2e IUI vandaag

[Babs81]

Hallo,

Nieuw hier...
Toen we negen maanden geleden beslisten om voor een 2e kindje te gaan hadden we nooit gedacht dat ik nu zou bezig zijn met IUI. Ik werd spontaan zwanger van mijn eerste kindje de eerste maand dat ik mijn pil stopte. Niet te geloven dat het ons nu niet meer lukt. Nu zit ik aan mijn zesde cyclus clomid, 3 per dag op dit moment. Vandaag tweede poging IUI gehad, 3 rijpe follikels...En ik ben super emotioneel, veel gehuild al vandaag omdat ik zo bang ben dat er binnen 14 dagen weer een grote teleurstelling zal volgen.
Ja ik weet het, niet aan denken en positief blijven maar soms moeilijker gezegd dan gedaan.

[Julie278]

Hey Babs,

pff ja als het de eerste keer zo vlot is gegaan, nee dan verwacht je zoiets echt niet. Ik had verwacht dat het psychologisch zwaar zou zijn, maar toch, elk moment van de dag zit dit in je hoofd, ik kan dat gewoon niet uit mijn gedachten krijgen.

Wij gaan voor ons eerste kindje en vorige vrijdag hadden we IUI 2.
We zitten dus ook weer in de wachtweken... je denkt vanalles te voelen, maar denk gewoon dat da pschologisch is en dat je hier niet op kan verder gaan. Dokter wil na deze keer nog 1 keer proberen en daarna overgaan naar ivf.

Tot nu toe moet ik nog niets nemen van hormonen, volgende keer wel clomid. 5 dagen 2 keer per dag. Heb jij daar bijwerkingen van gehad? en hoeveel kans op een tweeling heb je dan eigenlijk? want nu had je drie follikels, is de kans op een tweeling dan niet groot? Heeft dit ook verband met de kwaliteit van de zaadcellen?

[Wollow]

Dag Babs,

Echt raar toch die natuur, het lukt de ene keer en dan plots weer niet... Die teleurstellingen zijn vreselijk, ik denk dat iedereen hier die wel herkend. Het hopen en wachten zit inderdaad zoals Julie zegt elke dag in je hoofd. Ook hier, we zitten in de vervelende wachtweken. Het is nog maar mijn eerste IUI maar we zijn nu ook 2 jaar aan het proberen geweest... En iedere maand was daar die teleurstelling. Bij ons is het voor het eerste kindje, eigenlijk hebben ze niet echt iets gevonden wat er scheelt, mijn man heeft wat minder sperma maar wel van goede kwaliteit. En op het eerste zicht is er bij mij ook niets mis...
Daarom dat ik deze eerste cyclus ook mocht starten zonder hormonen, maar als het deze keer niet lukt dan zal ik ook moeten gaan 'gebruiken' eigenlijk heb ik er niet veel zin in, ik maak me nogal zorgen over de bijwerkingen... Hoe ervaar jij dat?

Babs en Julie, ik duim voor jullie mee, in deze ellendige weken, laten we samen hopen op goed nieuws!

Sarah

[Shari]

Hey,

De natuur is inderdaad heel grillig. Wij zijn bezig voor ons eerste kindje...

Die wachtweken zijn inderdaad zenuwslopend. Soms lukt het om je even te concentreren en dan bedenk je ineens dat je er "al" een half uur niet aan gedacht hebt...

Wat die hormonen betreft: ik heb al 7 keer Clomid gebruikt, telkens 1 pilletje per dag. Soms had ik daar 5 dagen verschrikkelijke migraine van, soms niet. Voor de rest had ik geen bijwerkingen (dat ik weet). Ik heb nu ook al 1 keer Menopur gespoten (1 x 1 ampule per dag gedurende 7 dagen) en daar had ik geen bijwerkingen van. Je kan dit dus echt niet op voorhand zeggen. Iedereen reageert daar anders op en zoals ik ondervonden heb, is ook iedere cyclus anders.

Veel succes, moed en "geduld" voor iedereen!

[Dot]

***

[Wollow]

Bedankt voor de info over de behandeling met hormonen. Het is dan toch allemaal niet zo erg precies, maar ik hoop toch dat het allemaal niet nodig is.
Ondertussen wacht ik nog maar wat verder...

[Babs81]

Ik heb wel last van bijwerkingen en als ik er bij stilsta net dezelfde als ik zou zwanger zijn. Pijnlijke borsten, opgeblazen gevoel, misselijkheid en hoofdpijn. Om dan nog maar te zwijgen over die vreselijke huilbuien... Gelukkig kan mijn vriend er goed mee overweg. En sedert dit maand heb ik nog een extra bijwerking: bloedingen. Het baarmoederslijmvlies is aangetast door de clomid en dus erg gevoelig. Ik neem dan ook veel hormonen. Toen ik er maar één per dag nam vielen die bijwerkingen mee hoor.
Ja ik heb natuurlijk meer kans op een meerlingen zwangerschap deze keer. Ik weet niet wat ik erover moet denken, maar mijn vriend staat er voor open en dat maakt veel goed.


En ja het aftellen is begonnen, nog 13 dagen wachten en dan weten we of het geluk deze keer aan onze kant stond

Veel succes aan iedereen die nu angstig aan het wachten is!

[nele-]

Oh wat herkenbaar allemaal! Ik ben nieuw hier en volgende week volgt - normaal gezien - onze tweede IUI. Voor de IUI neem ik Clomid (5 dagen 1 per dag)en Pregnyl. Ik voel helemaal geen verschil, maar de dosis Clomid is dan ook laag.
Ik had nooit gedacht dat het krijgen van kindjes zo lastig zou zijn. In de films (maar ook bij vele vriendinnen) gaat dat allemaal zo snel, makkelijk en leuk! Had je maar een glazen bol hé...
Iedereen veel succes met het wachten! Ik vind dat nog het lastigste van allemaal: wachten en ondertussen alle mini-pijntjes in je lichaam analyseren in de hoop een mini-zwangerschapsverschijnseltje te vinden...
Courage!

[Wollow]

Dag Nele,

Welkom hier, ik vond het zelf ook heel fijn om dit allemaal te lezen, ben net gestart met mijn tweede IUI ronde. De eerste is vrijdag mislukt. Het is inderdaad zo dat in mijn omgeving ook alles heel snel gaat, op mijn werk zijn momenteel 7 mensen zwanger (allemaal rond mijn leeftijd) en verschillende van hen zeiden een jaar geleden nog "nu nog niet" terwijl wij er toen al mee bezig waren, en kijk nu zijn ze plots al 10 weken zwanger.
Dat van die mini-pijntjes ken ik, zelf heb ik al meermaals gedacht dat ik zwanger was, ik herkende alles symptomen maar het bleek uiteindelijk niet zo te zijn...
Heel veel succes met je IUI en met het wachten en hopen... en hopelijk voel je je hier op het forum een beetje meer thuis (waar wonderen iets langer op zich laten wachten )

Sarah

[flientje]

Wij gaan woensdag naar gynea. Kijken hoe het met de eicel(len) is gesteld. Normaal gezien in het weekend IUI. Ook al IUI nr 3. Het wordt echt moeilijk om niets te zeggen aan collega's en vrienden. Langs de ene kant wil ik het wel zeggen maar langs de andere kant heb ik schrik voor de reacties. Heb het al aan 1 collega vertelt en die negeert me precies. Een vreemde reactie, ik kan me echt niet inbeelden dat ik zo zou reageren.
Aan allen die deze week nog moeten spuitjes zetten, pilletjes nemen,...good luck!

[Shari]

Ik had/heb ook nog altijd schrik voor reacties. Zeker nu ik een MK gehad heb, ik zeg het bijna tegen niemand. Ik ben gewoon te bang voor de reacties...

Je collega weet waarschijnlijk niet hoe ze moet reageren. Maar je negeren is echt overdreven en totaal niet leuk voor jou! Je moet eens op deze site zoeken, hier staat ergens een heel artikel over het vertellen of niet.
Ik heb het tegen een paar collega's gezegd: de enen reageren goed (ze laten mij praten, vragen er niet of niet te veel achter, maar staan er wel als ik eens een babbel nodig heb), een andere collega vindt het leuk om eens een -voor mij enorm pijnlijke- opmerking te maken (Ben je abnormaal of zo??? - Jij weet niet hoe het is om bij je kind te willen zijn! enz.). Iedereen reageert anders, maar ik probeer vanaf nu op mijn "buikgevoel" af te gaan om te zien tegen wie ik iets zeg en tegen wie niet.

Ik moet momenteel een maand de pil nemen, maar dan starten we ook terug, onze 4e IUI.
Veel succes voor iedereen!

[nele-]

Amai zo'n slechte reacties! Ik kan me echt niet inbeelden dat ik ooit zo zou reageren... Ik heb het intussen al aan enkele mensen verteld en ik ben daar hééél blij mee. Mijn moeder, 3 vriendinnen en 2 collega's weten het intussen. De meesten wisten in het begin niet goed hoe ze moesten reageren, maar nu volgen ze het echt stap voor stap en kunnen we er vaak onnozel over doen Ik zou dus zeker aanraden om er met je omgeving over te praten, anders krijg je toch voortdurend pijnlijke opmerkingen "allé, wanneer is het aan uw beurt?" en dat vond ik hatelijk!
Momenteel ben ik weer in de hoopvolle fase. Morgen is IUI poging 2 en er zaten vandaag 2 goede follikels klaar. Tegelijk ook ""paniek"": stel je voor dat ik nu echt zwanger raak?! Dan vieren we het nieuwe jaar met zijn 3tjes! Zotjes!
Veel succes iedereen!

[Wollow]

Raar toch hoe mensen kunnen reageren, ik kan me ook niet voorstellen dat ik mensen zou negeren maar ik denk inderdaad ook dat ze misschien ook niet weet wat ze moet zeggen, maar leuk is anders natuurlijk.
Zelf zit ik een beetje in tweestrijd, ik heb het net zoals Nele ook al tegen mijn mama en twee goede vriendinnen gezegd en die reageren heel goed, het is ook leuk om mensen te hebben die met je mee hopen en af en toe je gedachten te kunnen afleiden.
Vorige donderdag ben ik terug gaan werken, na een afwezigheid van 6 maand (een lang verhaal) maar ik ben nu ook aan het twijfelen wat ik moet doen, voorlopig zit ik safe want mijn eerste FM is in het weekend maar daarna... Momenteel werk ik 4/5 met een vrij te kiezen dag aangezien ik nog al mijn vakantie van vorig jaar moet opnemen, dus ik heb wel wat speling en kan op het laatste moment beslissen maar er gaat ook een moment komen dat er een vergadering of iets anders is waar ik heen MOET en dan moet ik het op dat moment ook zeggen. Alleen, ik heb schrik dat ze gaan denken, die is pas terug uit ziekte en nu is ze alweer met dit bezig... Maar dit is onze droom, onze wens en ik kan die toch niet voor mijn werk alweer uitstellen?

Maar desalniettemin raad ik mensen aan om het toch tegen een paar personen in je omgeving te zeggen, wat extra steun kan je wel gebruiken in deze moeilijke periode...

Succes ondertussen!

[Shari]

Ik heb het ook wel tegen enkele mensen gezegd hoor, want zoals jullie zeggen: je hebt echt wel steun nodig!

@Nele: veel succes en als het lukt, tof tof tof!!!! Die paniek voel ik ook wel, ik denk dat dat maar meer dan normaal is. Na zoveel dromen... de werkelijkheid.

@Willow: ik heb mijn baas op de hoogte gebracht en enkel hem hou ik op de hoogte (dat ik een dag verlof neem voor de IUI bvb., dat ik momenteel thuis ben door die MK - ik zeg hem niet té veel natuurlijk, het is en blijft mijn baas).
Ik voel mij soms ook lastig als ik later kom of afwezig ben, maar eens ik in het ziekenhuis ben, weet ik weer waarom ik dit allemaal doe. En inderdaad, voor je werk kan en mag je die droom niet uitstellen. Iemand zei tegen mij: met je gezin moet je je hele leven verder, je werk is "maar" je werk. Ik weet natuurlijk ook dat het niet zo simpel is altijd...

[Floddermieke]

Hallo

Ik ben nieuw hier. Wij hebben onze eerste IUI achter de rug en mochten deze maand niet starten met de tweede. Blijkbaar had ik mijn eisprong gehad de dag voor ik mijn follikelmeting moest laten doen. Heel frustrerend! Hopelijk volgende maand beter!

Ivm hoe vertel je het op je werk. Ik geef les in de lagere school, mijn collega's en directie weten dat we bezig zijn voor een kindje en hebben hier alle begrip voor. Nu beginnen steeds meer ouders en de kinderen van mijn klas vragen te stellen bij mijn vele ziekenhuisbezoekjes ondanks het feit dat we de meeste 's avonds plannen.
Wat vertel je hen?