oh zo spannend!!!ik hoop het zoo vr jou en uw ventje!!!!!!!!laat je me iets weten please??
vele groetjes
het duurt zo lang
-
ANNELEENTJE
- Berichten: 9
- Lid geworden op: 31 juli 2007, 11:09
Hallo iedereen,
We zijn uiteindelijk gisterenmorgen naar de huisarts geweest om bloed te laten nemen, had zo elke dag wel een reden waarom ik het nog even wou uitstellen, en gisterenavond mocht ik dan bellen voor het resultaat.
Ik weet dan ook sinds gisterenavond 19 uur dat ik na een jaartje de natuur zijn gang te laten gaan en na 5 inseminaties nu EINDELIJK ZWANGER ben!
Ik kan het op dit moment eigenlijk nog maar moeilijk vatten maar in elk geval ziet het er nu toch naar uit dat we "vertrokken zijn" zoals de huisarts dat dan zo mooi zei.
Ik durf nog niet voluit blij te zijn, heb de afgelopen maanden steeds gewacht op mijn eisprong, dan op mijn regels, en weer op mijn eisprong, en weer op mijn regels ... en nu wil ik eerst weer wachten tot die eerste cruciale weken voorbij zijn, heb ik schrik dat het zal uitdraaien in een miskraam en dat alles weer van voor af aan zal beginnen ... en zo zal er altijd wel iets zijn dat me tegenhoudt om zorgeloos zwanger te zijn ...
Het doet iets met je. Dat is het minste wat je ervan kan zeggen.
En het grootste probleem is dat ik tot gisterenavond niet wist hoe lang dit "zottekesspel" nog zou duren en dat maakt het zo moeilijk, dat je niet weet hoe lang en of het uberhaupt ooit wel eens zo ver zal komen ...
Maar ik heb veel geleerd in het afgelopen anderhalf jaar.
Ik heb allereerst geleerd te aanvaarden dat wij een koppel zijn waarbij zwanger worden niet zo evident is maar dat we niet de enigsten zijn, dat de maatschappij nu eenmaal een volledig verkeerd beeld ophangt van zwanger worden, alsof het iets is dat je vandaag beslist en morgen al bent.
Ik heb geleerd dat er heel veel "domme" mensen zijn die niet weten wat ze zeggen en je ongeloofelijk kunnen kwetsen maar dat je er toch vanuit moet gaan dat dat hun bedoeling niet is, dat je dat het ene oor in en het andere uit moet laten gaan, dat je het recht hebt om te een smoes te verzinnen om niet naar de zoveelste babyborrel te gaan, gewoon omdat je daar geen zin in hebt ...
Ik heb geleerd om de balans te vinden tussen positief blijven, erin geloven, vertrouwen in jezelf, in je lichaam en in de dokters en aan de andere kant mezelf te beschermen en geen al te hoge verwachtingen te maken.
Ik heb mezelf verplicht me er niet volledig in te verliezen, en niet te veranderen in een jaloerse, verbitterde vrouw en gunde mezelf toch iedere maand een rotdag waarbij ik alles en iedereen verwenste om de volgende dag weer vol goede moed verder te gaan.
Ik kijk sinds gisterenavond positief terug op het afgelopen anderhalf jaar. Het heeft ons bewuster gemaakt dat wat ons nu te wachten staat een echt wonder is ...
We zijn uiteindelijk gisterenmorgen naar de huisarts geweest om bloed te laten nemen, had zo elke dag wel een reden waarom ik het nog even wou uitstellen, en gisterenavond mocht ik dan bellen voor het resultaat.
Ik weet dan ook sinds gisterenavond 19 uur dat ik na een jaartje de natuur zijn gang te laten gaan en na 5 inseminaties nu EINDELIJK ZWANGER ben!
Ik kan het op dit moment eigenlijk nog maar moeilijk vatten maar in elk geval ziet het er nu toch naar uit dat we "vertrokken zijn" zoals de huisarts dat dan zo mooi zei.
Ik durf nog niet voluit blij te zijn, heb de afgelopen maanden steeds gewacht op mijn eisprong, dan op mijn regels, en weer op mijn eisprong, en weer op mijn regels ... en nu wil ik eerst weer wachten tot die eerste cruciale weken voorbij zijn, heb ik schrik dat het zal uitdraaien in een miskraam en dat alles weer van voor af aan zal beginnen ... en zo zal er altijd wel iets zijn dat me tegenhoudt om zorgeloos zwanger te zijn ...
Het doet iets met je. Dat is het minste wat je ervan kan zeggen.
En het grootste probleem is dat ik tot gisterenavond niet wist hoe lang dit "zottekesspel" nog zou duren en dat maakt het zo moeilijk, dat je niet weet hoe lang en of het uberhaupt ooit wel eens zo ver zal komen ...
Maar ik heb veel geleerd in het afgelopen anderhalf jaar.
Ik heb allereerst geleerd te aanvaarden dat wij een koppel zijn waarbij zwanger worden niet zo evident is maar dat we niet de enigsten zijn, dat de maatschappij nu eenmaal een volledig verkeerd beeld ophangt van zwanger worden, alsof het iets is dat je vandaag beslist en morgen al bent.
Ik heb geleerd dat er heel veel "domme" mensen zijn die niet weten wat ze zeggen en je ongeloofelijk kunnen kwetsen maar dat je er toch vanuit moet gaan dat dat hun bedoeling niet is, dat je dat het ene oor in en het andere uit moet laten gaan, dat je het recht hebt om te een smoes te verzinnen om niet naar de zoveelste babyborrel te gaan, gewoon omdat je daar geen zin in hebt ...
Ik heb geleerd om de balans te vinden tussen positief blijven, erin geloven, vertrouwen in jezelf, in je lichaam en in de dokters en aan de andere kant mezelf te beschermen en geen al te hoge verwachtingen te maken.
Ik heb mezelf verplicht me er niet volledig in te verliezen, en niet te veranderen in een jaloerse, verbitterde vrouw en gunde mezelf toch iedere maand een rotdag waarbij ik alles en iedereen verwenste om de volgende dag weer vol goede moed verder te gaan.
Ik kijk sinds gisterenavond positief terug op het afgelopen anderhalf jaar. Het heeft ons bewuster gemaakt dat wat ons nu te wachten staat een echt wonder is ...
-
ANNELEENTJE
- Berichten: 9
- Lid geworden op: 31 juli 2007, 11:09
Dag iedereen,
ik wou niet nalaten om hier een berichtje na te laten over de "happy ending".
Het hoeft niet allemaal kommer en kwel te zijn en vooral hoop ik
jullie hiermee allemaal de moed te geven om er in te blijven geloven.
Na een al bij al zorgeloze zwangerschap
(ok de laatse weken waren echt wel lastig maar ik had me nu éénmaal voorgenomen om daar nooit over te zagen omdat ik zelf tijdens het "zwanger worden" me ongeloofelijk geërgerd heb aan mensen die het dan nog eens nodig vonden om uitgerekend aan mij te vertellen hoe lastig zwanger zijn toch wel is)
is na een zeer vlotte bevalling zeven weken geleden onze prachtige dochter geboren!
Sindsdien genieten we alleen maar. De korte nachten en bespuugde pakjes nemen we er met veel liefde bij ...
Iedereen blijft maar zeggen hoe dit toch je leven verandert maar voor ons is het alsof het nooit anders geweest is. Misschien omdat we er zo lang en zo bewust naar verlangd hebben?
Maak je geen illusies. Je ligt nog niet half in je bed en het zottekesspel begint van voor af aan "wat een schoontje, maak maar vlug een tweede", "de weg is gemaakt", "en wanneer komt de volgende", "jullie zullen wel niet te lang wachten voor een tweede zeker", ...
Maar in tegenstelling tot de vorige keer krijgen ze nu direct hun antwoord: "ik wens iedereen de bevalling en zwangerschap toe die ik gehad heb maar het zwanger worden wens ik niemand toe".
En dan heb je er nog die niets door hebben
maar ik heb dan toch eens mijn gedacht kunnen zeggen ...
lieve groetjes
Anneleentje
ik wou niet nalaten om hier een berichtje na te laten over de "happy ending".
Het hoeft niet allemaal kommer en kwel te zijn en vooral hoop ik
jullie hiermee allemaal de moed te geven om er in te blijven geloven.
Na een al bij al zorgeloze zwangerschap
(ok de laatse weken waren echt wel lastig maar ik had me nu éénmaal voorgenomen om daar nooit over te zagen omdat ik zelf tijdens het "zwanger worden" me ongeloofelijk geërgerd heb aan mensen die het dan nog eens nodig vonden om uitgerekend aan mij te vertellen hoe lastig zwanger zijn toch wel is)
is na een zeer vlotte bevalling zeven weken geleden onze prachtige dochter geboren!
Sindsdien genieten we alleen maar. De korte nachten en bespuugde pakjes nemen we er met veel liefde bij ...
Iedereen blijft maar zeggen hoe dit toch je leven verandert maar voor ons is het alsof het nooit anders geweest is. Misschien omdat we er zo lang en zo bewust naar verlangd hebben?
Maak je geen illusies. Je ligt nog niet half in je bed en het zottekesspel begint van voor af aan "wat een schoontje, maak maar vlug een tweede", "de weg is gemaakt", "en wanneer komt de volgende", "jullie zullen wel niet te lang wachten voor een tweede zeker", ...
Maar in tegenstelling tot de vorige keer krijgen ze nu direct hun antwoord: "ik wens iedereen de bevalling en zwangerschap toe die ik gehad heb maar het zwanger worden wens ik niemand toe".
En dan heb je er nog die niets door hebben
maar ik heb dan toch eens mijn gedacht kunnen zeggen ...
lieve groetjes
Anneleentje
-
frits
- Berichten: 43
- Lid geworden op: 24 januari 2008, 12:16
Anneleentje,
meisje een dikke proficiat
Ik ben blij dat jij ook ervaringen hebt na een eerste.
Ook bij ons, zelfs mensen die weten wat we moeten doorstaan hebben komen met van die ongepaste opmerkingen over een tweede!
en ja ik zou nog graag een tweede hebben maar dat zit er hoogstwaarschijnlijk niet meer in. en eerlijk gezegd doet dat pijn ...
meisje een dikke proficiat
Ik ben blij dat jij ook ervaringen hebt na een eerste.
Ook bij ons, zelfs mensen die weten wat we moeten doorstaan hebben komen met van die ongepaste opmerkingen over een tweede!
en ja ik zou nog graag een tweede hebben maar dat zit er hoogstwaarschijnlijk niet meer in. en eerlijk gezegd doet dat pijn ...
-
Roxy
- Berichten: 36
- Lid geworden op: 21 september 2007, 15:38
Anneleentje,
Ben een hele tijd niet meer op deze site geweest, maar was nu toch benieuwd of er nog nieuws was met betrekking tot mijn 'lotgenootjes' van vorig jaar in deze periode.
Eerst en vooral een dikke proficiat met de geboorte van jullie dochtertje.
Na verschillende mislukte IUI pogingen ben ik uiteindelijk zwanger geworden in een 'rustpauze' (had er even genoeg van) wilde even uitblazen vooraleer een verdere stap te nemen. De dokter noemde het een wonder. Ben nu aan het aftellen tot de geboorte... nog 11 dagen te gaan. Ik zal zo blij zijn om ons wondermeisje in mijn armen te nemen.
Ik wil langs deze weg dan ook iedereen een hart onder de riem steken : geef het niet op!
De 2 jarige weg om zwanger te worden was met heel wat obstakels, mijn zwangerschap jammergenoeg ook, maar binnenkort wordt al ons geduld beloond.
De commentaren, ja die blijven inderdaad niet uit en dat in elke situatie. Tijdens onze zwangerschap hebben we meermaals mogen aanhoren : er zal wel niets aan de hand geweest zijn, want ja het is dan toch zo gelukt hé. Mensen vergeten rap wat er voorafgaand allemaal gebeurd is (al die onderzoeken, te horen krijgen dat het nooit zou lukken op natuurlijke wijze, de verschillende teleurstellingen na mislukte pogingen, ...). Blijkbaar kunnen sommige mensen nooit blij zijn voor iemand anders.
Aan een tweede durven wij niet denken. De dokter zegt dat we zowiezo opnieuw moeten starten met de behandelingen later, maar eerlijk gezegd wil ik daar nu niet aan denken. Misschien moeten we het bij ons ene wondertje laten...
Heel veel succes aan iedereen !
groetjes
Roxy
Ben een hele tijd niet meer op deze site geweest, maar was nu toch benieuwd of er nog nieuws was met betrekking tot mijn 'lotgenootjes' van vorig jaar in deze periode.
Eerst en vooral een dikke proficiat met de geboorte van jullie dochtertje.
Na verschillende mislukte IUI pogingen ben ik uiteindelijk zwanger geworden in een 'rustpauze' (had er even genoeg van) wilde even uitblazen vooraleer een verdere stap te nemen. De dokter noemde het een wonder. Ben nu aan het aftellen tot de geboorte... nog 11 dagen te gaan. Ik zal zo blij zijn om ons wondermeisje in mijn armen te nemen.
Ik wil langs deze weg dan ook iedereen een hart onder de riem steken : geef het niet op!
De 2 jarige weg om zwanger te worden was met heel wat obstakels, mijn zwangerschap jammergenoeg ook, maar binnenkort wordt al ons geduld beloond.
De commentaren, ja die blijven inderdaad niet uit en dat in elke situatie. Tijdens onze zwangerschap hebben we meermaals mogen aanhoren : er zal wel niets aan de hand geweest zijn, want ja het is dan toch zo gelukt hé. Mensen vergeten rap wat er voorafgaand allemaal gebeurd is (al die onderzoeken, te horen krijgen dat het nooit zou lukken op natuurlijke wijze, de verschillende teleurstellingen na mislukte pogingen, ...). Blijkbaar kunnen sommige mensen nooit blij zijn voor iemand anders.
Aan een tweede durven wij niet denken. De dokter zegt dat we zowiezo opnieuw moeten starten met de behandelingen later, maar eerlijk gezegd wil ik daar nu niet aan denken. Misschien moeten we het bij ons ene wondertje laten...
Heel veel succes aan iedereen !
groetjes
Roxy
-
smoske
- Berichten: 19
- Lid geworden op: 19 juni 2008, 23:07
heykes iedereen
kom jullie allemaal nog is een beetje hoop geven
ik heb deze morgend om 9u bloed laten trekken(1 dag te laat nog ni)en mocht om 8u bellen voor de resultaten en kreeg te horen proficiat mevrouw u bent in verwachting en u hebt waarde 218(da zou veel zijn voor 14 ver te zijn)
hiermee wil ik jullie late weten dat er nog hoop is voor iedereen dit was men 2de maand met iui (al 3 jaar wel gewoon aant proberen)en heb genoeg problemen embotriose geen eisprong eitjes groeien ni goe en mijne partner zijn zaad is ook ni van supper kwaliteit
dus de hoop ni op geven en zal zeker blijven duimen voor jullie
groetjes
kom jullie allemaal nog is een beetje hoop geven
ik heb deze morgend om 9u bloed laten trekken(1 dag te laat nog ni)en mocht om 8u bellen voor de resultaten en kreeg te horen proficiat mevrouw u bent in verwachting en u hebt waarde 218(da zou veel zijn voor 14 ver te zijn)
hiermee wil ik jullie late weten dat er nog hoop is voor iedereen dit was men 2de maand met iui (al 3 jaar wel gewoon aant proberen)en heb genoeg problemen embotriose geen eisprong eitjes groeien ni goe en mijne partner zijn zaad is ook ni van supper kwaliteit
dus de hoop ni op geven en zal zeker blijven duimen voor jullie
groetjes
-
Tiny
- Berichten: 301
- Lid geworden op: 20 juli 2008, 21:07
Beste Smoske,
ik kwam je af en toe tegen op dit forum... één van degenen die de voorbije periode de extra stress van IUI's mocht beleven. Ik ben ontzettend blij voor jou, wens je een vlotte zwangerschap, maar bovenal een pracht van een kindje.
Ik weet zeker dat vrouwen (en mannen) die de problemen van zwanger worden doormaken, een zwangerschap nog intenser beleven. Geniet ervan!!!
Ikzelf heb morgen mijn 3de IUI. Durf er niet meer in te geloven, maar hoop snel hetzelfde bericht de wereld in te kunnen sturen.
Liefs
Tiny
ik kwam je af en toe tegen op dit forum... één van degenen die de voorbije periode de extra stress van IUI's mocht beleven. Ik ben ontzettend blij voor jou, wens je een vlotte zwangerschap, maar bovenal een pracht van een kindje.
Ik weet zeker dat vrouwen (en mannen) die de problemen van zwanger worden doormaken, een zwangerschap nog intenser beleven. Geniet ervan!!!
Ikzelf heb morgen mijn 3de IUI. Durf er niet meer in te geloven, maar hoop snel hetzelfde bericht de wereld in te kunnen sturen.
Liefs
Tiny
-
smoske
- Berichten: 19
- Lid geworden op: 19 juni 2008, 23:07
heykes tiny
das waar als je zolang moet wachte voor het lukt geniet je er extra veel van maar de schrik voor een miskraam te krijgen is ook groot
en dan heb ik nu supper toffe bazen ( mijn bazen zijn mannen)op het werk die het mij dus ni gunnen dat het lukt en vinden dat ik extra grote dozen moet gaan sleuren en zware levering moet gaan doen en omdat ik dit weiger kan ik morgen op gesprek komen bij de grote baas
groetjes
das waar als je zolang moet wachte voor het lukt geniet je er extra veel van maar de schrik voor een miskraam te krijgen is ook groot
en dan heb ik nu supper toffe bazen ( mijn bazen zijn mannen)op het werk die het mij dus ni gunnen dat het lukt en vinden dat ik extra grote dozen moet gaan sleuren en zware levering moet gaan doen en omdat ik dit weiger kan ik morgen op gesprek komen bij de grote baas groetjes
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 5 gasten