Paula's prangende vraag

[Paula]

Beste forumlezers!
Ik ben Paula. Op dit forum ben ik naast de Paula-met de-kinderwens ook de Paula-met-de-vele-vragen. In 'het echte leven' beantwoord ik zelf vaak vragen van mensen en weet ik het allemaal redelijk goed uit te leggen en aan te pakken. De voorbije weken heb ik hier heel wat gelezen over jullie leven, over jullie behandelingen en over jullie verwachtingen die al dan niet in vervulling gaan. Het is voor mij een steun te weten dat er nog velen zijn voor wie de kinderwens een work-in-progress is en veel energie vraagt.
Samen met mijn allerliefste man sta ik nu aan het beginpunt van de behandelingen. De 6 maanden die aan dit punt vooraf gingen waren een periode van grote onzekerheid en vele twijfels. De kinderwens is al langer aanwezig en we zijn beiden 35+. Ik plaats een onderwerp onder het IUI-forum, maar het zou ook passen onder KID en onder PCO!
En dan nu: mijn eerste vraag aan jullie: wat is 'nod'?
Groetjes & fijn weekend,
Paula

[marb]

Niet
Ongestelde
Datum

oftewel de dag waarop je ongesteld moet worden - of liefst niet natuurlijk

[ystar]

Hey paula, succes met de behandelingen! Nod is wanneer je u maandstonden moet krijgen

[Paula]

Thx voor de antwoorden!
Wat zeggen jullie op het werk, als je 's morgens te laat komt of vroeger weg moet voor een onderzoek of een behandeling? Je wil toch niet dat iedereen weet waar je precies mee bezig bent? Maar als je niets vertelt geloven ze je misschien niet meer? Het lijkt me allemaal wel haalbaar als de behandeling niet lang hoeft te duren, maar stel nu eens dat je 2 jaar lang vrij vaak onvoorzien afwezig bent?
--> Wat zijn jullie ervaringen, tips? Want vind dit een enorme stressfactor en bedenk allerlei worst-case scenario's, tot en met ontslag toe!

[RozeEend]

Ik heb gelukkig glijdende uren en er worden tot hiertoe nog geen vragen bij gesteld. Het meest lastige is de inseminatiedagen, dan geraak ik meestal pas tegen 11u op het werk en dat is wel laat en gebruik ik een smoes

Mijn vriendin heeft 9 to 5-uren en aangezien zij bij de inseminatie altijd meeging, had zij het wel lastiger om afwezig te zijn. Daardoor heeft ze dan ook beslist om het tegen haar directe baas te zeggen en de collega's in haar team (die dus moeten inspringen als zij ff weg is).

Familie en vrienden weten van niets, dus bij hen moeten we regelmatig wel eens liegen, wat wel erg lastig is

Maar laat zo'n dingen je vooral niet te hard doen stressen

[elie]

Wij "zaten" in het IVF verhaal,en door dat dit veel "afwezigheid" vraagt heb ik beslist om het gewoon te zeggen op mijn werk dit zorgde voor veel minder stress omdat iedereen het begreep waarom ik later kwam of niet kwam!ook onze familie wist het na een jaar proberen,want dan heb je wel nood aan nu en dan eens een ferme babbel.wij "zaten " 5 jaar in het IVF verhaal.veel succes Paula!

[Violet]

hey Paula
Ik heb het gewoon verteld aan mijn baas en diegene die de planningen maakt
Bij mij is het heel voorspelbaar eens ik clomid neem. dag 14 smorgens moet ik voor een echo en bloedname gaan dus dan begin ik om 9.30u ipv om 8u te werken en de dag van de insiminatie dan neem ik een dag vrij. Dit is op de middag in leuven, wat voor ons meer dan een uur rijden is, bijna 2 naar mijn werk dus als ik dan rechtstreeks naar mijn werk zou gaan dan zou ik er om 15u zijn... niet zo handig. Mijn ventje die wil echt niet zo'n attest van de fertiliteitskliniek inleveren dus dag 16, de IUI-dag neemt hij een dagje vrij.
Bij ons eerste kindje waren we in Antwerpen in behandeling, wat veel dichter bij is. Dan ging hij smorgens om 9u naar het labo en reed hij daarna door naar brussel, hij is er toen dus niet bij geweest, bij de insiminaties. Nu we dan (onze dokter is veranderd naar Leuven) in leuven in behandeling zijn maken we er een dagje voor ons 2tjes van.(zeker een aanrader )
Op zich vind ik het wel oke dat de mensen op mijn werk dat weten. En als ik onverwacht een afspraak voor het werk moet verzetten wordt er tegen de klanten gezegd dat ik die dag op cursus/congres in Leuven ben. De klanten weten het toch niet en ik hoef het hen niet te vertellen, maar mijn directe collegas weten wel wat er bedoeld wordt als er iets in het agenda staat geblokt met "cursus Leuven" (zo word ik met rust gelaten en die dag belt er mij dan ook niemand, iedereen begrijpt dat dit iets prive is)
Verder zijn onze ouders en mijn beste vriendinnen op de hoogte, das fijn, af en toe effe een luisterend oor
Paula heel veel succes en niet te veel stressen, dat helpt jammer genoeg niet) Even geduld uiteindelijk krijgen we allemaal wel een dikke buik
liefs
Vi

[Wollow]

Dag Paula,

Ik heb het eerst niet verteld op mijn werk, ik kan mijn uren wel een beetje regelen en nam meestal gewoon een halve dag verlof. Ik moest tijdens de eerste behandelmaand ook een paar keer in het weekend gaan dus dat was makkelijk. Ook de tweede keer heb ik het zo aangepakt, maar het zorgde toch altijd voor extra stress, ik kan mijn cyclus wel goed inschatten maar toch... Dus heb ik besloten om het te zeggen tegen mijn directe verantwoordelijke. Ze was heel begripvol, ze stelt velder ook geen vragen. Ik moet trouwens altijd verlof nemen voor al mijn afspraken. Verder weten mijn ouders en mijn schoonouders het, dat is soms heel positief en op andere momenten is het dan weer extra spannend omdat ze ook meehopen en wachten, dat is wel moeilijk. Ook mijn beste vriendinnen zijn op de hoogte. En een collega die toevallig ook in het zelfde schuitje zit.
Heel veel succes ondertussen, en stel ze maar je vele vragen, ik denk dat wij er allemaal nog wel eens hebben want het blijft toch een sprong in het onbekende dit avontuur!
Succes!

[Victorietta]

Thx voor de antwoorden!
Wat zeggen jullie op het werk, als je 's morgens te laat komt of vroeger weg moet voor een onderzoek of een behandeling? Je wil toch niet dat iedereen weet waar je precies mee bezig bent? Maar als je niets vertelt geloven ze je misschien niet meer? Het lijkt me allemaal wel haalbaar als de behandeling niet lang hoeft te duren, maar stel nu eens dat je 2 jaar lang vrij vaak onvoorzien afwezig bent?
--> Wat zijn jullie ervaringen, tips? Want vind dit een enorme stressfactor en bedenk allerlei worst-case scenario's, tot en met ontslag toe!

Dag Paula

Zoals de meeste hierboven kan ik mijn werk ook zo indelen dat de afspraken vlot kan inplannen, ik werk van thuis uit of zorg dat sik vroeger begin of later doorwerk..

Ik heb er wel voor gekozen om het niet aan de buitenwereld te vertellen. M'n partner en ik regelen onze agenda's op zo'n manier dat shet haalbaar is. Ik heb Wel mijn job opgegeven hiervoor, omdat het niet haalbaar was zo vaak ik het buitenland te vertoeven. Af en toe moet je wel prioriteiten bepalen.

Ik hoop dat het met IVF ook zo vlot in te plannen valt..

Heel veel succes

Vic

[Ahiha]

Hangt idd van t soort werk af dat je doet en van het contact dat je hebt met je baas. Ik sta in het lager onderwijs en heb het direct an mijn directeur verteld. Ook aan mijn parallellcollega die mijn klas bij de hare moest proppen wanneer ik op controles moest en dus later was. Uiteindelijk wist het hele team het wel want zoiets kan je niet drie jaar verborgen houden... Ik ben van het principe 'eerlijkheid duurt het langst'.

[Paula]

Hey allemaal! Bedankt voor de reacties! Ik kan er wel wat van opsteken; helaas moeten enkele mensen op mijn werk echt zitten wachten tot ik er ben om te kunnen starten met het werk... Intussen ben ik er wel van overtuigd dat ik gewoon assertief zal moeten zijn. Ik kan het niet helpen dat we beroep moeten doen op KID, dat ik onregelmatige cycli heb, dat het fertiliteitscentrum niet naast de deur ligt...

Next question: Als jullie ervaring hebben met KID, of wat is jullie mening hierover: Hoe belangrijk zou het fenotype (kleur haar, ogen, lichaamsbouw) van de donor zijn? Zouden jullie fenotype belangrijker vinden dan temperament of interesses bijvoorbeeld?

[Repelsteeltje]

Hey Paula,
Interessante vragen die je daar stelt

Wij hebben zelf ondertussen een kindje van 15mnd na KID en zijn nu bezig voor en brusje.

Ivm het werk: mijn vorige baas wist dat we met behandelingen bezig waren.
Op mijn nieuwe werk, probeer ik het voorlopig niet te zeggen. Ik heb gelukkig glijdende uren dus het grootste deel kan ik wel plannen. Enkel de inseminatiedagen zorgen voor problemen, omdat ik niet zomaar elke meeting kan verplaatsen. Dus als het ooit te vervelend wordt, zal ik het toch moeten vertellen

Ivm de keuze van de donor:
Heel moeilijke vraag.
Op het moment dat wij het wisten kregen we te horen dat ons ziekenhuis enkel naar bloedgroep kreeg, fenotype was hun tweede criteria (en dan nog enkel haarkleur en oogkleur),maar interesses was uit den boze.
We hebben nog met andere ziekenhuizen contact op genomen, maar negens leken ze rekening te houden met interesses, achtergrond,...
Mja, wat doe je dan, je bij de situatie neerleggen en het doen met de mogelijkheden die er zijn.
We hebben in ons ziekenhuis nog kunnen bekomen dat ze fenotype vooropstelden voor de bloedgroep.

[Repelsteeltje]

Effe nieuw berichtje

Waarom vonden wij fenotype en interesses etc zo belangrijk. Niet om een modelkind te creeren (zoals je sommige mensen soms ziet denken), wel om ervoor te zorgen dat ons kindje in ons gezinnetje pas.
-Een kindje wiens fysieke kenmerken heel erg zouden verschillen zou waarschijnlijk veel vragen van de omgeving geven. We gaan zeker open zijn tov ons kindje, maar we willen nu ook niet te vaak geconfronteerd worden met het KID-aspect
-Ivm interesses zien we het nog niet iets anders: zou een kind zich thuisvoelen in een gezin waar de ouders bv verre van sportief zijn, terwijl het zelfs enkel daarvoor interesses heeft.

ik stel het misschien een beetje extreem voor, maar dat waren wel de angsten die ik had toen we nog voor het KID-avontuur stonden.
Ondertussen hebben we ons dochtertje en eigenlijk kan het me allemaal niet meer schelen hoe ze eruit ziet of wat ze later wil gaan doen. Een kind is een uniek wezentje.
De invloed van genen is momenteel in mijn ogen redelijk onbelangrijk.