zo bang voor het onzekere

[JillStertje]

In augustus zijn mijn man en ik getrouwd...al een jaar waren we aan onze kinderwens aan het werken, maar het bleek maar niet te lukken. Iedereen zei altijd maar van och da komt wel je hebt teveel stress van de trouw!

Maar toen we getrouwd waren en nog steeds niet zwanger bleken te zijn wou ik toch eens een staal van mijn man.

Uiteindelijk had ik hem zover gekregen om een staaltje binnen te doen en wat bleek .... Hij had voor 96% misvormde cellen... Wat een serieuze schok voor ons...

Net getrouwd en direct zulk slecht nieuws krijgen.

We zijn direct met die resultaten naar de gynea gegaan en hij zei dat hij ons wel kon helpen, maar dat een natuurlijke zwangerschap er niet echt zou inzitten.

Hij zei dat hij 3x inseminatie wilt doen...lukt dat niet moeten we overgaan tot IVF.

Ondertussen zijn er bij mij wat onderzoeken gebeurd;
Bloedonderzoek en HSG onderzoek.
Alles blijkt inorde te zijn...buiten dat ik aan mijn rechter eileider wat verklevingetjes had maar die zijn nu weg door die vloeistof.

Overmorgen heb ik normaal de eerste meeting van mijn eitjes maar vermits mijn regels 3dagen zijn uitgelopen zal ik volgende week wss nog wel eens moeten terug gaan...

Ik heb ondertussen nog eens naar mijn gyne gebeld en gevraagd hoe het nu zat...hij zei nu vrijdag bekijken we de eitjes en dan als jullie willen starten we deze cyclus met de eerste inseminatie...

Ik ben zo bang voor zovele zaken, hoe gaat het allemaal zijn, gaat het lukken, wat als het niet lukt, wat als het na 3 keer niet lukt!

Ondertussen zijn er ook wat familiale omstandigheden die het ook alsmaar moeilijker maken, iedereen word onbezonnen zwanger, willen of niet.. en wij degene dat het het dan zo graag willen lukt het niet...

Wss zijn er nog wel mensen in deze situatie en ben ik maar 1tje uit de 1000.

Zo hier eventjes mijn verhaal kwijtgetypt

Groetjes

[Dromertje_Elke]

Hoi Jillstertje, jammer dat je je hier komt vervoegen...
Hier zitten tal van lotgenoten, iedereen wel in een verschillende situatie, maar uiteindelijk met hetzelfde resultaat: een grote kinderwens en een uitblijvende zwangerschap.
Ikzelf ben sinds april 2010 met mijn (intussen) echtgenoot aan het proberen... Sinds maart 2012 zijn we bezig met inseminatie. Ik zit nu in de wachtweken van de 6e en laatste poging. Ze hebben bij ons geen medische reden gevonden waarom het niet zou lukken. We hebben niet iedere maand kunnen proberen wegens omschakeling naar een ander centrum, HSG, vakantie... Een vraagje, ben je in behandeling in een universitair ziekenhuis? Ik denk dat het normaal is dat ze eerst proberen met IUI vooraleer IVF, en ook voor de tussenkomst van het ziekenfonds, maar met zo'n medische vaststelling, is het toch wel frappant dat je 3 IUI's moet ondergaan...
Op zich vind ik niet dat je bang moet zijn voor IUI. Het is natuurlijk een persoonlijke ervaring, maar eens je in de rollen zit, onderga je het gewoon en laat je je meevoeren. Soms wordt het emotioneel wel moeilijk, als je gestimuleerd zou worden met hormonen, spelen de gevoelens ook wel nog meer...
Als je specifieke vragen hebt over de behandeling zelf, raad ik je aan om eens te kijken in het topic 'IUI-clubje', daar staan tal van ervaringen van verschillende mensen.
Maar nog een klein iets: als je zou overstappen van IUI naar de volgende fase, moet je eens infomeren naar ICSI. Maar wie weet hebben jullie gewoon al meteen geluk met de IUI's! Ik wens het jullie in ieder geval enorm toe!
PS: mocht je niet weten wat ICSI is, het is dezelfde behandeling voor jullie als IVF, maar ipv sperma en eicel samen te zetten en de natuur te laten werken, kiezen ze zelf 1 goeie spermacel uit en brengen die meteen in bij de eicel en laten die dan delen.
Veel geluk!

[Espoir]

@Jillstertje; goed dat je hier een kanaal gevonden hebben om te lezen/schrijven en steun te zoeken bij 'lotgenoten'.. Ik ben hier ook nog redelijk nieuw en herken veel in jouw verhaal. Ook nog niet zolang geleden getrouwd,ook mijn man laten testen en zijn zwemmers zijn zowel qua beweeglijkheid, aantal en kwaliteit immens slecht. Voor we dat te weten gekomen zijn hebben we eerst nog een miskraam gehad en hebben ze baarmoederhalskanker bij mij vastgesteld.. Na een heerlijk jaar van trouwvoorbereidingen en dan zoveel slecht nieuws op korte tijd.. het contrast kan niet groter zijn!! We zijn dus wel eens natuurlijk zwanger geraakt, maar hebben al van 3 verschillende gynaecologen gehoord dat ze niet snappen hoe dat is kunnen gebeuren en dat we er niet op moeten rekenen om nog eens zoveel 'geluk' te hebben.
Ook wij moeten nu 3 IUI's laten doen waarvan we de eerste net achter de rug hebben, maar ze hebben er meteen bij gezegd dat we er rekening mee moeten houden dat de kans groot is dat we nadien moeten overstappen op IVF. We hebben nu een eerste poging achter de rug die helaas niet gelukt is. Op naar de tweede dus..

Moet jij ook clomid nemen en dan een pregnyl spuit?

Hebben ze bij jou je man al onderzocht op zoek naar de oorzaak? Mijn man heeft 10 december een afspraak voor een onderzoek bij een 'mannendokter'; je weet maar nooit dat ze een oorzaak vinden die relatief gemakkelijk te verhelpen is. Hoop doet leven hè!

Het fenomeen dat het lijkt of iedereen (familie, vriendinnen, collega's) .. zwanger wordt door alleen nog maar naar elkaar te kijken is me ook heel erg bekend en valt me uiterst zwaar.. soms heb ik zelfs zin om me op te sluiten om even geen dikke buiken of schattige baby'tjes te moeten zien!

Ooit zal het wel onze beurt zijn zeker.. daar moeten in blijven geloven! Veel succes!!

[Vi]

ICSI, da's wel nog meer onnatuurlijk dan IVF

Sorry dat ik kom binnenvallen maar ik vind dit toch maar een ongelukkig gekozen en kwetsende uitleg. Dus jij vind alle IVF- en ICSI-kindjes onnatuurlijke wezentjes? Hoe moet ik dat aan mijn ICSI-zoontjes uitleggen?

[De Verdwaalde Ooievaar]

Vermoedelijk bedoelt Dromertje_Elke dat een ICSI-behandeling een groter medisch ingrijpen is dan een IVF-behandeling, wat strikt genomen ook zo is. Bij ICSI wordt een enkele spermacel in de eicel gebracht door middel van een injectie, bij IVF vindt deze samensmelting 'spontaan' plaats.
De manier waarop een kind gemaakt wordt, zij het op natuurlijke, zij het op medische wijze, zegt uiteraard niets over dat kind zelf. Een ivf-kind is niet 'natuurlijker' dan een icsi-kind. En dat lijkt mij ook niet wat hier bedoelt werd.

[JillStertje]

@espoir:

Ik heb hier al een pregnylspuitje liggen en morgen om 9u moetten we bij de gynea zijn en ik hoop daar verdere uitleg te krijge wnr ik die spuit moet zetten.

Ik hoop ook dat mijn eitjes al voldoende gegroeit zijn dat we ineens een datum kunne prikken voor de inseminatie ... al hoewel in denk dat ik te snel van stapel loop!

Ik zit nu eigelijk al in een klein dipje want wij wille zoooo graag een kindje!

En dan denk ik zo van hoelang gaat het nog duren...wat moeten we nog allemaal doorstaan ?

Ppf het is niet simpel maar ik besef het ook wel dat er andere mensen in moeilijkere schoenen staan ...

Oke sorry hoor ik heb even een dipje

xxx

[Dromertje_Elke]

Had ik idd niet ZO bedoeld, als ik binnen 2 dagen vast kom te stellen dat ik weer niet zwanger ben, begin ik trouwens zelf met IVF/ICSI.

Ik wou gewoon het verschil uitleggen...

[zorro]

Wat ik wel vreemd vind, is hoe men kan bepalen in iemand anders plaats hoe het bedoeld wordt en bovendien wordt het nog vreemder dat DVO zelf zulke uitspraken - laat ze nog zo goed bedoeld zijn en inderdaad waarschijnlijk kaderend in een uitleg van ICSI/IVF - verdedigt terwijl men toch zou moeten weten dat dit toch wel bijzonder gevoelige materie is op een site als deze...

[Dromertje_Elke]

Aangezien het zoveel commotie heeft teweeg gebracht, heb ik mijn verkeerd gekozen zin eruit gehaald. Ik had nooit de bedoeling iemand te kwetsen. Ik loop er zelf al week niet goed van, en dit in combinatie met het feit dat ik dit weekend eveneens ook te horen zal krijgen dat ik weer niet zwanger ben, en de grote stap moet zetten naar IVF/ICSI en ook enorm bang ben voor het onbekende.
Mijn oprechte excuses als ik mensen heb pijn gedaan, maar bij deze dan ook mijn laatste post in dit onderwerp.
Veel succes iedereen!