Ma meideke toch.
Kom hier dat ik nen dikke knuffel geef!
Ja we hebben allemaal wel dagen dat we alle zwangere vrouwen (behalve Sahra dan he) naar de andere kant van de wereld willen katapulteren, dat het niet meer lukt om hen vrolijk proficiat te wensen
. Maar dat is normaal hé, zij hebben waar wij al zo lang naar verlangen, vaak nog zonder er veel moeite voor te moeten hebben gedaan! En zeker op een dag dat je net te horen hebt gekregen dat het noppes was, wil je absoluut niet geconfronteerd worden met bolle buiken. Je hoop is net volledig de grond in geboord. Alle naïeve ideeën zoals "we hebben al genoeg miserie gehad met de azoöspermie dus nu zal het wel snel lukken" zijn helemaal van tafel geveegd. Zo effe met de neus op de feiten geduwd worden, doet pijn.
Maar geloof me, we hebben hier allemaal momenten gehad dat we panikeerden, niet meer geloofden dat we ooit ook van het babygeluk zullen mogen proeven, maar dat gaat over. Maar de energie voor een volgende poging komt snel terug! Over een paar dagen kan je niet meer wachten tot het de volgende FM is en wil je zo snel mogelijk de insem achter de rug hebben.
En euh, ik vond de eerste mislukte poging de ergste (al vrees ik dat deze poging ook wel eens heel pijnlijk kan worden als ze mislukt
).
Zeg en waarom zou je je sterk moeten houden? Dat is voor niks nodig. Laat de traantjes maar even gaan! Hopelijk is je ventje er snel om je te troosten.
Meeeega dikke knuffel en ik duim voor een rustgevende nacht!
Repelsteeltje
En nee je moet je niet verontschuldigen voor je berichtje. (zoek maar eens wat ik hier en in het IUI-clubje de laatste dagen allemaal heb gepost
) We zijn er om elkaar er door te sleuren hé.
Ik dacht al... 
