Koala:
ik vind het ook zo jammer... Hier staan de duimen omhoog voor de volgende cyclus!!!lange cyclus demotiverend
-
Emmake
- Berichten: 442
- Lid geworden op: 4 december 2009, 12:02
Hallo dames,
@koala: goh, vervelend seg, maar inderdaad een nieuwe cyclus is een nieuwe kans he! Succes!!
@mendie: thx for asking, hier alles prima hoor!!! we hadden gisteren een speciale 2D echo op DVD en moeder en zus waren erbij. super! Ben nu bijna 4 maanden. Gelukkig vliegt de tijd! De angst blijft er, ondanks dat het goed gaat, toch inzitten :s
Hoe is het met jou?
Groetjes en proficiat aan al degene met posifief resultaat, sterkte en succes aan degene die nog even geduld moeten hebben ...
@koala: goh, vervelend seg, maar inderdaad een nieuwe cyclus is een nieuwe kans he! Succes!!
@mendie: thx for asking, hier alles prima hoor!!! we hadden gisteren een speciale 2D echo op DVD en moeder en zus waren erbij. super! Ben nu bijna 4 maanden. Gelukkig vliegt de tijd! De angst blijft er, ondanks dat het goed gaat, toch inzitten :s
Hoe is het met jou?
Groetjes en proficiat aan al degene met posifief resultaat, sterkte en succes aan degene die nog even geduld moeten hebben ...
-
Mendie
- Berichten: 82
- Lid geworden op: 27 januari 2010, 13:14
-
koala
- Berichten: 721
- Lid geworden op: 3 december 2009, 19:01
@Emmake, blij te horen dat bij jou ook nog alles vlot verloopt. Mag je nu al meer doen of moet je nog altijd veel rusten?
@Mendie, geniet van de eerste echo he!
Ik ben ondertussen weer gestart met Clomid en helaas ook deze keer weer slapeloosheid. Na 2 slapeloze nachten toch maar gisteren een slaappil genomen want anders kan ik dat niet volhouden. Ik word er ook niet echt vrolijk van, het is geen lachertje om dat in te nemen. Ik moet zaterdag naar de gyn en hoop dat ik de volgende cyclus met iets anders kan beginnen. Want ik weet niet of ik dat nog een aantal cycli volhoud. Ik moet al genoeg medicijnen innemen en neem liever geen slaappil er nog eens bij.
Tja, je moet er wat voor over hebben.
@Mendie, geniet van de eerste echo he!
Ik ben ondertussen weer gestart met Clomid en helaas ook deze keer weer slapeloosheid. Na 2 slapeloze nachten toch maar gisteren een slaappil genomen want anders kan ik dat niet volhouden. Ik word er ook niet echt vrolijk van, het is geen lachertje om dat in te nemen. Ik moet zaterdag naar de gyn en hoop dat ik de volgende cyclus met iets anders kan beginnen. Want ik weet niet of ik dat nog een aantal cycli volhoud. Ik moet al genoeg medicijnen innemen en neem liever geen slaappil er nog eens bij.
Tja, je moet er wat voor over hebben.
-
Cassyke
- Berichten: 2046
- Lid geworden op: 1 oktober 2009, 13:19
Waaaaaaaaaaaaaaaaauw Mendie, proficiat met die tweeling meid!!!!
De eerste echo is inderdaad een zalig gevoel maar eigenlijk heb ik dat bij elke echo
Het blijven allemaal wondertjes he 
Goh An, die stomme hormonen
Ik kon ook niet goed slapen met de Clomid, had eigenlijk minder last van de Puregon en Orgalutran dan van die stomme pillekes... Ik hoop dat de behandeling snel aanslaat en dat er rap een positief resultaat komt!
De eerste echo is inderdaad een zalig gevoel maar eigenlijk heb ik dat bij elke echo
Het blijven allemaal wondertjes he Goh An, die stomme hormonen
Ik kon ook niet goed slapen met de Clomid, had eigenlijk minder last van de Puregon en Orgalutran dan van die stomme pillekes... Ik hoop dat de behandeling snel aanslaat en dat er rap een positief resultaat komt!-
koala
- Berichten: 721
- Lid geworden op: 3 december 2009, 19:01
Mendie, proficiat! Wauw een tweeling!!!
Zaterdag naar gyn geweest, ik zat op dag 11 maar veel was er nog niet te zien.
Nu dinsdagavond moet ik teruggaan. En waarschijnlijk de volgende cyclus beginnen met menopur. Dus we zien wel weer, op dit moment heb ik het allemaal even gehad. Er zijn momenteel te veel zwangeren en geboortes in mijn omgeving, en ik krijg het daar moeilijker en moeilijker mee
En dan bedoel ik daar jullie zwangeren daar niet mee he! Ik weet dat het voor jullie ook een wonder is en dat gun ik jullie dan ook 100%, maar soms zijn er zo van die dagen dat ik begin te twijfelen of het ons ooit zal lukken. We naderen ook de datum dat we 1 jaar bezig zijn met de behandelingen, en dus al 3,5 jaar aan het proberen zijn. En ik ben het momenteel allemaal wat beu!
Voor iedereen veel succes met de behandelingen!!!! En voor de zwanegren, geniet volop van je zwangerschap!!! Hopelijk hebben we hier weldra voor iedereen goed nieuws.
Zaterdag naar gyn geweest, ik zat op dag 11 maar veel was er nog niet te zien.
Nu dinsdagavond moet ik teruggaan. En waarschijnlijk de volgende cyclus beginnen met menopur. Dus we zien wel weer, op dit moment heb ik het allemaal even gehad. Er zijn momenteel te veel zwangeren en geboortes in mijn omgeving, en ik krijg het daar moeilijker en moeilijker mee
En dan bedoel ik daar jullie zwangeren daar niet mee he! Ik weet dat het voor jullie ook een wonder is en dat gun ik jullie dan ook 100%, maar soms zijn er zo van die dagen dat ik begin te twijfelen of het ons ooit zal lukken. We naderen ook de datum dat we 1 jaar bezig zijn met de behandelingen, en dus al 3,5 jaar aan het proberen zijn. En ik ben het momenteel allemaal wat beu!Voor iedereen veel succes met de behandelingen!!!! En voor de zwanegren, geniet volop van je zwangerschap!!! Hopelijk hebben we hier weldra voor iedereen goed nieuws.
-
Cassyke
- Berichten: 2046
- Lid geworden op: 1 oktober 2009, 13:19
An,
Het is heel begrijpelijk dat je begint te wanhopen meid. Ik vind het zo erg voor jou en wou dat ik iets kon doen Het is klote dat de natuur bij sommige mensen gewoon niet meewilt en als de behandelingen ook niet willen lukken is het dubbel zo erg
Hebben ze nooit gesproken om over te gaan op een andere behandeling? IUI, IVF, ICSI, IVM? Alle ja als jullie al 1 jaar aan het sukkelen zijn met deze behandeling wordt het misschien tijd voor iets nieuw?
Goh toen wij tevergeefs probeerden viel iedereen in mijn omgeving zwanger. Mijn collega's/vrienden/familie werden één voor één zwanger van hun eerste, tweede, derde kindje en bij ons bleef het maar niets... Het was echt om depressief te worden en ik moet toegeven dat ik goed op weg was naar een depressie Diegenen die wisten dat we problemen hadden en bij wie ik zei dat ik begon te wanhopen (mijn ma vooral) zeiden: je moet toch niet zo jaloers zijn voor de rest heb je alles! Ja oke maar ik wou DAT er ook wel bij en liefst gisteren dan vandaag! Mijn ma begreep het ook niet toen ik probeerde uit te leggen dat het geen jaloezie was. Ik probeerde haar dit telkens uit te leggen maar het lukte mij niet omdat ik er de juiste verwoording niet voor vond, ik kon me niet uitdrukken tov haar omdat zij de situatie totaal niet begreep! (tja ze heeft dit ook nooit meegemaakt)
Onlangs heb ik een reportage gezien van zwaarlijvige vrouwen die zwanger waren, ze werden doorheen heel hun zwangerschap (en bevalling) gevolgd. Daartussen was eentje die eveneens jaren heeft moeten proberen, uiteindelijk was het ICSI geworden (net als ik) en is het gelukt. Ze vertelde dat ze het moeilijk had toen haar zus al zwanger was van haar tweede en zij nog steeds niets hadden. Ik vond dat ze het goed verwoordde: "Het is geen jaloezie die je ervaart, want je bent heel blij voor de persoon. Je wilt gewoon hetzelfde". Toen ik dat hoorde ben ik gewoon beginnen wenen (waarschijnlijk deels ook de hormonen hoor
) maar ik vond het zooooooooooooo mooi verwoord dat het mij diep heeft geraakt. Het is inderdaad dat wat ik voelde en had ik die reportage vroeger gezien had ik het zelf zo kunnen verwoorden. Iedereen ziet ons als vrouwen die stikjaloers zijn op een ander terwijl dit totaal niet zo is!
Zelfs nu voel ik dit nog. Als iemand mij vertelt "we zijn zwanger" en meestal volgt er dan "het is van de eerste keer gelukt" of "het heeft niet lang geduurd" doet het mij zo'n pijn! Omdat ik inderdaad ook graag "normaal" was zwanger geraakt.
Meid, ik hoop dat het voor jou snel in orde komt en dat JIJ eindelijk eens kan pronken met een dikke buik! Dikke knuffel!!!!
Het is heel begrijpelijk dat je begint te wanhopen meid. Ik vind het zo erg voor jou en wou dat ik iets kon doen
Het is klote dat de natuur bij sommige mensen gewoon niet meewilt en als de behandelingen ook niet willen lukken is het dubbel zo erg Hebben ze nooit gesproken om over te gaan op een andere behandeling? IUI, IVF, ICSI, IVM? Alle ja als jullie al 1 jaar aan het sukkelen zijn met deze behandeling wordt het misschien tijd voor iets nieuw?
Goh toen wij tevergeefs probeerden viel iedereen in mijn omgeving zwanger. Mijn collega's/vrienden/familie werden één voor één zwanger van hun eerste, tweede, derde kindje en bij ons bleef het maar niets... Het was echt om depressief te worden en ik moet toegeven dat ik goed op weg was naar een depressie
Diegenen die wisten dat we problemen hadden en bij wie ik zei dat ik begon te wanhopen (mijn ma vooral) zeiden: je moet toch niet zo jaloers zijn voor de rest heb je alles! Ja oke maar ik wou DAT er ook wel bij en liefst gisteren dan vandaag! Mijn ma begreep het ook niet toen ik probeerde uit te leggen dat het geen jaloezie was. Ik probeerde haar dit telkens uit te leggen maar het lukte mij niet omdat ik er de juiste verwoording niet voor vond, ik kon me niet uitdrukken tov haar omdat zij de situatie totaal niet begreep! (tja ze heeft dit ook nooit meegemaakt)Onlangs heb ik een reportage gezien van zwaarlijvige vrouwen die zwanger waren, ze werden doorheen heel hun zwangerschap (en bevalling) gevolgd. Daartussen was eentje die eveneens jaren heeft moeten proberen, uiteindelijk was het ICSI geworden (net als ik) en is het gelukt. Ze vertelde dat ze het moeilijk had toen haar zus al zwanger was van haar tweede en zij nog steeds niets hadden. Ik vond dat ze het goed verwoordde: "Het is geen jaloezie die je ervaart, want je bent heel blij voor de persoon. Je wilt gewoon hetzelfde". Toen ik dat hoorde ben ik gewoon beginnen wenen (waarschijnlijk deels ook de hormonen hoor
) maar ik vond het zooooooooooooo mooi verwoord dat het mij diep heeft geraakt. Het is inderdaad dat wat ik voelde en had ik die reportage vroeger gezien had ik het zelf zo kunnen verwoorden. Iedereen ziet ons als vrouwen die stikjaloers zijn op een ander terwijl dit totaal niet zo is! Zelfs nu voel ik dit nog. Als iemand mij vertelt "we zijn zwanger" en meestal volgt er dan "het is van de eerste keer gelukt" of "het heeft niet lang geduurd" doet het mij zo'n pijn! Omdat ik inderdaad ook graag "normaal" was zwanger geraakt.
Meid, ik hoop dat het voor jou snel in orde komt en dat JIJ eindelijk eens kan pronken met een dikke buik! Dikke knuffel!!!!
-
TineVR
- Berichten: 249
- Lid geworden op: 1 oktober 2009, 13:48
Hi An,
ik wil jou eventjes toch een hart onder de riem steken. Weet dat je zeker niet alleen bent met die gedachten. Ik voel met net zo. Ik ben tijdens mijn behandeling zeer neerslachtig, zeer ontvlambaar, ik loop godganse dagen te denken dat het slechtste mij weer gaat overkomen, loop te huilen wanneer ik weer een dikke buik zie of wanneer ik alleen ben. Ik heb de laatste tijd zeer veel tegenslag gehad op gebied van behandelingen zodat ik zelfs maar moeilijk meer blij zijn voor lotgenootjes die zwanger worden, aangezien er zelfs daar al bijzijn die minder lang bezig zijn dan ikzelf. Ik heb serieus overwogen er tout court mee te stoppen. Na gesprekken met verschillende mensen -vroegere gynae, ventje, familie, vrienden,...- heb ik beslist om het nog verder te proberen en de moed niet te laten zakken. 1 van de doorslaggevende argumenten was dat mijn wederhelft zei: ik laat indd weinig mijn medeleven zien, maar ik weet zelf ook niet hoe ik hier mee om moet gaan. Ik hoop heel hard mee dat het lukt, maar je mag niet eenzijdig beslissen om ermee te stoppen, het gaat ook over mijn kind.
Ik ben nu omwille van een cyste, door de clomid+menopur+pregnyl behand, er een paar weken uit, en ik moet echt zeggen dat dit mij goed doet. ik ben precies veel meer stabiel, ik moet niet meer huilen, en ik kan de dingen precies beter plaatsen. Ik had er nooit over willen horen, maar het doet mij echt wel goed. En nu kan ik al vrede nemen dat het er op een maand tijd niet op aan komt. Wat mij ook heel goed doet, is dat met mijn gynae en wederhelft een termijn afgesproken heb tot wanneer we wat gaan proberen. Dit maakt alles wat draaglijker omdat er een lichtje aan het eind van de tunnel is. Of er nu al dan niet een baby aan het eind is van die tunnel zien we dan wel. Misschien moeten we eens een nieuw onderwerp starten onder dit forum in de trend van: starten met nieuwe moed, maar voorlopig ben ik er zelf nog niet aan toe
Wat ik ook nog wou zeggen: voor mij werkt de combinatie clomid (100mg, van dag 3 tem dag 7) + menopur (1 spuitje op dag 9) zeer goed. Zou het bij jou ook een combinatie worden? Ik had bij 100mg Clomid totaal geen reactie en bij 150mg overstimulatie. Met 1 ampulle Menopur werkt het perfect.
In ieder geval: neem je tijd, wanhoop even lekker uit -dat doen wij wachters allemaal- en probeer daarna je moed samen te rapen en vooruit te kijken! Veel succes!
ik wil jou eventjes toch een hart onder de riem steken. Weet dat je zeker niet alleen bent met die gedachten. Ik voel met net zo. Ik ben tijdens mijn behandeling zeer neerslachtig, zeer ontvlambaar, ik loop godganse dagen te denken dat het slechtste mij weer gaat overkomen, loop te huilen wanneer ik weer een dikke buik zie of wanneer ik alleen ben. Ik heb de laatste tijd zeer veel tegenslag gehad op gebied van behandelingen zodat ik zelfs maar moeilijk meer blij zijn voor lotgenootjes die zwanger worden, aangezien er zelfs daar al bijzijn die minder lang bezig zijn dan ikzelf. Ik heb serieus overwogen er tout court mee te stoppen. Na gesprekken met verschillende mensen -vroegere gynae, ventje, familie, vrienden,...- heb ik beslist om het nog verder te proberen en de moed niet te laten zakken. 1 van de doorslaggevende argumenten was dat mijn wederhelft zei: ik laat indd weinig mijn medeleven zien, maar ik weet zelf ook niet hoe ik hier mee om moet gaan. Ik hoop heel hard mee dat het lukt, maar je mag niet eenzijdig beslissen om ermee te stoppen, het gaat ook over mijn kind.
Ik ben nu omwille van een cyste, door de clomid+menopur+pregnyl behand, er een paar weken uit, en ik moet echt zeggen dat dit mij goed doet. ik ben precies veel meer stabiel, ik moet niet meer huilen, en ik kan de dingen precies beter plaatsen. Ik had er nooit over willen horen, maar het doet mij echt wel goed. En nu kan ik al vrede nemen dat het er op een maand tijd niet op aan komt. Wat mij ook heel goed doet, is dat met mijn gynae en wederhelft een termijn afgesproken heb tot wanneer we wat gaan proberen. Dit maakt alles wat draaglijker omdat er een lichtje aan het eind van de tunnel is. Of er nu al dan niet een baby aan het eind is van die tunnel zien we dan wel. Misschien moeten we eens een nieuw onderwerp starten onder dit forum in de trend van: starten met nieuwe moed, maar voorlopig ben ik er zelf nog niet aan toe
Wat ik ook nog wou zeggen: voor mij werkt de combinatie clomid (100mg, van dag 3 tem dag 7) + menopur (1 spuitje op dag 9) zeer goed. Zou het bij jou ook een combinatie worden? Ik had bij 100mg Clomid totaal geen reactie en bij 150mg overstimulatie. Met 1 ampulle Menopur werkt het perfect.
In ieder geval: neem je tijd, wanhoop even lekker uit -dat doen wij wachters allemaal- en probeer daarna je moed samen te rapen en vooruit te kijken! Veel succes!
-
Mendie
- Berichten: 82
- Lid geworden op: 27 januari 2010, 13:14
Hey Koala,
Wat spannend joh!! en fijn dat jullie eerst even een rustperiode hebben.
Ik snap heel goed met wat je bedoeld met laatste kans !!
Vlak voordat ik zwanger raakte spookte dat ook door mijn hoofd en daar word je met je neus op de feiten gedrukt!!
Ik hoop zo dat gelijk de eerste keer raak is voor je.
Groetjes Mendie
Wat spannend joh!! en fijn dat jullie eerst even een rustperiode hebben.
Ik snap heel goed met wat je bedoeld met laatste kans !!
Vlak voordat ik zwanger raakte spookte dat ook door mijn hoofd en daar word je met je neus op de feiten gedrukt!!
Ik hoop zo dat gelijk de eerste keer raak is voor je.
Groetjes Mendie
-
Cassyke
- Berichten: 2046
- Lid geworden op: 1 oktober 2009, 13:19
Hoi An,
Goh ik weet nog toen wij het nieuws kregen... Het is inderdaad een zware klap om te verteren! Dat maandje rust zal je heel goed doen, zo kan je alles eens op een rijtje zetten. Ik had toen ook het gevoel: "oh neen, dit is echt wel het laatste redmiddel, als dit niet lukt...". Ik zat eveneens met een dubbel gevoel, het is ook moeilijk te aanvaarden dat het zo moet verlopen. Na veel gebabbel en gepraat met men ventje zijn we er dan door geraakt en nu ben ik heel blij dat we het toch gedaan hebben hoor! Maak je hoofdje leeg in juli en geniet van je verlof, daarna kun je er volop aan beginnen en hier staan de duimen volop omhoog!!!!
Dikke knuffel!
Goh ik weet nog toen wij het nieuws kregen... Het is inderdaad een zware klap om te verteren! Dat maandje rust zal je heel goed doen, zo kan je alles eens op een rijtje zetten. Ik had toen ook het gevoel: "oh neen, dit is echt wel het laatste redmiddel, als dit niet lukt...". Ik zat eveneens met een dubbel gevoel, het is ook moeilijk te aanvaarden dat het zo moet verlopen. Na veel gebabbel en gepraat met men ventje zijn we er dan door geraakt en nu ben ik heel blij dat we het toch gedaan hebben hoor! Maak je hoofdje leeg in juli en geniet van je verlof, daarna kun je er volop aan beginnen en hier staan de duimen volop omhoog!!!!
Dikke knuffel!
-
koala
- Berichten: 721
- Lid geworden op: 3 december 2009, 19:01
hey allemaal,
vrijdagavond weer naar de gyn, en deze keer lijkt de clomid niet aan te slaan, veel startfollikels maar geen die groot genoeg voor deze periode in mijn cyclus. En aangezien mijn baarmoederslijmvlies ook maar aan de dunne kant is, moeten we dus overstappen op Menopur. Daarvoor wacht ik nu op de toestemming van ziekenkas want dat kost voor hen een pak meer. En dan na de toestemming bloedwaarden checken. Als die okee zijn, dan kan ik nog beginnen met Menopur. Zoniet, dan moet ik wachten tot na mijn menstruatie. Het is dus elke dag spuiten, ik was al gewoon om mijn pregnyl te zetten maar nu is het elke dag natuurlijk.
Hopelijk kunnen we deze cyclus er nog mee aan de slag. En anders zal het wachten zijn tot augustus als we terug zijn uit vakantie.
groetjes,
An
vrijdagavond weer naar de gyn, en deze keer lijkt de clomid niet aan te slaan, veel startfollikels maar geen die groot genoeg voor deze periode in mijn cyclus. En aangezien mijn baarmoederslijmvlies ook maar aan de dunne kant is, moeten we dus overstappen op Menopur. Daarvoor wacht ik nu op de toestemming van ziekenkas want dat kost voor hen een pak meer. En dan na de toestemming bloedwaarden checken. Als die okee zijn, dan kan ik nog beginnen met Menopur. Zoniet, dan moet ik wachten tot na mijn menstruatie. Het is dus elke dag spuiten, ik was al gewoon om mijn pregnyl te zetten maar nu is het elke dag natuurlijk.
Hopelijk kunnen we deze cyclus er nog mee aan de slag. En anders zal het wachten zijn tot augustus als we terug zijn uit vakantie.
groetjes,
An
-
TineVR
- Berichten: 249
- Lid geworden op: 1 oktober 2009, 13:48
Hi An,
heel spijtig nieuws voor jou. Hopelijk laat je het niet teveel aan je hart komen? Wat is nu de volgende stap? Mag je pas terug beginnen als je goedkeuring hebt van de ziekenkas? Bij mij heeft dat wel een paar weken geduurd eer ik die papieren terug had, maar ik kreeg van de apotheker die medicijnen al mee voor ik het papierwerk in orde had. Wat gaat er precies gemeten worden in je bloed?
Hou de moed erin!
heel spijtig nieuws voor jou. Hopelijk laat je het niet teveel aan je hart komen? Wat is nu de volgende stap? Mag je pas terug beginnen als je goedkeuring hebt van de ziekenkas? Bij mij heeft dat wel een paar weken geduurd eer ik die papieren terug had, maar ik kreeg van de apotheker die medicijnen al mee voor ik het papierwerk in orde had. Wat gaat er precies gemeten worden in je bloed?
Hou de moed erin!
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast