De Verdwaalde Ooievaar

Hallo,

Sinds januari ben ik gestopt met de pil. Na 4 maanden en 2 bloedproeven verder nog steeds geen maandstonden. Wel verschrikkelijke last van acne (precies terug in m'n puberteit en zelfs nog feller dan toen). Misschien wel ergens normaal na 10 jaar gebruik van de pil?

Half mei dan maar een afspraak met de gyni gemaakt. Natuurlijk komen dan de maandstonden in de laatste dag voordat ik naar de gyni moet erdoor
Bleek nadien een gewone natuurlijke lediging van de baarmoeder te zijn want ze kon de PCO heel goed vaststellen.

Ik heb nu een kuur met metformine voorgeschreven gekregen. De acne ging na de eerste week zo goed als weg. In de eerste week (1per dag) kon ik het goed verdragen. Bij het begin van de tweede week (2per dag) had ik serieus last van de nevenwerkingen. Maar na een week gingen deze ook weg.Sinds vorige week terug serieuze acne. Normaal zou ik m'n maandstonden deze week moeten krijgen maar eerst zien dan geloven.
Is er nog iemand gestart met metformine in de maand mei?

Els

Dag Els en jeroen,

Ik zie je verhaal hier nu pas, en het is mss al te laat maar toch wil ik hier even reageren.

Jou verhaal is hetzelfde als het mijne, met het verschil dat ik wel menstruatie had maar zeer onregelmatig, (51 dagen, 68 dagen,...).
Ik vertrouwde het zaakje niet en ging naar de gynae die me schildklier hormoon (L-thyroxine) en metformine voorschreef.

Ik vond echter nergens terug dat metformine alleen gegeven werd. Vaak werd het dan gegeven bij obese vrouwen (maar ik heb een BMI van 18.5) of bij clomid resistentie.

Daarom heb ik maar een second opinion gevraagd bij de fertiliteitskliniek. Daarvan moest ik onmiddellijk stoppen. Woensdag krijgen we de uitslag.

Hopelijk hebben jullie al succes gehad.

Groetjes

Verwijderd

Dag Els,

Ik ben blijkbaar een twijfelgeval. Er werden grenswaarden PCO gevonden. Ze vermoeden dat mijn schildklier hormoon meer in de weg staat en willen daarom 6 maanden afwachten. In maart heb ik mijn afspraak al gemaakt en als het tegen dan nog niets is, starten we met behandelingen.

Ik denk dat je er goed aan doet om een afspraak te maken bij de fertiliteitskliniek. Ok, een gynaecoloog is ook perfect bekwaam, maar ik voelde me beter bij een fertiliteitsarts die niets anders doet, veel ervaring heeft en op de hoogte is van de recente ontwikkelingen. Natuurlijk moet ieder dat voor zich bepalen.

Die lijst moest ik ook invullen. Is inderdaad standaard, die wordt met jou nog eens overlopen in het ziekenhuis. Dus je komt eerst bij de vroedvrouw, die de vragen met jou overloopt en nog enkele bijkomstige vragen stelt (en noteert). Dan bespreekt zij alles met de arts. Daarna ga jij en je partner op consultatie bij de arts. De eerste consultatie zal eerder verkennend zijn (wat is het probleem) en dan zullen de opties en verdere stappen overlopen worden...

Als ik je een tip mag geven: neem alles mee wat je hebt (bloeduitslagen, uw eigen aantekeningen over je cyclus of menstruatie,...). Ik had aan mijn huisarts gevraagd om al mijn bloedwaarden mee te geven.

Mijzelf gaf dit een rustiger gevoel: ok, er wordt hene gekeken, we doen er iets aan. Ik was dat afwachten ook beu en maakte me heel ongerust. Maar tegelijkertijd blijft het resultaat hetzelfde... wachten op de baby... (en dat gevoel heb ik nu ook: wachten... en wachten duurt lang...)

Ook de confronterende baby's/zwangeren begrijp ik. Tijdens het bezoek ben ik één en al oor, lachen, luisteren en vragen enzovoorts. Maar het slorpt al mijn energie op. Als ik terug kom van het babybezoek ben ik "leeg". Ik weet niet hoe lang ik dit toneel nog vol hou.

Ook hier de dagelijkse aankondigen en zeurende zwangeren (en ik die dan stout denk: geef die baby dan maar aan mij als het toch zo erg is), ... Iemand die samen met mij gestopt is, pas bevallen... could have been me. Ik gun het haar heel hard hoor, ze verdient dat, maar ik gun het mezelf ook.

Oh het minimaliseren. Daar kan ik ook ontzettend kwaad over worden. Ik zeg dat dan ijskoud. Zo zei ik tegen iemand: Hoezo ik heb nog tijd: Omdat ik nog "jong(27)" ben is het allemaal niet zo erg?? En tegen mijn mama zei ik in een kwade bui: de eerste die nu nog zegt dat het "allemaal wel goed zal komen" geef ik een dik pak slaag. Ik heb er genoeg van !! Ze verschrok wel even. Ik denk dat dit het onbegrip omdat ze het niet kunnen/willen begrijpen.

Heel herkenbaar allemaal. Ik zou je post hier onder kunnen geschreven hebben.

Dikke knuffel...

Groetjes

Verwijderd

Dag Els,

Ja inderdaad, ik moet nu medicatie nemen. Gestart met 25 microgram en opgebouwd naar 100... om de 6 weken bloedtrekken om de waarden te bekijken. Ja ik ben pas verandert van werk, dus ik heb wel iets om mij bezig te houden.

Ik snap je gevoel. In het begin zou ik echt alles gedaan hebben voor een baby. Maar als ge er echt voor staat, schrikt het toch af he? Inderdaad de neveneffecten, daar heb ik ook schrik voor... Dat ik een bridezilla wordt en mezelf niet meer ga herkennen. En de teleurstellingen, daar bereidt ik me al op voor. Nu ik denk dat jij ook al voelt hoe het is om telkens weer teleurgesteld te worden, dus volgens mij verandert daar niets...

En hoop doet leven, dus ik denk dat we moeten blijven hopen, ookal lopen we daardoor het risico dat we telkens keer teleurgesteld zijn... ik denk dat dit erbij hoort...

Jij hebt het precies wel stevig te pakken... vind ik erg voor je dat je er zoveel last van hebt. Trek je niets aan meid van wat de mensen denken, die weten niet beter... Als ze er iets over zeggen dan gooi je het maar naar hun gezicht. weet je omgeving het eigenlijk?

Oh ja, dat is wel goed dan... dat is hetzelfde he niet? Die van mij deed dat niet, deed eigenlijk voornamelijk zwangerschappen denk ik.

Ja die zwangere collega moet wel zwaar zijn om te zien. Misschien kan je het haar wel vertellen, dat je het moeilijk hebt? Of zie je dat niet zitten? Moest je dan eens in snikken uitbarsten (kan ik me perfect voorstellen) dan weet ze waarom en kan ze er begrip voor opbrengen.

Inderdaad, blijven hopen, want hoop doet (geeft?) leven... We hebben gewoon geen andere keuze.

Ik wacht nu op mijn ms en moet dan dag 2 of dag 3 bloedafname nuchter laten doen om ev pco te vinden?

Dag Stientje84,

Op een echo kunnen ze dat meestal ook goed zien. Hebben ze deze misschien al genomen?