De Verdwaalde Ooievaar

Hoi allemaal,

Ik ben net terug van een zalig ontspannende vakantie-in-de-zon (een weekje), maar voel me enorm down nu ik terug ben.
Het besef dat de vervulling van mijn kinderwens misschien nog lang op zich zal laten wachten en de behandelingen die daaraan voorafgaan wegen door.
Ik heb het gevoel alsof al de rest me gestolen kan worden, herkent iemand dit?
Ik zou heel graag de draad van mijn gewone leventje terug oppakken, maar ik blokkeer precies.
Liefst van al zou ik me opsluiten ver weg van alles en iedereen, zodat ik niet hoef uit te leggen wat er allemaal in me omgaat sinds ik het besluit nam BAM-moeder te worden...
Weet iemand hoe ik hiermee kan proberen te leren omgaan?
Wat helpt bij jullie?

Noa

Dag Noa,

Ik denk dat iedereen hier jouw gevoel(h)erkent. De onzekerheid over hoe lang het nog moet duren, het ongeduld, verdriet,.... Dit weegt vaak door op alle andere dingen in je leven. Dingen die je vroeger belangrijk vond lijken ineens te vervagen naast de kinderwens. Toch helpt het mij om dingen die ik graag wil doen te blijven plannen. Het geeft me wat afleiding en andere uitdagingen. Verder laat ik me af en toe toe om eens down te zijn om daarna terug alle moed bij elkaar te rapen. Bij mij komt en gaat het. Soms lukt het heel goed om het allemaal te relativeren en soms is dit een onmogelijke opgave. Het idee dat het bij de meeste mensen uiteindelijk lukt helpt bij mij ook om door te gaan!

Veel succes!

Grtz Charlotte