Bevallen januari-februari 2016

[Ster_]

Dat klopt, een blaasontsteking geeft ook harde buiken! Hopelijk ben je er rap vanaf. Rust maar veel, dat helpt ook.

[Eva M.]

Hallo,

Hopelijk gaat het wat beter met de vallingen bij sommigen van jullie, die blijven precies toch hardnekkig komen en gaan, hopelijk zijn ze binnenkort toch helemaal weg.
Ik heb ook met momenten last van harde buiken maar bij mij komt dat precies niet met golven maar bijvoorbeeld als ik een eindje stap dan trekt mijn buik samen tot het moment dat ik ga zitten of even blijf stilstaan, heel vervelend...

Amai, inderdaad Sloebertje, als je heel de dag moet rechtstaan, niet simpel...

Vandaag had ik last van een erg drukkend gevoel links boven in mijn buik, echt fel en tijdens de middag viel ik bijna van mijn stokje, kon me nog net op tijd ergens aan vasthouden en ook voelden mijn handen en voeten zo gezwollen dus heb ik maar gebeld naar UZ en moest van hun komen. Helemaal onderzocht en alles is in orde met de baby (ik zag een 3D echo van haar snoetje en armpje, zo schattig) maar bij mij zijn de CRP waarden verhoogd, dus wijst op een infectie, waarschijnlijk een maagontsteking, nu moet ik medicatie nemen en vrijdag terug op controle. Pfff...

Het is precies toch alsof onze weerstand verlaagd is met zwanger te zijn, vinden jullie niet?

Wat betreft de zwangerschapsdiabetes: ik voelde niet dat ik dat had vorige zwangerschap, had wel veel zin in zoete dingen en chocola. Het enige symptoom waar ik last van had was erg verdikken (in totaal 24 kilo, waarvan het merendeel vocht was want 2 weken na de bevalling was ik al 17 kilo lichter) maar je hebt ook mensen die niet erg verdikken... Ze deden op 24 weken een suikertest en gingen me toen iets laten weten als die verstoord was maar dat hadden ze niet gedaan (ik dacht joepi, ik ben veilig...), op 30 weken bij de echo kreeg ik te horen dat mijn baby abnormaal zwaar en groot was, boven percentiel 99, dat was een serieus alarmsignaal en toen zagen ze in de computer dat mijn suikertest wel verstoord was geweest en dat ze hadden nagelaten me hiervan op de hoogte te brengen... Ik moest toen direct opgevolgd worden door endocrinologie, moest alles wat ik at bijhouden in een boekje en telkens in mijn vingers prikken om mijn suikerwaarden te controleren en na enkele weken moest ik ook insuline spuiten, waar ik totaal niet tegen kon, werd er echt ziek van (zweten, beven, duizelig,...), als alternatief moest ik dan heel streng diëten en zoveel als mogelijk stress vermijden, zo ging ik niet meer naar vergaderingen op verplaatsing en dergelijke voor mijn werk omdat ik merkte dat mijn suiker dan de hoogte in ging...en 5 weken voor de uitrekende datum ben ik gestopt met werken, maar eigenlijk was het kalf op 30 weken al verdronken...om het zo te zeggen...

Aangezien de baby toen heel zwaar was + in combinatie met nog een paar andere mogelijke probleemfactoren heeft de gyn dan samen met mij beslist om toch een keizersnede te doen, op 38 weken is hij eruit gehaald, en woog 4, 450 kg en was 53 cm, hadden we gewacht tot hij spontaan zou gekomen zijn was hij vermoedelijk nog een pak zwaarder geweest en aangezien ik maar klein ben, zou dit wel (vermoedelijk) een zeer zware bevalling zijn geweest....enfin, dus ik ben niet helemaal ongelukkig dat het een keizersnede was, voor mij speelt de veiligheid (omwille van familiale factoren) als voornaamste factor mee...Voor nu maakt dit wel dat het ook weer afwachten is wat het zal zijn, ergens hoop ik gewoon te kunnen bevallen maar als ze zo zwaar wordt als haar broer en/of de kans op scheuren van mijn litteken is groot, kies ik vermoedelijk toch weer voor veilig...? Enfin we zien wel. Wat ik niet goed had ingeschat is dat een keizersnede toch risico's kan geven bij volgende zwangerschappen, zoals bijvoorbeeld het mogelijke risico op een scheuring of op een niche....(een soort gat) dat je vruchtbaarheid in negatieve zin kan bepalen....Voor mij maakt dat nu wel niet meer uit na deze zwangerschap .

Ze gaven me voor de keizersnede een epidurale verdoving, voelde onaangenaam toen ze die zetten (zo een gevoel in je rug zoals wanneer je je elleboog stoot, weet je wel, die zenuwpijn) maar zodra het erin zat had ik hier verder geen last meer van, alleen voel je je dan een beetje als een verlamde walvis, aangezien je je benen wilt bewegen maar dit niet kan bijvoorbeeld...en omdat je verlamd bent, heb je het gevoel dat je 1000 kilo weegt. Ik heb alles heel bewust kunnen meemaken en heb het ook gevoeld toen ze mijn zoontje uit mijn buik trokken, heel bijzonder wel....achteraf had ik persoonlijk ook weinig last of pijn van de operatie, maar sommigen hebben er meer last van...ik vond het wel vervelend dat ik de eerste dag niet uit bed kon/ mocht, dag twee mocht ik ook niet maar daar trok ik me niks meer van aan, ik wou me zelfstandig behelpen en niet steeds moeten bellen als ik naar de wc moest of mijn kindje wou pakken of...ik liep dan wel rond zoals een oud vrouwtje, helemaal voorover gebogen en ook minder leuk was het aandoen van die steunkousen, een hele week, die vervelende kousen, bah...
Het voordeel in GHB is ook dat ze dus zoals reeds gezegd, je baby bijna continu bij je laten, ook bij een keizersnede...
Ik denk wel dat een spoedkeizersnede een ander verhaal is dan een geplande....?

Ik weet zeker dat ik het zwanger zijn niet ga missen , na mijn zoontje dacht ik voor een tijdje: dit wil ik nooit meer meemaken...en momenteel moet ik ook zeggen dat ik me toch liever gewoon in mijn vel voel en hier echt naar uit kijk...ook tot het moment dat ik de baby in mijn armen heb, dan zie ik tenminste wie dat wezentje is en wat dat allemaal doet en kan ik er echt in real life van genieten....anders blijft dat toch zo met een afstand, vind ik...

Allez, dit was weer mijn wekelijkse relaas...
Ik vraag me ook af hoe het met Eifos en Miv is?

saluut,
Eva.

[Eva M.]

Zo'n lange mail en nog niet alle vragen, bedenkingen beantwoord, tssss...;

Ster ivm aangeven wat je wilt voor verdoving of zo? Ik word in GHB opgevolgd door assistenten maar die worden gesuperviseerd door één en dezelfde gyn, die ook elk consult even langskomt, dus ik zou dat daarmee bespreken? Of alleszins in je medisch dossier laten zetten? Nu als je zit te brullen dat je een verdoving wilt en voordien gaf je aan van niet, dan is het natuurlijk niet simpel denk ik voor de mensen die helpen bevallen om juist te weten hoe of wat.....?
In ieder geval, chapeau dat je het zonder wilt doen, vorig jaar bij mijn miskraam heb ik twee uur serieuze weeën gehad, jezus, ik was blij dat die maar twee uur duurden, ...stel je voor dat je dat uren moet meemaken....maar ergens begrijp ik ook wel wat je bedoelt...

[Ster_]

Ik herinner me ineens dat ik op 32w een extra lange raadpleging heb bij een vroedvrouw. Volgens wordt daar de bevalling besproken. Ga het zeker aankaarten dan. Bij mijn eerste vond ik de weeën meevallen. Duurde wel heel lang, arbeid van 33 uren. Bij de tweede waren de weeën immens pijnlijk en echt van die weernstormen. Maar ja, als epi niet werkt en je hondsberoerd maakt, heeft het geen zin he.

Auw een maagontsteking en dat in combinatie met een trappelende dochter erop. Kan je zantac nemen?

Awel, onze tweede zoon woog bij de dertig weken echo geschat 2,3 kg. Echt veel he op 30w! Ik had ook heel veel vruchtwater, constant dorst. Dus dachten ze ook aan diabetes. Maar volgens hen was t niet zo. Nu terug makkelijk vier liter per dag drinken en nog steeds dorst. Hoop echt dat de suikertest meevalt maandag. Ik bel dan na een paar dagen naar mijn huisarts, die krijgt die resultaten ook. Want wat een farce had jij voor zeg! Al chance dat het nog is opgemerkt. Moest je zoontje dan in de couveuse om gecheckt te worden met die prikjes en voor insuline?

[Ster_]

Vandaag al veel gedaan terwijl ik dat niet gewend ben. Dweilen, eten maken, twee kinderen thuis, boodschappen en ojee daar zijn die harde buiken weer en mijn bekken au au au. Ik ben echt een oud meetje geworden.

[Eva M.]

Hey Ster,

Ja als die epi je zo ziek maakt dat je nadien niet kan genieten van je kindje dan is het inderdaad misschien beter om dat zeer goed door te praten en te vragen om het zeker niet te geven!

Ivm mijn maagontsteking, heb ik nu een medicament gekregen, geen zantac maar iets gelijkaardigs, vrijdag moet ik op controle. Ik merk er wel al snel effect van, het is voor het eerst in weken (maanden) dat ik niet continu met zo'n brandend gevoel rondloop...wie weet had ik dat al heel lang?
Dochter begint inderdaad duidelijker en duidelijker te schoppen, vaak voel ik ze ook niet, zoals gisteren op de echo zag ik ze duidelijk bezig en vroeg ik aan de gyn, tegen wat is ze nu eigenlijk aan het stampen, tegen de rand van je baarmoeder zei die, maar ik voelde het niet...en dan andere momenten voel ik ze wel duidelijk, dus hangt af van hoe ze ligt, vermoed ik.

Ik hoop zeker voor jou dat je geen diabetes hebt, is niet fijn maar allez, het grote voordeel is wel dat het weg is na de zwangerschap, soms denk ik ocharme voor de mensen die dat continu hebben, is toch geen evident iets... 2.3 kg op 30 weken is inderdaad de moeite en vaak zeggen ze toch (en zie ik ook bij vriendinnen) dat de volgende baby's altijd maar zwaarder worden....dus dat belooft voor jouw baby en de mijne . Hoeveel was je zoontje bij de bevalling uiteindelijk?Ze staken mijn zoontje wel niet in de couveuse, zijn parameters waren zeer goed ( hij brulde ook alles bij elkaar toen ze hem eruit haalden, ik wist toen direct, amai, wat een stevige kanjer is me dat ) dus er was geen aanleiding toe, alleen twee dagen hebben ze een hielprikje gedaan om zijn suikerwaarden na te kijken en dat was het....en dat was perfect ,dus buiten dik zijn heeft hij er denk ik weinig last van gehad..en nu moet je hem zien, het is een sprietje..

[Eva M.]

Haha, ik herken het, je moet me zien rechtstaan op het werk na een halfuurtje zitten, de eerste minuut loop ik strompelend, inderdaad als een oud meetje...doe maar op het gemak, niet te veel overdoen hè

[Ster_]

Ik lig nu plat in de zetel voor een uurtje. Dan moet ik de oudste gaan halen op badminton les. Zou het erg zijn dat ik wat veel gedaan heb als ik morgen terug rustig aan kan doen? De harde buiken ebben wel al weg.

Hihi grappig dat jouw zoontje meteen zo brulde ! De onze woog toen uiteindelijk op 38,5w 3,630 kg. En ook 53 cm. De oudste woog maar 2,8 kg en 48 cm, een heel verschil! Maar hij was te vroeg.

Goed dat je maag al beter is! Waarschijnlijk had je dat dan idd al langer he. Ik heb dat soms ook, op echo veel zien bewegen en niks voelen andere momenten denk ik dat hij uit mijn buik gaat springen

[Eva M.]

Nee, ik denk dat als je op tijd en stond voldoende rust, dat het niet al te veel kwaad zal kunnen? ?

Amai, dan was je eerste zoontje wel echt een licht manneke...is hij dan moeten blijven in het ziekenhuis of mocht hij toch al direct mee naar huis? Dat lijkt me zo erg als je je kindje moet achterlaten.

Weenden jouw kindjes niet direct als ze eruit kwamen? Misschien kwam dat bij mijn zoon door de keizersnede? Allez, ik weet niet of dat gewoon is of niet maar die brulde echt keiluid...(ik was voordien zonder redenen hoor maar gewoon ontzettend ongerust dat er iets mee aan de hand zou zijn maar toen ik zijn gebrul hoorde, dacht ik meteen, amai, die is wel kerngezond denk ik ). Ik kan me wel voorstellen als je zo baby bent en je ligt lekker opgekruld te slapen en ineens komt daar een mes in de buurt en fel licht en je wordt onmiddellijk in de koude en het lawaai getild dat je wel serieus moet verschieten...
Misschien dat kindjes die gewoon geboren worden iets meer voorbereid zijn...? Enfin is maar een bedenking, klopt misschien langs geen kanten...

[lieze81]

als je sommige reacties hier leest, vraag ik me af of dit een 'zwanger topic ' is of een 'bejaardentopic'..
Niet lang kunnen rechtstaan, strompelen als een oud vrouwtje, problemen met van alles en nog wat...
En dan zeggen ze 'geniet van je zwangerschap'. Yeah right! Whahahaha...

Ik hoop dat het blijft duren maar hier nog steeds niet MOE!!!
Sinds een 2tal dagen wel last van een gespannen buik, maar nog niet zo erg of jullie met die harde buiken.
Nu nog wat minder haarverlies en ik ben content.
Babyboy nog steeds niet te voelen, maar zolang ik hem hoor met de Doppler ben ik er gerust in.

@Eva: best dat de medicatie snel aan slaat. En hopelijk ben je er snel helemaal vanaf.

[Ster_]

Hahaha lieze ik voel mij ook soms echt een bejaarde wat een dag vandaag, ben kapot! Nog ff geduld, die trapjes komen eraan! En geniet van je nieuwe energie!

Eva, jawel hoor direct wenen maar niet brullen ik werd wel ingeleid, ook niet natuurlijk. Maar een ks gaat wel heel snel he ivg met een vaginale bevalling. Ja een pluimpje was hij. Maar was op 35w dus als ik hem uitgedragen had, was hij ook zwaar geweest denk ik. Hij moest zes dagen in de couveuse en dan nog vier dagen op de kamer voor intraveneus antibiotica en de lamp. Maar ik mocht die hele 10 dagen ook blijven! Denk met de borstvoeding? Was in alle geval heel erg blij dat ik hem niet moest achterlaten. Ik vond de nachten alleen op de kamer al verdrietig genoeg.

Hier uitslag van bloed en urine. Urine ok maar bloed wijst op bacteriele besmetting. Dus zeker geen cmv want das viraal dus dat weet ik dan ook weer Alleen, wat dan wel? Iets vaginaal? Toch urine? Mijn hoest? Maar heb geen koorts ofzo. Moet het in t oog houden en bij meer of nieuwe klachten terug gaan. Pfff...

[lieze81]

Ik heb net es de geboortelijst klad versie gemaakt: we komen nu op net geen €3000, flesjes, borstkolf, ed nog niet mee gerekend. Want daar ben ik nog niet aan uit... En dan heb ik nog niet overal het duurste van op gezet. en staat er ook geen kamertje op! Pfff...

[Ster_]

Das een normaal bedrag hoor lieze. Zat ik bij eerste ook aan, tussen 3000 en 4000 en ook geen kamertje want dat komt van Ikea. Zelfs nu kleine lijst en toch ook dikke 1000 euro. Babyspullen zijn heel duur.

Ik heb zelf de kolf freestyle van medela. Super tevreden over! Is een dubbele kolf en met oplaadbare batterij dus heel makkelijk op verplaatsing. Ook heel klein. Past gewoon in een handtas. Ze is wel duur en ik heb ze al heel veel gebruikt maar voor korte periode zou ik de goedkopere versie nemen. Ik heb ook nog de handkolf van MEDELA gekocht omdat het soms beter gaat om manueel te kolven en bvb op vakantie vind ik dat praktischer.

Beginnen jullie ook last te krijgen bij heffen? Bvb boodschappen zakken of volle vuilzakken? Toch vroeg he dat dat al belastend is. Mijn buik en rug vinden dat niet meer leuk.

[lieze81]

Ik denk dat ik zal wachten om een kolf te kopen tot na de bevalling. Voor hetzelfde geld gaat de borstvoeding helemaal niet, sta ik daar met mijne kolf.

Zware dingen opheffen doe ik zowiezo al niet, van in het begin. Te bang dat het weer in mn onderrug schiet
Dus de vuilzakken laat ik aan mijne wederhelft over.

vandaag voor het werk es de C&A, hema en H&m binnen . K'had dringend nog een zwangerschapsbroek nodig. Natuurlijk ook een paar baby outfits mee... zo schattig!

[Sloebertje]

Hoi iedereen,

veel bij te lezen, begin ik direct aan.

Ik ben woensdag op controle geweest in het UZ (na 2,5u in de wachtzaal te hebben gezeten), mijn baarmoederhals was oké, oef! (4 cm). De harde buiken zijn véél te vroeg, zeker voor een eerste zwangerschap, dus ik moet het echt rustig aan doen. Voorlopig is het dus al byebye fotografieopleiding Binnen twee weken terug en ik word thuisgezet als het niet beter is. Maar dat zie ik dus echt niet zitten.. Ik kan ook een briefje voor aangepast werk krijgen, maar ik weet niet of dat mogelijk is.
Gisteren was mijn vrije dag en vandaag werk ik thuis, geen harde buiken meer gehad, oef. Ik merk wel dat het helpt door erover te wrijven, maar ja, als je les aan het geven bent is dat precies wat raar

Lieze, zo leuk te lezen dat jij je super voelt. En dat je toffe babyoutfitjes hebt gekocht
Ster, ik mijd het heffen van zware dingen ook hoor!
Eva, goed dat je iets gekregen hebt voor je maag. Pff, zo'n pijnscheut is echt wel verschieten hé. Zou het bandenpijn geweest zijn? Goed dat je ziekenhuis je zo goed opvolgt hé! Toch een hele geruststelling. Wat zijn CRP-waarden?