Waarom lukt het niet gewoon?!
Geplaatst: 3 juli 2011, 11:19
Hallo allemaal,
Ik heb een hoop verhalen gelezen, maar nog niet een waar ik mezelf in zie. Nu zie ik pas dat echt iedere situatie anders is.
Ik wilde toch nog even mijn verhaal kwijt!
Ik ben toen ik met de pil begon aan de gewone pil gegaan, maar ik kan heel moeilijk pillen slikken, dus ben toen overgestapt naar de prikpil, perfecte oplossing voor mij! Deze heb ik jaren gehad. Toen wij in onze relatie het onderwerp kinderen aan het bespreken waren hebben we overlegd, en besloten dat ik toch maar weer aan de gewone pil zou gaan, met moeite, om te kijken of mijn cyclus weer op gang kon komen. Dat bleek zo te zijn, maar mijn vriend wilde uiteindelijk toch nog even wachten en ik heb toen nog een paar keer de prikpil gehad. Eind maart 2009 heb ik mijn laatste prikpil gehad! Volgens mijn huisarts was het overigens geen probleem dat ik gewisseld heb tussen de pil en de prikpil! De prikpil werkt dan ongeveer 12 weken, dus na die 12 weken heb ik nog 4 maanden moeten wachten op mijn eerste menstruatie.Vanaf toen werd het spannend. Geestelijk was ik er al zo mee bezig, al toen we besloten dat ik aan de gewone pil ging voor mijn cyclus. In het begin had ik een onregelmatige cyclus, maar na verloop van tijd ging dat beter. En maar wachten en wachten. Elke keer weer teleurgesteld. Maar in mijn achterhoofd houdend dat het zeker wel een jaar kon duren voordat ik zwanger zou raken. Toen we 1,5 jaar bezig waren hebben we besloten om eens langs de huisarts te gaan, gewoon even kijken wat hij zou zeggen. Die heeft ons toen doorgestuurd naar de gynaecoloog. Ik had toen zoiets van, nu gaat het gebeuren. Ik heb een hoop inwendige echo's gehad, een vragenlijst en bloed prikken. Het zaad van mijn vriend werd getest. Alles was goed! Ik ben alleen niet de perfecte vrouw die 12 a 13 keer per jaar een eisprong heeft, maar zo'n 8 a 9 keer. Maar dit is eigenlijk niet bewezen, want bij de gynaecoloog had ik gewoon een eisprong. Nou, toen zei hij, ga nog maar een half jaar naar huis en probeer nog maar! Die hakte er bij mij echt in! Ik had zoveel hoop toe we eenmaal naar de gynaecoloog mochten. Ik heb het heel zwaar gehad, en mijn vriend begreep mijn gevoelens niet goed, nu nog niet helemaal, maar we gaan vooruit!!! In de tussentijd dat wij bezig zijn om zwanger te raken zijn mijn schoonzusje, niet gepland, en mijn zus, wel gepland, al zwanger geraakt en bevallen! En twee weken geleden vertelde mijn beste vriendin dat ze al 11 weken zwanger is, die was maar 2 keer ongesteld geweest. Niet te geloven, dat is zo ontzettend zwaar! En ik gun het hun echt wel, maar het is nu mijn beurt. We zijn afgelopen week weer naar de gynaecoloog geweest, en mogen nu een behandeling starten. IUI! Best wel spannend, maar we willen heel graag zwanger raken en gaan het proberen. Nu moeten we geduld hebben, er is een wachttijd van 2 maanden, en we worden gebeld of krijgen een brief voor een afspraak! Ik hou jullie op de hoogte! Ik snap dat we in vergelijking met een hoop andere mensen nog niet mega lang bezig zijn, maar voor ons is het al super lang. Voor mij helemaal, ik heb het emotioneel heel zwaar!
Groetjes, en succes iedereen die in een vergelijkbare situatie zit!!
Ik heb een hoop verhalen gelezen, maar nog niet een waar ik mezelf in zie. Nu zie ik pas dat echt iedere situatie anders is.
Ik wilde toch nog even mijn verhaal kwijt!
Ik ben toen ik met de pil begon aan de gewone pil gegaan, maar ik kan heel moeilijk pillen slikken, dus ben toen overgestapt naar de prikpil, perfecte oplossing voor mij! Deze heb ik jaren gehad. Toen wij in onze relatie het onderwerp kinderen aan het bespreken waren hebben we overlegd, en besloten dat ik toch maar weer aan de gewone pil zou gaan, met moeite, om te kijken of mijn cyclus weer op gang kon komen. Dat bleek zo te zijn, maar mijn vriend wilde uiteindelijk toch nog even wachten en ik heb toen nog een paar keer de prikpil gehad. Eind maart 2009 heb ik mijn laatste prikpil gehad! Volgens mijn huisarts was het overigens geen probleem dat ik gewisseld heb tussen de pil en de prikpil! De prikpil werkt dan ongeveer 12 weken, dus na die 12 weken heb ik nog 4 maanden moeten wachten op mijn eerste menstruatie.Vanaf toen werd het spannend. Geestelijk was ik er al zo mee bezig, al toen we besloten dat ik aan de gewone pil ging voor mijn cyclus. In het begin had ik een onregelmatige cyclus, maar na verloop van tijd ging dat beter. En maar wachten en wachten. Elke keer weer teleurgesteld. Maar in mijn achterhoofd houdend dat het zeker wel een jaar kon duren voordat ik zwanger zou raken. Toen we 1,5 jaar bezig waren hebben we besloten om eens langs de huisarts te gaan, gewoon even kijken wat hij zou zeggen. Die heeft ons toen doorgestuurd naar de gynaecoloog. Ik had toen zoiets van, nu gaat het gebeuren. Ik heb een hoop inwendige echo's gehad, een vragenlijst en bloed prikken. Het zaad van mijn vriend werd getest. Alles was goed! Ik ben alleen niet de perfecte vrouw die 12 a 13 keer per jaar een eisprong heeft, maar zo'n 8 a 9 keer. Maar dit is eigenlijk niet bewezen, want bij de gynaecoloog had ik gewoon een eisprong. Nou, toen zei hij, ga nog maar een half jaar naar huis en probeer nog maar! Die hakte er bij mij echt in! Ik had zoveel hoop toe we eenmaal naar de gynaecoloog mochten. Ik heb het heel zwaar gehad, en mijn vriend begreep mijn gevoelens niet goed, nu nog niet helemaal, maar we gaan vooruit!!! In de tussentijd dat wij bezig zijn om zwanger te raken zijn mijn schoonzusje, niet gepland, en mijn zus, wel gepland, al zwanger geraakt en bevallen! En twee weken geleden vertelde mijn beste vriendin dat ze al 11 weken zwanger is, die was maar 2 keer ongesteld geweest. Niet te geloven, dat is zo ontzettend zwaar! En ik gun het hun echt wel, maar het is nu mijn beurt. We zijn afgelopen week weer naar de gynaecoloog geweest, en mogen nu een behandeling starten. IUI! Best wel spannend, maar we willen heel graag zwanger raken en gaan het proberen. Nu moeten we geduld hebben, er is een wachttijd van 2 maanden, en we worden gebeld of krijgen een brief voor een afspraak! Ik hou jullie op de hoogte! Ik snap dat we in vergelijking met een hoop andere mensen nog niet mega lang bezig zijn, maar voor ons is het al super lang. Voor mij helemaal, ik heb het emotioneel heel zwaar!
Groetjes, en succes iedereen die in een vergelijkbare situatie zit!!