dagelijkse confrontatie op het werk

Lisa Simpson · Bericht door **Lisa Simpson** » 12 maart 2009, 12:18

ik had vandaag ook nog een vergadering over..... kinderopvang!
[sarcasm]hoera![/sarcasm]
kunnen we weer onze gedachten verzetten
woe-ha-ha-haaaaa, zo ne goeie hebben wij nog niet gehad-had-had...

Glenys · Bericht door **Glenys** » 12 maart 2009, 14:02

Inderdaad het toppunt van een sarcastische situatie!

Soms krijg ik er echt lachstuipen van... Net als je denkt het ergste gehad te hebben komen ze met iets nieuws op de proppen!

Bij mij werkt er ook zo'n dom wicht: ze beweert dat je pas kan weten wat je ouders voor je hebben gedaan als je zelf kinderen hebt... jaja, stom trutje...

Lana · Bericht door **Lana** » 15 maart 2009, 8:39

Ik krijg het van mijn collega's! Ik moet elke dag aanhoren 'allez waarom vertrek gij altijd op tijd naar huis?, er wachten toch geen kinderen op jou?' GRRRR Precies of je kinderen moet hebben om op tijd naar huis te mogen! Ik heb wel zo mijn redenen om op tijd naar huis te gaan. En daarbij 8u per dag werken, vind ik al meer dan genoeg! Al vermoeiend genoeg voor mij. Reactie van de collega's als ik dat durf te zeggen: 'maar allez, hoe kunt ge nu toch moe zijn! Ge hebt nog geen kinderen!!!'

Wendel · Bericht door **Wendel** » 15 maart 2009, 19:53

Ja, ik antwoord dan altijd 'maar ik moet er nog elke dag eentje maken, gij zijt tenminste al op uw gemak, Ã©'

Dan zijn ze zo verontwaardigd dat ze wel efkes zwijgen

Wappie · Bericht door **Wappie** » 16 maart 2009, 7:53

Wendy... Da vind ik nu een goeike se!

Lady-V · Bericht door **Lady-V** » 16 maart 2009, 19:25

ja, is wel goed gezien!!! Eentje om te onthouden.

Wendel · Bericht door **Wendel** » 2 april 2009, 11:52

Pfff, het is een lastige dag vandaag.

Wij hadden, tijdje terug, een nieuwe collega die per ongeluk zwanger geworden was tussen haar sollicitatie en haar eerste werkdag. De bazen hebben haar dan met stomme werkjes opgezadeld, en ze is dan uit zichzelf gestopt.
Nu is ze dus bevallen, en gisteren kregen we haar geboortekaartje. Een collega had vandaag een kaartje mee voor haar, met allemaal kleine beebjes op vooraan, en ze vroeg aan mij om er iets moois op te schrijven. Dit omdat ik een mooi geschrift heb..

Nu, hoewel ze er het fijne niet van weet, weet die collega weet dat we al een hele tijd aan het 'proberen' zijn.

Ik krijg dus dat kaartje in mijn handen en de traantjes komen op. Ik geef het aan haar terug en zeg dat ik dat liever aan iemand anders overlaat. Begint ze haar niet -op gewone gesprekstoon- temidden den bureau hier te excuseren, dat ze er niet aan gedacht had.. Dan wrijft ze over mijn rug en zegt 'je zult wel zien, ammekeer gaat dat er zijn..'

Grr ben zoooo boos op mezelf dat ik zoveel maanden geleden eens toegegeven heb dat ik inderdaad gestopt was met de pil! Nu heeft het hele bureau dat gehoord, en die kunnen toch ook wel de puzzel maken!
Ik kan niet boos zijn op haar omdat ze er niet aan gedacht had, maar moet ze er dan zo indiscreet mee omspringen?

Ik voel me zo stom nu! Waarom kon ik niet zwijgen indertijd!

Wendel

Sterretje · Bericht door **Sterretje** » 2 april 2009, 12:54

Dikke knuf hoor Wendel.
Ik weet perfect hoe je je voelt. Soms doet iemand iets goedbedoeld, maar staat ze niet stil bij de gevolgen. Zo kunnen we allemaal voorbeelden aanhalen hier denk ik.

Gisteren kregen we de vermelding dat een collega papa is geworden en ik wist niet eens dat z'n vrouw zwanger was.
Vond het toch weer moeilijk om oprecht blij te zijn...
Zal altijd een zwakke plek blijven denk ik

Wappie · Bericht door **Wappie** » 2 april 2009, 13:36

Oh Wendy...

Echt wel geen leuke situatie. Je kan inderdaad niet boos zijn omdat ze er niet bij stil heeft gestaan. Maar ze had er inderdaad iets subtieler mee kunnen omspringen.
Anders moet je haar dat laten weten... Ze zal daar misschien begrip voor hebben...
Ik hoop nu voor u dat je niet bestookt wordt met vragen van andere collega's.
Veel knuffels!

Loeki · Bericht door **Loeki** » 2 april 2009, 16:05

Ocharme Wendy'tje das echt niet leuk! Ze had dat toch iets discreters kunnen doen...

Dikke knuffel meid...

melika · Bericht door **melika** » 2 april 2009, 18:27

wendel
waarschijnlijk heb je het haar toen verteld omdat je het graag kwijt wilde aan iemand
spijtig dat ze er niet meer aan gedacht heeft en nog spijtiger dat ze dat dan voor heel het bureau toegaf
ik zou ook door de grond zakken amai
hopelijk zijn de collega's een beetje slim en beginnen ze jou niet uit te vragen
dikke knuffel meid

wat is er mis? · Bericht door **wat is er mis?** » 3 april 2009, 9:45

Dikke knuf Wendel. Ik hoop dat ze je een beetje gerust laten. Hopelijk hebben ze het verstand dat dit delicaat is en dat ze je hierin een beetje "vrijheid" geven.

Liefs,

Bokje

pelkie · Bericht door **pelkie** » 3 april 2009, 10:01

Wendy,

Je emoties tonen aan andere mensen kan echt geen kwaad hoor! Laat't een beetje van je afvallen, schaam je toch niet dat je al een jaar aan't proberen bent! Je maakt't jezelf zooo moeilijk, terwijl dit de aanleiding had kunnen zijn er open met je collega over te praten en begrip te tonen. Ze stond er duidelijk open voor, anders had ze je niet getroost!

Waarom zijn mensen toch zo bang om hun gevoelens te tonen. Ik dacht dat enkel mannen daar last van hadden?

Wendel · Bericht door **Wendel** » 3 april 2009, 10:21

De rest heeft er gelukkig tot nu toe nog niet over gepiept.. Ofwel hebben ze het helemaal niet gehoord, maar dat zou me toch verbazen.

Pelkie, ik weet wat je bedoelt, maar ze begon me inderdaad meteen te troosen en over mijn rug te wrijven. Daar had ik helemaal geen nood aan, toch niet van haar althans. En dan nog haar 'troostende woorden': "je zal zien, plots gaat het zo ver zijn". Hoe kan zij dat weten? Gaat ze de Magische Elfjes Brigade op mij afsturen?

Ik ben niet bang om mijn gevoelens te tonen aan sommigen, maar ik kruip dan wel in mijn schulp als dit publiek gebeurt..
Ik heb hier 1 collega/vriendin die er van weet, en ik kan wel altijd bij haar terecht. Ik heb daar wel genoeg aan, maar soms wil ik het aan anderen ook toevertrouwen, maar dan heb ik daar dus achteraf spijt van. Zeker niet omdat ik me schaam, maar omdat ik er niet de hele dag door mee geconfronteerd wil worden.
Ook probeer ik wel om Ventje zijn mening te respecteren. Hij wou het aan niemand zeggen, dus wil ik het ook niet aan de grote klok hangen.

Het is zowiezo moeilijk, aan de ene kant wil ik tonen wat er allemaal met mij gebeurt, aan de andere kant weet ik al dat elke reactie die ik zou krijgen mij zou irriteren.. Dus probeer ik te zwijgen tegen de meesten. Gisteren ging mij dat gewoon niet zo goed af, moet ik zeggen.

Vandaag gaat het al wat beter. Het zonnige-vrijdag-gevoel is volop aanwezig, en al die knuffels hebben ook hun werk goed gedaan! (waarvoor dank!)

Wendy

pelkie · Bericht door **pelkie** » 3 april 2009, 10:41

Leve de vrijdag he. Die geeft altijd hoop

dagelijkse confrontatie op het werk

Wie is er online