Glenys, ik zou door mijn internetkabel willen kruipen om je een knuffel te komen geven. Wat klink je verdrietig. Ween en schreeuw al die boosheid er maar uit... Wij zitten echt in het midden van de woestijn zonder kaart met alleen de wetenschap dat de overgrote meerderheid er ooit uit geraakt. Misschien zijn we er volgende maand uit, misschien moeten we hier nog maanden (of wie weet, help, nog langer) verblijven. Soms blader ik hier op het forum wat terug in de geschiedenis van vrouwen op het zwangerschapstopic. Ik krijg er moed van om te lezen hoe zij een maand voor ze zwanger werden nog helemaal in onze situatie zaten en hoe dan plots alles veranderde. Het kan, maar het is zo moeilijk er te blijven in geloven...
Toen de dokter tegen ons zei dat er niks te vinden was, was ik zo opgelucht. Dat gevoel is nu helemaal veranderd. Het is verdomd hard om maand na maand niet zwanger te worden en geen enkel idee te hebben waarom. Ik ben doodsbang van ivf maar toch wil ik er voor gaan, vooral ook omdat ik hoop dat het antwoorden oplevert op al die vragen waar we mee zitten.
En ja, al die flauwe zever over er niet mee bezig zijn. Ik ben daar zeer allergisch voor geworden. Ik ben een zachtaardig mens denk ik maar als iemand zoiets durft te suggeren dan snauw ik ze af, echt waar. Al die mensen die zichzelf tot expert uitroepen omdat zij wel zwanger kunnen worden. Niemand zou zichzelf ooit een hartspecialist noemen, enkel en alleen omdat zijn eigen hart prima klopt. Maar blijkbaar vindt iedereen die al eens zwanger geweest is, zichzelf een echte fertiliteitsspecialist. Hatelijk, grr...
IUI-clubje
-
Tam
- Berichten: 190
- Lid geworden op: 3 januari 2009, 20:06
@ glenys: alles wat je schrijft gaat door mijn hoofd en mijn haren komen ook recht te staan als iemand mij zegt je bent er te veel mee bezig dan denk ik hoe in godsnaam kan je er niet mee bezig zijn als je constant bloedafnames moet laten doen, echo's laten nemen en moet afwachten op telefoontjes voor de volgende afspraak... ik heb het allang opgegeven om er met iemand over te praten want de antwoorden die ik krijg geven mij gewoon nog meer ergernissen... ik weet dat iedereen het goed bedoeld maar ze beseffen niet hoe kwetsend het is maarja een geluk dat we hier terecht kunnen en dat we elkaar hier begrijpen. Glennys een dikke dikke knuff!!
@ Lillibi: denk niet dat het innestelingsbloed is... zou toch geen 2 dagen mogen duren in combi met het bruinverlies vanaf dag 4 na de inseminatie? Morgen laat ik mij bloed trekken en bel ik even naar onze counselor om te horen wat zij ons aanraad.
Ik snap gewoon niet hoe het komt dat mijn cyclus ineens zo verstoord is... 31d dan 28d en nu 26d ... pffff de traantjes zijn hier ook al rijkelijk gevloeid...
xxx
@ Lillibi: denk niet dat het innestelingsbloed is... zou toch geen 2 dagen mogen duren in combi met het bruinverlies vanaf dag 4 na de inseminatie? Morgen laat ik mij bloed trekken en bel ik even naar onze counselor om te horen wat zij ons aanraad.
Ik snap gewoon niet hoe het komt dat mijn cyclus ineens zo verstoord is... 31d dan 28d en nu 26d ... pffff de traantjes zijn hier ook al rijkelijk gevloeid...
xxx
-
Loeki
- Berichten: 12951
- Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30
Super veel knuffels voor iedereen die 't nodig heeft!!
Ooit komt er een dag wanneer je zal weten dat je uit de mmm bent. Misschien is dat binnen een maand, misschien pas binnen een paar jaar, voor de overgrote meerderheid van de mensen hier zal het met een kindje (s) zijn, voor sommigen helaas zonder. Dat is de (keiharde) realiteit. Maar waar je sowieso op kan rekenen, is dat deze periode, hoe moeilijk ze ook is, eindigt. Ooit. Het zal niet altijd zo zijn. Het gaat beter worden.
Op een dag ga je opstaan, terugblikken op deze ellendige tijd, en bij jezelf zeggen "ik weet niet hoe ik het gedaan heb, maar ik ben erdoor geraakt".
xxx
Ooit komt er een dag wanneer je zal weten dat je uit de mmm bent. Misschien is dat binnen een maand, misschien pas binnen een paar jaar, voor de overgrote meerderheid van de mensen hier zal het met een kindje (s) zijn, voor sommigen helaas zonder. Dat is de (keiharde) realiteit. Maar waar je sowieso op kan rekenen, is dat deze periode, hoe moeilijk ze ook is, eindigt. Ooit. Het zal niet altijd zo zijn. Het gaat beter worden.
Op een dag ga je opstaan, terugblikken op deze ellendige tijd, en bij jezelf zeggen "ik weet niet hoe ik het gedaan heb, maar ik ben erdoor geraakt".
xxx
-
liezeke
- Berichten: 2796
- Lid geworden op: 14 juli 2009, 7:23
dag meiden,
glenys; ik kan alleen zeggen dat ik met je meeleef en dat bedoel ik bijna letterlijk. alles wat je voelt, dat verscheurend verdriet, die mix van emoties die je doorheen klutsen, dat gevoel van alleen zijn op de wereld met dit overweldigend probleem, alles voel ik met je mee... en misschien is dat nog het enige wat ik kan zeggen om je verdriet naar de kelders van je zieltje te sturen. je bent niet alleen, meid. ik (en vele anderen)voel met je mee. we sleuren ons hier samen door die ellendige fase van ons leven om nadien (of het nu met of zonder kind is) los te laten en lang lang na te kijken met een blik vol 'leven'.
en ook al is niet 100% zeker met (een eigen) kindje dan wel met een hoop levenservaring en liefde!
the best is yet to come!
abrazo muy fuerte
glenys; ik kan alleen zeggen dat ik met je meeleef en dat bedoel ik bijna letterlijk. alles wat je voelt, dat verscheurend verdriet, die mix van emoties die je doorheen klutsen, dat gevoel van alleen zijn op de wereld met dit overweldigend probleem, alles voel ik met je mee... en misschien is dat nog het enige wat ik kan zeggen om je verdriet naar de kelders van je zieltje te sturen. je bent niet alleen, meid. ik (en vele anderen)voel met je mee. we sleuren ons hier samen door die ellendige fase van ons leven om nadien (of het nu met of zonder kind is) los te laten en lang lang na te kijken met een blik vol 'leven'.
en ook al is niet 100% zeker met (een eigen) kindje dan wel met een hoop levenservaring en liefde!
the best is yet to come!
abrazo muy fuerte
-
Kimzie
- Berichten: 843
- Lid geworden op: 28 september 2009, 17:36
Hallo allemaal,
Goh, wat ik hier lees is zo herkenbaar! Ik krijg er tranen van in mijn ogen. Ik weet dat heel dit circus mij wel verandert en dat ik intenser kan genieten omdat ik weet wat lijden is. En ik weet dat er anderen zijn die hetzelfde meemaken en ook door dezelfde ervaring 'rijker' en 'rijper' worden. Doordat ik mij niet alleen voel, kan ik dragen wat ik te dragen heb.
En ik hoop, Glenys (maar ook de anderen), dat jij dat ook kan! Dikke knuffel aan iedereen die hem nodig heeft!
Goh, wat ik hier lees is zo herkenbaar! Ik krijg er tranen van in mijn ogen. Ik weet dat heel dit circus mij wel verandert en dat ik intenser kan genieten omdat ik weet wat lijden is. En ik weet dat er anderen zijn die hetzelfde meemaken en ook door dezelfde ervaring 'rijker' en 'rijper' worden. Doordat ik mij niet alleen voel, kan ik dragen wat ik te dragen heb.
En ik hoop, Glenys (maar ook de anderen), dat jij dat ook kan! Dikke knuffel aan iedereen die hem nodig heeft!
-
Kimzie
- Berichten: 843
- Lid geworden op: 28 september 2009, 17:36
@ lillibi: een dikke proficiat! Ik ben blij dat je zo het hele verhaal hier hebt gedaan. Voor mij gaf het wat de bevestiging dat ik twee maanden geleden wel een bevruchting had, maar geen innesteling. Ik had toen ook bruinverlies vanaf dag 5 (heel lichtjes), maar uiteindelijk zetten mijn regels zich toen wel door. Ik kon toen niet testen omdat ik pregnyl had gekregen, maar de gyn zei toen dat het idd om een bevruchting ging. Het geeft mij moed!
-
Glenys
- Berichten: 586
- Lid geworden op: 19 juni 2008, 16:23
Hey lieve schatten,
jullie reacties zijn hartverwarmend. Het begrip dat ik hier op dit forum krijg doet me echt goed. Iedereen hier kent de wanhopige momenten, de tranen en de angst. Ik leef ook zo ongelooflijk met jullie mee.
Ik ken ook het spreekwoord: "wat je niet doodt, maakt je sterker". In tegenstelling tot de meesten, geloof ik daar niet in. Al deze ellende, dit verdriet, dit onbeantwoorde verlangen en de onafgebroken afwijzingen maken me helemaal niet sterker. Ze maken me superzwak, ze maken dat ik minder goed presteer op mijn job, dat ik minder gedreven ben en verdrietig, ze maken dat ik me niet meer voel schitteren, ze maken me bang... Het gevoel dat ik menselijker geworden ben, heb ik ook niet. Ik héb altijd voor anderen geleefd, heb mezelf altijd weggestoken om een ander te plezieren. Ik héb altijd geprobeerd om conflicten, zeker met familie, uit de weg te gaan. Het is pas nu dat ik resoluut voor mezelf ga kiezen, kán en moét kiezen omdat ik de situatie anders niet de baas kan. Is dat dan misschien toch sterker worden? Ik weet het niet.
Mijn ventje en ik hebben besloten dat we gaan verhuizen. We hebben een prachtig huis gezien met maar 2 slaapkamers. Prachtig voor ons en te klein voor twee kinderen. We gaan het toch doen. Ik ben het beu om telkens rekening te houden met het feit dat we twee kinderen willen.
Het huis, de ligging van het huis, de familie die vlakbij woont, de kinderopvang in de buurt, de kindvriendelijke omgeving, de scholen... Altijd was dat een ongelooflijk issue. Ik woon in een dorp waar ik geen binding mee heb, alleen maar omdat het voor de kinderen een fantastische omgeving zou zijn.
Het is tijd om iets te doen, een beetje controle over ons leven terug te nemen. Een huis kopen dat niet kindvriendelijk is, is volgens mijn ventje een stap in de goede richting. Het gaat nu terug om ons. We gaan lekker egoïstisch doen. Wonen waar we willen, enkel op bezoek bij familie als we daar zin in hebben, enkel met vrienden op stap gaan waar we ons goed bij voelen en al de rest... kan de hoogste boom in. Ik ga niet meer "het lieveke" uithangen. Het heeft me tot nu toe alleen maar pijn gedaan.
Jaren aan een stuk heb ik geprobeerd om een band op te bouwen met mijn familie. Sinds mijn moeder gestorven is heb ik daar echt wanhopig mijn best voor gedaan. Mijn vader heeft een nieuwe vrouw die god***d*mme beweert dat als ik veel bid en doe wat God van me verlangt, ik wel zwanger zal worden. Zou God dan volgens haar toch een pik op me hebben? Wat een situatie, jongens toch... Eigenlijk zou ik er eens goed om moeten lachen.
Ik zou hier nog uren kunen schrijven om mijn gedachten leeg te maken. De bedoeling was eigenlijk gewoon om het lijstje aan te vullen. Als alles gaat zoals de vorige keer kan ik de volgende FM al redelijk goed voorspellen:
Aftellen naar NOD:
Sahra, 34 j, 2de IUI (natuurlijke cyclus) NOD 6/11
Teetje; 36j, 7de IUI(3de met clomid en pregnyl), NOD +/- 07/11 (afspraak fertiliteit Genk 12/11)
Lyse, 31j, 6e IUI, NOD 10/11
mama8, IUI, NOD 11/11
Tam, 25j, 3de KID (natuurlijke cyclus) NOD 14/11
Fee,29j, 2e IUI (clomid en pregnyl), NOD 16/11
Buffalogirltje, 28j, 4e IUI (Clomid, Pregnyl en Utrogestan), NOD 18/11 (ma 16/11 bloed laten trekken)
Kimzie, 30j, 4de IUI, NOD 18/11
Aftellen naar IUI:
Winneke, 24jaar, 3e IUI (Pregnyl), FM 28/10
Kees 33 1e iui 07/11 i
Kippie, 32 jaar, 2e IUI --> ??????
Jo'tje, 34j, 5e IUI (Menopur, Pregnyl, Utro), FM 9/11
Griet?
Skiwi, 27 jaar, 3e IUI, vermoedelijk 07/11
Jecca, 26 jaar, 1ste IUI (fostimon-pregnyl-utro), ??
L***, 32j, 3e IUI (pregnyl, utro), midden november?
Bellerose, 28j, 2eIUI (menopur, Pregnyl) ??
Tish81, 28j, 1e IUI (Clomid,Pregnyl), eind november?
Glenys, 31j, 8ste IUI (menopur-pregnyl-utro), FM 21 november
Zwanger:
Vereltje, 29j, 2e iui (pregnyl)
Lillibi, 24j, 1e IUI
By the way, het dichtsbijzijnde ziekenhuis zal Bonheiden zijn. Ik ga dat topic met nog meer aandacht volgen nu
.
jullie reacties zijn hartverwarmend. Het begrip dat ik hier op dit forum krijg doet me echt goed. Iedereen hier kent de wanhopige momenten, de tranen en de angst. Ik leef ook zo ongelooflijk met jullie mee.
Ik ken ook het spreekwoord: "wat je niet doodt, maakt je sterker". In tegenstelling tot de meesten, geloof ik daar niet in. Al deze ellende, dit verdriet, dit onbeantwoorde verlangen en de onafgebroken afwijzingen maken me helemaal niet sterker. Ze maken me superzwak, ze maken dat ik minder goed presteer op mijn job, dat ik minder gedreven ben en verdrietig, ze maken dat ik me niet meer voel schitteren, ze maken me bang... Het gevoel dat ik menselijker geworden ben, heb ik ook niet. Ik héb altijd voor anderen geleefd, heb mezelf altijd weggestoken om een ander te plezieren. Ik héb altijd geprobeerd om conflicten, zeker met familie, uit de weg te gaan. Het is pas nu dat ik resoluut voor mezelf ga kiezen, kán en moét kiezen omdat ik de situatie anders niet de baas kan. Is dat dan misschien toch sterker worden? Ik weet het niet.
Mijn ventje en ik hebben besloten dat we gaan verhuizen. We hebben een prachtig huis gezien met maar 2 slaapkamers. Prachtig voor ons en te klein voor twee kinderen. We gaan het toch doen. Ik ben het beu om telkens rekening te houden met het feit dat we twee kinderen willen.
Het huis, de ligging van het huis, de familie die vlakbij woont, de kinderopvang in de buurt, de kindvriendelijke omgeving, de scholen... Altijd was dat een ongelooflijk issue. Ik woon in een dorp waar ik geen binding mee heb, alleen maar omdat het voor de kinderen een fantastische omgeving zou zijn.
Het is tijd om iets te doen, een beetje controle over ons leven terug te nemen. Een huis kopen dat niet kindvriendelijk is, is volgens mijn ventje een stap in de goede richting. Het gaat nu terug om ons. We gaan lekker egoïstisch doen. Wonen waar we willen, enkel op bezoek bij familie als we daar zin in hebben, enkel met vrienden op stap gaan waar we ons goed bij voelen en al de rest... kan de hoogste boom in. Ik ga niet meer "het lieveke" uithangen. Het heeft me tot nu toe alleen maar pijn gedaan.
Jaren aan een stuk heb ik geprobeerd om een band op te bouwen met mijn familie. Sinds mijn moeder gestorven is heb ik daar echt wanhopig mijn best voor gedaan. Mijn vader heeft een nieuwe vrouw die god***d*mme beweert dat als ik veel bid en doe wat God van me verlangt, ik wel zwanger zal worden. Zou God dan volgens haar toch een pik op me hebben? Wat een situatie, jongens toch... Eigenlijk zou ik er eens goed om moeten lachen.
Ik zou hier nog uren kunen schrijven om mijn gedachten leeg te maken. De bedoeling was eigenlijk gewoon om het lijstje aan te vullen. Als alles gaat zoals de vorige keer kan ik de volgende FM al redelijk goed voorspellen:
Aftellen naar NOD:
Sahra, 34 j, 2de IUI (natuurlijke cyclus) NOD 6/11
Teetje; 36j, 7de IUI(3de met clomid en pregnyl), NOD +/- 07/11 (afspraak fertiliteit Genk 12/11)
Lyse, 31j, 6e IUI, NOD 10/11
mama8, IUI, NOD 11/11
Tam, 25j, 3de KID (natuurlijke cyclus) NOD 14/11
Fee,29j, 2e IUI (clomid en pregnyl), NOD 16/11
Buffalogirltje, 28j, 4e IUI (Clomid, Pregnyl en Utrogestan), NOD 18/11 (ma 16/11 bloed laten trekken)
Kimzie, 30j, 4de IUI, NOD 18/11
Aftellen naar IUI:
Winneke, 24jaar, 3e IUI (Pregnyl), FM 28/10
Kees 33 1e iui 07/11 i
Kippie, 32 jaar, 2e IUI --> ??????
Jo'tje, 34j, 5e IUI (Menopur, Pregnyl, Utro), FM 9/11
Griet?
Skiwi, 27 jaar, 3e IUI, vermoedelijk 07/11
Jecca, 26 jaar, 1ste IUI (fostimon-pregnyl-utro), ??
L***, 32j, 3e IUI (pregnyl, utro), midden november?
Bellerose, 28j, 2eIUI (menopur, Pregnyl) ??
Tish81, 28j, 1e IUI (Clomid,Pregnyl), eind november?
Glenys, 31j, 8ste IUI (menopur-pregnyl-utro), FM 21 november
Zwanger:
Vereltje, 29j, 2e iui (pregnyl)
Lillibi, 24j, 1e IUI
By the way, het dichtsbijzijnde ziekenhuis zal Bonheiden zijn. Ik ga dat topic met nog meer aandacht volgen nu
.-
mama8
- Berichten: 154
- Lid geworden op: 25 februari 2009, 12:22
Hai dames,
Glenys, ik lees de pijn zo in je tekst.
De hoop het verlangen.
Heb er geen woorden voor, maar ook voor de andere dames hoop ik echt op dit wonder.
(voor mezelf ook nog maar heb al kindjes dus jullie hebben steun meer nodig).
Ikzelf schrijf ik mee bij Bonheiden Imelda, en verwacht zoals jullie konden in de lijst zien nu woensdag NOD(dus testen)
pfffff denk dat het zelfs niet mmer moet het gevoel is er niet.
Ik zie al jullie leeftijden staan,wil de mijne wel geven maar aub voel me geen oude bomma he want dat ben ik nog niet hoor
Leeftijd 44 jaar.
da was toch nie schrikken he
goede nacht voor ieder van ons.
Glenys, ik lees de pijn zo in je tekst.
De hoop het verlangen.
Heb er geen woorden voor, maar ook voor de andere dames hoop ik echt op dit wonder.
(voor mezelf ook nog maar heb al kindjes dus jullie hebben steun meer nodig).
Ikzelf schrijf ik mee bij Bonheiden Imelda, en verwacht zoals jullie konden in de lijst zien nu woensdag NOD(dus testen)
pfffff denk dat het zelfs niet mmer moet het gevoel is er niet.
Ik zie al jullie leeftijden staan,wil de mijne wel geven maar aub voel me geen oude bomma he want dat ben ik nog niet hoor
Leeftijd 44 jaar.
da was toch nie schrikken he
goede nacht voor ieder van ons.
-
Mani
- Berichten: 144
- Lid geworden op: 19 mei 2009, 16:02
Lieve Glenys, ik lees zoveel verdriet in je berichtjes. Bestond er maar een wonderremedie om happy te zijn ... spijtig genoeg zijn die dalen in onze stemmingen deel gaan uitmaken van ons leven door die behandelingen. Ik wens je veel sterkte en veel moed en energie om door te zetten. Ooit komt het wel eens goed, dat moet gewoon!
Lyse en mama8, jullie zijn de volgenden op het lijstje ... ik duim voor jullie!
Zelf trek ik er van morgen tot zaterdag op uit met mijn vriend. Een korte vakantie, het zal ons deugd doen. Tegen dat we volgend weekend terug zijn, hoop ik hier veel goed nieuws te lezen. Veel succes allemaal!
Lyse en mama8, jullie zijn de volgenden op het lijstje ... ik duim voor jullie!
Zelf trek ik er van morgen tot zaterdag op uit met mijn vriend. Een korte vakantie, het zal ons deugd doen. Tegen dat we volgend weekend terug zijn, hoop ik hier veel goed nieuws te lezen. Veel succes allemaal!
-
liezeke
- Berichten: 2796
- Lid geworden op: 14 juli 2009, 7:23
lieve glenys,
allemaal heel herkenbaar, ik voel me ook meer en meer wegzakken in het moeras van de vruchtbaarheid. ik probeer me eruit te trekken maar het enige dat ik kan vasthouden is een grassprietje. en ik voel me helemaal niet sterk, integendeel, ik voel me kei-zwak, moet me optrekken aan kleine 'aardse' geneugten die het summum van zwakheid zijn voor de sterke mens.
maar ik blijf wel geloven dat als ik eindelijk uit deze moerassige drets ben gekropen ik naast duizenden rimpels ook een pak meer 'mooiheid' in me heb. innerlijke schoonheid en vooral zin in leven zoals het is, want dat ben ik nu toch wel kwijt. en ja, je wordt harder op dit moment, noem het zelfbescherming, zonder dat beetje hardheid zou je al lang gecrasht zijn. ben daarom niet verlegen van tijd tot tijd een pauze in te lassen om ff weer energie te scheppen en 'effen' te komen met mezelf en mijn ventje. niet dat dat altijd lukt want een beperking aanvaarden is een rouwproces en je moet (of je nu wil of niet) door al die rottige stadia van aanvaarden en dat doet pijn.
een beetje raar dat ik dat zeg maar ik heb er ook veel aan om al in de adoptiemolen te stappen, het geeft me een beetje het gevoel aan 'iets concreet' te werken en niet heel de tijd in het ijle te lopen, en het verkort het wachttermijn moest dat ijle realiteit worden.
in the mean time; veel wachtplezier!
liesje
allemaal heel herkenbaar, ik voel me ook meer en meer wegzakken in het moeras van de vruchtbaarheid. ik probeer me eruit te trekken maar het enige dat ik kan vasthouden is een grassprietje. en ik voel me helemaal niet sterk, integendeel, ik voel me kei-zwak, moet me optrekken aan kleine 'aardse' geneugten die het summum van zwakheid zijn voor de sterke mens.
maar ik blijf wel geloven dat als ik eindelijk uit deze moerassige drets ben gekropen ik naast duizenden rimpels ook een pak meer 'mooiheid' in me heb. innerlijke schoonheid en vooral zin in leven zoals het is, want dat ben ik nu toch wel kwijt. en ja, je wordt harder op dit moment, noem het zelfbescherming, zonder dat beetje hardheid zou je al lang gecrasht zijn. ben daarom niet verlegen van tijd tot tijd een pauze in te lassen om ff weer energie te scheppen en 'effen' te komen met mezelf en mijn ventje. niet dat dat altijd lukt want een beperking aanvaarden is een rouwproces en je moet (of je nu wil of niet) door al die rottige stadia van aanvaarden en dat doet pijn.
een beetje raar dat ik dat zeg maar ik heb er ook veel aan om al in de adoptiemolen te stappen, het geeft me een beetje het gevoel aan 'iets concreet' te werken en niet heel de tijd in het ijle te lopen, en het verkort het wachttermijn moest dat ijle realiteit worden.
in the mean time; veel wachtplezier!
liesje
-
mama8
- Berichten: 154
- Lid geworden op: 25 februari 2009, 12:22
Hai dames, hier ook effe mn vraagje zetten.(schrijf ook topic Bonheiden)
Heb nu 2 weken geleden pregnyl spuit gehad.
En mag(moet) woensdag testen.
Nu kon ik me weer nie houden en heb juis getest met 2 voor 5 euro kruidvat en deze is licht positief.
Dan nog ene gedaan van carrefour niet de quid maar de andere en die heeft ook licht lijntje.
Op die bijsluiter staat testen na 10 dagen spuit hcg en bij mij is t 14 dagen
Ga woensdag terug testen en nog even met stevige voeten op de grond blijven staan.
Mama8
Heb nu 2 weken geleden pregnyl spuit gehad.
En mag(moet) woensdag testen.
Nu kon ik me weer nie houden en heb juis getest met 2 voor 5 euro kruidvat en deze is licht positief.
Dan nog ene gedaan van carrefour niet de quid maar de andere en die heeft ook licht lijntje.
Op die bijsluiter staat testen na 10 dagen spuit hcg en bij mij is t 14 dagen
Ga woensdag terug testen en nog even met stevige voeten op de grond blijven staan.
Mama8
-
lyse
- Berichten: 1446
- Lid geworden op: 19 juni 2009, 16:59
Aan de nieuwe clubleden, Brenda, Tish81, welkom hier! Hopelijk hoeven jullie hier niet te lang te blijven maar in tussentijd zal je hier zeker wel wat troost en steun vinden... Brenda, Utrogestan is hier ook heel bekend hoor. De meesten onder ons zijn fervente gebruiksters. 
Hier de laatste wachtdagen. Pfff, ik heb veel werk, dat zou de tijd wat sneller moeten doen gaan maar het werkt precies niet echt. Ik moet de laatste dagen 's nachts altijd opstaan om te gaan plassen, wat ik anders nooit heb. Het zal wel weer een vervelende Utro-bijwerking zijn die ik aan het lijstje kan toevoegen. Ik kijk er al naar uit om weer met die rottroep te mogen stoppen.... Morgen is de 14de dag na de iui maar pas de 26ste dag van mijn cyclus. De
verwacht ik pas over enkele dagen...
Hier de laatste wachtdagen. Pfff, ik heb veel werk, dat zou de tijd wat sneller moeten doen gaan maar het werkt precies niet echt. Ik moet de laatste dagen 's nachts altijd opstaan om te gaan plassen, wat ik anders nooit heb. Het zal wel weer een vervelende Utro-bijwerking zijn die ik aan het lijstje kan toevoegen. Ik kijk er al naar uit om weer met die rottroep te mogen stoppen.... Morgen is de 14de dag na de iui maar pas de 26ste dag van mijn cyclus. De
verwacht ik pas over enkele dagen...-
Jo'tje
Ik schrijf dat daar toch ook aan toe! Volgens mij blijft het baarmoederslijmvlies heel dik door de Utro, en duwt de baarmoeder daardoor harder tegen de blaas (of zoiets...)lyse schreef: Ik moet de laatste dagen 's nachts altijd opstaan om te gaan plassen, wat ik anders nooit heb. Het zal wel weer een vervelende Utro-bijwerking zijn die ik aan het lijstje kan toevoegen. Ik kijk er al naar uit om weer met die rottroep te mogen stoppen.... ...
Glenys: je bericht klinkt heel begrijpelijk. En ik vind het chique dat je de stap durft zetten naar beslissingen die minder rekening houden met "eventuele kinderen" . Dat is een bijverschijnsel dat ik ook wel nogal heb. Nee, die verre reis nu niet boeken, want stel..., nee die meubels nu misschien beter niet, want stel... enz... We proberen wel hoor om daar niet aan te denken, maar je kan dat knopje toch niet uitzetten he.
Mani, geniet van je verlof!!
-
Tam
- Berichten: 190
- Lid geworden op: 3 januari 2009, 20:06
ik pas het lijstje aan:
Aftellen naar NOD:
Sahra, 34 j, 2de IUI (natuurlijke cyclus) NOD 6/11
Teetje; 36j, 7de IUI(3de met clomid en pregnyl), NOD +/- 07/11 (afspraak fertiliteit Genk 12/11)
Lyse, 31j, 6e IUI, NOD 10/11
mama8, IUI, NOD 11/11
Fee,29j, 2e IUI (clomid en pregnyl), NOD 16/11
Buffalogirltje, 28j, 4e IUI (Clomid, Pregnyl en Utrogestan), NOD 18/11 (ma 16/11 bloed laten trekken)
Kimzie, 30j, 4de IUI, NOD 18/11
Aftellen naar IUI:
Winneke, 24jaar, 3e IUI (Pregnyl), FM 28/10
Kees 33 1e iui 07/11 i
Kippie, 32 jaar, 2e IUI --> ??????
Jo'tje, 34j, 5e IUI (Menopur, Pregnyl, Utro), FM 9/11
Griet?
Skiwi, 27 jaar, 3e IUI, vermoedelijk 07/11
Jecca, 26 jaar, 1ste IUI (fostimon-pregnyl-utro), ??
L***, 32j, 3e IUI (pregnyl, utro), midden november?
Bellerose, 28j, 2eIUI (menopur, Pregnyl) ??
Tish81, 28j, 1e IUI (Clomid,Pregnyl), eind november?
Glenys, 31j, 8ste IUI (menopur-pregnyl-utro), FM 21 november
Tam, 25j, 4de KID (natuurlijke cyclus) FM (wacht op data wss volgende week maandag)
Zwanger:
Vereltje, 29j, 2e iui (pregnyl)
Lillibi, 24j, 1e IUI
Aftellen naar NOD:
Sahra, 34 j, 2de IUI (natuurlijke cyclus) NOD 6/11
Teetje; 36j, 7de IUI(3de met clomid en pregnyl), NOD +/- 07/11 (afspraak fertiliteit Genk 12/11)
Lyse, 31j, 6e IUI, NOD 10/11
mama8, IUI, NOD 11/11
Fee,29j, 2e IUI (clomid en pregnyl), NOD 16/11
Buffalogirltje, 28j, 4e IUI (Clomid, Pregnyl en Utrogestan), NOD 18/11 (ma 16/11 bloed laten trekken)
Kimzie, 30j, 4de IUI, NOD 18/11
Aftellen naar IUI:
Winneke, 24jaar, 3e IUI (Pregnyl), FM 28/10
Kees 33 1e iui 07/11 i
Kippie, 32 jaar, 2e IUI --> ??????
Jo'tje, 34j, 5e IUI (Menopur, Pregnyl, Utro), FM 9/11
Griet?
Skiwi, 27 jaar, 3e IUI, vermoedelijk 07/11
Jecca, 26 jaar, 1ste IUI (fostimon-pregnyl-utro), ??
L***, 32j, 3e IUI (pregnyl, utro), midden november?
Bellerose, 28j, 2eIUI (menopur, Pregnyl) ??
Tish81, 28j, 1e IUI (Clomid,Pregnyl), eind november?
Glenys, 31j, 8ste IUI (menopur-pregnyl-utro), FM 21 november
Tam, 25j, 4de KID (natuurlijke cyclus) FM (wacht op data wss volgende week maandag)
Zwanger:
Vereltje, 29j, 2e iui (pregnyl)
Lillibi, 24j, 1e IUI
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 4 gasten