Start met KI

[Mustike]

Hallo

Wij zijn 1,5 jaar aan het proberen. Na een hele reeks onderzoeken, operatie en 9 maanden clomid krijgen we aanstaande maandag onze eerst kunstmatige inseminatie. Ik hoop dat dit onze kansen kan verhogen maar ik durf er niet in geloven. Bij mijn echtgenoot is alles prima in orde. Ik heb zeer lange cyclussen maar dit wordt nu reeds 9 maanden geregeld met clomid en pregnyl. Tijdens de operatie hebben ze een lichte vorm van endometiose weggebrand. Normaal gezien zou alles in orde moeten zijn maar toch lukt het niet, vandaag de KI.

Zijn er nog meiden die aan de start staan van heel het KI- verhaal of dames die hun positieve verhalen willen delen?

Alvast bedankt!

[Shari]

Hallo,

Jouw verhaal klinkt mij bekend in de oren: ik had ook een lichte vorm van endometriose, nam ook Clomid en Pregnyl om mijn cyclus wat "normaal" te krijgen en na 1,5 jaar zijn we ook doorverwezen en enkele maanden later onze eerste IUI gehad.

KI verhoogt zeker je kansen omdat het sperma gewassen wordt en enkel de snelste terug worden ingebracht (pas op: dit zijn dan nog miljoenen hoor!). De zwemmertjes (zoals wij ze zo liefdevol noemen ) hebben wat minder concurrentie en worden veel dichter bij de eicellen gebracht.

Bij ons lukte het ook niet op natuurlijke wijze. Bij de tweede IUI had ik een licht verhoogde HCG-waarde, maar die is na enkele dagen gedaald; bij de derde IUI was ik zwanger (ondertussen op Menopur en Pregnyl moeten overschakelen), maar het vruchtje heeft het niet gered. Ondertussen hebben we de 4e IUI achter de rug en ben ik ver knettergek aan het worden tijdens de wachtweken.
Het is echt wel mogelijk hoor, wij hebben gewoon pech gehad.

Veel succes en vooral veel moed!

[Mustike]

Dag Shari

Bedankt voor jouw verhaal. Ik heb deze voormiddag mijn eerste kunstmatige achter de rug. Op zich viel het wel mee. Aangenaam kan je het niet noemen maar tov de voorgaande onderzoeken vond ik dit helemaal niet ingrijpend. Nu kunnen we inderdaad niets meer doen dan afwachten.
Ik begrijp je heel goed: de wachtweken zijn het ergste. Je kan niets doen, buiten hopen dat er zich vanalles aan het ontwikkelen is. Nu, ik probeer realistisch te blijven en verwacht niet teveel. Het zal onze kansen wel verhogen maar toch... Ik ben wel positief en blijf erin geloven dat ik ooit zwanger ga zijn maar om de teleurstelling te beperkenprobeer ik niet te erg te hopen.

Ik duim met je mee dat het positief is voor jou! Hou me zeker op de hoogte!

Groetjes

[Shari]

Dan duim en hoop ik mee met jou! Er staan nu twee zware wachtweken voor de deur, maar je haalt het wel!

Inseminatie is inderdaad niet echt aangenaam, maar wel snel gedaan. Ik vind het altijd zo ongelooflijk als ze zeggen: "ze komen er aan", want ik voel niks!
Mijn baarmoederslijmvlies zit altijd wel in de weg, waardoor ze wat moeten "wroeten" voor ze er geraken. Bij de tweede IUI hebben er 3 vroedvrouwen moeten proberen voor het gelukt is. Dan heb ik wel afgezien.

Zoals je zegt, moet je erin blijven geloven hoor! Ik verwacht ook nooit teveel, wil realistisch blijven en mezelf pijn besparen.

Sinds gisteren weet ik dat ik opnieuw zwanger ben, HCG van 50. Ik durf het niet geloven, want de waarde is nog niet echt hoog. De schrik van de vorige keren zit er ook nog goed in, dus ik wacht af. Volgende week een nieuwe bloefafname...

[Mustike]

Dag Shari

Dit is héél goed nieuws!! De waarden zijn mss ook nog laag omdat het zo pril is. Ik duim echt dat het deze keer mag lukken!! Goooooo embryo'ke!!

Weet jij eigenlijk wat juist het verschil is tussen KI en IUI? Ik weet nu eigenlijk niet goed wat ik gehad heb. Mijn man heeft 's morgens zijn 'donatie' gedaan, dit hebben ze bewerkt en 2,5 laten ingespoten bij mij. Dus ik denk dat dit IUI is dan? Als die termen, ik kan er niet meer aan uit.

Ik vind de wachtweken idd het ergste. De andere weken kan je er nog mee 'bezig' zijn en heb je het gevoel er zelf iets aan te kunnen doen (hoewel dat ook wish full thinking is). Maarja, meer doen dan wachtenen veel afleiding zoeken zit er niet op.
Ik heb zateragavond pregnyl gezet, maandag inseminatie. Dus ik denk dat als ik op zondag 6 mei mijn regels nog niet heb magik durven hopen.

Groetjes!

[Shari]

Hey,

Ik heb eens zitten zoeken en gevraagd aan huisdokter en die beginwaarde verschilt echt van persoon tot persoon. Wachten dus hé. Dat doen we nu al 2,5 jaar... Je zou denken dat je dat gewoon wordt... niet dus!

Wij gaan in Jette en daar is het altijd (denk ik) IUI. Het sperma wordt dan helemaal bovenaan in de baarmoeder ingespoten, superdicht bij de eileiders dus. Bij KI wordt dit ingespoten aan de baarmoedermond, net als bij een natuurlijke bevruchting. (Kijk eens wat ik allemaal al bijgeleerd heb! )

Ik probeer dat ook altijd te doen, afleiding zoeken. Ik weet dat ik in een goed boek soms verloren ben, dus dan is er ineens een half uur of een uur vooruit. Kleine stapjes dus.

Moet je ook Utrogestan opsteken? Dat beïnvloedt de regels wel hoor. Daarom dat ze in Jette altijd zeggen van op dag 15 een bloedafname te doen. Voor jou dus op dinsdag 1 mei.

Good luck met de afleidingen!

[Mustike]

Dat is super goed hé! Oooh, een hele dikke proficiat! Geniet ervan!! Dat moet geweldig zijn om na zo lang goed nieuws te krijgen!!

Ik denk dat het bij mij ook IUI was. Ik ga het volgende keer eens tegoei navragen want soms gaat onze arts er net iets teveel van uit dat wij dat allemaal maar weten.

Goed, ik mag dus beginnen 'hopen' vanaf 1 mei. Laat ons hopen dat de spreuk 'in mei leggen alle vogeltjes een ei' van toepassing is

Ik ga ervan uit dat het niets zal zijn deze maand. Wat een geluk zou dat wel niet zijn: van de eerste keer prijs..

Groetjes en doe dat goed!!

[Evi84]

Hallo allemaal,
ik ben nieuw hier en zou mij dus ook even willen voorstellen... Mijn naam is Evi, ben 27jaar en heb een grote kinderwens. Wij zijn van september 2010 aan het proberen om een kindje te krijgen. We hebben eerst anderhalf jaar zo geprobeerd en daarna ben ik toch op aanraden van de huisarts (en omdat ons geduld eigenlijk op was) naar de gynaecoloog geweest. Blijkbaar heb ik het PCOS syndroom. Nu is mijn cyclus geoptimaliseerd aan de hand van clomid en pregnyl. Veertien dagen terug hebben we een zaadonderzoek laten doen waaruit blijkt dat mijn vriend antistoffen aanmaakt tegen zijn eigen zaad... Resultaat: verwijzing naar de androloog. Nu moest ik vrijdag 13/04 een FM laten doen: 12mm... Maandag terug: 16 (dus nog steeds niet groot genoeg). Woensdag terug maar nu bij een andere gynaecologe. En die begon dus uit zichzelf over IUI. Ik naar huis en da 's avonds tegen mijn vriend gezegd en heb diezelfde avond nog een afspraak gemaakt. Vrijdag (20april) terug voor een FM. Resultaat: 18 en 20
Bloed laten trekken en kreeg na de middag telefoon van de assistente dat we zaterdag (gisteren dus) met onze eerste poging konden starten. Ook dit was een heel gedoe. Mijn vriend moest zijn staal aanmaken in het ziekenhuis wat niet lukte. Dus wij terug naar huis, thuis wel gelukt. Staaltje weggedaan. En dan twee uur later naar het ziekenhuis voor de inspuiting. Ben echt is benieuwd. Langs de ene kant hoop ik stiekem dat ik na de eerste keer zwanger ben maar ik ben hier eigenlijk ook wel realistisch in. Algoed dat er zo'n onderwerp als dit bestaat op een forum. Het is fijn om te weten dat ik zeker niet alleen ben in deze situatie.

[Mustike]

Dag Evi

Welkom!! Ik begrijp je volledig.
Ik hoop echt dat het deze maand voor jou raak mag zijn!! Fingers crossed!
Ik zit momenteel in mijn laatste 'wachtweek'. Momenteel kan ik het hopen nog goed in bedwang houden maar tegen het weekend zal dit wel weer veranderen. Ik zie er tegenop om weer op elk steekje, krampje,...te letten. Maar dat is helaas onvermijdbaar. Momenteel heb ik vooral erg veel last van de Pregnyl symptomen (hoofdpijn, misselijk, pijnlijke borsten,...). Ik heb vorige week zaterdag (de 14e) de spuit gezet dus ik hoop dat het bijna uitgewerkt zal zijn.

Groetjes!

[Evi84]

Het doet echt deugd om "verstaan" te worden... Mensen uit de omgeving snappen het ni altijd hé...
Ik ben echt is benieuwd... Ik hoop zo hard dat het lukt... Maar anders zal het ook zo zijn... Fijn dat je in de laatste "wachtweek" zit. Hoelang moet je eigenlijk wachten om te testen? Tegen mij is gezegd twee weken. Ik probeer om er in mijn gedachten ook niet te hard mee bezig te zijn. Hoewel bij ons volgens mij nu de kans 1/2 is. Aangezien ik twee rijpe follikels had.
Ik duim met je mee hoor.

xx evi

[Mustike]

Dag Evi

Mensen uit de omgeving snappen het inderdaad niet goed. Bij ons weet ook niemand dat we verdere stappen aan het ondernemen zijn. We houden dat liever onder ons tweetjes.
Je hebt altijd exact 14 dagen na de eisprong je regels. Aangezien ze ervan uitgaan dat de eisprong zal plaatsvinden op de dag van de kunstmatige inseminatie is de start van je regels in theorie 14 dagen hierna. Ik mocht testen vanaf dinsdag 1 mei (dan zou ik 1 dag over tijd zijn). Ik heb me voorgenomen dat ik pas de zaterdag of zondag erop test want het zou niet de eerste keer zijn dat mijn eisprong toch later was dan de gynaecoloog dacht.

Klopt dat bij jou altijd?

groetjes!

[Mustike]

Dag IUI-vriendjes

Ik zit vandaag op dag 9 na mijn IUI. Ik heb ontzettend lage buikpijn. Dus ik ga ervan uit dat dit mijn regels zijn die aan het opkomen zijn maar dat zou toch enorm vroeg zijn!
Ik ben ergens mijn geloof in de slaagkansen aan het verliezen en soms denk ik dat we beter met IVF starten, dat dit toch geen zin heeft.

Hoe gaat het met jullie?
Groetjes

[Evi84]

Sinds ik met clomid bezig ben krijg ik altijd 14dagen na de pregnyl mijn ms... Hopelijk deze keer niet hé!!!
Was deze morgen enorm misselijk... Een voorteken? Of gewoon op iets aan het broeien...
Jij mag testen rond één mei, ik het weekend erna...
Eigenlijk best wel spannend.
Mijn ouders weten dat we bezig zijn om zwanger te geraken maar de iui hebben we ook verzwegen. Dan is de verrassing eens zo groot denken wij.

[Shari]

Hey,

Ik weet dat het niet simpel is en ik volg mijn eigen raad ook nooit op , maar hou je niet teveel bezig met alles wat je voelt. Het is gewoon wachten, spijtig genoeg en zot worden ondertussen.

@Mustike: de moed niet opgeven hé! Jullie zijn juist begonnen, dus hebben nog alle kansen van de wereld! Bij je echtgenoot is alles ok en bij jou ook door de medicatie, dus waarom zou het niet lukken? Alle kansen die je met IUI krijgt, zijn slaagkansen, zeker weten! Zolang de dokters het niet nodig vinden om naar IVF over te stappen, moet je daar nog niet aan denken hoor. IVF is veel ingrijpendender dan IUI.

Met "ons" gaat het voorlopig goed. Het resultaat van de bloedafname maandag was goed, perfect normaal voor 5 weken, maar we blijven voorzichtig en duimen en hopen ondertussen dat alles deze keer goed mag gaan...

[Violet]

hey Dames
hier een gelijk soort verhaal, MET POSITIEVE afloop!
ik wist al jaren dat ik iets van Clomid zou moeten nemen om zwanger te worden, want was heel onregelmatig, cyclus tussen 5 weken en 6 maanden.
Toen het zelfs met Clomid niet lukte toch maar(op mijn aandringen bij gyne) mijn ventje effe laten testen. Hij maakt sperma-antilichamen aan, dus toen werd het gelijk een ander verhaal
Een afspraak voor een gesprek over IUI en een paar weken later was de eerste IUI een feit. Na 3 IUI pogingen had ik er eigenlijk geen vertrouwen meer in dus heb ik een afspraak gemaakt voor IVF op te starten. ONdertussen zouden we wel door gaan met IUI en de voorbereidende onderzoeken voor IVF zou worden gestart
Toch was dit niet meer nodig, want het moment dat we buiten kwamen van het IVF gesprek kreeg ik een telefoontje van het ziekenhuis dat ik zwanger was..
IUI poging 4 (met 2 rijpe follikels) gaf ons een prachtige zoon
OP dit moment gestart voor een 2e kindje, 1eIUI was niets, nu vrijdag de 2e (ik heb weer 2 follikels) dus wie weet
Het zet inderdaad je hele leven op zijn kop en ja 2 rijpe follikels geeft een grote kans op een 2ling, maar het maakt ons niet uit, ze zijn welkom en het is het echt waard
Dames volhouden hoor!!!! Tis inderdaad lastig en mensen in je omgeving begrijpen dat niet hoeveel beslag het legt op je leven, de pillen met bijwerkingen, de onderzoeken, het bloed prikken,... dit vergeet je achteraf héél snel (tis dat ik nu effe een dipje had na IUI1 dat ik het mij allemaal weer herinnerde van de eerste keer )
Bij ons weten een paar mensen dat we bezig zijn (mijn beste vriendin,onze ouders, mijn nonkel die dokter is en mijn Pregnyl inspuit en mijn collega op het werk waarvan de broers beiden vele IVF-pogingen hebben moeten doorstaan, maar allemaal wel uiteindelijk met een klein prutsje als gevolg )
Als ik het verder ergens moet vertellen dan vertel ik wel niet dat het echte probleem bij mijn man ligt, dat ligt zo gevoelig, zijn vrienden weten het ook absoluut niet. Uiteindelijk doet dat er ook niet toe, het is ons probleem waar gelukkig via deze behandelingen een oplossing voor is.
Ik moet wel altijd de dag van de IUI +14dagen bloed laten prikken, regels of niet alvorens ik mag starten met een nieuwe ronde.
Succes!!!!! Ik duim!!!!!!
Liefs, Vi