hey hanne.lore,
ja ik schiet goed met haar op. ik wist dat zij ook aan het proberen was om zwanger te geraken en daarom heb ik haar een tijdje geleden in vertrouwen verteld dat wij bezig zijn met vruchtbaarheidsbehandelingen. ik heb haar toen ook gezegd dat het voor mij pijnlijk zou zijn als zij eerst zwanger zou zijn. ik zei dat omdat ik zo hoopte dat ze rekening zou houden met mijn gevoelens eens het zo ver was.
wat gebeurt er nu, ze is amper 7 weken zwanger en ze heeft het aan iedereen verteld op het werk, vol enthousiasme. zonder ook maar een seconde blijk van begrip te tonen t.o.v. mij.(nadat ik haar zei dat ik reeds 4 miskramen gehad heb, zei ze dat ze sowieso zou wachten tot 12 weken om het te vertellen aan iedereen, voor de zekerheid
)
ik versta dat ze blij is en zo maar ik had gewoon gehoopt dat ze, uit respect voor mijn gevoelens, mij eerst persoonlijk het nieuws zou verteld hebben.
zo zie je maar weer dat mensen die geen vruchtbaarheidsproblemen hebben hun moeilijk kunnen inleven in onze situatie. ik heb het gevoel dat ze ook niet geprobeerd heeft om haar in te leven..
nu is ze al een week thuis. volgende week zal het pas beginnen. het is nogal een flapuit en zal zeker constant honderduit over haar zwangerschap praten tegen iedereen die het horen wil.
volgende week donderdag zal ik met lood in m'n schoenen naar het werk vertrekken, dat weet ik nu al..
groetjes
