De Verdwaalde Ooievaar

Ruim twee maanden geleden heb ik een miskraam gehad. Ik was al sinds begin 1996 'bezig' (met wat tussenpozen, maar in totaal toch zeker 11jaar). Heel zwaar en verdrietig dus allemaal. Zeker ook omdat m'n relatie het ook niet 'overleefd' heeft.

Gisteren heb ik weer de eerste inseminatie (IUI) gehad na de miskraam en ik vind het érg spannend! En waar de vorige keren m'n ex de 'donor' was (en we het dus toch echt wel samen deden), is het nu een onbekende donor en ik merk dat dit het allemaal nóg spannender maakt! Ik ga het nu voor 't eerst écht alleen doen...

Ik ben heel blij dat ik weer bezig ben hoor, maar ik vind het ook spannend en soms moeilijk. En hoe vreemd misschien, juist gisteren en vandaag mis ik mijn ex.

Ik probeer maar zoveel mogelijk positieve energie en liefde naar m'n buik (mijn mogelijke kindje) te sturen, zodat hij/zij weet hoe ónwijs welkom hij/zij is!

x Lacta

Hej Lacta,

Alsof dit alles nog niet genoeg is, moeten er ook relaties op stuk lopen... zo jammer. Natuurlijk mis je je ex, je hebt hem graag gezien, veel emoties met hem gedeeld,...

Gelukkig durf je deze uitdaging ook alleen aan. Je kan het! Met z'n allen geloven wij in KID in het groepje IUI & KID, waar je misschien ook eens een kijkje kan komen nemen. Wij zijn met z'n allen bezig met iui met donorsperma, om diverse redenen. We weten hoe spannend dit alles kan zijn, zijn samen onzeker, steunen elkaar door dik en dun!

Veel sterkte tijdens het wachten, bij de verdere verwerking van je miskraam én vooral veel succes in dit avontuur!

Liefs, hamster

Dank je Hamster!!

x Lacta