Op naar augustus dan maar he 
Ik duim ervoor dat je dan een goede cyclus hebt!! En ze idd niet wachten tot 12 keer, dat je eerder IUI mag doen. Man 12 keer, het wordt steeds frustrerender en moeilijker en verdrietiger bij elke poging dat het niet lukt. 12x is bijna ' onmenselijk', ik hoop dat ze je sneller het IVF traject in laten gaan!Wat verdrietig dat je een kleintje verloren bent :'( Ook al was het nog in vroeg stadium, kan me indenken dat het extra pijn doet als je denkt dat het is gelukt, en het gaat weer fout
Moeilijk is het he dat bij anderen de kids zonder problemen meteen ' op wens' komen. Niet dat ik het anderen niet gun, maar het is wel frustrerend. Helemaal als mensen zeggen: ik wil binnen een paar maanden zwanger zijn, en het dan ook lukt
Dan zit er toch in mn hoofd ' waarom moet het bij ons zo moeilijk zijn'. Ga je toch aan jezelf twijfelen of je niet iets verkeerd doet? En bij mensen die al kids hebben en ze (in mijn ogen) niet goed behandelen, die krijgen een 2e en een 3e en een 4e... Of mensen die zeggen; oeps! zwanger! nou ja, komt nu niet uit eigenlijk maar laat maar komen dan 
Hoe frustrerend als t bij jezelf niet lukt.En idd het goedbedoelde ' ik hoop zo dat je zwanger wordt, er is niks mooiers dan zo'n wondertje van je eigen in je armen te mogen houden en deze moedergevoelens te voelen'.
Dat bedoeleen ze goed, maar juist DAT doet ook zo'n pijn, wordt je maar even met je neus op de feiten gedrukt wat je mist (en wat je misschien nooit zal voelen? )Ik heb zelf ook regelmatig een dip (elke maand als ik ongesteld wordt
) maar vind tot nu toe weer steeds de hoop en kracht om door te gaan, hoop dat jou dat ook lukt @anne, we gaan er samen met de andere dames hier voor he!! DIKKE KNUFFEL!!!!Heb zelf ook lang getwijfeld of ik wel op dit forum mee zou schrijven, zou ik er dan niet teveel mee bezig zijn, is het niet te confronterend, etc, maar het lucht me juist op en hier voel ik erkenning. Heerlijk!!
Ook al is het wel weer verdrietig dat er zoveel dames zijn die dezelfde problemen hebben.
Zelf ben ik nog nooit zwanger geweest. In 6 jaar, met of zonder behandelingen, met of zonder hormonen. Ook dat is wel frustrerend. Ik gun niemand een miskraam!! (dat dat even duidelijk is), maar mocht ik dit hebben gehad wist ik wel dat ik zwanger zou KUNNEN raken. Dat is nu onduidelijk of het uberhaupt kan he. Maar ik durf dat bijna niet hardop te zeggen en sorry als ik iemand voor het hoofd stoot, want ik begrijp dat een miskraam oid VERSCHRIKKELIJK is. En dit zou ik ook eigenlijk echt niet willen!!!!!! En niemand gunnen!! Dat is het rare als je in deze emotionele achtbaan zit he, je denkt soms heel krom, en denkt dingen die tegen je gevoel in gaan.
Liefs B
