De Verdwaalde Ooievaar

Lieve JD, lieve Mies,

Ik kreeg tranen in mijn ogen toen ik jullie reacties las... ik was enorm ontroerd door jullie lieve woorden...
Het werd me meteen duidelijk dat je hier op dit forum heel veel dingen niet met handen en voeten hoeft uit te leggen, iedereen maakt hier hetzelfde mee en weet uit ervaring hoe moeilijk het kan zijn...
Ik heb er weer wat moed uit geput om door te bijten omdat ik me niet langer onbegrepen voel.
En ik beloof jullie, zodra ik deze dip weer wat overwonnen heb zal ik er zijn om jullie en alle anderen te steunen, of dat althans te proberen.
Want de onzekerheid en het verdriet worden er misschien niet minder om, maar wel een heel stuk draaglijker!

Liefs,

Noa

Merci Noa,

Hier op het forum is het een beetje geven en nemen. De ene dag deel je de knuffels en de positieve noten uit, de andere dag krijg je zelf de knuffels en een pak schouderklopjes en bemoedigende woorden.

Groeten en veel sterkte

Inderdaad, het wordt een heel stuk draaglijker als je het kan delen!

En zelfs als je een hele tijd alleen maar 'neemt', dan nog zou niemand je dat kwalijk nemen hoor. Soms is dat gewoon zo, daar kan je zelf niks aan doen. Zeker als je hier pas toekomt, dan zit je meestal al serieus in de knoei vooraleer je durft te posten... (met andere woorden: bij mij was dat toch zo, en nog bij vele anderen). En na een tijd evolueer je mee, en kom je er weer stillekes aan door.
Dus als je eens zin hebt om eens echt je gal te spuien ivm je dip, dan mag dat gerust hoor!! Je hoeft écht niet te wachten tot je erdoor bent geraakt.

Is het ondertussen al wat beter met de pijn en de koorts enzo?
En wanneer weet je of deze poging toch heel misschien eventueel toch nog een heel klein beetje geslaagd zou kunnen zijn? (ik ben mijn best aan het doen om het voorzichtig te formuleren, valt het op? )