ga dus echt wel kijken voor kraamhulp, heeft iemand tips daaromtrent?